Istari

vertaald door Dick Vertaal

Gladiatorjongens Wereldwijd

Hoofdstukken 16-20

Hoofdstuk 16

Chris was de laatste die aan de post werd gehangen. Hij moest kijken hoe eerst de twaalfjarige Gabriel en daarna de elfjarige Ian door hun trainers geranseld werden. Ians trainer, Anthony, was bijzonder ruw en koos een ransel met metalen toppen. Na slechts tien zweepslagen was de rug van de jonge Australische jongen bebloed. Dokter Trench werd geroepen en behandelde vlug en niet al te zacht Ians wonden. Chris vreesde dat hij hetzelfde of erger van Jason zou krijgen, maar toen hij aan de post hing, zijn polsen boven hem geketend, kwam Jason dicht bij hem en fluisterde hem in zijn oor.

"Schreeuw alsof ik je er echt heel erg van langs geef, Nul-Zeven," zei Jason.

De derrtienjarige begreep het en draaide zijn hoofd net genoeg om zijn trainer een snelle privé glimlach te geven. Het ranselen was nog heel erg en het deed nog steeds veel pijn, maar het stelde niet zoveel voor na al de andere kwellingen die de jongen vandaag al had verdragen. Niettemin schreeuwde hij de longen uit zijn lijf zodat het er voor Jason goed uitzag en hij werkte er zelfs enkele tranen uit voor de camera's. Hij werd toen van de paal afgehaald en naar één van de kooien gebracht, waar al vier andere jongens in stonden.

De kooien waren klein en de jongens waren gedwongen hun zwetende naakte haarloze lichamen dicht op elkaar te persen. In dergelijke omstandigheden was het niet erg verrassend dat de meeste jongens minstens één of andere graad van seksuele opwinding ervoeren. Zij krompen ongemakkelijk ineen toen hun zoete jonge penissen probeerden zich binnen de strakke begrenzingen van hun kuisheidsapparaten op te richten. Met deze bewegingen bereiken ze alleen maar dat ze nog meer gestimuleerd en gefrustreerd werden. Spoedig huiverden alle jongens door de spijkers in hun jeugdige jongensdelen. Hun nood werd op dit ogenblik echter genegeerd omdat de trainers in een verhitte discussie gewikkeld waren wegens de jonge Daniel, die net als de kampioen was uitgeroepen.

"Die kleine bastaard belazerde de boel!" verklaarde Hannah Dubose boos. Zij had zelf gepland om Josh met ruwe discipline te behandelen en eiste strikte gehoorzaamheid van hem, maar zij was ook zijn trainer. Zijn successen waren haar successen, en zijn mislukkingen zouden haar benadelen. Als hij echt door bedrog van een hard-verdiende overwinning werd weerhouden, had zij het recht en de plicht om uit naam van haar jonge gladiator te protesteren.

"Nee, mijn beste, dat deed hij zeker niet," antwoordde Calvin Mayfair. "De enige instructie die de jongens hadden gekregen was om de laatste te zijn die stond. Er zijn geen andere regels genoemd."

"Och, kom op," sloot Michella, Davids trainer en Hannahs vriendin, zich aan bij de discussie. "Dat is bullshit, Cal, en dat weet je. Dit zijn de Olympische Spelen niet. Deze jongens moeten hier vechten."

"Nul-Vijf heeft gevochten," interrumpeerde Jason Sanborne rustig. "En hij won." Als hoofdtrainer zou het uiteindelijk zijn besluit zijn om de overwinning van Daniel O'Hanlon stand te laten houden.

"Je staat toch niet aan zijn kant, hè," Hannah wees spottend op Calvin, "of wel soms?"

Jason glimlachte. "Elk van deze jongens is aangeworven om drie belangrijke redenen. Ten eerste zijn zij allemaal ongelooflijk leuk en hebben prachtige lichaampjes. Ten tweede, zijn zij kampioensatleten. En ten derde," hij pauzeerde om zijn punt te maken, "zijn zij allemaal hoogst intelligent, ver boven het gemiddelde. Hersenen zullen even belangrijk blijken te zijn als sterkte en vaardigheid wanneer de wedstrijden beginnen. Ik ben het ermee eens dat het een gluiperige lullige actie van Nul-Vijf was. Het was ook absoluut briljant. Het joch had een strategie en hij deed dat werken. Dat soort materiaal is puur goud in de waarderingscijfers. Nul-Vijf is de winnaar. Discussie gesloten."

Hannah keek hem woedend aan maar zei niets. Zij greep de ketting die normaal Josh en David samenbond en liep toen naar de met 'Trainers' aangeduide tunnel. Boos liep zij de helling op naar de arenavloer. Calvin ging haar wijselijk achterna.

Daniel was nog met zijn overwinningsdans bezig. Josh lag op zijn rug met opgetrokken knieën en staarde nietsziend naar het dak van de arena en probeerde nog op adem te komen. Hij was zo kwaad op Daniel. Hij was zeker dat de oudere jongen de boel had bedrogen. Maar op het ogenblik was hij nog kwader op zichzelf omdat hij gevloerd was. Dat gebeurde bijna nooit als hij worstelde. Hij had in zijn hele leven misschien drie wedstrijden verloren en geen daarvan in de afgelopen twee jaar. Daniel was goed, zeer goed, maar Josh dacht niet dat de Canadese jongen noodzakelijk beter was, enkel een klein beetje groter, en er waren manieren om daar overheen te komen. Hij wilde absoluut een revanche.

"Ik krijg jou de volgende keer, Danny," schreeuwde hij.

"Ik denk van niet," antwoordde de twaalfjarige met het kastanjebruine haar zichzelf nog steeds heel goed voelend.

Danny was de eerste die de twee trainers zag die de helling opkwamen. Hij hield snel op met zijn voorstelling en ging in de houding staan, met zijn handen achter zijn hoofd. Hij fluisterde een snelle waarschuwing naar Josh. De elfjarige krabbelde weer op zijn voeten en ging ook in de houding staan. De twee jongens stonden daar samen, hun knappe naakte lichamen bezweet en vies, Daniels jongensdeel opgesloten in de strak begrensde lulkooi, dat van Josh achter de dikke driehoekige metalen plaat van zijn kuisheidsgordel verborgen. Voor het eerst sinds de mêlée begonnen was, werd Josh zich weer bewust van de plug in zijn kont en strakheid van de metalen plaat die zijn geslachtsdelen volledig bedekte en insloot. Tijdens de actie was hij zo in de strijd opgegaan dat het gemakkelijk was om te vergeten dat hij een kuisheidsgordel droeg, ontworpen om prepuberale jongens zoals hij te weerhouden zich aan te aanraken of maar de geringste erectie te krijgen. Hij wiegelde een moment met zijn heupen in een vergeefse poging om het comfortabeler te maken. Daniel ervoer blijkbaar hetzelfde probleem, en keek omlaag naar de metalen kooi die zijn kleine penis omvatte en tikte met zijn vingers op het kleine hangslot. Er was geen manier om het af te doen.

"Waar horen je handen, Nul-Vijf?" vroeg Calvin toen hij voor de ruim anderhalve meter lange jongen ging staan.

"Achter mijn hoofd, meneer. Het spijt me, meneer," antwoordde de jongen en bracht zijn handen snel weer in de un juiste positie.

"Je mag dat nooit aanraken," waarschuwde zijn trainer hem en schudde ruw met de metalen kooi en zijn kleine haarloze inhoud. Daniel voelde zich plotseling niet zo groot als een paar minuten eerder. In feite voelde hij zich weer vrij klein. Toen hij net op het eiland aangekomen was en daar met alle andere jongens naakt stond, was het gemakkelijk te zien dat op de kleine tienjarige Miles na, hij de jongen met de kleinste lul was. Tot dusver had tenminste niemand van de jongens daar pret over gemaakt. Gabriel, zijn partner, had hem ermee geplaagd, maar op een vriendschappelijke en sympathieke manier. Hij was eigenlijk wel wat blij dat ze allemaal kuisheidsapparaten moesten dragen, omdat zijn penis niet veel kleiner leek in de kooi.

"Je deed toch een goed werk," zei Calvin en gaf hem felicitatieklap op de rug. "Knappe jongen. Zorg nu dat je beneden komt."

Onder permanent bevel om overal heen te rennen waarheen hem verteld werd te gaan, snelde Daniel naar de jongensingang en haastte de helling af. Calvin liep op z'n gemak achter hem aan.

Hannah maakte de ketting aan de halsband van Josh vast. "Geen beloning voor de tweede plaats, jongen," vertelde zij hem streng. "Nu in beweging." En zij sleepte de elfjarige jongen aan zijn ketting achter haar aan.

De andere jongens waren al uit de kooien gehaald en werden aan hun partners geketend toen Hannah met Josh onderaan de helling kwam. Josh probeerde ongelukkig te verklaren hoe het kwam dat hij de allereerste wedstrijd op Gladiator Eiland verloren had. Michella kwam met David aan en de zware 60 cm lange ketting werd opnieuw tussen hun halsbanden gedaan. Josh zag dat David een zwarte bal-knevel in zijn mond had. Hij zag ook de tien felrode striemen op de rug van de veertienjarige rug. Josh wierp een snelle angstige blik op de ranselpost en rilde.

"Nee, jij hoeft daar niet aan," vertelde Hannah hem met een klapje op zijn naakte billen. "Jij was tweede."

De elfjarige slaakte een zucht van verlichting.

"Geen woord, jongens," beval Jason Sanborne toen de trainers de knevels uit de monden van de jongens verwijderden die er eentje hadden. Alle jongens stonden zwijgend toen de kortere kettingen vastgemaakt werden aan de ijzeren boeien die nu een permanente inrichting om hun polsen en enkels waren. Alle jongens haatten het om geketenend te zijn, maar het begon al routine voor hen te worden. Zij waren slaven, bezit van XB1, en elk van hen begon precies te begrijpen wat dat betekende.

Met de tien gladiatorjongens weer vastgemaakt in hun kettingen stelden de trainers hen in paren op en voerden hen uit de arena. Het was half negen in de avond, zonder dat de jongens dat natuurlijk wisten, en de tropische late zomerzon stond nog aan de heldere hemel. Een donkere wolkenband, die tegen de horizon te zien was, beloofde meer regen in de nacht. Er stond een sterke oceaanwind. Dat voelde goed aan voor de zwetende naakte jongens na de inspanningen in de smoorhete arena. Geen van de jongens wist wat er nu ging gebeuren. Een permanente algemene regel op het eiland was dat gladiatorjongens zo veel mogelijk onwetend werden gehouden over welke gebeurtenissen er elke dag plaats zouden vinden. De meesten van hen wilden graag naar de barak teruggaan, maar hun volgende en laatste stop op hun eerste volledige dag op Gladiator Eiland was het zwembad. Hun kettingen werden snel verwijderd. Jason Sanborne riep de jongens in een groep bijeen. De trainers stonden achter hen.

"Een goede eerste dag, jongens," prees Sanborne hen. "Vanaf nu gaat het alleen maar moeilijker worden. Maar voor vanavond zijn wij het er allemaal over eens dat jullie wat leuks hebben verdiend. Vrij zwemmen. Één uur. In het water!"

Vermoeid als ze waren juichten de jongens allemaal en tikten elkaar op de rug, de ontluikende rivaliteit was even vergeten. Bevrijd van hun kettingen, maar nog met halsbanden en boeien aan, vonden zij snel hun weg naar het zwembad. Chris, David en Philippe doken vol vertrouwen in hun favoriete element, de andere jongens gleden er onbevreesd in. Alleen de tienjarige Miles was achter gebleven. Met zijn leuke teentjes aan de rand van het water stond hij droevig te kijken naar de andere jongens die elkaar bespatten en speelden. Chris, zich de instructies van meneer Durand herinnerend, zwom na een paar minuten naar hem toe en glimlachte naar hem uit het koele blauwe water.

"Rot dat je niet kan zwemmen," zei de dertienjarige op een vriendschappelijke toon. "Ik moet het je toch leren."

"Ja," antwoordd Miles, niet helemaal zeker of hij het werkelijk wilde leren.

"Goed, het eerste wat we moeten doen is je in het water krijgen."

"Het is te diep, Chris."

"Aan dat eind is het niet diep," antwoordde Chris en haalde een mager zon-gebruinde arm uit het water en wees naar het andere eind van het zwembad. "Ren daarheen en ik zie je daar, o.k.?"

"O.k. Je laat me toch niet verdrinken, hè?"

"'tuurlijk verdrink je niet. Zelfs dat stomme broertje van me kan drijven." Chris schreeuwde die laatste verklaring om ervoor te zorgen dat Josh het hoorde.

"Hé!" schreeuwde Josh terug, hoogst beledigd.

Miles lachte. Hij hield van Chris. En hij wist als hij niet leerde zwemmen, dat de dingen hier op het eiland echt erg voor hem zouden worden. Hij haastte zich naar het ondiepe eind van het zwembad en wachtte op zijn eerste les.

Jason Sanborne en Sergei Casparev stonden aan de kant van het zwembad en keken naar de tien naakte jongetjes die spetterden en stoeiden in het water. De twee trainers waren bij het zwembad gebleven om een oogje op jonge gladiatoren te blijven houden en ervoor te zorgen dat zij zich gedroegen. Jason keek even naar zijn tegenhanger en glimlachte. Met zijn zeventien jaar was Sergei veruit de jongste van de trainers. Als hij slechts een paar jonger was geweest, zou hij waarschijnlijk zelf één van gladiatorjongens geweest zijn. Net als zijn dertienjarige broer Illya was Sergei een talentvolle gymnast, hij had zijn eerste juniormedailles gewonnen op twaalfjarige leeftijd en zilver op veertienjarige leeftijd bij de Olympische Spelen. De jonge man had zijn kansen om in de volgende de zomerspelen uit te komen opgegeven en was in plaats daarvan trainer geworden van zijn broertje Illya hier op Gladiator Eiland voor de duur van diens driejarige contract.

Hij had momenteel geen shirt aan en veroorloofde Jason een goede blik op zijn magere gespierde tienerlichaam. Het feit dat hij Illya's broer was wisten nog alleen Jason en William Durand, hoewel alle trainers nu al opmerkingen over de sterke gelijkenis tussen de jongensslaaf en zijn jonge trainer gemaakt hadden. Jason vond zowel Illya als Sergei hoogst aantrekkelijk en hij was benieuwd of Sergeis lul kon wedijveren met die van zijn jongere broer wat betreft zijn indrukwekkende grootte en dikte. Hij was ook persoonlijk benieuwd of hij dat zelf te weten zou kunnen komen.

"Was het zijn idee of de jouwe om hier te komen?" vroeg Jason nonchalant.

"Onze vader, eigenlijk," antwoordde Sergei in goed-geoefend Engels. "Illya wilde het helemaal niet."

"Maar je broer heeft zijn contract ondertekend. Alle jongens."

Sergei glimlachte en knikte. "Hij moest tekenen. Onze vader zou hem anders permanent verkocht hebben."

Jason was daar een beetje over verrast. De ouders van alle jongens hadden gewillig de contracten van hun zonen mede-ondertekend, de een wat meer enthousiast dan de ander, maar hij had niet verwacht dat een van de voogden van de jongens de dreiging van permanente slavernij had aangewend om de handtekening van een aarzelende jongen te verkrijgen. Jason wist niet dat Illya niet de enige jongen was die het contract in dergelijke onplezierige omstandigheden had ondertekend. De belofte van geld was eenvoudig te groot en de potentiële waarde op een veiling van knappe pre-tiener en tienerjongens te hoog voor vele zwaar in de schulden zittende ouders om te negeren.

"En hoe raakte jij hier dan bij betrokken?" informeerde Jason verder.

"Ik wil dat Illya wint. Ik vroeg of ik zijn trainer mocht zijn. Meneer Durand ging akkoord."

"Is het moeilijk? Trainer van je broer te zijn?" Jason had al opgemerkt dat Sergei met de zweep bijzonder ruw geweest was en de de rug van zijn dertienjarige broertje zonder teken van medelijden of genade gegeseld had.

"Illya is een slaaf," zei de Russische tiener zorgvuldig. "Hij is geen persoon meer, zodat ik niet meer aan hem denk als mijn broertje. Het is mijn werk om ervoor te zorgen hij gehoorzaamd en zijn best doet. Als hij faalt, wordt hij gestraft, net als de anderen."

"Ik zal de trainers moeten vertellen dat jullie verwant zijn," verklaarde Jason. "De meesten vermoeden al zo iets."

"Is dat een probleem?"

"Ik zie niet waarom het een probleem zou moeten zijn. Jij zult zeker niet gemakkelijk met hem zijn. Maar als er een groot bezwaar over bestaat, dan zal ik je misschien naar iemand anders over moeten plaatsen. Het maakt niet uit als de jongens het te weten komen. Zij hebben toch helemaal geen rechten. Het kan echter een goed gezichtspunt voor het publiek zijn. Wij zullen het aandikken als het nodig is om aandacht te trekken."

Sergei glimlachte. "Dan zal ik ervoor zorgen wij aandacht trekken."

"Dat zal niet zo moeilijk voor jullie beiden moeten zijn."

Jason bracht het volgende uur door met het verdelen van zijn aandacht tussen de tien naakte jongetjes en de halfnaakte Sergei, die er zich helemaal van bewust leek te zijn dat de oudere man een oogje op hem had. Hij zelf was nogal gelukkig met deze wending van de gebeurtenissen. Een speciale verhouding met Jason Sanborne kon zijn status onder de meer ervaren trainers alleen maar verbeteren, want iedereen zag in hem weinig meer dan een jongen. Hij zorgde ervoor hij goed uitkwam als de kans zich voordeed. Zo veel visuele stimulus zorgde dat Jason een enorme erectie in zijn korte broek kreeg. Sergei vertoonde er snel ook één toen de onuitgesproken seksuele spanning tussen de twee trainers sterker groeide.

Om precies half tien keerden de jongens terug naar de barak. Zij stonden er zwijgend terwijl hun pols- en enkelboeien en hun ijzeren halsbanden voor de nacht werden afgedaan. Daarna werden ze voor het scorebord verzameld en keken ernaar terwijl de slotstand van plus- en minpunten van die dag verscheen. Danny O'Hanlon, met zijn twintig punten voor het winnen van mêlée, sprong met gemak naar de eerste plaats. Joshua Andrews, wiens atletische vaardigheden het niet konden winnen van zijn brutale mond en zijn zich misdragende penis, was laatste.

"Ik zal morgen de achterstand inlopen, mevrouw" beloofde hij Hannah, die net verscheidene harde klappen op zijn blote billen gegeven had.

"Dat kun je inderdaad beter doen," vertelde zij hem streng. "En je kunt het best leren hoe je dat ding zacht houdt." Zij wees spottend op de driehoekige metalen plaat die de overmaatse geslachtsdelen van de elfjarige insloot.

Josh bloosde. Natuurlijk was het voor de jongen absoluut onmogelijk om een erectie te hebben met die kuisheidsgordel aan, maar hij maakte zich al ongerust over de ochtend, wanneer het voor zijn douche zou worden verwijderd. Hij wist nu al dat hij weer een stijve zou laten opspringen, en als je een 37,5 kilo zware elfjarige bent met een reusachtige 13 centimeter lange erectie, is het onmogelijk om niet de aandacht op je te vestigen.

Voor de twaalfjarige Daniel werd de opwinding van zijn overwinning vervangen door vernedering omdat hij vóór alle andere jongens moest gaan staan, waarna zijn kuisheidskooi verwijderd werd en hij in plaats daarvan de kuisheidsgordel van de jongere jongens aan kreeg. Hij bloosde en was bijna in tranen toen zijn trainer deze ongewenste verandering voor hem verklaarde, en luid genoeg sprak zodat iedereen in barak het kon horen.

"Omdat je penis zo klein is, heb ik besloten dat je van nu af aan de kuisheidsgordel zult dragen."

Danny's besneden penis, slechts 4,5 cm lang, bleef zacht toen Calvin de metalen kooi opende en de ring van het geslachtsdeel van de leuke jongen met zijn kastanjebruine haren liet glijden. Danny richtte zijn ogen naar de vloer en probeerde te doen alsof het hem niet uitmaakte, maar hij kon het gegiechel en gegrinnik van de anderen horen. Met zijn winnende strategie in de mêlée had hij nu niet precies vrienden gemaakt. Er waren nogal wat jongens die best wel blij waren om zijn vernedering te zien.

De leren riem met de dikke driehoekige metalen genitale dekking werd rond Daniels slanke middel vastgebonden. De plaat hield de twaalfjarige's penis omlaag tussen zijn benen en duwde zijn ballen naar boven tot zij bijna binnen zijn lichaam waren. Het was eigenlijk nog ongemakkelijker dan de lulkooi.

"Ik heb ook besloten dat je een grotere kontplug nodig hebt. Buig voorover en pak je enkels beet."

Daniels ogen waren nat maar hij durfte niet te weigeren. Hij boog voorover en toonde zijn billen aan iedereen. Zijn trainer trok de plug eruit en deed zijn vinger er ruw in. De twaalfjarige kreunde toen de ongewenste indringer in hem rondtaste en die magische plek vond die heel zijn lichaam deed tintelen. Een paar seconden later werd een aanzienlijke grotere kontplug naarbinnen geschoven. Daniel gilde en smeekte Calvin om eruit te halen.

"Je zult er aan wennen," zei zijn trainer zonder medelijden terwijl hij de leren riem door de bilnaad van de jongen trok en de gordel met een paar hangsloten op zijn plaats sloot.

Een zeer ellendige Daniel mocht weer op zijn plaats in de rij gaan staan.

"Twee uur vrije tijd vóórdat de lichten uitgaan," vertelde Jason de jongens. "Jullie moeten allemaal naar de w.c. gaan en je tanden poetsen vóór je naar bed gaat. Gaan douchen is facultatief. Niet meer dan vijf minuten. Boeken en spelletjes staan in de kast. Jullie mogen zacht met elkaar praten en je gedragen. Als de bewakers je moet bestraffen dan krijg je morgenochtend strafpunten. Begrepen?"

"Ja, meneer," antwoordden de jongens eenstemmig met een prettige mengeling van puberale en prepuberale stemmen.

De trainers vertrokken en lieten de jongens voor de rest van de avond en de nacht achter onder de hoede van de vier geüniformeerde bewakers. Zij waren allemaal zo vermoeid dat Jasons waarschuwing nauwelijks noodzakelijk was. In één enkele groep maakten alle jongen gebruik van de doucheruimte. Ze waren verrukt toen ze ontdekten dat de avonddouche alleen maar koel water bood in plaats van de ijzig koude marteling van hun verplichte ochtendritueel. Er werd een beetje goedaardige gespeeld, maar voor de meeste tijd stonden de jongens alleen maar onder de douches en lieten het water over hun schouders en langs hun zijden stromen, zodat het vuil en stof van hun gladde glimmende lichamen spoelde. Elk van de jongens hield zijn hand op om een straal van de desinfecterende zeep te krijgen van de mannelijke bewaker die hen controleerde.

"Zorg ervoor dat je je haar wast, jongens," vertelde hij hen, genietend van de sublieme schoonheid van tien naakte jonge tieners en pre-tieners. De kuisheidskooien van de oudere jongens schommelden heen en weer terwijl zij ongeduldig de kleverige blauwe gel over hun huid wreven. De bewaker werd een bijzonder verleidelijk toneel voorgeschoteld toen de jongens hun handen naar hun hoofden ophieven en daar het zweet en het vuil vanaf schrobden.

Met zijn lichaam voor het eerst sinds de ochtend schoon, was Chris verrast om te zien hoeveel kneuzingen en schaafwonden hij tijdens die dag verdiend had. Hij had ze op zijn armen en benen, en enkele op zijn maag en borst. De jongen kon de kneuzingen op zijn gezicht niet zien, maar hij kon ze zeker voelen. Hij wist dat zijn rug nu ook tien donkerrode striemen van de ransel droeg. Vreemd genoeg voelde Chris zich werkelijk trots op zichzelf. De dingen waren veel moeilijker dan hij zich ooit had voorgesteld dat ze zouden zijn, maar hij stond nog op zijn voeten.

'Niet slecht,' dacht hij bij zichzelf omlaag kijkend over zijn topfitte haarloze gespierde jonge lichaam.

Zeer tot de collectieve teleurstelling van de jongens werd na vijf minuten het water afsloten. Ze kregen geen handdoeken en daarom werd de jongens bevolen om eenvoudig nog eens tien minuten daar op de tegels te staan tot het grootste deel van het water van hun lichamen gedropen was. Het was niet al te erg en de afkoelende druppeltjes op hun naakte huid voelde lekker aan, maar het was vooral vernederend om daar druipend nat te staan met de toekijkende bewakers.

Tevreden dat zij de badkamers niet onder hadden laten lopen, gaven de bewakers de jongens de opdracht om te urineren en daarna hun tanden te poetsen. De jongste jongens, die in hun kuisheidsgordels waren opgesloten, moesten over de toiletpotten hurken. De zes oudere jongens, die de beperkende genitale kooien droegen, mochten boven het gemeenschappelijke urinaal staan en zich verlichten. Na de knoeiboel die zijn tijdens hun eerste avond gemaakt hadden, werden zij strikt gecontroleerd door twee van de bewakers. Vervolgens kregen ze hun tandenborstels en werden naar de wastafels gemarcheerd. Daarna moesten de tien jongens met hun monden wijd open blijven staan terwijl de bewakers hun tanden inspecteerden.

Zodra zij tenslotte naar de gemeenschappelijke ruimte terug mochten gaan verdeelden de jongens zich in kleine groepen. Illya en Alexei vonden snel een schaapspel en begonnen te spelen. Chris ontdekte een science-fictionboek waarvan hij hield en ging aan te tafel zitten lezen. Josh wandelde een paar minuten later naar hem toe en nam de kruk naast hem.

"Het spijt me dat ik niet met je samen wilde werken, Chris," zei elfjarige na een paar minuten van stilte tussen hen.

"Dat denk ik zeker," antwoordde Chris niet van zijn boek omhoog kijkend.

"Ben je boos op mij?"

"Beetje. Ik beloofde mam dat ik op je zou passen, dat is wat ik probeerde te doen." Chris legde zijn boek neer en bekeek zijn broertje. "Je hebt me verraden. Dat was echt lullig van je."

Josh keek geschokt. Hij had nooit gedacht dat hij zijn broers gevoelens zou kunnen kwetsen. "Ik wilde alleen maar winnen, Chris. En als ik alleen met jou zou overblijven, dan zou jij me zonder twijfel in elkaar slaan."

"En jij zou als tweede geëindigd zijn, wat je nu ook deed? Ik zou je tenminste een eerlijke kans gegeven hebben."

"Maar…. Ik bedoel…. Ik wil niet dat iedereen denkt dat ik mijn grote broer nodig heb om me helpen winnen, weet je…"

"Ik zou je nooit helpen te winnen, Josh," zei Chris. "Als het ooit weer op jou en mij neerkomt, zal ik mijn best doen je op je kont te schoppen, gesnopen?"

"Gesnopen," antwoordde Josh. "Wij zijn nog broers, ja?"

"Wij zullen altijd broers zijn, lulletje."

"Je weet wat ik bedoel… zijn wij nog vrienden…"

"Ja," zei Chris en gaf Josh een zacht klopje op zijn schouder. "Maar dat betekent niet dat je geen grote lastpak bent."

Josh glimlachte. "Over lastpak gesproken. Dat ding in mijn kont geeft me een hoop last en maakt me gek." Hij draaide rond op de kruk met als enige resultaat dat hij weer een stoot van de metalen plug op die gevoelige plek diep binnen in hem voelde. De penis van de jongen zwelde tevergeefs binnen zijn kuisheidsgordel, permanent omlaag gedwongen door de strakke ondoordingbare genitale dekking. Josh zuchtte van ellende. Over een paar minuten zou zijn penis opnieuw volledig zacht zijn, maar voorlopig voelde alles daar beneden zeer strak en zeer ongemakkelijk.

Chris had zeker medelijden met hem. Alle jongens hadden dat. En toch had het voor Chris iets onweerstaanbaars om een plug in zijn kont en een kooi om zijn lul te hebben. Iets dat hij niet kon verklaren of begrijpen. Natuurlijk wilde hij zich aftrekken, even vertwijfeld en wanhopig als elke andere dertienjarige jongen, maar het feit dat hij het niet mocht, het feit dat hij zelf zijn eigen penis niet aan kon raken hield een vreemde betovering voor hem in. Hij was benieuwd of andere jongens dat zelfde verwarrende gevoel hadden. Hij was net de moed aan het verzamelen om dat aan Josh te vertellen toen de bewakers op hun fluitjes bliezen.

De jongens maakten de gemeenschappelijke ruimte schoon op een lawaaierig chaotische en jongensachtige inefficiënte manier en werden toen voor de nacht in hun cellen gesloten. Zodra de stevige metalen deuren dichtgeslagen en gesloten waren, bevonden de jongens zich in bijna totale duisternis. Chris en Alexei stootten elkaar verscheidene keren aan terwijl zij hun matrassen uitrolden en hun bed opmaakten. Er kwam een sterke bries naar binnen door het van dik gaas en tralies voorziene raam. Het was een warme bries, maar prettig met de geur van de oceaan. De jongens lag op hun rug rustig een tijdje met elkaar te praten tot zij allebei in slaap vielen.

Onder de twintig kamers in het landhuis van William Durand was er een kleintje waarin Trevor sliep. Durands eigen suite en verscheidene van de gastenkamers hadden kasten die groter waren dan Trevors kamertje, maar het was meer dan genoeg voor een jongensslaaf. Er waren geen ramen. Er was geen deur, omdat de veertienjarige geen recht op privacy had. Het was grotendeels ongemeubileerd. Midden op de naakte hardhouten vloer stond de kooi waar Trevor in sliep. Deze was net groot genoeg voor de jongen om er op zijn handen en knieën in te kruipen, indien nodig rond te draaien, en op te krullen om te slapen. Naast de stevig gebouwde kooi stond de strafbank waarop de jongen zijn ochtend- en avondkastijding ontving.

Trevor zat op zijn knieën voor zijn kooi, zijn handen achter zijn rug, zijn hoofd gebogen. Hij wachtte al een half uur gehoorzaam op zijn meester.

Durand pauzeerde een ogenblik voor de deuropening en staarde naar de magere, bevallige vorm van de knappe jongen die binnen op hem wachtte. Hij voelde een grote liefde voor Trevor en aarzelde niet dat te tonen. Hij was echter ook zeer streng en er stellig van overtuigd dat jongensslaven constante kastijding en bestraffing vereisten.

"Ga in positie staan, Trevor," zei hij op een milde toon.

De jongen plaatste zich onmiddellijk over de strafbank en presenteerde zijn kont aan zijn meester. De bank was voorzien van riemen om de polsen en enkels van de jongen vast te binden en een brede riem om het middel van de jongen strak op zijn plaats vast te trekken. Durand had geen haast. Hij genoot van dit avondritueel. Leren boeien werden rond de polsen en enkels van de jongen vastgegespt. Daarna werden deze, één slank ledemaat tegelijker, aan de poten van de bank vastgemaakt. Trevor boog zijn rug en rekte zich uit om zijn boeien te testen. Hij lag dan volkomen stil terwijl zijn meester de leren riem over zijn middel deed en hem vast aantrok. Een leren bit werd toen van zijn haakje aan de muur genomen en werd rond het hoofd van de jongen vastgemaakt.

"Je was laat met de thee vanavond," kondigde Durand aan. "En ik ben niet helemaal gelukkig met de toestand van je badkamer."

Trevor uitte een verontschuldigend "mmmph".

"Ja, liefje, ik weet dat het je spijt, maar ik moet je straffen. Je krijgt vanavond dubbel, de laatste tien met de peddel."

Trevor huiverde onwillekeurig maar herstelde zich snel. De jongen wist als hij maar een teken van klacht of protest maakte, het erger zou worden. Zijn gewone avondlijke pak slaag bestond altijd uit twintig harde klappen met de blote hand van zijn meester. Hij zou er nu tien bovenop krijgen, en daarne nog eens tien met de peddel.

Durand streek zijn hand zacht over het kleine ronde kontje van de veertienjarige. Het was parelwit, als fijn porselein, net als de rest van zijn lichaam. Met een enkele vinger streek hij over het perenium van de jongen, net achter de plek waar zijn strakke balzak met zijn kleine balletjes zat. Het voelde er glad en zacht als fluweel. Durand kon onder de haarloze huid een lichte hardheid voelen, het enige teken dat de tiener geprikkeld was. Alhoewel hij geen noemenswaardige geslachtsorganen had behalve zijn overactieve puberprostaat, kon de veertienjarige op zijn eigen ongebruikelijke manier nog seksueel opgewonden worden. Trevors 2,5 centimeter lange penis bleef volledig en permanent slap tussen zijn benen. Durand bleef zachte druk op het gladde erogene vlees toepassen. Trevor kreunde en spon van duidelijk genoegen.

"Stoute jongen," zei Durand met een lage stem. Met stevige slagen van zijn open hand sloeg hij Trevor langzaam, zodat de jongen elke klap afzonderlijk zou voel. Het geluid van de mannenhand die hevig op het kwetsbare vlees van de jongen terechtkwam weergalmde in het kleine kamertje. Trevor had geleerd om de kastijding van zijn meester in stilte, maar niet zonder tranen te verdragen en die dan ook in een constante stroom omlaag kwamen tegen de tijd dat de tiende slag op zijn achtereind terechtkwam. Hij snikte stil tegen de tijd dat de dertigste op zijn nu donker karmozijnroodkleurige kont landden.

Trevor keek met wijd open ogen toen zijn meester de houten peddel van zijn plaats op de muur nam. Het was zwaar, met een reeks gaten om het effect van de kracht te maximaliseren. Trevor wist dat de peddel normaliter voor de ergste van zijn overtredingen gereserveerd was, zoals iets breken of voor zijn beurt praten. Hij begreep niet waarom hij nu tot tien slagen veroordeeld was.

"Je bent benieuwd waarom je de peddel krijgt, hè?" vroeg Durand vroeg met een klein spoortje sympathie in zijn stem voor de duidelijke verward en bange jongen.

De jonge tiener knikte.

"Je bent geen kleine jongen meer, liefje. Je bent oud genoeg om je karweitjes behoorlijk te doen zonder eraan te worden herinnerd, en je bent zeker oud genoeg om op tijd te zijn. Ik denk niet dat je na vanavond weer eens te laat zult zijn, niet soms?"

Trevor schudde fel met zijn hoofd van 'nee'.

Durand leverde zijn eerste slag. Trevor bokte tegen zijn boeien en trok aan de riemen om zijn polsen en enkels. De tweede slag deed hem in zijn bit gillen, net als elke slag daarna. Aan het eind was het gewoonlijk mooie tienerkontje donkerpaars gekleurd. Trevor zou een aardig tijdje niet kunnen zitten. Durand maakte hem van de strafbank los.

"In je kooi," zei hij zacht en gaf de huilende jongen een korte troostende knuffel.

Trevor daalde op zijn handen en knieën en kroop in de kooi. Hij was eigenlijk best wel gelukkig toen zijn meester de deur sloot en de sleutel in het slot draaide. Tot de ochtend hoefde hij zich tenminste geen zorgen meer te maken over zijn brandende billen.

Hoofdstuk 17

"Kom op, jongen, opstaan " zei de bewaker. "Tijd voor je klysma."

De dertienjarige ging onvast zitten en knipperde de slaap uit zijn ogen. Het licht kwam uit de gemeenschappelijke ruimte, maar buiten was het nog totaal donker. "Hoe laat is het?" vroeg hij.

De bewaker sloeg hem licht op de wang. "Dat zijn jouw zaken niet, jongen. Het is mijn taak om me te bekommeren hoe laat het is. Het is jouw taak om je mond dicht te houden en te doen wat je wordt verteld. Op je voeten. Als je de verpleegster laat wachten, zal je trainer het horen."

Chris kwam snel van zijn bed en rolde zijn matras zo netjes op als hij kon. Hij was bijna vergeten dat Jasons had bevolen dat hij elke ochtend een klysma zou krijgen, als straf voor het niet naar de w.c. kunnen gaan toen hem dat werd gezegd. Naakt, met de kuisheidskooi goed gesloten om zijn geslachtsdelen, volgde Chris de bewaker uit zijn cel. Hij stond in de houding terwijl hij opnieuw in zijn ijzeren halsband en boeien werd geplaatst. Zijn enkels en polsen werden geketend. Het opgesloten worden in zijn slavenuitrusting werd langzaam een normale routine voor de jongen, hij was meer bezorgd over zijn aanstaande klysma dan over de zware ijzers en de kettingen, die nu zijn kleine, magere, haarloze dertienjarige lichaam versierden.

Karin wachtte op hem in de toiletten. "Goedemorgen, Nul-Zeven."

"Hallo, juffrouw," hij zei schuchter. Het was nog steeds moeilijk naakt te zijn voor vrouwen. Als homojongen voelde Chris natuurlijk geen bijzondere aantrekking voor de jonge assistent- verpleegster, maar het was ochtend en hij was net wakker geworden. Dat, en het vreemde prikkelende gevoel van schaamte en vernedering dat hij voelde terwijl hij naakt voor haar stond, resulteerde in dertienjarige lul die wanhopig binnen zijn het beperkende metalen kooi hard probeertde te worden.

"Ik ben gevleid," zei Karin met een zachte lach wijzend naar de opgewonden toestand van de penis van de jongen. "Ik dacht dat jij niet van meisjes hield."

"Dat doe ik niet echt, juffrouw. Het is alleen… het is ochtend, weet U… hij doet dan altijd zo…"

De stamelende verlegen poging van de jongen om het te verklaren deed Karin glimlachen.

"Je bent zo leuk zo," zei zij en kroelde door zijn blonde haar. "Ga naar de douches en ga op je handen en knieën zitten. Kijk naar de muur."

"Ja, juffrouw."

Karin stond achter de jongen en genoot van het uitzicht op zijn gladde naakte dertienjarige kontje. De zilverkleurige basis van de metalen kontplug van het knaapje zorgde voor een aantrekkelijke versiering. Tussen zijn haarloze benen kon Karin de strak geringde ballen van de jongen en het uiteinde van de kuisheidskooi zien. Chris draaide zijn hoofd naar achteren om te zien wat er ging gebeuren. Karin reikte omlaag en trok de plug langzaam uit zijn kont.

Chris gromde en jankte in protest. "Auw! Dat doet zeer!"

"Dat is ook de bedoeling, jongeman," zei Karin zonder medelijden. "Houd nu je beentjes wijd uit elkaar voor me. Ik kan dit een stuk moeilijker voor je maken als je me last bezorgd."

"Ik zal braaf zijn, juffrouw, dat beloof ik."

Al het noodzakelijk materiaal stond op een klein wagentje dat ze mee had gebracht. De klysma-oplossing zat al in de doorzichtige zak, die zij aan de douchekop hing. Nog over zijn schouder kijkend kon Chris zien dat de klysmaplug er anders uitzag dan die gisteren in hem gestopt was. Het was in ieder geval een stuk groter.

"Deze is ontworpen om uit te zetten zodra hij in je kont zit," zei Karin.

"Als een ballon, juffrouw?" vroeg de dertienjarige, die ernstige twijfels over dit ochtendritueel begon te krijgen.

"Precies. Ik ga je dit maal zeer volledig vullen en wij willen niet dat kleine jongens ongelukjes hebben. Zodra dit erin zit, kan het er niet uit tot ik het laat leeglopen."

De jonge vrouw bracht een kleine hoeveelheid glijmiddel aan en werkte het mondstuk in het Christophers rectum. Hij uitte een zacht hoog gekreun en voelde zijn lul binnen zijn kuisheidskooi trekken. Vanuit het gezichtspunt van de jongen voelde het precies eender als de kontplug die hij sinds gisterenochtend droeg. Tot dat het binnen in hem begon op te blazen.

"Oh shit!" hijgde de jonge tiener toen het ding steeds groter en ongemakkelijker werd.

"Nog een klein beetje meer, Nul-Zeven. Je kunt het aan."

"Ik kan het niet, juffrouw," snikte Chris. "Het is te groot!"

"Je gaat nog veel grotere dingen in je leuke kleine kontje krijgen vóór er veel tijd voorbij is, dus je kunt er evengoed nu aan wennen. Draai je gezicht naar de muur."

Chris deed wat hem werd gezegd en probeerde zich ellendig te ontspannen. Na een kort ogenblik begon hij te voelen dat de vloeistof hem opvulde, langzaam maar meedogenloos. Tegen de tijd dat de zak leeg was, was de buik van de jongen gezwollen en uitgerekt.

"Ga staan. Doe je handen achter je hoofd."

Chris worstelde zich op zijn voeten en stond daar met een plotseling rond buik die voor hem uit stak. Door de verandering in positie kreeg hij zware krampen, maar hij durfte zich niet te bewegen. De plug ging er absoluut niet uit. Hij drukte aanhoudend op zijn jeugdige prostaat zelfs terwijl de vloeistof in hem rondklotste.

"Je moet alles een kwartier binnen houden," vertelde Karin hem.

Tranen kwamen in de ogen van de jongen. Hij wist niet hoe hij het zolang vol moest houden, maar hij wist dat hij geen keus had. Hij zou alles pas uit kunnen schijten als Karin de opblaasbare plug uit zijn kont verwijderde. De krampen werden erger en erger, en hij moest nog blijven staan, naakt, met een halsband en geketend. Hij snotterde zwijgend en kreunde totdat Karin hem eindelijk zei weer op zijn handen en knieën te gaan zitten.

"Houd het binnen, jongen," waarschuwde zij hem.

Chris was bevreesd om wat er met hem zou gebeuren als hij een ongeluk had. Hij voelde de plug langzaam leeglopen en zuchtte zacht. Karin trok het er uit en met een forse klap op zijn billen stuurde ze hem naar het toilet. Chris haalde het maar nauwelijks. Zijn luide kreun van opluchting weergalmde tegen de steriele witte tegels.

Minuten later werd hij aan de bewaker teruggegeven. "Ik zie je morgen ochtend, Nul-Zeven," zei Karin hem toen zij het wagentje naar de deur reed.

"Ja, juffrouw," antwoordde Chris, somber en met een rood hoofd van verlegenheid.

Toen Karin weg was, deed de bewaker zijn vingers om de arm van de jongen. "Omdat je op bent en wij je al in je kettingen hebben gedaan, kun je met de voedselkar helpen. Vort."

De bewaker leidde Chris naar buiten en door de beveiligde afrastering om de barak. Het was nog donker. Chris keek omhoog en zag de maan. Hij kon de geluiden van de oceaan horen en het tjilpen van insecten. De lucht was verrassend koel, maar zeer vochtig. Het was eigenlijk genoeg om de naakte jongen te laten rillen.

"Het zal gauw genoeg warm worden, jongen," zei de bewaker terwijl Chris naast hem voortsjokte. "Wat is je naam?"

"Nul-Zeven, meneer," antwoordde Chris zonder er zelfs bij na te denken.

"Dat weet ik," antwoordde de man. "Met welke naam ben je geboren met?"

"Christopher, meneer."

"Je hebt een aardig klein lichaam, Christopher."

Hij voelde de man zijn schouder aanraken, eventjes maar.

"Uh, dankuwel, meneer. Ik vind oefeningen en zo leuk."

"Dat is te zien."

De bewaker zei verder niets meer tegen hem en Chris was volkomen gelukkig om zijn mond dicht te houden. De voedselkar wachtte hen op buiten de de dienstingang van het cafetaria.

"Ge erachter en begin te duwen, jongen," beval de bewaker.

Chris was verrast hoe zwaar het was. Voor een 48 kilo zware jongen was het een kleine uitdaging om het in beweging te krijgen en onder controle te houden. Het feit dat zijn polsen en enkels geketend waren hielp niet.

"Als je het om laat vallen, dan zullen jullie alle tien vanochtend hongering blijven," waarschuwde de bewaker. De man genoot nogal van het gezicht van de gespierde bijna 1,7 meter lange dertienjarige die worstelde en zich inspande met de grote vierwielige kar.

Tot zijn grote opluchting slaagde Chris erin om de kar veilig terug naar barak te krijgen. Tegen die tijd waren de andere jongens wakker en uit hun cellen en gingen naar de douches. Chris rende er snel heen om zich bij hen aan te sluiten. Nogmaals zouden de meeste jongens de dag beginnen met strafpunten voor opspringende erecties zodra de kuisheidskooien en -gordels werden verwijderd. Alleen Daniel, Illya en, tot zijn grote verrassing, Josh slaagden erin om hun penissen zacht te houden.

Na ontbijt werden alle jongens op het marathonparkoers voor een ochtendlooppas. Slechts twaalf kilometer in plaats van de volledige lengte, maar meer dan genoeg om hun jonge harten te laten bonzen, hun haarloze naakte lichamen te laten zweten en hun knappe naakte borst naar adem laten hijgen. Het was hen niet verteld of ze een wedstrijd renden of niet, maar geen van hen wilde de laatste zijn. Ze waren dit keer niet aan hun partners geketend, zodat elke jongen zijn eigen tempo kon bepalen.

De tienjarige Miles waren nogal blij. Lange afstand rennen en cross-country waren zijn specialiteiten. Terwijl de oudere jongens wegsprintten en hem achter lieten blijven, bepaalde hij een goed tempo voor zichzelf. Hij hield van deze bepaalde afstand en had er al een boel medailles mee gewonnen.

'Zij vergeten me allemaal omdat ik het kleinst ben,' hij dacht in zichzelf. Maar hij wist hoe een wedstrijd te rennen. De eerste drie kilometer was hij helemaal de laatste, maar één voor één begonnen de oudere grotere jongens te vertragen, en Miles begon hen in te halen. Hij ging Ian en Gabriel het eerst voorbij, toen zijn partner Philippe. Met nog een kilometer te gaan kon hij David en Illya zien, de twee langsten van de tien jongens, die praktisch zij aan zij liepen. Hij glimlachte en ging in een hogere versnelling. Hij dacht dat hij nog genoeg energie over had om het laatste stukje te sprinten en de twee grote jongens te passeren. Hij ging precies tussen hen door en bleef rennen. Kleine Miles finishte dertig seconden voor alle anderen. Zij allen klopten hem op de rug en juichten hem goedmoedig toe.

Na de ochtendlooppas kregen de jongens wat water te drinken en werden daarna opnieuw in paren gerangschikt. Als groep werden ze naar het trainingsgebouw gebracht en in de afzonderlijke ruimten geplaatst. Chris was hier al op de eerste avond op het eiland geweest. Voor Alexei was het zijn eerste bezoek. Jason en Natasha spraken met elkaar terwijl de twee jongens in de houding in het midden van de ruimte stonden.

"Ik roep je als ik klaar ben," zei Jason haar. "Dan mag jij ze hebben. Ik hoef je er niet aan te herinneren dat Chris homo is. Ik ben zeker dat Alexei het ook is."

"Dat is van geen belang," zei Natasha met haar dikke Russische accent. "Het zijn jongens. Ik zal van hun het lijden genieten. Ik verwacht hoe dan ook dat hun lullen zacht zijn." Zij keek hongerig naar de naakte twaalf- en dertienjarige en wandelde langzaam weg, ze sloot de deur achter haar. Jason sloot hem van binnenuit. Hij was alleen met de twee leuke jongens. Hij kon zijn genoegen niet verbergen.

"Jullie seksuele training begint vandaag, jongens," vertelde hij hen terwijl hij achter het werkstation ging zitten en hun dossiers op het scherm bracht. Hij besliste eerst met Chris te werken. Alexei zou het leren door ernaar te kijken. Hij verwijderde de ketting uit de halsband van de dertienjarige maar liet hem aan die van de twaalfjarige Alexei hangen.

"Niet bewegen," droeg hij Chris op terwijl hij Alexei aan de ketting naar de bewaarkooi sleepte. Die was gelijksoortig maar kleiner als degenen onder de arenavloer en was ontworpen om één enkele enkele jongen te bevatten. "Erin," zei hij tegen de angstige twaalfjarige. "Draai je om en kijk me aan."

Zodra Alexei dat gedaan had, sloot Jason de deur. Hij ging automatisch op slot. Alexei had geen ruimte om te draaien of te zitten. Hij was gedwongen om rechtop te staan en te kijken, de tralies drukten van voren en achteren tegen hem aan. Jason zocht een nogal weerzinwekkende penisplug uit, dwong die in de mond van de jonge Rus en bond hem strak achter zijn hoofd vast.

"Zuig daar een tijdje op, jongen," zei hij en liet zijn vingers ruw door het donkere haar van de jongen . "Ik wil geen geluid van je horen, begrepen?"

"Mmmmph, mmph," was Alexei's bevestigende reactie.

Jason richtte zijn aandacht op Chris. Over dit moment had hij gefantaseerd sinds hij de jonge tiener voor het eerst zag. Hij opende de sloten die de boeien van de jongen op hun plaats hielden en verving de ijzeren banden door dikke zwarte leren boeien, één paar voor de dertienjarige polsen, een ander voor zijn enkels. Zij waren versierd met zilveren nagels en hadden talrijke stalen ringen erin genaaid. Jason trok ze vast met de gespen en bevestigde op elk een hangslot, zodat de nieuwe boeien van de jongen niet los zouden komen totdat hij dat ook wilde. De jongen behield zijn ijzeren halsband.

"Meneer, wat bedoelt U met seksuele training?" vroeg een zeer zenuwachtige Chris Andrews aan zijn trainer. "Ik denk niet dat ik het snap. Ik bedoel, wat heeft dat te maken met de spelen en zo?"

"Enkele spelen zullen seksueel van aard zijn," verklaarde Jason, die nu voor hem stond en omlaag in de blauwe ogen van de jongen staarde. "Wedstrijden om te zien welke jongen zijn lul het langst hard kan houden, of juist niet hard kan laten worden, of wie van jullie het cummen de langste tijd kan tegenhouden. Dat soort leuke dingen."

"Oh," antwoordde de jongen. 'leuk voor wie?' dacht hij in zichzelf.

"Daarenboven hebben de mensen in het publiek heel wat geld betaald om jullie in de spelen te zien. De rijksten onder kunnen een beetje meer betalen voor speciale passen die hen het recht geven om de avond door te brengen, of verscheidene avonden, met een jongen van hun keuze. Jij wordt getraind om hen het genoegen te geven dat zij willen."

Chris was jong, maar hij was niet totaal onwetend. Hij had een tamelijk goed idee over welke soorten 'genoegens' Jason sprak.

"Dus ze kunnen me zo'n beetje kopen?"

"Meer je huren, maar ja."

"Om seks met me te hebben, ja toch?"

"Sommigen zullen dat inderdaad. De meesten van hen waarschijnlijk. Anderen zullen je waarschijnlijk enkel in bondage houden, of je een hard pak slaag willen geven, of je de hele nacht martelen."

Een geschokte en nogal angstige blik was de enige reactie waartoe Chris in staat was.

"Het staat allemaal in je contract. Jij bent ons bezit voor de komende drie jaar, wat betekent dat wij alles met je kunnen doen wat we willen, met inbegrip van het aanbieden van dat leuke lichaampje van je aan onze voornaamste bezoekers."

Chris beet op zijn onderlip. De jonge tiener wist niet goed wat te denken. Tot zijn grote verrassing en wanhoop probeerde zijn penis nogmaals om in zijn kuisheidskooi hard te worden. De jongen wist dat het idee om door totale vreemdelingen te worden gemarteld of geslagen hem doodsbang zou hebben moeten maken, maar in plaats daarvan leek het hem te prikkelen. Hij voelde de spijkers in het vlees van zijn aardige dertienjarige lul steken, een pijnlijke herinnering dat een erectie niet was toegestaan, en toch bleef zijn zich slecht gedragen jongensdeel zwellen en kloppen binnen de begrenzende genitale kooi.

"Ik zie dat minstens een deel van jou dat idee wel leuk schijnt te vinden," merkte Jason met een zelfvoldane uitdrukking op.

"Ik weet niet waarom hij dat blijft doen, meneer," zei Chris.

Jason legde zijn hand op het gezicht van de jongen en aaide Chris' zachte wang. Zijn aanraking was bijna vriendelijk. "Ik ken jou beter dan je jezelf op dit moment kent, Chris," zei hij. "Ik ga het je onderwijzen. En jij zult het leren."

"Gaat U me opnieuw pijn doen net als de vorige avond?"

"Waarschijnlijk wel."

Chris deinsde terug en sloot zijn ogen. Jason plaatste nu beide handen op zijn gezicht en dwong de dertienjarige zijn ogen te openen. "Kijk me aan. Het hield je hard en lekkend de laatste tijd, niet waar?"

Beschaamd dat het waar was, probeerde Chris opzij te kijken. Jason verstrakte zijn greep.

"Kijk me aan, Chris. Antwoord me als ik je een vraag stel."

"Ja… ja, meneer."

"Ja wat?"

"Ja, meneer, het… het hield me hard en lekkend. Het zorgde ervoor dat ik zo graag wilde cummen."

"Je schaamt je daarvoor?"

"Ja, meneer."

"Dat hoeft niet. Ik zou teleurgesteld geweest zijn als het je niet opwond. Zoals ik al zei, ik ken jou, Christopher. Ik ken je zeer goed." Hij haalde zijn sleutels uit zijn zak en opende de kuisheidskooi van de jongen. Voordat de dertienjarige penis helemaal recht kon worden, verwijderde hij de lul- en balring die het apparaat op zijn plaats verankerde. Chris' haarloze geslachtsdelen waren nu volledig onversierd. Zijn ballen hingen laag in zijn zak en zijn penis werd langzaam stijf.

"Niet aanraken," waarschuwde Jason hem streng.

Chris knikte.

Langzaam ontkleedde Jason zich. Chris keek naar zijn trainer, vol ontzag, nieuwsgierig en angstig, alledrie tegelijk. Hij had zijn vader een paar keer naakt gezien, maar dat was toen hij zes of zeven was en hij ook naakt was en ze samen onder de douche stonden. Dit was zo totaal anders. Hij was nu een slaaf en deze man was zijn trainer. Chris wist hij op het punt stond seks te hebben, echte seks, voor het eerst in zijn leven.

Toen Jason zijn korte broek uit had getrokken en hij naakt voor de jongen stond, werden Chris' blauwe ogen groot. Jason was reusachtig daarbeneden. Zijn zachte lul was bijna zolang als Chris' 15 centimeter lange erectie. Jason had een dikke bos donker schaamhaar, maar hij hield de rest van zijn lichaam glad. De jongen staarde een zwijgend ogenblik naar de man, een jaloerse blik naar Jasons krachtige spieren, en steeds keerde Christophers blik terug naar de grote penis en de zware laaghangde testikels van de man. Plotseling voelde Chris zich zeer beschaamd en heel klein en hij liet zijn ogen naar zijn voeten dalen.

"Is de mijne te klein?" vroeg Chris.

Jason tilde de kin van de jongen op en antwoordde met een glimlach. "Hij is precies goed voor jou."

Chris scheen dat fijn te vinden en hij glimlachte terug.

"Op je knieën. Doe mijn lul in je mond."

"Oh wow," fluisterde Chris toen hij op zijn knieën ging zitten.

De enige lul die ooit in Chris' mond was geweest was die van Joshua. En zo groot als zijn broertje was, het was niets in vergelijking met het angstaanjagende monster dat nu voor hem hing. Jason was zelfs nog niet volledig hard, maar nu al leek de lul van zijn trainer in Chris' ogen tweemaal zo groot als die van hem. Natuurlijk was dat niet zo, maar als je dertien jaar oud bent en je eerste lul onder ogen krijgt, verliezen de dingen natuurlijk hun verhouding. Chris was zich ervan bewust dat zijn eigen penis rotshard was en klopte, bedelend voor aandacht. Hij hield wel van dat gevoel en de wetenschap dat hij hem niet aan mocht raken maakte hem heel geil en plotseling nogal onverschrokken. Hij opende zijn mond en wikkelde zijn zachte lippen rond Jasons gezwollen, stijve geslacht.

De warmte en de zachtheid die nu Jasons lul omringden maakten hem bijna duizelig. Hij greep snel een handvol haar van de jongen en dwong nog meer van zijn mannelijkheid in Chris' enthousiaste jonge keel. Chris had geen ervaring en geen vaardigheid, maar hij maakte dat met jongensachtig enthousiasme goed. Jason voelde de tong van de jongen zich licht over zijn kloppende hardheid bewegen. De kleine hoge geluiden kwamen uit de keel van de dertienjarige. Jason was tevreden. De jongen was ruw en onhandig in zijn prestatie, maar hij kon worden getraind. Hij zou leren om een mannenlul helemaal te nemen. Hij zou leren om ervoor te bedelen.

"Langzaam aan, jongen," zei hij en trok aan Chris' haar. Hij duwde zacht en voedde meer van zijn 20 centimeter erectie aan de jonge tiener. Chris begon te kokhalzen en te stikken. Jason trok zich lichtjes terug, maar dwong de jongen door te gaan. "Je moet er niet tegen vechten. Dat is beter. Als ik je tanden weer voel zal ik ze eruit slaan."

"Mmmph," kreunde Chris zielig met zijn mond opgevuld met gezwollen lul. Maar de jongen hield niet op. Hij wilde niet ophouden. Tussen zijn slanke haarloze benen lekte zijn stijve penis voortdurend. Zijn jonge ballen deden pijn. Hij wilde zo hevig cummen en het zuigen aan Jasons lul maakte zijn jongensachtige behoefte alleen maar sterker.

"Dit is wat je moest worden, niet waar, jongen?" zei Jason zei, en trok Chris aan zijn haar ruw naar achteren en dwong de jongen naar hem omhoog te kijken, terwijl zijn lul in de mond van het knaapje gestopt zat. "Een naakte kleine lulzuiger.… op je knieën, je lulletje hard en lekkend.…"

Chris wist dat het waar moest zijn omdat alles wat zijn trainer zei zijn lul nog harder maakte. Hij sloot zijn ogen en rolde zijn tong over het massieve orgaan in zijn mond. Jason hief zijn voet naar de ballen van de jongen en liet ze ruw schommelen.

"Mmmph! Mmmmmph!" kreunde Chris, bang dat Jason hem wilde gaan schoppen.

"Ik zal je kostbare nootjes geen pijn doen," vertelde Jason hem. "Nog niet, in elk geval."

Met z'n dertien jaar had de jonge Chris werkelijk niet de vaardigheid of de capaciteit om Jason uit zichzelf tot een orgasme te brengen. Jason liet hem een tijdje langer doorgaan, alleen maar om hem aan het idee te laten wennen een lul van een volwassen man in zijn mond te hebben, maar uiteindelijk duwde hij de jongen definitief weg. De blik op het gezicht van de jongen was onbetaalbaar, een aanbiddelijke mengeling van verwarring, opluchting en teleurstelling.

"Blijf op je knieën, jongen, en doe je ogen dicht," beval Jason terwijl hij zich die tot een krachtige climax wreef. Hij ejaculeerde helemaal over het gezicht van de jonge Christopher. De dertienjarige was bedekt met het sperma van zijn trainer toen Jason eindelijk klaar was. Als laatste vernedering veegde hij zijn lul af in het haar van de jongen. Chris' ogen waren rood en vochtig toen hij hen uiteindelijk opnieuw open deed.

"Ga je huilen?" vroeg Jason. Zijn stem was plotseling vriendelijk.

"Nee, meneer," zei Chris met sperma dat van zijn kin af droop.

"Goede jongen."

Jason deed geen moeite om zijn uitgespoten zaad van het gezicht van de jongen te vegen.

"Sta op. Benen wijd."

Chris gehoorzaamde. Hij had nog een erectie. Jason koos een zwarte leren penishuls uit en trok de ballen van de jongen snel door de opening in de onderkant, daarna snoerde hij langzaam de schede rond het kloppende jongensdeel van de dertienjarige vast en haalde het telkens strak aan. Chris keek omlaag en zag hoe zijn penis werd ingepakt in de leren schede. Het voelde heel anders dan de kuisheidskooi. Hij kon een erectie hebben, maar met de veters strak aangetrokken was het voor hem nog steeds onmogelijk om enig genoegen te beleven met het spelen met zichzelf. Hij kon Jasons handen door het dikke leer nauwelijks voelen.

"Daar," zei Jason toen hij van de einden van de veters vastmaakte. "Dat zou je een tijdje onder controle moeten houden. Probeer ja af te rukken. Doe het."

Chris wreef bij wijze van proef met zijn linkerhand over de huls. Zijn lul bleef hard, maar hij voelde niets. Hij keek schuchter omhoog naar Jason Zelfs als hij door mocht gaan, zou het geen goed hem doen. De huls maakte masturbatie onmogelijk.

"Het is bedoeld om je hard en gefrustreerd te houden," vertelde Jason hem. Hij kneep hard in de bengelende ballen van de jongen. Een nieuwe stroom voorvocht stroomde uit Chris' lul.

"Ik denk dat het werkt, meneer," antwoorddeChris met een glimlachje.

Jason greep de slanke jongen onder zijn arm en voerde hem naar één van de schandblokken. Chris boog zijn middel en zijn nek en polsen werden op hun plaats gesloten. Jason maakte de enkels van de jongen vast aan ijzeren ringen in de houten basis, wat de jongen dwong om zijn benen wijd uit elkaar te houden. Van achteren kon Jason de ballen van de dertienjarige zien hangen in hun zachte roze zak. Hij verwijderde de kontplug van de jonge tiener en stopte er daarvoor in de plaats een vribrerende dildo in.

Chris hijgde toen de door batterijen aangedreven paal zijn puberprostaat begon te masseren. Vanuit het schandblok keek hij toe hoe Jason de angstige en aarzelende Alexei uit zijn kooi haalde en met de training van de twaalfjarige begon door hem vast te maken aan het bondagerek, waaraan Chris tijdens zijn eerste avond op het eiland een paar kwellende uren had doorgebracht. Alexei's kuisheidskooi werd afgedaan, waardoor de jongen een onmiddellijk en enthousiaste 12,5 cm lange erectie ervoer. Een erectie die onmiddellijk een ruwe straf van Jason ontving, die kalm en methodisch met een leren peniszweep het zich misdragende lid van de jongen ranselde. De jonge Rus gilde telkens als de zweep zijn harde lul ranselde, maar de erectie van de jongen maakte geen aanstalten om te zakken. Chris keek toe en voelde een verwarrende mengeling van medelijden en opwinding. Hij was nog hard en lekte, en de dildo vibreerde meedogenloos in zijn leuke tienerkontje.

De werkkamer van William Durand had twee grote glazen deuren die een fantastische uitzicht gaven op de oceaan. Dokter Trench zat op haar gemak achterover naar de golven te kijken.

"Nog meer thee, mevrouw," vroeg Trevor beleefd. Hij droeg een rode g-string en zijn slavenhalsband en niets andersen hield de theepot keurig in zijn handen.

"Nee, dank je, Trevor." De arts staarde hem eventjes aan en genoot van het gladde magere lichaam van de jongen. Ze was geïntrigeerd door de duidelijke afwezigheid van een tienerbolling onder de dunne stof van de zijden thong van de jongen. Zij hield nogal van de manier waarop hij er uitzag en overpeinsde dat meer jongensslaven op deze verstandige en esthetisch aangename manier zouden moeten worden gemodificeerd. Misschien moesten enkele Gladiatorjongens deze procedure maar ondergaan vóór er veel tijd verstreken was.

"Goede morgen, dokter," zei Durand terwijl hij door de open deuren binnenkwam met een glas wijn in zijn hand. Trevor liep onmiddellijk naar het bureau en ging gehoorzaam naast de stoel van zijn meester staan. Dokter Trench merkte toen het karmozijnrode billen van de jongen op, een duidelijk teken dat hij onlangs goed bestraft was, en de lelijke donkere strepen die eroverheen liepen. Durand liet zijn vingers speels door Trevors haar gaan en gaf een klapje het achtereind van de jongen toen hij ging zitten. Trevor kromp ineen.

"U zei dat U de uitslagen van de de bloedproeven van de jongens had," begon Durand om met zijn zaken te beginnen.

"Ja, meneer," antwoordde de dokter en opende een map op Durands bureau en bekeek de papieren. "Graznikov, Cloverdale, Dulac en de oudste van de Andrews-jongen hebben allemaal minstens vijf van de zes genetische kentekens."

"Dus ze zijn homo."

"Zonder twijfel, meneer," antwoordde de arts stellig. "Casparev ontwikkelt zich tot een gezonde biseksueel en toont alle belangrijkste genetische trekken."

"Dat zou zijn prijs aanzienlijk moeten verhogen."

"Dat en zijn uitzonderlijk grote penis," lachte de arts. "Verscheidene van de andere jongens vertonen ook bepaalde homoseksuele of biseksuele trekken, maar U moet bedenken dat jongens van die leeftijd gemakkelijk opgewonden en snel geprikkeld worden. Genetisch gezien zijn zij allemaal hetero, met één uitzondering."

Durand deed een wenkbrauw omhoog.

"Daniel O'Hanlon schijnt aseksueel te zijn."

"Dat is nogal ongebruikelijk, niet waar?" vroeg Durand.

"Het is bijzonder zeldzaam, meneer, hoewel het bij mannen vaker voorkomt dan bij vrouwen. Wij hebben al opgemerkt dat de jongen zelden een erectie heeft. Hij heeft zelf toegegeven dat hij nog nooit gemasturbeerd heeft en er ook nooit veel interesse voor getoond heeft. Hij maakte een bescheiden hoeveelheid prostaatvloeistof aan tijdens zijn het laatste melken, maar veel minder dan een jongen in zijn algemeen stadium van seksuele ontwikkeling normaal doet."

"Maakt dit hem voor ons meer of minder waardevol?" vroeg Durand, reeds bedenkend hoe hij deze ongebruikelijke jongen het best aan de rijke bezoekers van het eiland kon aanbieden.

Dokter Trench begreep precies wat hij bedoelde. "Dat hangt sterk af van de specifieke belangstelling van de cliënt. Ik denk dat hij bij vrouwen een hogere prijs op zal brengen dan bij mannen. En natuurlijk is hij nog in staat om met de juiste stimulans geprikkeld te worden. Ik zou sterk adviseren dat wij hem niet meer de hormoonbehandeling geven die de andere jongens krijgen voor versnelde penile groei, maar in plaats met regelmatige dosering van testroxil beginnen. Het heeft geen zin dat zo'n jongen rondloopt met een reusachtige penis tussen zijn benen. Testroxil zal er binnen een paar weken voor zorgen dat hij absoluut geen erectie meer kan krijgen en zal zijn geslachtsdelen wezenlijk laten verschrompelen."

"Ik ken dat middel. Trevor krijgt het sinds zijn elfde."

Trench knikte. "Wij gebruiken een nieuwere versie die zeer snel werkt. De gewenste resultaten zien we in een periode na weken in plaats van jaren. En net als Uw jongen hier," zij wees naar de blozende Trevor," zijn de resultaten van de behandeling omkeerbaar, zodat als contract verloopt, zijn ouders hem kunnen herstellen, als zij dat willen."

"Dank U, dokter," zei Durand. "Maak de wijziging voor voor de O'Hanlon jongen. Ik zal de rest van deze informatie aan onze marketing mensen doorgeven zodat wij een catalogus kunnen gaan samenstellen voor onze meest bevoorrechte gasten."

"Elk van deze jongens zou een fijne gezelschapsjongen voor een avond zijn."

"Inderdaad."

Jason was al een tijdje geleden met Alexei geëindigd. Natasha gaf de jongens momenteel een gedenkwaardige les in hoe wreed en brutaal een vrouw kan zijn. De twee jongens hingen aan hun polsen aan één enkele zware ketting die aan het plafond hing. Gezicht tegen gezicht, borst aan borst hingen hun zwetende naakte lichemen tegen elkaar geperst. De lul van de twaalfjarige Alexei was nu ingepakt in een leren huls, gelijk aan die van de dertienjarige Christopher en bij allebei bengelde er een pond gewichten aan hun scrotum, zodat hun jonge ballen naar beneden tussen hun benen getrokken werden. De ketting was net lang genoeg zodat de tenen van Chris de vloer raakten. Arme Alexei, verscheidene centimeters korter, hing hulpeloos.

Hun achterkant werd geranseld, van hun schouders helemaal omlaag naar hun dijen. Natasha ranselde de zweep tegen Chris' rug, liep dan langzaam rond hen heen en sleepte de leren tawse over de grond, en gaf dan een even woeste slag op het weerloze lichaam van de jonge Alexei. Terwijl zij zo de twee hijgend en snikkende jongens weloverwogen omcirkelde hoorde ze de vibrerende dildos die nu hun kontjes opvulden.

Chris en Alexei vonden een beetje troost bij elkaar, maar hun harde lullen waren strak in de leren hulzen gesnoerd en ondanks dat zij tegen elkaar wreven kon geen van beide jongen een orgasme krijgen.

Tenslotte werden zij van de ketting losgemaakt en naar het douchegebied gevoerd, dildos vribreerden nog in hun rectum, de gewichten hingen nog aan hun ballen. Zelfs in de leren penishulsn kon Natasha zien dat beide jongens nog recht waren. Zij spoot hen af met een krachtige straal koud water. Te uitgeput om nog meer straf aan te kunnen, zakten de jongens op de tegelvloer in elkaar en klampten elkaar strak vast voor wat warmte. Na ze nog een paar minuten gekweld te hebben draaide Natasha het water uit en liet hen daar achter, samengehoopt, nat en naakt en ellendig. De deur naar de trainingsruimte ging dicht en werd gesloten, Chris en Alexei bleven alleen achter tot Jason voor hen terugkwam.

Hoofdstuk 18

"In de houding staan!"

De dertien- en twaalfjarige jongens namen onmiddellijk de vereiste positie aan, handen achter hun hoofden, gestrekte ruggen, benen en voeten wijd uit elkaar. Beide jongens hadden de leren hulzen nog rond hun lullen. Jason zag de topjes van de penissen van de jongens uit het boveneind steken. Hij wikkelde zijn handen rond de twee hulzen en voelde het in zwart leer gepakte vlees van de jongens. Chris scheen half hard te zijn, terwijl de jonge Alexei een stevige harde twaalfjarige erectie vertoonde.

"Niet bewegen," zei Jason tegen Chris en gaf de jongen een harde klap op zijn kont. Hij voerde Alexei terug naar de reeks kettingen waaraan beide jongens kort tevoren hadden gehangen. Opnieuw werden de polsen van de jonge Alexei geketend en boven zijn hoofd getrokken. Dit keer mocht hij zijn voeten op de vloer houden. Jason stelde de katrol zodanig in dat de armen van de jongen omhoog werden getrokken en het magere bovenlichaam van de twaalfjarige uitgerekt werden tot de ribben onder zijn huid duidelijk zichtbaar waren. Hij verwijderde de één pond aan gewichten en de balzakstretcher van Alexei's ballen.

Alexei slaakte een zucht van verlichting.

"Doe deze pijn?" vroeg Jason en drukte zacht op de gezwollen gemartelde ballen van de pre-tiener.

"Ja, meneer," antwoordde Alexei.

Jason liet de verrassend grote testikels van de twaalfjarige los en liet ze vrij tussen de mooie benen van de jongen bengelen. Hij snoerde de lulhuls zorgvuldig los. Hij nam daarvoor de tijd om er zeker van te zijn dat hij de jongen geen orgasme bezorgde. Met de verwijderde huls stond Alexei's 12,5 centimeter gezonde erectie in al zijn jongensachtige glorie op.

"Hier komen, Nul-Zeven," beval Jason.

Chris schuifelde onmiddellijk naar hem toe, ervoor zorgend dat de gewichten die aan zijn ballen hingen niet teveel tussen zijn benen slingerden. Jason plaatste Chris voor de geketende twaalfjarige.

"Op je knieën en zuig zijn lul."

De dertienjarige viel op zijn knieën en staard eventjes naar Alexei's erectie. Hij was zeker een stuk kleiner dan die van Jason, maar het klopte wild. Alexei was 12,5 centimeter lang, maar zeer dik. In feite, realiseerde Chris, was Alexei's lul eigenlijk een klein beetje dikker dan die van hemzelf. Voor een nieuwe lulzuiger-in-opleiding zou het een perfecte mondvol blijken te zijn. Chris sloot zijn ogen en sloot zijn lippen rond de penis van de jonge Rus.

Alexei hijgde zwaar. "Ooooh, yeaahh," zuchtte hij. Het was goed dat hij aan zijn polsen was geketend want zijn benen werden onmiddellijk slap. De twaalfjarige had pas zes maanden geleden de masturbatie ontdekt en had zich nooit zelf maar voor kunnen stellen hoe het zou voelen als een andere jongen aan zijn lul zoog. Het feit dat het die leuke atletische Amerikaanse jongen was maakte het nog veel beter. Chris begon zijn hoofd op en neer te bewegen over Alexei's schacht. Jason keek toe met een rijzweep in zijn hand om er zeker van ter zijn dat Chris zijn best deed.

"Neem hem helemaal in je mond, Nul-Zeven," zei hij en sloeg met de zweep op de billen van de tiener.

"Mmmmph."

"Ik wil je neus tegen zijn huid zien." Jason sloeg opnieuw met de zweep.

"Mmmmmmph."

Chris gehoorzaamde en nam meer van de 12,5 centimeter van Alexei's stijve in zijn mond totdat hij tenslotte de zachte zijde-achtige haarloze huid van de twaalfjarige buik tegen zijn neus voelde drukken. Op de een of andere manier werd hij helemaal geil van het op zijn knieën pijpen van een jongere jongen. Hoewel hij de vorige dag pas door de machine gemolken was, was zijn behoefte om te cummen alleen maar gegroeid. Hij verlangde wanhopig naar een orgasme. Hij reikte zijn linkerhand omlaag tussen zijn benen en probeerde om zijn lul door de het omsluitende huls te strijken. Het deed hem geen goed en een striemende zweepslag was zijn beloning.

"Waag het niet jezelf daar aan te raken, jonge man," zei Jason. "Die huls is daar niet voor niets. Hij moet je eraan herinneren dat je je nooit mag kunt aftrekken. Jouw taak is Nul-Viers lul af te zuigen. Dat is alles waar je op dit moment aan mag denken."

Chris kreunde va frustratie, maar trok zijn hand van zijn penis af. De dertienjarge toonde nu een heftige erectie. Een sliert voorvocht hing aan het uiteinde van zijn lul en er lag al een plasje op de vloer tussen zijn benen. Chris plaatste zijn handen rond Alexei's middel en liet ze langzaam over het kontje van de twaalfjarige gaan.

"Aaaah," schreeuwde Alexei luid en zijn gingen wijd open. Chris' handen die zijn kontje aanraakten elektriseerde hem. "Oh, ja! Zuig me! Zuig mijn dikke lul, Chris!" Alexei begon met zijn heupen te schokken, aanvankelijk langzaam, maar steeds sneller en sneller, en probeerde zijn lul in de mond van de oudere jongen te stoten.

"Laat hem cummen, Nul-Zeven," beval Jason.

Chris hoorde zijn trainer niet eens. Hij was te druk bezig en te geconcentreerd. Hij deed zijn rechterhand om Alexei's balzak en kneep langzaam in de testikels van de twaalfjarige. Chris had onlangs ontdekt hoe fijn het voelde als hij met zijn ballen speelde en er forse in kneep vlak voor hij een orgasme had. Hij dacht dat Alexei daar ook wel van zou genieten.

Het lichaam van de twaalfjarige spande zich een paar seconden later en in extase uitte hij een hoge schreeuw toen het orgasme zijn jonge lichaam deed schokken. In zijn mond voelde Chris de lul van de jongen zich spannen en pulseren en toen begon het hete dunne zaad van de twaalfjarige zijn keel te vullen. Alexei had nog nooit van zijn leven een dergelijk krachtig orgasme gehad. Chris werd bij verrassing genomen en was niet in staat de hele ejaculatie van de pre-tiener door te slikken. Het druppelde van zijn onderlip en over zijn kin omlaag. Alexei hing slap in de kettingen en hijgde en kreunde van post-orgasmische zaligheid.

Chris bleef op zijn knieën. Jason hield de zweep onder de kin van de jongen en dwong de jongen naar hem op te bekijken. "Maak je rommel schoon, jongen," zei hij. Chris ging op handen en knieën zitten en begon zijn eigen voorvocht en Alexei's melkachtig sperma van de vloer te likken. Jason stapte achteruit om een ogenblik te genieten van het zien van een naakte dertienjarige jongen die op handen en knieën de vloer met zijn tong schoonmaakte. Jason deed zijn eigen erectie goed en bevrijdde Alexei van de kettingen. Hij deed de kuisheidskooi van de jongen weer op zijn plaats en zette de jonge Rus weer in de kooi. Hij dwong een bal-prop in de mond van de jongen en trok de leren riemen strak, daarna gooide hij de deur van de kooi dicht en sloot de twaalfjarige slaaf op.

Klaar met zijn vernederende taak was Chris weer op zijn knieën gaan zitten met zijn handen achter zijn hoofd en wachtte op het volgende bevel van zijn trainer.

"Ga naar het bed," vertelde Jason hem. "Ik heb niet gezegd dat je op kon staan. Kruip er op handen en knieën naartoe."

De gewichten aan zijn ballen voortslepend, kroop Chris naar het bed. Het was eigenlijk alleen maar een kaal dun matras met leren riemen en metalen gespen om een jongen in een verscheidenheid van posities vast te kunnen maken. Elk van de speciale trainingssruimten had zo'n bed. De jongens zouden ze leren kennen als 'neukbedden'. Chris was de eerste jongen die op een ervan werd geplaatst.

Jason liet Chris op zijn rug liggen en maakte de polsen van de jongen aan het bed vast, hij deed de ringen op van de boeien van de dertienjarige in de haken op de hoeken van het bed. De armen van de jongen werden wijd uit elkaar gehouden. Het was onmogelijk voor hem om ze te bewegen. Chris verwachtte dat zijn enkels aan de onderzijde eveneens vastgemaakt zouden worden, maar dat gebeurde niet. Jason verwijderde de balstretcher en reeg de leren huls los, Christophers penis was eindelijk weer vrij en zwol onmiddellijk tot zijn volledige lengte van 15 centimeter. Jason negeerde de erectie van de jongen. Hij greep de enkels van de jonge tiener en boog de knieën van de jongen tot op zijn borst.

"Leg je benen niet meer neer."

Jason trok aan het eind van de plug in de kont van de jongen en trok hem eruit.

"Aggghh!" schreeuwde Chris. Zijn penis werd echter nog harder en een grote hoeveelheid voorvocht druppelde op het matras.

Jason had ondertussen zijn kleren uitgedaan en zijn harde 20 centimeter lange lul was dreigend op de naakte dertienjarige jongen gericht. Chris was nog maagd, maar hij was niet naïef.

"U gaat… dat toch niet in mij stoppen…"

"Slimme jongen. Je zult miljoenen lullen in dat leuke kontje van je gekregen hebben tegen de tijd dat je contract afloopt, maar de mijne zal de enige zijn die je je blijft herinneren. Want de mijn zal je eerste zijn."

"Gaat dat… pijn doen?" fluisterde Chris angstig.

"Ja. Aanvankelijk wel. Maar zodra je eraan gewend bent, zul je er waarschijnlijk van beginnen te genieten. In je eigen belang kun je er beter van genieten, want je zult zeer populair bij onze gasten worden."

Jason knielde op het matras en drukte met zijn handen tegen de achterkant van Chris' opgetrokken benen. Chris kon de man's lul tegen zijn gat voelen borstelen. Hij voelde Jasons gewicht. Chris woog precies 48 kilogram, waarschijnlijk wat minder na deze eerst paar dagen op het eiland. Er was geen kans dat hij zich tegen zijn trainer zou kunnen verzetten.

"Het zal gemakkelijker gaan als je je ontspant, Chris," zei Jason zacht.

Chris knikte en beet op zijn lip. Hij voelde nu de top van Jasons lul tegen zijn kleine opening drukken. "Oh, nee… nee, alstublief, doet dit niet met me… Ik ben niet… Ik ben er nog niet klaar voor…"

Toen hij de jonge Chris boorde smeken en zo ijverig pleiten werd Jason alleen nog maar hongeriger naar het vlees van de onschuldige jongen. Hij boorde omlaag, langzaam maar meedogenloos zijn lul in de jonge tiener drukkend. Chris gilde en sloeg met zijn hoofd op het matras. Jason drukte nog harder en dreef zijn paal van 20 centimeter verder in het zachte maagdelijke rectum van de jongen. Chris gilde en schreeuwde, maar dat hielp niets. Hij was een slaaf. Slaven werden voor allerlei soorten dingen en op allerlei manieren gebruikt.

Na een paar minuten was Jason klaar met het spietsen van de jongen op zijn lul en hij begon Chris nu langzaam goed te neuken. De schreeuwen en gillen van de jongen veranderden snel in gesteun en gekreun en wat hoog gejammer, geluiden van genoegen vermengd met pijn. Chris wist het verschil niet meer. Tussen zijn benen was zijn lul hard en bonsde. Hij trok aan de banden die zijn polsen vasthielden, wanhopig om over zijn pijnlijke stijve jongensdeel te wrijven.

Jason las de ogen van de jongen en glimlachte wreed.

"Arme jongen, je kunt je harde worstje niet aanraken, hè?"

"Nee, meneer… aahhhh, ooohhh… alstublieft… Ik wil cummmmmen, meneer…"

"Ik weet het. Als je kun cummen door dat je kont geneukt wordt, dan is dat fijn voor jou. Als je dat niet kunt, jammer dan."

Jason hield voor een tijdje een langzaam, gemakkelijk tempo gaande en dreef jonge Chris tot waanzin van noodzaak. Het genoegen dat de jongen diep binnen zijn lichaam voelde was onbeschrijflijk prachtig en toch ondraaglijk frustrerend. Eindelijk, na bijna twintig minuten begon Jason te versnellen, en zond krachtige stoten in de jongen, zijn eigen pijnlijke erectie diep in de strakke, warme opening van de jongen drijvend. Elke spietsende stoot duw raakte nu de al overgestimuleerde prostaat van de dertienjarige. Spoedig begon de jonge Chris te spinnen en te kreunen en te hijgen. Ogenblikken later begon een langzame regelmatige stroom witte vloeistof uit de penis van de jongen te druppelen.

"Oh, man… ohhhh," jammerde Chris. Het was weer helemaal net als de melkmachine. Hij kwam klaar, maar toch ook niet. Hij kon het materiaal zwakjes uit zijn harde gefrustreerde lul zien druppelen, maar hij had geen orgasme. Zijn eigen verwarde ellende werd plotseling onderbroken door een luid gegrom van Jason. Chris voelde dat de lul van zijn trainer opzwol en krampachtig in hem begon te trekken. Jason kwam hevig klaar en vulde de jongen met zijn zaad. Hij bleef een paar minuten binnen de jongen. Chris staarde naar hem omhoog. Geen van beiden sprak. Jason streek over de achterkant van Christophers dijen en reikte dan naar de ballen van de jongen en schudde eraan.

"Ah, ja… dat voelt fijn," zei Chris.

"Ik zei toch dat je er na een tijdje van zou genieten."

Chris knikte glimlachend en wiegde met zijn heupen zodat zijn erectie rondstuiterde.

"Maak je luk zacht, Chris."

Jason rliet hem een paar minuten op het bed liggen. De penis van de jongen was nog half recht toen Jason met de kuisheidskooi terugkeerde. Jason gebruikte een paar maal zijn rijzweep op het zich misdragende lid van de jonge tiener. Met zijn penis zacht, keek Chris hoe de kuisheidskooi werd teruggezet en op zijn plaats werd gesloten. Hij merkte op dat de de spijkerring dit keer anders was, er waren meer spijkers en ze waren langer.

"De eerste die wij je aan hebben gedaan was maar om te oefenen. Van nu af draag je deze spijkers. Je zou nog kunnen proberen om een erectie te hebben, maar dat zal niet lang duren."

Kijkend naar de gemene spijkers en wetend hoeveel pijn die zouden veroorzaken was Chris het er volledig mee eens en knikte. "Ik hoop van niet."

"Nog één ding. Sta op en blijf stil staan."

Chris was nogal in verwarring gebracht toen Jason een korte metalen staaf van ongeveer 7,5 centimeter lang met een bolvormig einde te voorschijn haalde. "Dit is een penisplug. Het gaat in je pisbuis. Zie je hoe het naar de boven toe taps toeloopt… dat zorg ervoor dat het er niet uit glijdt."

De ogen van Chris waren wijd open van angst.

"Het doet niet zeer, maar het is vernederend. Dit zal je penis ervan weerhouden om de hele tijd te lekken."

Jason werkte de kleine plug in Chris' lul. Daarna boog hij de jongen voorover en deed de kontplug er weer in.

"Nu bent je aan beide einden gestopt, jongen."

Zwijgend knikte Chris en bekeek zijn gekooide lul. De kleine ronde top van de penisplug stak duidelijk zichtbaar uit zijn lul.

Een paar later ogenblikken kwam Natasha terug. Chris en Alexei werden weer eens samengeketend en naar de renbaan gebracht om meer met de strijdwagen te oefenen, Chris weer in zijn tuig, Alexei dreef hem weer over de baan.

In opleidingsruimte nummer twee gilde de elfjarige Ian Cloverdale luid, zijn hoge schreeuwen echoden tegen de geluiddichte muren. De jongen hing momenteel met zijn geslachtsdelen aan het plafond. Niet helemaal natuurlijk. Hij hing ruim een halve meter horizontaal boven één van de bondagerekken. Zijn lichaam was strak uitgerekt met zijn polsen en enkels opgehangen aan stevige kettingen waaran wel wat maar niet alles van zijn 36 kilogram gewicht hing. Een dikke leren riem was strak om de de penis en testikels van de jongen vastgegespt en afgesloten. In de riem waren vier stalen ringetjes ingebed, gelijk verspreid over de omtrek. Vanaf elke ring ging een 60 cm lange dunne maar sterke ketting naar een stevige haak waar ze alle vier samenkwamen. Deze haak zat met een ketting aan een regelbaar systeem van katrollen. Ians trainer, Anthony, had het haarloze lichaampje van de jongen langzaam aan zijn geslachtsdelen omhoog getrokken. Omdat de polsen en enkels van de elfjarige onbeweeglijk waren vastgezet moest de rug van de elfjarige pijnlijk buigen. Nu hing er bijna twee kilo tegengewicht aan het andere eind van ketting die aan de ballen van de pre-tiener trok. Zijn eigen lichaam trok er ook aan. Op dit ogenblik waren de lul en de ballen van de jongen tot ongeveer 5 centimeter vanaf zijn lichaam uitgerekt. Anthony liet wreed het loden gewicht slingeren.

Ian gilde opnieuw, bang dat zijn jongensdelen afgescheurd zouden worden. Ians penis was stijf geweest toen Anthony de leren riem als eerste had vastgemaakt, en de riem was zo strak aangetrokken dat de jongen zijn erectie niet kon verliezen. Ondanks zijn pijn en angst had de jongen nog steeds zijn 9 centimeter lange stijve, die nu een donkerpaarse kleur vertoonde.

"Alstublieeeeft, meneer," smeekte Ian hijgend, "mijn piemel doet zo zeeeer!"

Anthony sloeg de jongen op zijn dij. "Je zult we ergere dingen dat dit te verduren krijgen, jochie," vertelde Anthony hem. "Wij moeten je een beetje taaier maken." Hij koos een dunne rijzweep uit van de marteltuigen aan de muur. Ian gilde opnieuw toen hij dat zag.

Verderop op het bed zat de dertienjarige Illya op zijn handen en knieën, zijn trainer en oudere broer Sergei bereed hem ruw van achteren. Illya had zijn kuisheidskooi nog aan en zijn lul droop en probeerde moeizaam te verharden terwijl zijn broer hem neukte. Sergei deed het al bijna drie jaar op deze manier met zijn broertje, maar dit keer was het anders. Illya was nu een slaaf en Sergei hoefde zich niet bezorgd te maken of hij hem pijn deed. Illya sloot zijn ogen en jankte. Hij haatte nu niet precies wat zijn broer met hem deed, maar met zijn lul weggesloten en buiten bereik was er geen manier waarop hij zelf genoegen kon beleven. Hij beet in het matras toen Sergei hem nog ruwer begon te spietsen met meedelogenloze krachtige stoten. Ians schrille kreten waren de enige geluiden die hij kon horen.

Een vrachtvliegtuig was zojuist op de landingsbaan geland. William Durand en Mitchell Harwell, de chef van de veiligheidsdienst van het bedrijf, stonden op het beton toen het vliegtuig uitgereden was. De jonge Trevor stond achter zijn meester aan een zilveren ketting die van zijn halsband naar een kleine armband aan Durands de rechterhand liep. De ketting was niet de dikke zware ijzer variëteit die door de Gladiatorjongens gedragen werd. Hij diende een vooral decoratief doel. Trevors enige kleding was vanmiddag een zeer kort en zeer strak wit sportbroekje. Dat koesterde zijn magere lichaam op een zeer verleidelijke manier, pronkte met zijn zoete ronde kontje en benadrukte het vrijwel volkomen vlakke gebied waar zijn uiterst kleine en volledig sluimerende geslachtsdelen verborgen waren.

"Speciale zending vandaag, Harwell?" vroeg de XB1-baas.

Harwell knikte. Hij was gisteren aangekomen om de voorbereidingen te maken voor de aankomst van toeschouwers en speciale gasten op het eiland. De eerste dag van de wedstrijd was al over slechts drie dagen. "Ik heb aan boord wat materiaal om ons te helpen onze bezoekers in de gaten te houden, en de eerste portefeuilles zouden morgen moeten aankomen."

"Dus morgen weten wij wie onze prominentste gasten zullen zijn."

"Precies. De meeste luxe suites zijn al voor de eerste week volgeboekt."

"Uitstekend."

Harwell richtte zijn aandacht weer op het vliegtuig. "Aan boord van het vliegtuig zijn ook onze muilknapen. Die zullen we als laatste uitladen."

Durand knikte. 'Muilknaap' was pejoratieve benaming, maar ironisch genoeg een nauwkeurige benaming voor een jongensslaaf die net als een muilezel specifiek en uitsluitend voor zware arbeid gebruikt wordt. Muilknapen werden een meer en meer algemeen beeld in zowel openbare als particuliere plaatsen, en XB1 voerde er zes van hen in om een verscheidenheid van onplezierige taken op het eiland uit te voeren. Er was teveel geld en training in de Gladiatorjongens geïnvesteerd om hen voor zulke doeleinden te gebruiken. Zij waren veel te waardevol op die manier gebruikt te worden. Harwell overhandigde Durand een dossier dat de namen en de leeftijden van de zes jongens bevatte. De jongste was dertien, de oudste zestien. Elk van hen was al minstens vijf jaar slaaf.

"Ik neem aan dat zij met gedragsbeperkers zijn geïnplanteerd?" vroeg Durand.

"Natuurlijk," antwoordde Mitchell Harwell. "Het controlemechanisme is al in het hoofdgebouw opgezet. Als er eentje kuren heeft lastig is, is een simpele druk op een knop genoeg om ze onschadelijk te maken. Ik denk niet dat U het ooit nodig zult hebben. Deze jongens zijn nu goed geïndoctrineerd."

Twee mensen van Harwells veiligheidsteam in hun militaristische uniformen met het XB1 embleem op hun mouwen kwamen de laadklep van het vrachtvliegtuig af. Achter hen kwamen de zes muilknapen, die een grote pallet trokken waarop Harwells bewakingsapparatuur stond. De jongste en kleinste jongens eerst, de oudste en grootste het laatst. De jongens droegen eenvoudige korte mouwloze grijze tunieken die tot vlak onder hun navels reikten, vanaf hun middel naar beneden waren ze naakt. Zij droegen dezelfde ijzeren halsbanden en de boeien waarmee de Gladiatorjongens zo snel zo vertrouwd waren geworden. De jongens waren ook van een hoofdtuig voorzien met een bit in hun monden. De jongens waren haarloos. Volledig haarloos, zelfs hun hoofden waren geschoren. Het enige haar op hun jonge lichamen waren hun wenkbrauwen en wimpers. Hun tunieken droegen het XB1 embleem met het zevencijferige slavennummer van elke jongen eronder. Elke jongen had een streepjescode met hetzelfde nummer in zijn hals getatoeeerd. De geslachtsdelen van de jongens waren momenteel niet zichtbaar, omdat de lul en ballen van elke jongen in een kleine ronde metalen dop waren opgesloten. De doppen konden met een sleutel worden geopend, maar het was zelden nodig om de geslachtsdelen van de jongens uit hun permanente staat van kuisheid te bevrijden. In het algemeen was de enige keer dat een muilknaap zijn genitale dop afgedaan werd als die omgewisseld moest worden voor een iets grotere als hij gegroeid was.

"Ik neem aan dat ze allemaal zindelijk zijn?" vroeg Durand grillige.

"Natuurlijk, William. Het zijn dieren, maar zij zijn volledig aan huis gewend. Zij dragen allen kontpluggen."

"Jij houd je met hun werkzaamheden bezig, neem ik aan?"

"Natuurlijk, meneer."

Zij keken toe toen de jongens de zware pallet dicht langs hen heen trokken. Er was jongensachtig gegrom en gekreun van de jonge slaven te horen. Hun kleine magere lichamen vertoonden duidelijke sporen van jarenlange zware fysieke arbeid. Trevor staarde naar hen vanuit de veilige schaduw van zijn meester. Hij vond het nooit leuk om samen met andere jongensslaven te zijn. Het herinnerde hem er teveel aan dat hij er zelf één was.

"Andrews, C., Andrews J.," klonk er door de luidsprekers over het hele eiland. Het was dezelfde dreigende en bevelde stem die de jongens in de arena hadden gehoord. "Meld je voor jullie wekelijks telefoongesprek."

Vijf minuten later werden Chris en Josh door hun trainersnaar het hoofdgebouw gebracht. "Dit is de enige keer dat jullie jongens hier binnen mogen komen," herinnerde Jason hen eraan. "Dit is een voorrecht, gedraag je dus. Niet praten zodra wij binnen zijn."

"Ja, meneer," zeiden de broers eenstemmig. Zij hadden elkaar sinds het ontbijt niet meer gezien.

"Hoe 's 't met jou', Chris?" vroeg Josh rustig toen zij naar het grote gebouw liepen.

"Ongeveer hetzelfde als met u," antwoordde Chris gewiekst.

"Ik ben de hele dag nog niet hard geweest," merkte de elfjarige op. "Mijn lul probeerde het een paar keer, maar hij kan helemaal nergens heen. Dit ding is zooooo strak, Chris. Mijn ballen zitten helemaal omhoog in m'n buik."

"Rottig, lijkt me," zei Chris. Hij voelde niet erg veel medelijden voor zijn broertje, niet met die metalen kooi om zijn lul en die lelijke scherpe spijkers die zaten te wachten om een ongeoorloofde erectie te behandelen.

"Hé, wat is dat voor een dingetje dat uit je lul steekt?" vroeg Josh, die de zilveren bal uit de top van de penis van zijn oudere broer zag steken.

"Jason vertelde me dat het een penisplug is. Zorgt ervoor dat ik niet lek."

"Ziet er een beetje cool uit," zei Josh sarcastisch. Voor het eerst was hij een beetje gelukkig dat zijn geslachtsdelen door de metalen plaat op zijn kuisheidsgordel volledig ingepakt en bedekt waren.

De broers werden naar een kamertje dicht bij de de dienstingang gebracht. Er was een groot monitor in de muur. Het XB1-embleem was op het scherm. Twee lange kettingen werden gebruikt om de halsbanden van de jongens aan ringen in de vloer vast te maken. Chris en Josh konden zich vrij in de kamer bewegen, maar de ketting liet het niet toe om de deur of bij bedieningspaneel van de monitor te bereiken. Jason verklaarde snel de regels.

"Je ouders zullen op het scherm verschijnen. Zij kunnen jullie zien en horen. Normaal krijgt elke jongen vijftien minuten per week. Maar omdat jullie twee gezamenlijk komen, krijgen jullie er vijfentwintig. Je mag zeggen wat je wilt. Als je tijd voorbij is gaar het scherm automatisch uit. Dan gaan jullie in de houding staan en wacht tot er iemand komt om je te halen. Dat kunnen wij zijn of iemand anders."

Hun trainers draaiden zich om en gingen weg. De jonge broers waren in het kamertje opgesloten.

"Ik kan haast niet wachten om met mam en pap te praten," zei Josh met zijn grote bruine ogen die schitterden van opwinding.

"Ja. Mam gaat compleet over de rooie als ze ons ziet."

Josh realiseerde plotseling de gevolgen van visuele verbinding in twee richtingen. "Oh, shit! Zij zullen me met deze gordel zien."

De broers Andrews hadden geen tijd om zich daarover ongerust te maken, want de monitor trilde een ogenblik en daarna vertoonde het scherm een beeld van hun woonkamer thuis. De ouders van de jongens staarden naar hen. Chris vouwde instinctief zijn handen tussen zijn benen en bedekte de kuisheidskooi. Josh bloosde hevig. Het was één ding om hier met je broer, acht andere jongens, trainers en bewakers op het eiland rond te lopen. Je zo aan je vader en moeder laten zien was nogal vernederend.

"Hallo jongens," zei hun mam, die dichter bij het scherm kwam.

"Hallo, mam, hallo, pap," antwoordde Chris. Hij was gelukkig om ze te zien, maar het was ook wat bizar. Hij was nu een slaaf en zij waren niet echt meer zijn ouders. Strikt gesproken had hij geen ouders meer. Hij had trainers en eigenaars en helemaal geen status als individu.

"Hallo kerels," zei Matthew Andrews tegen zijn zoons. "Hoe gaat-ie?"

"O.k., denk ik," antwoordde Chris.

"Ja," viel Joshua bij. "Zij trainen ons op dit moment om gladiatoren te worden. Het is soms best moeilijk, maar Chris en ik doen het hartstikke goed!"

Chris lachte en gaf zijn broertje een por in de ribben. "Ik doe het hartstikke goed. Jij stond op laatste plaats toen ik voor het laatst keek."

"Mond dicht, Chris."

"Waarom ben jij laatste, Josh?" vroeg zijn papa.

"Omdat ik last blijf veroorzaken, denk ik. Wij krijgen strafpunten elke keer als wij iets verkeerd doen of een regel overtreden."

"Dat is onze Josh," antwoordde hun mam met een bezorgde lach. Het was duidelijk dat zij nog niet helemaal gelukkig was over het besluit dat ze de jongens tot hun zestiende verjaardag onder contract gesteld hadden, maar zij deed haar best om positief te blijven.

"Kerels, wij zijn maar begonnen en hebben alvast al jullie kleren en de schoenen en zo verkocht," vertelde hun papa hen.

De twee jongens keken even geschokt, maar realiseerden toen snel dat niets van die dingen hen zou passen als hun contract uiteindelijk af zou lopen.

"Dat is goed," zei Chris. "Wij hebben ze toch niet nodig."

Josh knikte. "Ja, wijnmogen geen kleren meer dragen. Het is een beetje gek altijd in je blootje te lopen."

"Wat voor gordel heb je om, liefje?" vroeg zijn mam.

Josh werd zo rood als een biet en stamelde een beschaamd antwoord. "De trainers noemen dat hier een kuisheidsgordel of zo iets. Het houdt mijn… je weet wel, mijn ding… het houdt tegen dat hij, nou, je weet wel…" de elfjarige spuugde het uiteindelijk uit, niet in staat om zijn moeder aan te kijken terwijl hij het zei,"het houdt tegen dat ik een stijve krijg. Ik moet het altijd dragen. Chris heeft er ook een."

Chris verwijderde schuchter zijn handen van zijn middel en toonde zijn ouders de metalen kuisheidskooi die om zijn tiener geslachtsdelen was gesloten, de top van de onlangs er ingestoken penisplug wasduidelijk zichtbaar. Zijn papa floot van verrassing en medelijden. Zijn moeder, vreemd genoeg, was niet zo van afschuw vervuld als hij had gedacht.

"Goed, het is toch ook niks als jongens steeds met een erectie rondlopen, of niet soms?" zei zij.

"Nee, mam," antwoordden de broers eenstemmig.

"Ik vond altijd al dat jullie jongens veel te veel met jezelf speelden. Jij vooral, Chris. Misschien zullen die dingen je wat zelfbeheersing leren."

De gezichten van de al blozende jongens werden nog roder.

"Wij zagen de reclamespot voor de show," vertelde hun papa hen.

"Bedoelt U dat wij al op TV zijn!" vroeg Josh opgewonden.

"Ja, hoor."

"Waren wij erbij, papa?" vroeg Chris.

"Yep. Wij zagen dat jij één of andere wagen trok, Chris. En wij zagen Josh met een andere jongen worstelen."

De twee jongens staarden verstomd naar elkaar. Tot nu toe was alles zo snel gebeurd, sinds ze op het eiland aangekomen was elke seconde van hun leven strikt geregeld. Nu al kon geen van hen precies zeggen welke dag het was. Plotseling begon de werkelijkheid door te dringen dat zij over de hele wereld gezien zouden worden terwijl ze allerlei soorten gevaarlijke, pijnlijke en waarschijnlijk vernederende dingen deden.

"De eerste uitzending is aanstaande zaterdagavond," vertelde hun mam. "De programmagids zegt dat het life zal zijn."

De jongens bleven sprekend met hun ouders praten tot het scherm flikkerde. Zij schreeuwden toen snel tot ziens en de monitor werd donker. Hun instructies herinnerend gingen Chris en Josh met hun handen achter hun hoofden staan wachten tot iemand hen kwam halen. Josh' ogen waren nat. Het weerzien met zijn mam was echt moeilijk. Hij wilde echt naar huis, maar wist dat dat niet kon. Hij moest dapper zijn. Hij wilde niet dat zijn broer hem zag huilen, dus beet hij op zijn onderlip en staarde recht vooruit. Als een van de andere jongens ooit te weten kwam dat hij huilde toen hij zijn moeder zag, zou hij geen leven meer hebben. Chris was gelukkig. Hij was dertien. Hij zou over minder dan drie jaar vrij zijn. Josh was elf. Hij moest nog vijf jaar op het eiland blijven.

Hoofdstuk 19

"Aan onze Speciale Gasten,

Welkom op Gladiator Eiland en Resort. Wij hopen dat Uw verblijf geslaagd zal zijn. Deze eilandgids helpt U om Uw genoegen te maximaliseren en het het meeste voordeel te verkrijgen van Uw toegangsbewijspas. Als speciale VIP-gast heeft U en alle leden van Uw gezelschap toegang tot het volledige eiland. Dit omvat natuurlijk alle officiële wedstrijden tussen onze jonge gladiatoren evenals exclusieve "achter de scènes" bonussen, zoals onder andere, maar niet uitsluitend, het bekijken van de wekelijkse training, bestraffingen, en het melken van de jongens, en speciale avondbijeenkomsten waar de jongens U van dienst zijn, en facultatieve privé-sessies met de jongen of de jongens van uw keus (voor een extra prijs).

Algemene Informatie:

1. Alle gladiatorjongens op het eiland zijn speciaal geselecteerd voor hun atletische bekwaamheid, fysieke schoonheid en intelligentie. Op dit moment zijn er jongens van 10 tot 14 jaar. Elke jongens hebben een specifiek contract gesloten voor de dienst op Gladiator Eiland en was nooit eerder gecontracteerd of slaaf. Het contract van elke jongen verloopt op zijn zestiende verjaardag.

2. Life wedstrijden en competities worden elke vrijdagavond en gedurende de hele zaterdag gehouden. Uw algemene pas verleent u volledige toegang tot elk van deze gebeurtenissen.

3. Van te voren opgenomen evenementen worden op verschillende tijden gedurende de week gehouden. U bent vanzelfsprekend welkom om erbij aanwezig te zijn. Kies kanaal 1 op de televisie in Uw kamer voor een overzicht van deze evenementen, de locatie en tijden van deze week.

4. De zondag is gereserveerd als strafdag voor de gladiatorjongens, waarop word bepaald welke jongen of jongens de laagste wekelijkse (of maandelijkse) score hebben en wordt hun bestraffing uitgevoerd. Uw VIP-gastenpas verleent U toegang tot zowel de strafloterij op zondagochtend, (waar de jongen, bij toeval, zijn toegewezen straf kiest) en de strafsessie op zondagmiddag.

5. U zult merken dat de gladiatorjongens naakt worden gehouden en halsbanden en boeien dragen. Hoewel de jongens allemaal respectvol en goed gedisciplineerd zijn, vragen wij U voor Uw eigen veiligheid dat U zich gedurende Uw verblijf niet mengt in het vervoer of de verplaatsing van de jongens van de ene locatie naar de andere. Mogelijkheden tot fysiek onderzoek en het fotograferen van de jongens zullen door de week worden aangeboden. Kijk in Uw weekoverzicht voor details.

6. Bij alle jongens is het schaam- en overig lichaamshaar permanent verwijderd overeenkomstig artikel VI.iii van de Internationale Kindslavernij Overeenkomst van 2027, dat vereist dat allen tot slaaf gemaakte of onder contractg staande mannelijke kinderen haarloos moeten worden gehouden.

7. Alle gladiatorjongens worden te allen tijd in strikte kuisheid gehouden, overeenkomstig artikel VI.vii van de Internationale Kindslavernij Overeenkomst van 2027. U zult de kuisheidsgordels an de jongere jongens en de kuisheidskooien bij de oudere zien. Indien U verkiest om een jongen voor een privé-sessie aan te schaffen, wordt gratis een sleutel tot het kuisheidsmiddel van de jongen verstrekt. Bovendien, zoals bij alle jongensslaven, moet elke jongensgladiator altijd een kontplug dragen. Wij vragen U daarom Uw jongen aan ons met zijn kuisheidsapparaat en kontplug op hun plaats te retourneren. De jongens worden gemolken volgens een individueel tijdschema zoals dat door de medische afdeling van het eiland is bepaald. De melksessies zijn vrij toegankelijk voor bezichtiging. Een programma zal samen met de speciale wekelijkse evenementen worden vermeld op Kanaal 1. Afhankelijk van de betreffende jongen afhangt kan een melksessie tot drie uur duren. U bent vrij om te komen eng aan wanneer U wilt. U wordt verzocht niet te spreken terwijl U kijkt naar het melken van een jongen.

8. Tijdens Uw verblijf zult U ongetwijfeld ook andere jongens op het eiland opmerken. Deze jongens zijn slaven en bezit van XB1. Zij zijn niet betrokken bij de spelen en zij zijn niet beschikbaar voor aankoop. Wij noemen deze jongens 'muilknapen.' U kunt hen gemakkelijk herkennen door hun grijze slavenkielen en de bolvormige kuisheidsdoppen die permanent over hun genitaliën zijn geïnstalleerd. Wij verzoeken U niet met de muilknapen te spreken, ze niet aan te raken en ze ook niet op een of andere manier in beslag te nemen omdat zij belangrijke dagelijkse taken hebben om uw verblijf in dit resort zo goed mogelijk te laten verlopen.

Gegevens over de Gladiatorjongens:

Hieronder vind U informatie en de vitale maten van elke gladiatorjongen die thans als slaaf op het eiland i. Indien U een privé-sessie met om een van de jongens wenst te kopen, toest dan * 7 op Uw kamertelefoon en een telefonist zal te U te woord staan. De sessies kunnen voor 8, 24 of 48 uur worden geboekt. Wij vragen dat U naar de jongens verwijst met het hen toegewezen nummer. U wordt verzocht zich te onthouden van het aanspreken van hen met hun voornamen.

Jongen 1-0:
Naam: David Brown Oorsprong: Australië Leeftijd: 14 jaar, 6 maanden Lengte: 1,68 m Gewicht: 52 kg Haar: Bruin Ogen: Bruin Penis: Slap 95 mm, stijf 140 mm, onbesneden Sport: Zwemmen	Jongen 1-0 is over het algemeen verlegen en gedraagt zich netjes. Hij is heteroseksueel met duidelijke onderdanige aanleg, die gemakkelijk opgewekt wordt door bondage en bestraffing. Hij zal een ideale slaaf voor onze gewaardeerde vrouwelijke gasten zijn. Jongen 1-0 bezit een een penis die iets onder de gemiddelde grootte voor zijn leeftijd is, maar zijn testikels zijn vrij groot.
Jongen 0-9:
Naam: Philippe Dulac Oorsprong: Frankrijk Leeftijd: 14 jaar, 1 maand Lengte: 1,60 m Gewicht: 51 kg Haar: Zwart Ogen: Groen Penis: Slap 75 mm, stijf 125 mm, besneden Sport: Duiken	Jongen 0-9 heeft een zachte vriendelijk stem en is nogal introvert. Hij is homoseksueel met een gematigd onderdanige aanleg. Hij vertoont een beperkte prikkeling onder bondage en bestraffing. Jongen 0-9 bezit een penis die voor zijn leeftijd klein te noemen is, maar zijn testikels uitzonderlijk groot en hangen bijzonder laag, dus perfect voor die mannen of vrouwen die ervan houden jongensgenitaliën te martelen. Hij produceert een bijzonder grote hoeveelheid prostaatvloeistof.
Jongen 0-8:
Naam: Illya Casparev Oorsprong: Rusland Leeftijd: 13 jaar, 6 maanden Lengte: 1,68 m Gewicht: 52,5 kg Haar: Blond Ogen: Lichtbruin Penis: Slap 150 mm, stijf 200 mm, onbesneden Sport: Gymnastiek	Jongen 0-8 is opmerkelijk gehoorzaam en enthousiast om iemand te behagen. Hij is biseksueel met een zeer sterke onderdanige aanleg. Hij heeft de meeste seksueel ervaring van alle jongens en is een uitstekende keus voor de avontuurlijkere cliënt. Jongen 0-8 bezit opmerkelijk grote genitaliën voor een jongen van zijn leef tijd. Om zijn diensten te kopen is er een vaste extra prijs van $25.000,00.
Jongen 0-7:
Naam: Christopher Andrews Oorsprong: V.S. Leeftijd: 13 jaar, 3 maanden Lengte: 1,55 m Gewicht: 49 kg Haar: Blond Ogen: Blauw Penis: Slap 100 mm, stijf 150 mm, onbesneden Sport: Zwemmen	Jongen 0-7 is mogelijk een beetje te openhartig maar over het algemeen gehoorzaam. Hij is homoseksueel met een uitzonderlijk diepe onderdanige aanleg. Hij wordt bijzonder geprikkeld onder bondage en bestraffing en schijnt snel een zeer sterke kuisheidsfetish ontwikkeld te hebben. Jongen 0-7 bezit genitaliën die iets boven het gemiddelde zijn voor zijn leeftijd en produceert een grote hoeveelheid prostaat- en ejaculatievloeistof.
Jongen 0-6:
Naam: Gabriel Shelton Oorsprong: Groot-Brittannië Leeftijd: 12 jaar, 8 maanden Lengte: 1,50 m Gewicht: 46 kg Haar: Zwart Ogen: Bruin Penis: Slap 98 mm, stijf 140 mm, besneden Sport: Voetbal	Jongen 0-6 is praatziek en vaak tegendraads. Hij is heteroseksueel met een milde biseksuele aanleg. Hij wordt snel geprikkeld onder een een verscheidenheid van voorwaarden, maar zal vaak tegenstribbelen wanneer hij in bondage wordt gezet. De perfecte jongen voor die cliënten die er van houden een klein vechtertje onder handen te nemen. Jongen 0-6 bezit genitaliën die goed boven het gemiddelde voor zijn leeftijd zijn.
Jongen 0-5:
Naam: Daniel O'Hanlon Oorsprong: Canada Leeftijd: 12 jaar, 6 maanden Lengte: 1,42 m Gewicht: 44,5 kg Haar: Rood Ogen: Bruin Penis: Slap 50 mm, stijf 75 mm, besneden Sport: Worstelen	Jongen 0-5 is openhartig en vriendschappelijk. Hij is, naar men beweert, een echte aseksueel, een zeer zeldzame vondst. Hij vertoont geen tot weinig belangstelling voor zijn eigen seksualiteit, maar lijkt bijzonder onderdanig te zijn voor authoriteit. Jongen 0-5 bezit een ongebruikelijk kleine penis voor een jongen van zijn leeftijd (een klassiek biologisch aseksuele eigenschap), maar zijn zijn testikels zijn van gemiddelde grootte. Wegens zijn ongebruikelijke aard wordt een vaste extra prijs van $50.000,00 gevraagd voor zijn diensten. Jongen 0-5 kan nog niet ejaculeren, hoewel hij een gematigde hoeveelheid prostaatvloeistof produceert. Jongen 0-5 ontvangt dagelijkse een dosis testroxil, die het hem vrijwel onmogelijk zal maken om een erectie te krijgen en die de afmetingen van zijn genitaliën drastisch zal verkleinen.
Jongen 0-4:
Naam: Alexei Graznikov Oorsprong: Rusland Leeftijd: 12 jaar, 4 maanden Lengte: 1,45 m Gewicht: 42 kg Haar: Donkerbruin Ogen: Bruin Penis: Slap 90 mm, stijf 125 mm, onbesneden Sport: Worstelen	Jongen 0-4 is enthousiast en levendig. Hij is homoseksueel met een beperkte onderdanige aanleg. Hij heeft een opmerkelijke angst voor bondage en bestraffing. Hij bezit genitaliën van gemiddelde grootte voor een jongen van zijn leeftijd, hoewel zijn penis ongebruikelijk dik is. Jongen 0-4 produceert een uitzonderlijk grote hoeveelheid ejaculatievloeistof.
Jongen 0-3:
Naam: Ian Cloverdale Oorsprong: Australië Leeftijd: 11 jaar, 8 maanden Lengte: 1,37 m Gewicht: 36 kg Haar: Lichtbruin Ogen: Grijs Penis: Slap 70 mm, stijf 90 mm, onbesneden Sport: Zwemmen	Jongen 0-3 is stil en uitzonderlijk intelligent. Hij is homoseksueel. Hij heeft een vrees voor bondage en bestraffing en er is waargenomen dat hij zich verzet wanneer hij in dergelijke situaties geplaatst wordt. Hij zal waarschijnlijk vechten tegen pogingen om hem voor seksuele doeleinden te gebruiken, wat hem ideaal maakt voor de cliënt die een uitdaging zoekt. Hij bezit genitaliën van gemiddelde grootte voor een jongen van zijn leeftijd. Jongen 0-3 is pas sinds kort in staat tot ejaculatie, en produceert zeer kleine hoeveelheden heldere zaadvloeistof. Evenals de jongste jongens kan hij nog veel opeenvolgende orgasmen ervaren.
Jongen 0-2:
Naam: Joshua Andrews Oorsprong: V.S. Leeftijd: 11 jaar, 2 maanden Lengte: 1,37 m Gewicht: 36 kg Haar: Blond Ogen: Bruin Penis: Slap 100 mm, stijf 145 mm, onbesneden Sport: Worstelen	Jongen 0-2 is actief en energiek. Hij is heteroseksueel met een aantoonbare biseksuele aanleg. Hij heeft weinig onderdanigheid getoond, maar hij is gehoorzaam en respecteert gezag. Hij bezit genitaliën die ver boven de gemiddelde grootte voor zijn leeftijd zijn, in het bijzonder zijn penis, die al zo groot is als jongens die verscheidene jaren ouder zijn. Jongen 0-2 kan nog niet ejaculeren en heeft een groot aantal droge orgasmen in snelle opeenvolging. Wegens zijn uitzonderlijk grote penis wordt een vaste extra prijs van $50.000,00 gerekend voor zijn diensten.
Jongen 0-1:
Naam: Miles Harris Oorsprong: Groot-Brittannië Leeftijd: 10 jaar, 3 maanden Lengte: 1,20 m Gewicht: 30 kg Haar: Kastanjebruin Ogen: Bruin Penis: Slap 45 mm, stijf 50 mm, besneden Sport: Hardlopen	Jongen 0-1 is onze jongste jongen. Hij is stil maar actief. Hij is heteroseksueel hoewel hij nog volledig prepuberaal is. Hij bezit genitaliën van gemiddelde grootte voor een jongen van zijn leeftijd en heeft een groot aantal droge orgasmen in snelle opeenvolging.

Het is de gladiatorjongens in het algemeen toegestaan om te praten tenzij anders bevolen. Zij zijn echter verplicht om alle volwassenen op het eiland en alle gasten ongeacht hun leeftijd op een eerbiedige manier aan te spreken. Als U ongepaste taal of gedrag bij één van onze gladiatorjongens opmerkt verzoeken wij dat te melden aan de administratie wanneer U dat schikt.

Wij hopen dat U van Uw verblijf op Gladiator Eiland geniet en hopen dat U nog eens terug zult komen."

De gladiatorjongens waren nu al bijna een volledige week op het eiland en hadden elke dag een uitputtende beproeving van fysieke training ondergaan om hun al stevige atletische lichamen in topconditie te krijgen. Tegen de tijd dat de show in premiere ging, zouden deze tien jongens levende vertegenwoordigers zijn van de onrijpe menselijke man op het ideale niveau van fysieke vorm, spierstelsel en dapperheid.

William Durand legde de kleurenbrochure terug op tafel en glimlachte naar Lara Tomlinsin. "Dit is heel goed. Zorg ervoor dat er een exemplaar in elke suite ligt. Zijn er al voorlopige exemplaren verstuurd naar diegenen die al voor een VIP pas hebben geboekt?"

"Ja, meneer," zei de jonge vrouw. Zij was net op het eiland werd en verbaasd over de voortgang van de show. Met haar concept voor Gladiatoren in de rails en in productie, steeg haar ster bij het netwerk.

"Ik begrijp dat er al privé-verzoeken voor verschillende jongens binnengekomen zijn," vertelde de XB1-baas.

"Uitstekend, meneer."

"Hebben je ze al gezien, m'n beste?" vroeg hij de opkomende jonge producente.

"Nr, meneer. Ik ben direct uit het vliegtuig hierheen gekomen. Één van de muilknapen heeft mijn bagage naar mijn kamer gebracht."

Durand knikte. "Goed, volgens mij oefenen ze op dit moment allemaal met gewichten. Loop bij de trainingsruimte naar binnen en werp eens een blik op ze."

"Dat was mijn tweede doel, meneer," zei de jonge vrouw met een glimlach. Lara vond jonge knapen niet bijzonder aantrekkelijk, zij vonde ze, en mannen in het algemeen, eigenlijk nogal onaangenaam, maar het idee om er tien naakt en geketend te zien met hun kleine of niet-zo-kleine opgesloten lullen was best wel prikkelend. Dat was precies goed voor die smerige kleine klootzakjes.

Hoofdstuk 20

Hij werd natuurlijk gesnapt door matron en onmiddellijk uit de douches gesleept.

"Het was niet de bedoeling, mevrouw," protesteerde hij terwijl hij naakt en druipnat voor de strenge vrouw stond die het in de barak voor het zeggen had. "Ik was 't even vergeten. Echt waar!"

Hannah was niet blij met het rapport van de matront. Na raadpleging van de andere trainers werd overeengekomen dat Josh vijftig strafpunten zou moeten krijgen voor het zonder toestemming aanraken van zijn geslachtsdelen. De elfjarige bezweek bijna in zijn tranen toen hem dat verteld werd. Als extra straf werd hij veroordeeld tot tien zweepslagen gevolgd door vierentwintig uur beperkingsstraf.

De jongen werd onmiddellijk naar de ranselpaal op het erf van de barak gevoerd. De andere jongens moesten toekijken hoe Hannah hem ranselde en tien vurig rode striemen op de rug van de elfjarige achterliet.

Jason schreeeuwde naar alle jongens tegelijk. "Jullie mogen nooit je geslachtsdelen aanraken. Nooit! Jullie lichamen zijn van het bedrijf. De volgende jongen die betrapt wordt als hij met zichzelf speelt, krijgt twintig zweepslagen met dit.…" Hij toonde een lang dikke leren gevlochten zweep met aan het eind scherpe metalen spijkers. "Dit is een flayer en is gemaakt om het vlees van ongehoorzame slavenjongens af te scheuren. Ik wil hem niet op jullie gebruiken, maar ik doe het als het moet. Begrijpen wij elkaar?"

"Ja, meneer!" riepen alle jongens, die vanzelf in de houding gingen staan.

Josh, die nog aan de ranselpaal stond te snikken, knikte ook heftig met zijn hoofd. Hannah maakte de polsen van de jongen los van de paal en deed zijn armen om de paal heen voor steun. Het tweede deel van zijn straf volgde nu. Dat had de vorm van een vijf kilo zware ketting die aan zijn halsband werd vastgemaakt en door de ringen op zijn pols- en enkelboeien gehaald werd. Er zat ook een kleine ring aan de basis van de metalen plaat op de kuisheidsgordel van de jongen. Het eind van de ketting werd daar doorheen gehaald, zo de zware ijzeren schakels met de gordel verbindend. Bovendien kreeg hij een paar leren wanten aan zijn handen vastgemaakt, waardoor zijn handen nutteloos waren. Binnen de wanten zaten kleine spijkertjes die in zijn handpalmen zouden steken als hij zou proberen om zijn handen te gebruiken als een normale menselijke jongen. Tot slot werd een hoofdtuig met een bit om zijn hoofd vastgebonden. Hij moest deze strafuitrusting een volledige dag dragen en daarin meedoen met de spelen. Natuurlijk was het resultaat dat hij op de laatste plaats eindigde, wat hem nog meer strafpunten opleverde. Er waren verscheidene spelen waar hij eenvoudig helemaal niet mee kon doen, dan moest hij in een kooi op een kleine wagen wachten terwijl de andere jongens deelnamen aan de wedstrijd. Tussen de verschillende evenementen werd hij aan die kar geketend en moest die kooi van plaats naar plaats trekken. Elk evenement dat hij miste betekende automatische de laatste plaats. Josh was de hele dag ellendig en bijna in tranen.

's Nachts werd alles eigenlijk nog erger.

Hij moest buiten de barak slapen met zijn rechterenkel aan een ijzeren paal in de grond geketend. Drie draagbare halogeenlampen werden om hem heen opgesteld, net buiten bereik van zijn ketting. Het koude heldere licht straalde op het naakte lichaam van de elfjarige. Er was geen enkele manier om aan dat licht te ontkomen. Één van de toezichtcamera's werd ingesteld om elk moment op hem gericht te zijn.

"Als je moet pissen," vertelde Hannah hem, "hurk je maar neer en laat het lopen."

De andere jongens werden in de barak opgesloten. Josh keek naar de trainers die door het elektrische hek gingen. Met een harde klap viel het achter hen in het slot. Hij was alleen buiten achtergelaten. Het eerste wat hij opmerkte waren de insecten. Gelukkig waren de heldere lichten voor hen aantrekkelijker dan de kleine naakte jongen, maar zij vulden toch de lucht om hem heen als een dikke wolk, ze zoemden langs zijn gezicht en oren, landden op zijn bezwete armen en benen en borst. De enige manier om hen weg te houden was constant in beweging te blijven, en daarom liep, of draafde, of rende hij in de kleine cirkel die de lengte van de ketting hem toestond.

Hij was de hele dag al opgesloten in een hoofdtuig en bit en hij had het inmiddels opgegeven om niet te kwijlen. Zijn speeksel liep controleerbaar over zijn kin omlaag.

Het was warm toen ze hem net achtergelaten hadden, maar na een tijdje begon er een koele wind te blazen waardoor zijn met zweet doorweekte lichaam begon te rillen. Hij zag de wisseling van de wacht, maar geen van de bewakers besteedde ook maar enige aandacht aan hem. Hij was een dier dat buiten gehouden werd, genegeerd en vergeten.

En toen begon het te regenen. Eerst alleen een lichte motregen. Op een manier was dat een zegen omdat het de insecten wegjoeg. Josh had geen bescherming en geen manier om zich te bedekken. Hij hurkte om te pissen zoals bevolen was en krulde toen in een strakke kleine bal, zijn gezicht met zijn handen tegen de regen beschermend en probeerde wat slaap te krijgen. De jongen was net weggezakt toen het lichte buitje veranderde in een enorme stortbui. Helemaal weerloos lag Josh eenvoudig daar de hele nacht in de modder terwijl het bleef regeneb. Hij dacht dat ze hem wel zouden komen halen als de regen te hevig werd, maar ze kwamen niet. De lampen bleven hem verlichten en de wind bleef blazen en zij lieten hem daar, koud, naakt en rillend. Voor het eerst sinds hij op het eiland gekomen was huilde Josh die nacht. Hij was blij dat de regen tenminste zijn tranen voor de camera verborg.

Op vrijdagochtend goot het nog toen de rillende, doorweekte, bemodderde elfjarige eindelijk naar binnen gebracht werd. Zodra de kettingen en het tuig verwijderd waren, bracht de matron Joshua naar de badkamer en stond hem vijftien minuten onder een lauwe douche toe, onder haar constant en kritische toezicht.

"Maak jezelf schoon, jij smerig dier," vertelde zij hem toen hij onder de douche stond. Zij wierp hem een flesje met de vies-ruikende desinfecterende zeep toe. "Zorg ervoor dat je je haar wast."

Josh schrobde zijn jonge lichaam met zijn handen en waste zijn al doorweekte haar met de groene vloeibare zeep. Hij was extra zorgvuldig om dit keer te vermijden zijn geslachtsdelen aan te raken.

"Was je kontje," zei de matron streng. "En waag het eens je kontplug eruit te trekken."

"Jjjjjja, mmmmevrouw," antwoordde de klappertandende pre-tiener.

"En je voeten… vooral tussen je tenen…"

Josh vond het absoluut vernederend dat de matron toezicht hield hoe hij zich waste. Hij was toch al elf jaar, oud genoeg om dit soort dingen zelf te doen. "Ik weet hoe ik dit moet doen, mevrouw," zei hij zo zacht en respectvol als hij kon.

De matron glimlachte. Zij kon duidelijk de extreme verlegenheid op het gezicht van de jongen zien. "Niet tegenspreken, jonge man, of je kunt weer naar buiten."

"Nee, mevrouw. Het spijt me, mevrouw," mompelde Josh. Een paar minuten later was hij klaar en draaide de matron de kraan dicht.

"Ben je klaar om mij je geslachtsdelen te laten schrobben?"

"Ja, mevrouw," zuchtte de jongen en stapte naar voren. Gehoorzaam spreidde hij zijn benen en vouwde zijn handen achter zijn hoofd.

Met een harde spons waste de matron ruw Josh' lul en de ballen, en ze zorgde ervoor dat haar behandeling de elfjarige jongen zeker geen genoegen gaf. "Ik heb nog nooit zo'n grote penis gezien aan een jongen van jouw leeftijd gezien," zei zij terwijl zij de voorhuid van zijn indrukwekkende 10 centimeter lange schlong terugtrok, "en ik heb duizenden naakte jongens gezien." Voordat zij de baan bij XB1 op Gladiator Eiland aangenomen had, werkte ze bij een slaaf-verwerkend centrum in Oklahoma. Dat centrum behandelde uitsluitend jongens en dus had ze een grote ervaring in het controleren, disciplineren en vernederen van jongens.

Josh begon een erectie te krijgen, maar een paar forse tikken van de matrons vingers op de top van zijn middragende penis maakte hem direct weer zacht. Met zijn geslachtsdelen nu even schoon als de rest van zijn lichaam, kreeg Josh zijn kuisheidsgordel weer aan en werd naar zijn cel gebrecht. De matron opende de deur en duwde hem naar binnen. "In je kooi. Iedereen mag vanochtend uit blijven slapen. Jullie trainers willen dat je allemaal uitgerust bent voor morgen."

De jongen ging op zijn dunne matras zitten en rolde zijn deken uit. De tropische zomer liep op z'n eind en de ochtenden op het eiland waren onveranderlijk nat en begon een beetje koel te worden. Josh deed de deken rond zijn schouders en deed zijn benen over elkaar op zijn kooi. De deur van zijn cel werd dichtgedaan. Hij kon het slot horen dichtgaan. Een beetje vroeg daglicht kwam binnen door het versperde raam. Tegenover draaide David Brown zich om.

"Hé, partner," zei de veertienjarige slaperig. "Jemig, je ziet er rot uit."

"Dank je," antwoordde Josh. "Ik ben totaal verdoemd."

Met al zijn strafpunten was Josh bijna honderd punten achter Gabriel, die de op één na de laagste jongen was.

"Ja," knikte David, hij ging nu zitten en liet zijn lange haarleze benen over de rand van zijn kooi hangen. Zijn penis bonsde binnen de kuisheidskooi en probeerde vergeefs hard te worden. Hij begon te leren om dat te negeren. Hij kon er toch helemaal niets aan doen. "Zelfs als wij morgen elke wedstrijd winnen, zult je waarschijnlijk nog als laatste eindigen."

"Ik wil er niet achter komen wat voor soort straffen ze hebben."

"Nou, ik wed dat je daar wel achter komt."

"Dank je," zei Josh nors.

David stond op en met zijn armen boven zijn hoofd rekte hij zijn magere atletische lichaam uit. Josh kon er niets aan doen om het lichaam van de oudere jongen te bewonderen. David had de bouw van een zwemmer, net als Chris, strak, slank en gespierd. Josh was benieuwd wie van hen in een jongen-tegen- jongen-race zou winnen omdat zij van dezelfde leeftijd en even groot waren. De elfjarige richtte daarna zijn starende blik op Davids geslachtsdelen, die in de metalen kooi waren opgesloten.

"Denk je dat je lul gauw gaat groeien?" vroeg Josh met een brave-Hendrikachtige vriendelijkheid.

David keek hem woest aan. De veertienjarige was er zich goed van bewust dat zijn jongere partner merkbaar groter was in de lulafdeling, hoewel hij zelf werkelijk niets had om zich over te schamen. Zijn lul was misschien een beetje aan de kleine kant in vergelijking met de andere jongens, maar de waarheid was van alle gladiatoren, behalve Miles en Danny, feitelijk lullen vertoonden die van gemiddelde grootte of veel groter waren voor hun respectievelijke leeftijden. Dat was één van de factoren waarop ze waren geselecteerd om mee te beginnen. De 10 centimeter worst van de elfjarige Josh was alleen maar een buitenissig speling van de natuur volgens Davids bescheiden mening.

"Mond dicht, Josh. Die van mij is precies van het goede formaat voor mij. Die van jou lijkt als een derde been of zo iets."

"Derde been!" lachte Josh. "Dat is grappig, David."

"Het is zo. Dat verdomde ding sleep zowat over de grond!"

De kleine Josh giechelde opnieuw. "Toen hij niet in deze gordel opgesloten was," klaagde hij wijzend naar de leren riemen rond zijn middel en strak passende metalen plaat die zijn geslachtsdelen volledige inpakte en bedekte.

"Ja, je moet ze dankbaar zijn, maat, anders zou je er steeds maar over struikelen."

Josh glimlachte naar zijn partner. De oudere jongen kon laten lachen net als zijn broer. David liep naar het raam en keek naar buiten. De zon begon op te komen en er filterde een beetje meer licht naar binnen in de altijd schemerige cel. De tiener drukte zijn neus tegen het gaas zodat hij beter kon zien.

"Het ziet eruit alsof het nog meer gaat regenen," zei hij. "Het is koel buiten

"Ik dacht dat het hier nooit koud werd. Wij zijn toch ver in het zuiden, niet waar? Zo iets als Florida."

"Het nog steeds wel eens koud, maat, vooral 's ochtends. Thuis in Sydney hebben wij ook koud weer net als jullie in de V.S. "

"Ooit sneeuw gezien?" vroeg Josh.

"Nee. Zo koud wordt het nooit."

"Sneeuw is absoluut verrukkelijk. Ik zal de sneeuw missen. Mijn broer verplettert me totaal met sneeuwballen."

David ging naar zijn kooi terug en ging liggen. Josh volgde zijn voorbeeld en deed hetzelfde. "Wij zouden meer slaap moeten krijgen, Josh " zei de oudere jongen. "Wij zullen het vandaag nodig hebben."

"Dat denk ik ook."

Even later sliepen de twee jongens, David snurkte als een jonge man, Josh maakte de kleine geluidjes en zuchten zoals jonge knapen doen als ze diep in slaap zijn.

Het was halverwege de morgen toen de gladiatorjongens werden gewekt om hun dag te beginnen. Omdat Josh zijn douch al had gehad, werd hem gezegd stil aan de eettafel te gaan zitten terwijl de rest van de jongens in de badkamers was. Hij hoorde ze gillen en naar adem hijgen toen het ijzige koude water hen raakte. Dan hield het water op en hij hoorde niets dan stilte nu en dan onderbroken door het geluid van een klap als een bewaker een slag op de kont van een jongen gaf. Josh wist dat de lullen en ballen van alle jongens geschrobd werden, ongetwijfeld even ruw zoals het bij hem een paar uur eerder was gebeurd. In feite deed zijn penis nog steeds zeer omdat de matron zijn voorhuid zo snel en hard naar acheren had getrokken. Tenminste weerhield hem dat van een poging om een erectie in de gordel te krijgen. De jongen draaide op zijn kruk en probeerde de plug in zijn kont te houden zonder hem tot waanzin te drijven.

Na een paar minuten kwamen alle jongens uit de douche, nog nat en met hun kuisheidsgordels of -kooien in genummerde stoffen zakken aan hun nek hangend. Negen paar haarloze jongensgeslachtsdelen flapten rond terwijl de jonge slaven naar de tafel marcheerden. Ondanks de ijskoude douches hadden Chris, David, Gabriel en Ian allevier een erectie waarvoor zij strafpunten zouden krijgen als hun trainers kwamen.

"Niemand eet tot die lullen zacht zijn," vertelde matron hen. Zij gaf elk van de aanstootgevende penissen van de jongens een snelle klap met haar rijzweep. Ian en Gabe werden bijna onmiddellijk zacht, maar Chris en David, ouder en met razende tienerhormonen vereisten verscheidene slagen vóór hun jongensdelen helemaal tot tevredenheid van de vrouw zacht waren geworden.

De voedselwagen werd naar binnen gereden door twee van de onlangs aangekomen muilknapen. In tegenstelling tot jonge gladiatoren, die overal onder de strikte leiding van hun trainers waren, werd van de muilknapen vereist dat ze de hun opgedragen taken zouden uitvoeren zonder escorte van bewakers of XB1-personeel. Ze waren allemaal al slaaf sinds zij zeer jong waren en hun leven van gesloof werk en slavernij was inmiddels volledig ingeprent. Dat samen met gedragscontrolechips die in hun nek geïmplanteerd waren verzekerde volledige en totale naleving op elk moment.

De gladiatoren merkten allemaal de twee nieuwe jongens op en waren benieuwd wie zij waren. Één van de jongens leek ongeveer dertien te zijn, de ander ouder, vijftien of zestien. Zij droegen korte grijze slaventunieken en waren vanaf hun middel naakt.

"Wie zijn dat?" vroeg Gabriel hardop terwijl zijn medegladiatoren staarden.

"Die twee zijn muilknapen," verklaarde de matron. "Zij zijn slaven."

"Net als wij?" vroeg Ian Cloverdale.

"Niet precies. Jullie staan allemaal onder contract. Jullie worden weer vrij, of in ieder geval teruggegeven aan jullie ouders als jullie contracten aflopen. Die jongens zijn slaven voor de rest van hun leven. Jullie jongens mogen niet met hen praten, ze niet aanraken, helemaal niets. Wat jullie betreft bestaan ze niet, is dat duidelijk?"

"Ja, mevrouw," schreeuwden tien gladiatorjongens eenstemmig. Zij stelden zich in numerieke volgorde op en kregen hun ontbijt. Altijd de grootste en beste maaltijd van de dag. Vanochtend kregen de jongens eieren, grutten, sap en een dikke plak van het speciaal ontworpen voedzame brood om hen de energie te geven die zij voor een drukke dag op het eiland nodig hebben. De jongens kregen ook hun dagelijkse dosis adrenaline verhogende medicijnen samen met de experimentele pillen bedoeld om de groei van hun geslachtsdelen te versnellen en het formaat ervan te vergroten. Na net zes dagen op het eiland vertoonde geen van de jongens zichtbare tekens dat de penile groeibehandeling effect had, maar het zou enige tijd duren voor de chemische producten hun organismen verzadigd hadden. Geen van de jongens was bijzonder aarzelend over het innemen van de pillen. De blauwe maakte hen sterker en maakte ze minder gauw vermoeid, en de rode, nou, welke jongen wil eer nu geen grotere penis?

"Hier zou ik er nuntien van moeten nemen," zei Danny tegen anderen terwijl hij de rode pil inslikte en hard begon te lachen. "Ik heb alle hulp nodig die ik kan krijgen."

Zodra de jongens klaaar met hun ontbijt waren, kwamen de trainers en lieten jonge gladiatoren a voor het scorebord in de houding staan. Hun kuisheidsgordels en -kooien werden weer aangedaan en goed op slot gedaan.

"Luisteren, jongens," richtte Jason zich tot hen. "De competitie begint morgenochtend. Vandaag gaan wij jullie gereedmaken. Jullie hoofden worden geschoren en jullie krijgen je nummers op je bil getatoeëerd. Wij gaan ook een kleine op afstand bediende elektrodenchip in jullie scrotum inplanteren. Zo eentje," met een pincet hield hij een klein zilveren metalen vierkantje omhoog dat op een ouderwetse computerchip leek, maar dan veel kleiner. "Dit heet een gedragswijzigings-chip. Als je je tijdens de wedstrijd misdraagt, kan je trainer de controlecabine vragen je een aardige kleine herinnering te geven. Vertrouw me, je wilt niet dat dit kleine ding wordt geactiveerd."

Alle jongens beefden toen zij dit hoorden.

"Eerst haar knippen."

De bewakers legden een groot plastic op de barakvloer en op het midden ervan werden twee krukken gezet. Twee elektrische tondeuses werden gebracht. Hannah en Michella waren blij dat zij de eer kregen het te doen.

"Twee rijen, jongens, elk vijf, op één rij," zei Michella.

Zwijgend scharrelden de jongens heen en weer en kwamen uiteindelijk in twee rijen van vijf terecht. Illya en Philippe stonden vooraan en waren de eersten die op de krukken moesten plaatsnemen. De twee vurige feministes verspilden geen tijd en schoren de hoofden van de tienerjongens kaal, alleen wat korte stoppeltjes bleven over. Philippe hield ervan zijn haar bijzonder lang te dragen, zodat dit voor hem een diepe en krachtige vernedering was. Chris, Josh, Ian en Gabe hadden haar tot op hun schouders en zouden dat ook verliezen. Het kostte minder dan twee minuten om elke jongen zijn beurt te geven. Uiteindelijk stonden de tien jongensslaafjes bij elkaar en wreven over hun pasgeschoten hoofden.

De bewakers hadden ondertussen een ruimte klaargemaakt voor het tatoeëren van de nummers van de jongens op hun linkerbillen. Anthony, de trainer van de jonge Ian, zou de procedure uitvoeren. De jongens werden op numerieke volgorde behandeld, te beginnen met de kleine Miles. Na veel gehuiver en stille tranen had de tienjarige zijn nummer '0-1' permanent getatoeëerd aan de linkerkant van zijn lieve kontje, zodat het van de zijkant goed zichtbaar was. Één uur later waren alle jongens op dezelfde manier gemerkt.

"Het zal een paar dagen pijnlijk zijn," vertelde Anthony aan de andere trainers terwijl de geschokte en verbijsterde jongens met wijd open ogen stonden te staren naar elkaars nummers die nu op ieders achterkwartier werden getoond.

De jongens kregen hun halsbanden en boeien aan en werden in hun paren geketend. De medische afdeling was hun volgende doel om de gedragswijzigings-chips in hun balzakken geïmplanteerd te krijgen.

Dokter Trench en haar jonge verpleegsters namen de jongens met twee tegelijk terwijl de anderen in de rij stonden te wachten en toekeken. David en Philippe waren de eersten die op de onderzoekstafels werden vastgebonden met hun benen wijd uit elkaar in de beugels. Voor de oudere jongens was het niet nodig om de kuisheidskooien te verwijderen, omdat hun ballen toegankelijk bleven. Anna en Karen hadden allebei een injectiepistool in hun handen. David en Philippe staarden hen in angst aan en kronkelden in hun boeien toen de jonge vrouwen de injectiepistolen tegen hun haarloze scrotums drukten.

"Niet bewegen, jongens," zei dokter Trench. "Je zult een scherpe steek voelen, maar dat is alles."

Vlug en efficiënt implanteerden zij de microchips en maakten bevrijdden de twee oudste jongens van de tafels. Het duurde maar een kwartier om alle jongens gedaan te krijgen. Miles, Josh, Ian en Daniel moesten hun kuisheidsgordels afgedaan hebben om de verpleegsters toegang tot hun zakken te geven. Zodra de chips op hun plaats zaten, gingen de gordels onmiddellijk weer om.

"In de houding, jongens," beval Jason. "Wij gaan ze nu testen." Hij sprak in zijn draagbare radio. "Controle, geef een niveau 1 schok aan alle eenheden. Duur vijf seconden."

Onmiddellijk gilden de tien jongens en vouwden dubbel van de ondraaglijke pijn. Verscheidene van hen vielen op de vloer terwijl de ergste pijn die een jongen kan voelen door hun ineengekrompen lichamen snelde. Het begon in hun ballen en werkte zich omhoog door hun buik en in hun maag. Het leek het moeilijkst voor de oudere, meer seksueel ontwikkelde jongens te zijn, die allemaal in tranen uitbarstten. Chris rolde op de vloer en greep als een gek zijn ballen om het te laten ophouden. Hij was niet enige.

"Dat was alleen maar een voorbeeld, jongens," verklaarde Jason terwijl de jongens langzaam weer bij hun positieven kwamen. "De laagste stand en de kortste duur. Wij kunnen helemaal tot niveau 10 gaan, maar dat zou waarschijnlijk je testikels vernietigen. Nu sta op. Wij moeten jullie jongens voor morgen lenig en uitgerekt krijgen. Iedereen terug naar de barak."

De volgende drie uur werd doorgebracht met zware gymnastiekoefeningen op het sportveld binnen het hek van de barak. De jongens moesten hun energie besteden aan push-ups, sit-ups, jumping jacks, rekoefeningen en sprints, alles onder de hete tropische zon. William Durand kwam even langs met jonge Trevor aan een lijn achter hem om hun vooruitgang waar te nemen.

"Zij zijn klaar, meneer," vertelde Jason hem. "Ik neem aan dat de welkomstreceptie voor onze VIPs nog steeds voor vanavond gepland is."

"Absoluut," antwoordde de XB1-baas.

"Wilt U de jongens in uniform of naakt?"

"Begin in hun uniformen," zei Durand nadenkend. "Ik ben er zeker van allemaal naakt zullen zijn voor het einde van de avond."

Boven hun hoofden hoorden zij het geluid van een overvliegend vliegtuig.

"Dat zal onze eerste inkomende vlucht zijn. Ik moeten erheen om onze gasten te begroeten. Kom, Trevor." Durand gaf Jason een snel goedkeurend knikje en vertrok. De zwetende jonge gladiatorjongens vervolgden hun inspannende training. Een aantrekkelijke koor van jongensachtig gegrom en gekreun was te horen terwijl de magere jeugdige ledematen zich spanden en de ontwikkelende jonge spieren bogen.