James Stuart
the Erotic Historian

vertaald door Jan van Vlaanderen

Het Landgoed

Hoofdstukken 13-16

""Ik zie niets," riep hij uit. "John, Billy, waar zijn jullie? Ik ben blind geworden."

"Het is oké, Jamie. Ik ben hier." Jamie voelde de hand van een andere jongen op zijn arm. Hij herkende de stem als die van John. "Je bent niet blind, domkop, er is alleen maar geen licht in deze kamer," fluisterde John.

"Waar is Billy?" vroeg Jamie.

"Hier naast me, hij slaapt nog. Het lijkt wel dat het spul dat ons uitgeschakeld heeft langer werkt op jongere kereltjes. Ik ben al een tijdje wakker."

Jamie werd rustiger toen hij wist dat alles in orde was met zijn ogen. Hij was ook blij toen hij merkte dat ze niet langer gebonden waren en gekneveld. Maar hij wist dat er nog heel wat was, waar hij zich ongerust over moest maken. Waarom wiegelden ze heen en weer en kreeg hij bij elke beweging een raar gevoel in zij maag.

"John, ik denk dat ik ziek ben. Het lijkt wel dat mijn hele lichaam beweegt."

Jamie hoorde de jongen lichtjes giechelen en John antwoordde:"Je bent niet ziek, wij zittten op een boot, dat is de beweging die je voelt. Ben je nog nooit op een boot geweest?"

"Neen nooit. Maar, waar varen we naartoe?"

"Hmmm, voor een of andere reden heeft onze gastheer ons geen plannetje gegeven voor de reis. Ik heb er ook geen idee van."

Jamie was verbaasd dat John zelfs nu nog grapjes kon maken. Hij moest wel heel moedig zijn. Wat er ook met hem zou gebeuren, hij was blij dat John bij hem was. Hij had nog wel veel schrik, want hij wist niet waarom ze gekidnapt waren en wat de ontvoerders van hen wilden. Maar hun eerste bekommernis nu was hun hevige dorst en hun felle honger. Hij wist niet meer hoe lang geleden het was dat ze nog iets gegeten hadden, maar het leek wel dagen. Het laatste wat hij gedronken had was een mondvol sperma, van een van de medeplichtigen van Jack, de avond voordien. Jamie zou zelfs al tevreden met nog zo iets. Terwijl hij vol zelfmedelijden zat, hoorde hij geluid naast hen.

"Wat was dat?"

"Het lijkt wel dat onze gastheren nog meer gasten meegebracht hebben." antwoordde John. "Ik heb aan enkele stemmen, die ik daarnet hoorde, gevraagd wie ze waren, maar ik kreeg geen antwoord. Ze zijn waarschijnlijk zo bang als wij, ik denk dat ze ook gevangen zijn."

"John, voor we bewusteloos werden, leek het alsof jij een van de mannen herkende. Wie was het?"

"Wel, ik ken zijn naam niet, maar ik dacht hem eens gezien te hebben op een van de landgoedfeestjes. Hij was een vreemdeling, een Turk of zo iets. Maar de reden dat ik me hem herinner is dat hij het aangedurfd had om aan papa te vragen of hij ons kon kopen. Hij lijkt wel dat hij niet akkoord ging met het antwoord, en dat hij ons dan zomaar meegenomen heeft.

"Denk je dat hij ons wil vermoorden?" vroeg Jamie met bevende stem.

"Ik betwijfel het. Als hij dat wou dan waren we nu al dood. Maak je geen zorgen Jamie, we zullen eerder thuis zijn dan je denkt."

Ongelukkig genoeg geloofde John dit zelf niet. Het was duidelijk dat het niet ging om losgeld, omdat ze naar een vreemd land gebracht werden. Geld was niet het motief, de Turk wilde de jongens voor zichzelf. En door zijn aanwezigheid op het landgoedfeest moest je geen genie zijn om te raden waarvoor hij hen wilde.

Even later begon Billy te wriemelen en hij ontwaakte uit zijn sluimering. Opnieuw legde John het weinige uit wat hij wist, maar zelfs in het donker kon hij voelen dat zijn broertje zelfs nog angstiger was dan Jamie. John legde zijn armen rond beide jongens en knuffelde ze met zijn hele lichaam. Hij kuste ze om beurt op het hoofd. De jongens beantwoordden dit door hun armen rond hem te slaan en ze klemden zich stevig aan de oudere jongen vast John wist dat hij sterk moest zijn, hij was de enige die de twee jongetjes kon beschermen. De vader van John was nu ver weg, en had geen idee waar ze waren, of waar ze naartoe gingen.

Stilaan begonnen er meer geluiden te komen in de ruimte rond hen. Het gefluister kwam uit alle hoeken. John vroeg zich af hoelang ze in die donkere kamer moesten blijven. De Turk zou wellicht niet zo veel moeite gedaan hebben als hij hen alleen maar wilde uithongeren. John had er geen idee van hoelang hij al wakker was, maar hij dacht dat het nacht was en dat de bemanning in bed lag. Hij begon net eraan te denken om eens rond te tasten of hij geen uitweg vond, toen hij voetstappen hoorde naderen. Dan zagen zijn ogen een streepje licht dat door een spleet in de deur kwam. Even later hoorde hij een grendel die verschoven werd en dan zwaaide de deur open en werd de ganse ruimte gevuld door ondraaglijk licht toen enkele personen binnenstapten met een lantaarn. Jamie moest zijn handen voor zijn gezicht houden. Het licht deed zo'n pijn aan zijn ogen, maar stilaan geraakte hij eraan gewend en kon hij iets zien.

Ze zaten in een vrij grote opslagruimte, waar stapels dozen en vaten opgestapeld stonden. Het was dadelijk duidelijk dat zij niet de enigen waren die gevangen zaten, er zaten nog knapen in de ruimte. Ze zaten alleen of in groepjes en knipperden met hun ogen door het licht. Jamie schatte dat er minstens twintig kinderen hier waren en ze zagen er allemaal zo angstig en verward uit als hij zelf. Toen hij eindelijk in de richting van de lantaarns kon kijken zag hij dat er zes mannen binnen gekomen waren, waarvan er twee de lantaarns vast hielden. Geen van hen had iets gezegd, ze stonden daar maar te lachen, toen ze hun ogen over de jongens lieten gaan. Ze bewonderden zonder twijfel hun vangst. Het waren allemaal vreemdelingen, maar een van hen was goed gekleed in een zwarte broek, een wit zijden hemd en een vest. Jamie herkende hem als de man die hij gezien had, net voor hij bewusteloos werd. Hij had duidelijk de leiding en hij was het die de stilte doorbrak.

"Welkom op mijn schip, jongens, mijn naam is kapitein Abdul, maar jullie noemen mij, meester. Als jullie doen wat jullie opgedragen wordt, dan zal de reis draaglijk blijven. Zo niet dan wordt het echt wel onprettig."

De Turk stapte achteruit en toonde twee ringen tegen de muur. Aan de muur hingen heel wat strafwerktuigen, waaronder zwepen, riemen, en vreselijk uitziende, lange stokken.

"Hiermee straf ik ongehoorzaamheid, als daar reden voor is. Ik zal niet aarzelen om een van jullie hieraan vast te ketenen en jullie betaald te zetten voor jullie misdaden."

De jongens staarden ontzet naar de plek die de Turk hen toonde. Geen van hen wou het uitproberen.

"Oké, sta recht en ga op een rij staan." zei Abdul. Dan draaide hij zich om en blafte enkele bevelen naar de mannen in een taal die de jongens niet begrepen. De jongens duwden zichzelf traag recht en kreunden van pijn in hun stijve gewrichten.

"Wat moeten we nu doen?" fluisterde Jamie naar John.

"Voor het ogenblik, alles wat hij vraagt." antwoordde John omdat hij wist dat er geen keuze was.

Twee van de mannen begonnen de jongens in de rij te trekken die over de hele lengte van de opslagruimte ging. Jamie liet zijn ogen over de jongens gaan en zag de ze uit verschillende achtergronden kwamen. Enkelen droegen kleren van prima kwaliteit en anderen droegen lompen. Het was een jonge bende, tussen 9 en 14 jaar oud. Als hij alleen maar naar de grootte keek was John, die bijna 15 werd, waarschijnlijk de oudste, alhoewel er een andere jongen bijna even groot was. Alle jongens zagen er goed uit, de Turk had alleen maar goed uitziende jongetjes laten ontvoeren. De meesten waren blond of met licht gekleurd haar. De kapitein had duidelijk een voorkeur voor dit type.

Abdul zetten een stoel aan het begin van de rij en bekeek de eerste jongen, die vast wilde dat hij ergens anders was, aandachtig.

"Stap naar voor, jongen." beval de Turk en de bevende jongen gehoorzaamde.

Jamie dacht dat de Jongen iets ouder was dan hijzelf. Zijn lichtbruin haar was in de war en moest dringend gekamd worden, maar alle jongens zagen er wat verfomfaaid uit na wat ze de laatste dagen doorgemaakt hadden;

Abdul nam een klein notitieboekje uit zijn zak en een potlood. Dan keek hij op en zei.

"Oké, jongen. Uitkleden. Alles uit."

De jongen keek ontzet, aarzelde even en zei dan.

"Sorry, mijnheer. Wat zei u?"

"Ik ben jouw onderwijzer niet, jongen." blafte de man kwaad. "Je spreekt me aan als meester, niet mijnheer. Je hebt gehoord wat ik zei, of moeten enkele klappen van de riem je helpen met luisteren. Begrepen?"

"Ja, mij … , meester," antwoordde hij.

Verward, en met de bedreiging nog in zijn oren klinkend, begon het jongetje zijn kleren uit te trekken, hij pauzeerde even voor hij het laatste stukje ondergoed uitdeed, tevergeefs hopend dat de man zou zeggen dat hij dit kon aanhouden. Toen hij helemaal bloot was werd de ongelukkige jongen helemaal rood van verlegenheid, toen alle mannen en jongens in de ruimte zijn naaktheid bekeken. De knaap hield zijn handen voor zijn genitaliën, maar de ronde vormen van zijn kontje waren zichtbaar voor iedereen. Abduls gezicht klaarde op als hij het gladde vlees van de mooie jongen zag. Hij blafte een bevel naar een van zijn mannen die een van de kisten opende en er enkele koeken en wat gedroogd vlees uithaalde. Dat plaatste hij op de ton voor zich. Dan opende hij een kraantje in dezelfde ton en liet een wat water lopen in een houten beker. Jamie vond het ironisch dat terwijl ze hier in deze ruimte zaten te wachten, leidend van honger en dorst, er hier heel wat voedsel en water voorhanden was;

"Goed, jongen. Ik ga je wat vragen stellen en je gaat eerlijk antwoorden. Wanneer ik tevreden ben kan je wat eten en drinken. Heb je dorst jongen?"

"Ja meester," zei hij

"Kom dan wat dichter."

De jongen gehoorzaamde en toen hij in het bereik van de man was, sloeg hij de handen van de jongen weg en zei hij hem om zijn handen te laten hangen. Abdul keek naar zijn lulletje en draaide zich naar zijn mannen toen hij een opmerking maakte, waardoor ze allemaal moesten lachten. De ongelukkige jongen voelde zich nog meer beschaamd.

"Oké, hoe heet je?"

"Ricky, ik bedoel Richard. Richard Brown."

"Leeftijd?"

"11."

"Laat eens zien, lichtbruin haar, bruine ogen, geen sproeten, ongeveer 1 meter 20." Abdul sprak tegen zichzelf en schreef enkele dingen in zijn boekje;

"Penis, bijna 4 centimeter," Hij boog voorover om het piemeltje op te richten en ging verder:"Scrotum nog niet ingedaald."

Hij maakte nog enkele opmerkingen over de karakteristieken van de jongen en legde dan zijn boekje neer, trok de jongen tussen zijn benen en liet dan zijn handen over diens kontje glijden. De meeste van de toeschouwers keken toe en vroegen zich af wat hij daarmee wou te weten komen, maar ze veronderstelden dat hij dit deed omdat hij ervan genoot. Dit was zeker waar, maar de bedoeling van Abdul was subtieler, want terwijl hij de jongen betastte keek hij aandachtig naar zijn gezicht. Hij zag een mengeling van verwarring, schaamte en ongemak. Dat was hij hoopte, misschien was de jongen nog nooit aangeraakt geweest. De man leunde achterover en vroeg dan.

"Vertel me jongen. Heb jij ooit aan een lul gezogen?"

"De vraag kwam onverwacht en de jongen aan wie hij gericht was keek absoluut ontstelt.

"Euh, mijnheer, ik bedoel meester, ik begrijp u niet."

"Natuurlijk begrijp je me, jongen. Jij weet toch wat een lul is." en hij pakte het lulletje van de jongen vast om te verduidelijken. Ricky knikte, hij had het woord 'lul' al door zijn oudere broer horen gebruiken, maar hij had het zelf nog nooit gebruikt.

"Wel dan, heb jij ooit de lul van een man, of van een andere jongen in je mond gehad?"

Arme Ricky was nog verward, waarom zou hij zoiets ooit gedaan hebben.

"Neen, meester, nooit."

Abdul glimlachte, dat was het wat hij wilde horen, dat was duidelijk voor alle aanwezigen.

"Zo, je hebt nog nooit aan een lul gezogen. Bent je al ooit in je kont geneukt?"

Deze keer had Ricky echt geen idee waar hij het over had. Hij had het woord 'neuken' al wel eens gehoord, maar wis niet wat het betekende. Abdul zag de verwarring aan het gezicht van de jongen en lachte.

"Laat me het voor je duidelijk maken. Heeft er al ooit iemand zijn lul in jouw kontgaatje gestoken?" De jongen was geschokt door deze vraag en antwoordde dan.

"Neen, nooit."

Abdul glimlachte weer. De jongen was nog maagd of een goede acteur. Hij trok de knaap over zijn schoot en voelde nog maar eens aan zijn prachtige kontje, voor hij zachtjes de billen van de jongen open trok en keek naar het kleine roze schatje er tussenin. Abdul likte aan een vinger en stak er het topje in. De jongen schreeuwde. Dat was het bewijs dat hij nodig had. Hij duwde de jongen recht, zei hem dat hij zich kon aankleden en gaf hem eten en drinken. Ricky had geen tweede uitnodiging nodig. Hij kleedde zich snel aan en dronk snel het water op voor hij het eten in enkele seconden naar binnen werkte. Iedereen wenste nu dat hij de eerste zou geweest zijn.

"Ga daar staan." beval Abdul toen de jongen klaar was en dan vroeg hij de volgende jongen om naar voor te komen. Nu men de procedure kende, ging het de tweede keer veel vlotter. De tweede jongen was iets ouder dan Ricky en ontkleedde zich snel helemaal? Hij zei dat hij nog nooit gepijpt had of geneukt was en zat al snel bij Ricky in een van de hoeken van de zaal.

De derde jongen, die 13 leek, antwoordde hetzelfde, maar er was een blijk van aarzeling bij beide antwoorden. Het was zo dat de jongen zijn oudere broer al jaren pijpte en dat hij meer recent alle weken in zijn kont geneukt werd door zijn broer en een van zijn vrienden. Hij was er zeker van dat de Turk kwaad zou zijn als hij dit hoorde, dus antwoordde hij nee. Hoe zou de man het weten?

Maar Abdul was geen beginneling bij de omgang met jongens en hij bekeek de jongen toen hij antwoordde en hij zag de reacties als hij de jongen betastte. Toen de knaap over zijn schoot lag, kon hij zijn vinger gemakkelijk in hem steken en hij stak er hem helemaal in zonder dat de jongen bewoog. Dit was het bewijs dat Abdul nodig had, de jongen had gelogen.

Plots ging vloeide er een pak slaag over de onbeschermde billen van de jongen en Abdul sloeg en sloeg op zijn jonge achterste met al zijn kracht. De jongen huilde en jammerde, maar de Turk schreeuwde als een kwade man.

"Jij leugenaar, lieg nooit, nooit tegen je meester. Je bent al geneukt. Is het niet?"

"Ja, ja, het spijt me." antwoordde de jongen tussen zijn snikken en roepen.

"Ben je zeker. Moet ik je aan de ringen vastbinden en de waarheid uit je geselen?"

"Neen, meester. Het spijt me."

Abdul duwde de jongen van zijn schoot en hij stortte zich aan de man zijn voeten, zijn jonge gezicht bedekt met tranen.

"Geef me nog eens antwoord. Heb je ooit aan een lul gezogen?"

"Ja," jammerde de jongen.

"Luider. Vertel ons wat je gedaan hebt."

"Ik heb aan een lul gezogen," schreeuwde de jongen. Bij zijn ellende kwam nu ook nog de vernedering van zijn bekentenis.

"En ben je al geneukt?"

"Ja, ik ben al in mijn kont geneukt."

"Ga in die hoek staan," schreeuwde Abdul naar hem en de jongen kroop weg. Hij kreeg zijn kleren niet terug en mocht niet eten of drinken. Hij ging in het hoekje zitten en had spijt van zijn domheid.

De vierde jongen, een blond 13-jaar oud prachtstuk, was doodsbenauwd als hij aan de beurt was. Toen de twee cruciale vragen gesteld werden antwoordde hij eerlijk, en dat was tweemaal ja. De Turk keek ontgoocheld maar schreeuwde niet naar de jongen. Hij controleerde het kontje van de jongen en nadat hij hem had laten eten en drinken stuurde hij hem in de hoek bij de verwarde derde jongen.

Zo ging het door. Elke jongen werd ondervraagd en onderzocht en dan in de juiste hoek gestuurd. Alle jongens antwoordden eerlijk. Het was niet duidelijk of het voordelig was om in en of andere hoek te zitten, en niemand wilde betrapt worden op een leugen.

In het begin was de groep met de maagdjes in de meerderheid. Twee jongens, eentje van 8 en een andere van 12, gaven toe dat ze al gepijpt hadden, maar nog niet geneukt werden. Ze werden bij de maagden gestuurd. Aan het einde van de rij kwamen John, Billy en Jamie, die op de beide vragen ja moesten antwoorden. De twee jongens achter hen waren ook al geneukt, maar de laatste van de twee was een klein 8-jarig jongetje, die de kleinste was van de hele groep. Het was een schattig jongetje en gaf toe al geneukt te zijn zonder blijk van schaamte. Abdul kon dit moeilijk geloven, maar hij ontdekte dat hij gemakkelijk twee vingers in zijn aars kon steken zonder dat hij bewoog. Abdul gooide zijn armen in de lucht van frustratie.

"Ik had gedacht dat de zoontjes van gewone mensen de vulgaire wensen van hun klasse hadden moeten ondergaan, maar velen van jullie komen uit een gegoede familie. Ik had gehoopt dat jullie meer puur zouden zijn. Het lijkt wel dat de notabelen even begerig zijn naar een stuk jongenskont als de hun onderdanen."

"De stuurman van de kapitein, die ook in de kamer aanwezig was, was ook verbaasd dat er zoveel van hun gevangenen hun maagdelijkheid hadden verloren op zo'n jonge leeftijd, maar hij wou aan zijn baas een uitleg kwijt.

"Ik ben er zeker van dat dit door hun scholing komt, kapitein. De zonen van de notabelen gaan naar internaten, en in die omgeving is het niet verwonderlijk dat de oudere jongens voordeel halen uit de achterwerken van hun jongere makkers, vooral bij zo'n mooie als deze hier."

Abdul knikte en ging verder met zijn taak. Ze hadden in het Turks gepraat, dus had er niemand van de jongens hun frustraties begrepen. De laatste jongen was 14, hij was de tweede oudste en grootste, na John. Het bleek dat hij helemaal onschuldig was voor seksuele daden, waar hij bijna beschaamd voor was om het toe te geven, vermits er zoveel jongere knapen waren die al zoveel seksuele ervaring hadden.

De niet maagden waren met 12 en de maagden met 14. Abdul had op een beter resultaat gerekend.

"Maak u maar niet ongerust, mijnheer." zei Kanesh, de stuurman. "Een mooi jongetje kan je vele jaren plezier bezorgen. Maagdelijkheid zijn ze op een nacht kwijt."

Abdul wist dat het waar was. Hij had toch nog altijd de 26 mooiste jongetjes van Engeland, wat een goede reden was om tevreden te zijn.

Nadat het onderzoek voorbij was, werden de jongens verzameld en uit de voorraadkamer geleid. Ze gingen niet ver, voor ze aan twee deuren kwamen aan de andere kaant van de gang. De maagden moesten door de ene deur, de niet maagden door de andere. Abdul had er geen vertrouwen in dat de seksueel actieve jongens met hun handen zouden kunnen blijven van deze tere maagdjes.

De nieuwe ruimte was kleiner dan de voorraadkamer en er lagen zakken opgestapeld, die blijkbaar moesten dienstdoen als bed voor de jongens. Ondanks dat het er kleiner was had deze ruimte een voordeel, er zaten enkele patrijspoorten aan. Er kon dus wat licht van buiten naar binnen. Nu kwam er echter alleen maar wat licht van de sterren door, want het was donker buiten.

De deur werd achter hen gesloten. De jongens hadden amper een bed gekozen en zichzelf aan elkaar voorgesteld als de deur terug open ging en Abdul en Kanesh, de stuurman, naar binnen kwamen.

Kanesh sprak geen Engels, dus spraken de mannen tegen elkaar in het Turks, maar het was duidelijk dat zij het onderwerp waren van het gesprek.

"Wel Kanesh, mijn vriend," zei Abdul. "Het is tijd dat je je eerste loon krijgt voor jouw hulp bij deze job. Welke van deze jongens wil je in je bed vanavond?"

"Ze zijn allemaal prachtig, mijnheer. Omdat jij bevolen hebt aan de bemanning om tijdens ons driedaags verblijf in Southhampton aan boord te blijven, heb ik nog geen jongen gehad sinds we thuis vertrokken zijn. Eender wie zal mijn lul genoegen doen."

Abdul lachte bij deze uitleg. "Dat kan ik geloven. Tijdens mijn verblijf in Engeland heb al vele jongens aan mijn lul gespietst. De straten lopen vol met jongetjes die zichzelf verkopen, en het is niet moeilijk om een moeder of vader te vinden die hun zonen prostitueren voor enkele pennies. Britannië heeft de reputatie om puriteins te zijn, waar seks nooit ter sprake komt in de hogere rangen. Maar in privé is dat een andere zaak, ze plegen ontucht zoals de konijnen en elk standje wordt uitgeprobeerd.

"Ik wou dat ik dat ook kon meegemaakt hebben," zei Kanesh.

"Wel, je kan je achterstand inhalen, kies Kanesh, als je ze op de juiste manier aanpakt geven de Engelse jongens je een formidabele neukbeurt."

"Ik kan niet wachten, maar als ik moet kiezen, dan neem ik dat blond jongetje dat naast het raam zit daar." Kanesh wees naar een 13-jarige blonde jongen die tijdens het onderzoek op de vierde plaats stond. "Ik heb nog nooit een blondje geneukt, en het is een prachtkereltje."

"Hij is voor jou." zei Abdul en hij beval de jongen om dichterbij te komen.

"Jij brengt de nacht door bij Kanesh," zei hij de jongen, "Hij heeft nog geen jongensvlees gevoeld tijdens een aantal weken. Ik verwacht dat je al zijn wenden volbrengt om hem te plezieren. Als ik hoor dat dit niet zo is, zal je streng gegeseld worden."

De jongen knikte, en werd dan door de stuurman, die de jongen vol seksuele lust aankeek, weggebracht. Abdul stapte naar een jongen met lang donkerbruin haar dat tot op zijn schouders hing. Hij herinnerde zich dat de jongen een speciaal glad kontje had tijdens zijn onderzoek. Hij keek in zijn notitieboekje en herinnerde zich wat hij van het jongetje gezien had. Hij heette Jozef en had op 12-jarige leeftijd nog altijd een prachtig teer anusje. Jozef volgde de man zonder aarzelen, maar Abdul zag dat de jongen schrik had.

Josef was onder de indruk van de hut van de kapitein. De meubels waren van de beste kwaliteit, inclusief het bed dat i het midden stond. Abdul ging aan een tafel zitten aan het andere eind van de hut, waar heel wat lekker eten op uitgestald stond. Jozef was ontzet toen de man hem zei dat hij erbij mocht zitten en dat hij zichzelf mocht bedienen. Dat voorstel weigerde hij niet en heel snel zat de uitgehongerde jongen zich vol te proppen. Dit was een zeldzaam moment dat de Turk aardig was, of misschien hield hij er niet van om seks te hebben met een uitgehongerd jongetje. Jozef dacht dat het het laatste was, maar hij schrokte zoveel mogelijk naar binnen en hij was blij dat de man hem gekozen had.

Abdul bleef kalm onder het eten en staarde van tijd tot tijd naar de jongen. Wanneer ze klaar waren, beval hij de jongen om zich uit te kleden en op het bed te gaan liggen. Jozef stapte naar het grote bed en begon zijn kleren uit te trekken. Zijn hart klopte snel, hij wist wat de man wou, maar hij was zenuwachtig over wat hij zou moeten doen, en of hij er wel goed genoeg in was. Toen hij naakt op het bed lag, voelde de jongen zich zo hulpeloos, zo onbeschermd.

Abdul stond recht en keek even naar de jongen, dan stapte hij naar de kleerkast om zijn eigen kleren uit te trekken. Jozef zat in een internaat, hij had dus al honderden naakte jongens gezien, maar nog nooit een naakte man. Hij staarde gefascineerd naar de gespierde, behaarde borstkas van de Turk, zijn krachtige voorarmen en de ferme vorm van zijn achterwerk. De jongen voelde het kriebelen in zijn kruis, maar was bang om een erectie te krijgen. Abdul deed een lang zijden mantel aan. Toen hij zich omdraaide zag hij een glimp van zijn lul voor hij de mantel dichtknoopte met een riem. Hij was nog slap, maar voor de jongen zag hij er al reusachtig uit en de jongen vroeg zich af hoe groot hij wel zou worden in erectie. Ondanks zijn angst, was er een groot deel van zichzelf dat hem wel eens stijf wou zien.

De Turk ging op het bed liggen en begon zachtjes de naaste jongen naast zich te strelen, terwijl zijn ogen op zijn prachtig lichaam gericht bleven. Jozef was nogal klein voor zijn leeftijd en mager. Toen Abdul zijn hadden over zijn borstkas liet glijden voelde hij elke rib. Hij voelde de zenuwachtigheid van de jongen, maar dat verhoogde zijn opwinding nog meer. Hij boog voorover en kuste de jongen vol op de lippen, eens zachtjes, dan krachtiger als zij tong in de mond van de jongen glipte. Zo omhelsden ze elkaar nog een hele tijd en toen de man zich eindelijk wegtrok, was Jozefs lulletje stijf geworden, ondanks zijn angst.

De man zei niet of hij dit gezien had, maar hij liet de jongen zich op zijn buik draaien.

Abdul streelde en masseerde een hele tijd het kontje van de jongen. Zijn billen waren stevig, maar zacht en glad, net zoals hij het wou. Jozefs harte raasde door zijn keel, zoals hij daar lag, zijn gezicht begraven in de zachte lakens van het bed. Hij zette zich schrap voor wat er hierna ging komen, namelijk het voelen van een harde paal tussen zijn billen. Maar hij voelde Abdul lichtjes klappen op zijn achterwerk en hij zei hem om zich nog eens om te draaien. Toen hij dit deed zag hij dat de man heel ontspannen was, zijn mantel was nog steeds dicht en hij maakte zijn pijp klaar om te roken.

"Voor dat je me plezier geeft, jongen, wil ik dat je me vertelt over je eerste neukbeurt. Geef me alle details en denk er niet aan om, te liegen. Je weet wat ik doe met leugenaars."

Jozef vond dit een vreemd verzoek, maar hij had geen reden om te liegen. Wellicht was het luisteren naar hoe de jongen zijn maagdelijkheid verloor, een van de perversies van de Turk.

Jozef had al brandende tabak geroken, aar toen de rook van de pijp de kamer begon te vullen, herkende hij de reuk niet. Het was echter nog steeds aangenaam en het ontspande hem.

"Wel, waar gebeurde het," vroeg Abdul.

"Het was op school."

"Dat zou ik wel geraden hebben, en heb je het vrijwillig ondergaan?"

"Niet echt. Zeker niet in het begin." antwoordde de jongen, en aan de glimlach die op het gezicht van de Turk kwam, wist de jongen dat het dit soort verhalen was die de man graag hoorde.

"Wel, komaan dan, vertel me de rest."

"Als je uit de basisschool komt, op 11 jaar, en naar het middelbaar gaat, worden de jongens allemaal door de ouderen beschouwd als flikker. Ik werd de flikker van een jongen die Frank heette."

"Ik heb al gehoord over jullie schoolsysteem. Het lijkt wel dat die prefecten heel wat te zeggen hebben aan de jongere."onderbrak Abdul.

"Zo is het. De prefecten zijn verantwoordelijk voor de discipline en orde in de school, en ze hebben de toelating om de andere jongens te slaan als ze het nodig vinden. Anderen maken op andere manieren misbruik van hun macht," zei de jongen.

"Dat weet ik wel zeker," voegde Abdul er met een glimlach aan toe. "Ik heb een tijdje als jongen verbleven in Engeland, het is daarom dat ik de taal zo goed spreek. Maar ik had een privé leraar, nu wenste ik dat mijn vader me naar school gestuurd had. Ik zou me als prefect heerlijk geamuseerd hebben.

Jozef twijfelde hier niet aan, maar hij vroeg zich af of hij ook van de vele pakken slaag en de martelingen zou genoten hebben die hij kreeg als jongste leerling, voor je de kans krijgt om prefect te worden. Maar de jongen hield die gedachten voor zich en ging verder met zijn verhaal.

"Ik was amper een week op school toen Frank een gelegenheid zag om me te slaan. Als zijn flikker moest zijn toastjes klaarmaken en ik had zijn ochtendtoast lichtjes verbrand. Frank was verantwoordelijk voor de eerstejaars in ons gebouw en ik had hem al enkele anderen zien straffen. Ik wist dus wat ik kon verwachten. Als eerstejaars konden we alleen maar stokslagen krijgen van de hoofdprefect, dus gebruikte Frank een pantoffel op de achterwerken van zijn ongelukkige slachtoffers. Maar door het gehuil van de jongens wist ik dat het nog altijd heel erg pijn deed. Alleen de hoofdprefect mocht zijn straffen uitvoeren op de blote billen van de jongens, maar Frank beloofde jongens altijd minder slagen als ze hun broek en hun onderbroek lieten zakken. Dit was een voorstel waar ze allemaal op ingingen, omdat het dunne weefsel toch weinig bescherming bood. Ze wisten ook dat als Frank de gelegenheid niet zou krijgen om op de blote billen te slaan, hij extra harde slagen zou geven.

"Jongens moeten altijd geslagen worden als ze naakt zijn." merkte Abdul op. "Het is de enige manier om ze hun meerderen te laten respecteren."

Jozef negeerde de commentaar en ging verder. "Het was niet mijn eerste pak slaag, ik had al dikwijls van de zweep gekregen, thuis en in de basisschool. Frank had me ook al naakt gezien, omdat hij toezicht gehouden tijdens de het bad, die eerste week, een zeer gewilde taak bij de oudste jongens. Dus stelde hij me slechts drie slagen voor in plaats van zes, als het op mijn blote billen mocht. Ik trok snel mijn short omlaag. Hij deed me over de leuning van een stoel buigen en even daarna hoorde ik een luide klets en schoot een hevige pijn door mijn achterwerk. Ik had nog nooit zoiets pijnlijks gevoeld, en de hele school moest mijn gehuil gehoord hebben. Ik was blij dat ik voor de drie slagen gegaan was, want ik wist niet dat ik er meer zou kunnen verdragen hebben. De twee volgende slagen waren even erg en mijn achterste stond in brand toen hij klaar was. Toen ik daar lag te snikken, streelde hij zachtjes mijn brandende billen, iets wat ik hem nog niet zien doen had bij de andere jongens.

Hierna was hij aardiger tegen me dan ervoor, en toen ik nog eens zijn toast liet verbranden kreeg ik alleen maar een losbrander. Twee weken later was ik slordig, ik stond op een dag te laat op en het was mijn taak om Frank te wekken en hem te helpen met aankleden. Hij was dus ook te laat klaar. Ik wist echter niet dat hij die dag al vroeg les had, en door mijn fout kwam hij enkele minuten te laat. Hierdoor kreeg hij stokslagen van de directeur. Ik wist dat ik later op de dag mijn beurt zou krijgen en toen hij me bij hem riep was hij woedend. Hij bood me zelfs niet aan om mijn broek aan te houden, hij eiste dat ik met mijn blote billen over de stoel ging liggen. Hij zei me dat ik dertig slagen ging krijgen. Ik bestierf het toen hij dat zei. Ik wist hoe pijnlijk die drie al geweest waren en dertig leek mij een ongelooflijk aantal. Ik begon te wenen en smeekte Frank om wat milder te zijn. Maar hij gaf niet toe. Dan zei ik hem dat ik eender wat zou doen om er minder te krijgen. Hij dacht even na en zei dan dat hij me niet zou slaan als ik hem zou pijpen. Ik wist niet wat hij daarmee bedoelde, maar toen hij het uitlegde, was ik geschokt. Ik had al wel wat gestoeid met andere jongens van mijn leeftijd, wat billen en piemels betasten, maar ik zou er nooit aan gedacht hebben dat een jongen iemand anders piemel in zijn mond zou steken. Maar het leek me toch aanvaardbaarder dan dertig slagen van de pantoffel, dus aanvaardde ik.

Frank zei me om op mijn knieën te aan zitten en hij deed zijn broek omlaag. Zijn penis was groter dan dat ik hem vroeger gezien had, en toen hij er even over wreef werd hij hard en zelfs nog groter. Hij zei me dat ik het goed moest doen, of anders zou hij me toch slaan. Toen hij me beval om zijn staaf en zijn ballen te likken begon ik er onmiddellijk mee en trachtte ik hem gelukkig te maken. Hij begon al snel te kreunen en hij zei me dat ik mijn mond moest open doen. Hij schoof zijn gereedschap naar binnen en zei me dat ik moest beginnen te zuigen. Het had een vreemde smaak, maar ik zoog zo hard als ik kon en hij kreunde nog harder. Dan begon Frank hem in en uit mijn mond te bewegen, steeds sneller. Mijn kaak begon pijn te doen en ik kreeg het moeilijk om te ademen. Het duurde niet lang voor de prefect het uitschreeuwde en ik een dikke vloeistof in mijn mond voelde vloeien. Frank eiste dat ik het zou inslikken om geen rommel te maken in zijn kamer, en ik deed het. Het had een vreemde smaak, maar het was niet viezer dan de melkpudding die de kok op school klaar maakte.

Na die dag, leek het dat Frank steeds excuses zocht om me te slaan en hij bood me steeds hetzelfde aan, wat ik altijd aannam. Weldra eiste hij dat ik hem alle dagen pijpte, zelfs al had ik niets mis gedaan. Ik vond het niet erg, hem pijpen was niet zo erg, en ik werd er heel goed in. Ik wou ook wel dat hij tevreden over me was. We kleedden ons dikwijls beiden helemaal uit en hij maakte zich stijf door zich over mijn lichaam te wrijven, wat ik fijn vond, maar het eindigde altijd met een explosie in mijn mond. Op een dag ging er iets vreselijk mis. Ik verknoeide een theeparty die hij georganiseerd had voor de andere prefecten en ik had de koekjes vergeten te bestellen. Toen ze weg waren trok Frank een pantoffel uit en hij eiste dat ik mijn broek uit trok en voorover boog. Ik zei hem dat ik hem zou pijpen, maar deze keer gaf hij niet toe. Hij wist dat ik dit toch zou doen. Hij zei dat de enige manier dat ik het pak slaag deze keer zou kunnen ontwijken was, dat hij me zou mogen neuken. Ik wist niet wat hij bedoelde, maar ik wist dat het iets met seks te maken had, wat beter zou zijn als een pak slaag. Nadat ik dit aanvaard had, zei hij me dat ik me helemaal moest uitkleden en hij sloot de deur van zijn kamer.

Toen we beiden naakt waren, gingen we op het bed liggen en hij begon zich tegen me te wrijven, wat ik graag had. Ik voelde dat zijn ding heel hard geworden was en die van mij ook. Na enkele minuten zei hij me dat ik op mijn buik moest gaan liggen en dan kwam hij op me liggen. Ik voelde dat hij zijn harde prik tussen mijn billen duwde. Het was fijn, dacht ik, als dit neuken was, dan viel het wel mee. Door zijn happen naar adem voelde ik dat hij nog meer opgewonden geraakte en Frank ging van me af. Hij duwde mijn middel omhoog, zodat mijn kont omhoog stak. Dan trok hij mijn billen open en ik voelde zijn eikel tegen mijn kontgaatje. Toen trachtte hij hem erin te duwen en ik realiseerde me eindelijk wat hij van plan was om te doen, maar ik dacht er nog niets bij. In het begin had hij geen succes en ik hoorde hem vloeken. Hij werd een beetje ruwer. Hij trok mijn billen op met beide handen en ramde zij lul met al zijn kracht. Tenslotte drong de eikel naar binnen en ik schreeuwde het uit van pijn. Maar hij negeerde mijn geroep en stootte zijn paal nog verder in me. Het was vreselijk, ik voelde mijn kont in twee scheuren en ik begon te huilen. Maar Frank geraakte nog meer opgewonden en hij begon me nog feller te neuken. Daarna herinner ik me niet veel meer. Het was pijnlijk, maar uiteindelijk spoot hij zijn zaad in me en trok hij hem er uit.

Hij had ervan genoten en wat me niet verwonderde was dat hij me enkele dagen later opnieuw wou neuken, alhoewel ik hem smeekte om het niet te doen. Maar hij vertelde me dat hij wist wat hij de vorige keer verkeerd gedaan had, omdat hij geen smeermiddel gebruikt had. Hij zei,me ook dat een tweede keer nooit zoveel pijn doet. Ik weigerde nog steeds, maar hij bedreigde met 100 slagen van de pantoffel, dus ik had geen keuze. Zelfs met de crème die hij gebruikte om zijn penis in te smeren, deed het nog wat pijn, maar bij lange niet zo veel meer als de vorige keer.

Hierna neukte hij me tijdens de rest van het schooljaar een keer per week, en na een tijdje deed het helemaal geen pij meer en soms trok hij aan mijn eigen piemeltje terwijl hij me neukte, wat ik graag had. Het stopte toen ik tweedejaars werd en geen flikker meer was. Hij koos zich een nieuwe flikker uit de nieuwe eerstejaars, een schattig jongetje met krullen en ik hoorde dat hij enkele dagen later de jongen begon te neuken."

"En jij hebt Frank nooit aan een van je leraars verraden?" vroeg Abdul.

"Natuurlijk niet!" zei Frank en hij zag er geschokt uit bij deze uitspraak. "De gouden regel voor alle schooljongens is dat je nooit een andere jongen verraad. Als ik dat gedaan had, zou er geen enkele jongen van de school nog met me gesproken hebben.

Abdul glimlachte, alleen maar pesters vinden zo'n regel uit, het zijn toch maar de slachtoffers die er onder lijden. Maar het had toch een doel, het hielp bij het opbouwen van een soort van eergevoel bij de jongeren, iets wat belangrijk was voor de Engelse aristocratie. De Turk boog voorover en kuste de jongen lang en stevig. Jozef had bewezen dat hij goed kon verhalen vertellen en toen de man zijn mantel opendeed en zijn keiharde roede naar boven haalde, zag men hoezeer hij er van genoten had. Jozef staarde ontsteld naar het grote ding, het was de grootste die hij ooit had gezien, heel wat groter dat die van zijn vroegere prefect, Frank. Hij schatte hem meer dan 20 centimeter, heel dik en lichtjes gebogen over de hele lengte, zoals een kromzwaard. Abdul genoot van de blik op het gezicht van de jongen toen hij zijn wapen zag. Zijn prik wiegelde bij de gedachte aan wat hij nog ging beleven.

"Jij beweert dat je een goede pijper geworden bent, wij gaan eens zien of dat waar is, pijp me nu." eiste de Turk.

Jozef slikte, hij begon terug zenuwachtig te worden, maar tegelijkertijd heel opgewonden om ze zien hoe het zou zijn om aan de lul van een volwassen man te zuigen. Hij ging traag langs het lichaam van de man en voelde hem sidderen toen zijn zachte jongenshand op zijn harde paal terecht kwam. Hij opende zijn mond zo ver mogelijk en slaagde er in om de eikel en enkele centimeters naar binnen te werken en hij begon de man te pijpen. Hij gebruikte alle truckjes die hij al dit jaar en half op zijn oude school geleerd had. Abdul leunde achterover en liet de jongen doen, genietend van het gevoel van de zachte lippen en tong van de jongen die zijn gevoelige orgaan bewerkten. Na ongeveer vijf minuten werd de man ongeduldig en wou hij zijn lul dieper in de mond van de knaap voelen. Hij begon Jozefs hoofd omlaag te duwen. Zo kreeg hij hem er nog enkele centimeters verder naar binnen, maar er bleef nog een groot stuk van het Turkse vlees naar buiten steken. Hij duwde opnieuw, maar nu begon Jozef te kokhalzen. Hij duwde zijn mond weg en begon te hoesten. Abdul was hier niet blij mee.

"Hoe durf je te stoppen zonder toelating. De arme Jozef begon snel terug te zuigen in een poging om de man te sussen. Abdul probeerde opnieuw om zichzelf verder in de kleine mond van de jongen te duwen, maar elke keer walgde de jongen en begon hij te hoesten. Abdul gaf het eindelijk op en zei de jongen om te stoppen.

"In mijn land verwachten we dat de jongens de lul helemaal in hun mond nemen. Je moet leren om hem in je keel te laten glijden en tussenin te ademen. Maar ik heb geen zin om je dat nu te leren. Ga op je handen en knieën zitten, jongen, ik ga je neuken. In je kont zal ik tenminste plaats vinden voor mijn hele ding.

Jozef was hier niet zo zeker van, hij slikte toen hij dacht aan die grote lul in zijn achterste, en hij vroeg zich af hoe dit zou aanvoelen. Heet was al enkele maanden geleden dat hij nog geneukt werd en hij miste het gevoel om zo innig met iemand anders verenigd te zijn. Het idee dat hij dit weer kon beleven wond hem op , maar maakte hem ook angstig. Traag kroop de jongen naar het midden van het bed, en zette zich in de positie die hem opgedragen was. Abdul schuifelde zich achter de jongen met zijn grote erectie voor zich. Hij duwde op de jongen zijn schouders zodat zijn gezicht in de kussens begraven werd, en zijn kontje obsceen omhoog stond. Hij duwde dan zijn knieën ver open, wat hem nog beter bereikbaar maakte. Abdul streelde de zachte billen van de jongen en liet zijn handen over de welvingen van zijn achterwerk glijden. Hij genoot even van het uitzicht van de prachtige jongen voor hij de billen nog verder opentrok en het kleine, roze gaatje bewonderde dat hem die avond zou bevredigen. De anus ging gemakkelijk open, wat betekende dat de jongen geen maagd meer was, maar hij was er zeker van dat zo'n jonge knaap nog steeds een nauw kontje had. Abduls lul glinsterde van het speeksel van de jongen, wat het enige smeermiddel was voor de penetratie. Hij kende mannen die met opzet hun lul afdroogden voor ze een jongen neukten, omdat ze ervan hielden om de jongen te zien lijden bij de droge penetratie. Maar Abdul deed dit niet. Niet omdat hij iets in zat met de jongen, maar hij vond een natte neukpartij comfortabeler. Hij richtte zijn lul op het prachtige kontgaatje en hij had nog een opdracht voor de jongen.

"Als ik een jongen neuk, wil ik dat hij stil is. Als je pijn voelt dan hou je dit voor jezelf."

De jonge Jozef lag te wachten op het begin van de neukpartij. Zijn hartje klopte tegen 180 per minuut. Hij wist dat het iets meer ging zijn dan oncomfortabel. Hij was al eerder geneukt, maar nooit door een lul van de afmetingen van die, die nu op zijn kont gericht stond. Het al sinds verleden jaar juni dat hij er nog een gevoeld had, toen Frank hem krachtig geneukt had op de laatste schooldag, voor de jongens weggingen voor de zomervakantie. Tijdens het tweede jaar had hij wat gestoeid met jongens van zijn eigen leeftijd, hij had er zelfs een paar gepijpt en werd door hen gepijpt, maar niemand had hem geneukt. Toen de vochtige eikel langzaam in hem drong, voelde Jozef zijn anus uitgerokken worden zoals nooit tevoren. Toen de enorme stormram verder doordrong beet de jongen in het kussen om het niet uit te schreeuwen;

Abdul voelde natuurlijk niets anders dan puur genot toen de neukbuis van de jongen zijn lul omsloot. Hij keek hoe steeds meer van zijn vlees in het rectum van de jongen naar binnen drong. Na ongeveer 15 centimeter kreeg hij het moeilijk toen de natuurlijke weerstand van de darm het binnendringen tegenhield. Maar Abdul was vastberaden om er helemaal in te gaan en na enkele stevige stoten begroef hij zijn keiharde lul helemaal in het achterwerk van de jongen. De man wachtte even om van de extase van het moment te genieten. Hij had al veel jongens geneukt, maar hij kreeg er nooit genoeg van en genoot steeds van de eerste indringing. Hij voelde de druk in zijn ballen opkomen om hun inhoud te ledigen en hij bleef even stil om zijn passies te bekoelen. Dit gaf Jozef tenminste wat tijd om gewoon te worden aan het enorme ding in zijn anus. Tenslotte begon de Turk traag te bewegen. Hij trok zijn enorme lul naar buiten totdat zijn eikel er net instak en ramde hem dan terug naar binnen. Zijn ademhaling versnelde toen hij het tempo opdreef en na enkele minuten kon het geklets van de ballen van de man tegen de billen van de jongen een keer per seconde gehoord worden. Abdul schreeuwde het uit van opwinding. Het leek wel dat hij, alhoewel hij wou dat de jongens stil bleven, zelf al het geluid wou maken. Plots werd hij heel stil, zijn lichaam spande zich op, voordat zijn sperma uit zijn ding stroomde en de ingewanden van de jongen begon te vullen. De Turk liet zich op het bed vallen en verpletterde de jongen onder hem.

Toen de man zich eindelijk van Jozef af liet rollen, kwam de dikke lul eruit met een luide plof en er lekte sperma uit de gapende opening. Abdul bleef even stil en streelde de huid van de onbeweeglijke jongen.

"Jij was een fijne neukjongen," zei de man eindelijk. "Je moet de spieren van je anus nog wat meer leren beheersen om het genot van de man die je neukt nog te vermeerderen. Er is nog heel wat te leren jongen, want jouw vorige leven is nu voorbij, en je zal Engeland nooit meer weerzien, tenminste toch niet voor heel wat jaren. Je hoofdbezigheid zal nu zijn om seksueel genot te verschaffen aan mannen, aan een enkele, of aan meerdere als je in een bordeel terecht komt. Je moet begrijpen dat wanneer een man en jongen seks hebben, het genot van de man het enige is wat telt. Dat de jongen ervan geniet, of niet is totaal niet belangrijk. Je moet je hele lichaam gebruiken en vooral je mond en je anus om het genot te vergroten van de man die bij je ligt. Je zal nel al doende leren. Slaap nu maar jongen en kom terug op kracht. Morgen leer ik je om me dieper te pijpen en daarna zal ik je opnieuw neuken. Maar dan zal het niet zo gemakkelijk zijn als daarnet. 's Morgens ben ik altijd actiever en het geneuk zal krachtiger zijn en in verschillende houdingen."

Abdul ging liggen en viel in slaap. Jozef had het niet zo gemakkelijk om in slaap te vallen, alhoewel hij uitgeput was. Het was niet het brandend gevoel in zijn kont dat hem wakker hield, of wat hij morgenvroeg nog te wachten stond, maar dat wat de man zei op het einde. Sinds Jozef ontvoerd werd aan zijn school enkele dagen geleden, leek dit avontuur een slechte droom, en hij verwachtte nog steeds om wakker te worden, veilig in zijn eigen bed. Maar nu wist hij dat dit niet zo was. Hij zou een seksspeeltje worden voor vreemde mannen, ver van thuis en van zijn familie. Hij zou simpelweg door mannen gebruikt worden, zonder oog voor zijn eigen genot. Dat was het wat de kapitein al met hem gedaan had. Jozef kon zich niet herinneren dat de man zijn eigen lulletje, dat op enkele momenten keihard stond, aangeraakt had. De jongen realiseerde zich dat hij zijn moeder en zij vader nooit meer terug zou zien, of zijn schoolmakkers en hij moest zijn tranen bedwingen toen hij hier allemaal aan dacht. Hij wist dat hij rustig moest zijn, of anders zou de kapitein kwaad op hem worden. Zijn angst overwon het van zijn emoties en weerhield hem om in snikken uit te barsten.

De andere jongens waren al wakker, toen Jozef terug gebracht werd en ze hadden al ontbeten. Het was een simpele maaltijd van brood, gedroogd vlees en wat water, maar de hongerige jongens hadden alles snel verorberd. Gelukkig had Jozef bij de kapitein al een veel beter ontbijt gehad, maar de jongen vond dat hij het verdiend had. Zijn kaken en zijn keel deden pijn van het oefenen op het diep in de keel krijgen van de lul van de kapitein, en zijn kont deed erg pijn. De man had zijn woord gehouden over de manier waarop hij de jongen die morgen geneukt had. De andere jongens waren gerustgesteld dat ze Jozef veilig terugzagen, ze waren ongerust dat die vreselijke kapitein hem zou vermoord hebben. Ze zagen nu dat hij er nog redelijk uitzag, zonder zichtbare builen of kwetsuren. Maar aan zijn manier van lopen wisten ze wel wat de kapitein met hem gedaan had.

Jozef zag dat de jongen die met de stuurman weggegaan was, ook al terug was. Voor de andere jongens was de nacht voorbijgegaan zonder problemen. Net nadat Jozef weg was, was er een ander bemanningslid binnengekomen en had die een jongen aangeduid. De jongen die uitgekozen was, kwam naar voor en het leek wel of ze allemaal zouden uitgekozen worden die nacht. Maar in plaats van de jongen mee te nemen, had de man gewoon zijn broek laten zakken en met wat gebaren duidelijk gemaakt dat hij een blow-job wou. Nadat hij zijn lading in de mond van de jongen gespoten had, trok hij zijn broek op en verdween hij. Behalve de stuurman en de kapitein moesten de andere bemanningsleden zich beperken tot een pijpbeurt. Een 20-tal minuten later kwam er een andere zeeman binnen. Hij was verbaasd dat er onmiddellijk een van de jongens naar voor kwam en hem zijn mond aanbood. De blije man kon alleen maar accepteren en 10 minuten later vulde hij de pijper zijn mond met een flinke hoeveelheid kleverig sperma. De jongen slikte het gretig door en de man lachte bij het zien hiervan, en mompelde iets wat de jongens niet begrepen. De jongen in kwestie was diegene die een rammeling gekregen had tijdens de inspectie en die het eten en het water gemist had. Hij was dus zo dorstig dat hij eender wat wou drinken. Maar tot de ontgoocheling van de dorstige jongen was dit de laatste bezoeker die ze die nacht nog kregen, en zo gingen ze allemaal slapen.

Toen de zon opgekomen was konden de jongens eindelijk de anderen zien die met hen ontvoerd waren. John liet ze allemaal iets over zichzelf vertellen, zodat ze zichzelf konden voorstellen. Toen Jozef voorzichtig op een van de zakken gaan zitten was, vroeg John hem hetzelfde te doen, en dan stelde hij de jongen alle anderen voor.

"Mijn naam is John, ik ben 14. Dit is Billy, mijn broer en onze vriend Jamie. Ze zijn beiden 10 . We werden samen ontvoerd en naar hier gebracht." John vond het belangrijk om ieders leeftijd te vermelden. Het maakte de andere jongens duidelijk dat hij de oudste was, en dus de onbetwistbare leider.

"Dit is Danny, 13 jaar. Hij werkte in een hotel voor hij ontvoerd werd. Je weet nog wel dat Danny het ongeluk had om door de stuurman uitgekozen te zijn vannacht." Net zoals Billy en Jamie gedaan hadden, stak Danny zijn hand uit naar Jozef . Jozef zag dat de mooie jongen op zijn buik lag, hij veronderstelde dat zijn kontje ook veel pijn deed. Het was door zijn werk als beljongen in het hotel dat Danny onder Abduls ogen gekomen was, toen hij in het hotel overnacht had, tijdens zijn verblijf in Engeland. Veel van de gasten van het hotel waren verliefd geworden op het jongetje tijdens hun verblijf en toen hij dit merkte had Danny een handeltje begonnen in het verkopen van seksuele activiteiten aan die mannen. Hij had hier zoveel succes mee, dat hij hier zelfs meer mee verdiende dan met zijn job als beljongen. Ongelukkig genoeg liep hij voor de voeten van Abdul. Abdul huurde de kont van de jongen voor een nacht en hij besloot dan dat hij zo mooi was dat hij de moeite waard was om te ontvoeren, ondanks het feit dat de man wist dat hij geen maagd meer was.

"Die twee daar, in de hoek," ging John verder en hij wees naar twee jongens die dicht bij elkaar zaten, "zijn de 13-jarige Patrick en zijn broertje Timmy, die 9 is. Ze zij de zoontjes van een Londens handelaar en ze werden ontvoerd toen ze met hun oppas weg gingen." Het was goed te zien dat ze broers waren, want ze leken fel op elkaar. Lichtbruin haar en grote bruine ogen. Joseph zag dat de jongste, Timmy, er angstig uitzag en heel dicht bij zijn broer zat. Hij vond het heel erg dat hij hier was.

"De volgende is Andrew, 12 jaar, en de zoon van een dokter." zei John en hij wees naar de jongen die zo ongelukkig een pak slaag gekregen had bij het onderzoek van gisteren. Andrew zag er wat gelukkiger uit, nu hij wat te eten had gekregen en wat water kon drinken, wat zijn dorst beter kon lessen dat een mondvol sperma, waar hij het de vorige avond moest mee doen."

"Het duiveltje dat je daar ziet," zei John en hij wees naar de jongste van hen, "is slechts 8 jaar en hij heet John zoals ik. maar om niet te verwarren zullen we hem kleine John noemen." Het jongetje trok een gezicht naar John maar hij vond zijn nieuwe naam niet zo erg. Hij was de schattigste van de hoop, met zachte, blonde krullen, glinsterende blauwe ogen en sproeten rond zijn klein neusje. Alle jongens vroegen zich af wat zo'n jong kereltje deed in hun groep van seksueel ervaren jongens, maar het bleek zelfs dat hij al meer seks had dan de meesten van hen. Zijn ouders waren gestorven toen hij slechts 2 jaar was, en hij en zijn 6 oudere broers moeste bij een tante gaan wonen op de buiten. Zonder ouderlijk toezicht en in een saaie omgeving, leerden de oudste jongens al gauw over seks van de jongens jagende tuinman, en ze gaven dit snel door aan hun jongere broers. Ze hadden een gouden regel dat een oudere broer altijd de jongere mocht neuken. John werd al genomen, zolang hij zich kon herinneren. Hij groeide op als een jongenshoertje en hij had niets liever dan een dikke lul in zijn kontje.

"Naast kleine John zit Tony. Hij is 12, hij is een zigeuner, hij werkte in een circus." De jongens had de dubieuze eer om de enige te zijn die niet ontvoerd was, wat betekende dat zijn gemene oom hem had verkocht aan de Turk. Tony was anders dan de meeste andere blonde jongens. Zijn haar was gitzwart, en hij had een donkere huid gaf hem een mediterraan uitzicht. Zijn schoonheid dankte hij aan zijn ongetemde seksualiteit en zijn doordringende groene ogen, die een mysterieuze kant leken te verbergen. Van alle jongens zag hij er de minst angstige uit.

"Stephen zit links naast je," zei John tot Joseph en hij had het over een bruinharig schatje. "Hij is slechts 11 en hij is de zoon van een priester." Joseph was er zeker van dat de kapitein graag zou horen hoe de zoon van een man van god zijn maagdelijkheid verloren had.

"De laatste is Nicolas, de jongen rechts van je, hij is ook 11, maar hij weigert om iets over zijn achtergrond prijs te geven. We veronderstellen dus dat hij een prins is of zo iets."

Dat laatste was niet echt vriendelijk, omdat aan zijn kleding te zien was dat de jongen een arme achtergrond had. Zijn broek was smerig en er zaten gaten in, en zijn hemd had ook betere dagen gekend. Zijn lange blonde haren waren vuil, maar het was nog duidelijk te zien dat onder die smeerboel een prachtig jongetje zat. De waarheid was dat de jongen verlegen was om iets over zichzelf te vertellen, omdat hij een straatjongen was, die zes maanden eerder weggelopen was van zijn werkgever omdat hij te veel slagen kreeg. Zijn leven op straat was eerst leuk geweest, omdat hij heel wat vrienden gemaakt had die in dezelfde omstandigheden zaten. Maar al snel leerde hij de mindere kanten kennen, honger en kou. Een andere jongen had hem getoond dat hij een penny of zelfs een halve shilling kon verdienen door mannen te pijpen, en hij ging zelfs akkoord om zijn kont te verkopen aan handelaars voor een warme maaltijd, en een warm bed voor de nacht. Arme Nicolas zat in hetzelfde bootje als Jamie. Hij was niet het echte doelwit van de Turk geweest. Abdul wou geen straatjongens, alhoewel het voor hem gemakkelijker zou geweest zijn om zo'n jongens te vangen. Maar hij dacht dat straatjongens allemaal vuil, ongezond, drager van vieze ziekten en zeker geen maagd meer zouden zijn. De man die Nicolas ontvoerd had, dacht de zoon van een rijke Londense aristocraat te ontvoeren. Maar dat was mislukt en daarom had hij dan maar Nicolas uitgekozen, omdat hij er op leek. Nicolas was in de val gelopen en werd naar Southhampton gelokt door de belofte van veel geld, en dan uitgeleverd aan de Turk. Abdul had de list doorzien, maar het was te laat om het originele doelwit nog te ontvoeren. Omdat Nicolas zo mooi was, had hij hem dan maar aangenomen.

"Ik ben blij met jullie kennis te maken," zei Joseph toen John klaar was. De vriendelijkheid van de andere jongens maakten dat hij zich wat beter voelde.

"Vertel ons wat er tussen jou en de kapitein gebeurd is," vroeg de Tony, de zigeuner. Ze luisterden dus naar het verhaal van Joseph die in details vertelde wat er met hem gebeurd was, die nacht. Zoals de Turk al gehoord had, was Joseph goed in verhalen vertellen, en de meeste van de jongens hadden een stijve toen hij klaar was met zijn verhaal.

"Het lijkt wel dat je het gemakkelijk gehad hebt," zei Danny, wat hem verbaasde, want zo had hij het niet verteld.

"De nacht die ik met de stuurman doorbracht, was veel erger. Ik heb geen lekker avondmaal en ontbijt gekregen. Hij sprak geen Engels en zei dus niets, hij gebaarde alleen maar en toonde wat hij wou. Nadat ik in de kamer kwam, moest ik me uitkleden en vroeg hij naar snelle blow-job. Dan deed hij wat hij echt met me wilde doen, mijn kont neuken. Toen de kapitein vertelde dat de man al een tijdje geen jongens meer geneukt had, kon ik hem goed geloven, want de man deed net alsof hij al de verloren tijd wou inhalen. De kerel heeft me minstens een uur geneukt voor hij klaar kwam en zijn dikke lul uit mijn pijnlijke kont trok. Toen ik dan bijna in slaap viel, voelde ik zijn lul weer, opnieuw stijf, die tegen mijn billen duwde. Dan begon ij me weer te neuken. Dat duurde bijna de ganse nacht. Ik ben de tel verloren hoeveel keer die man zijn ding in me gestoken heeft. Wat nog erger was, hij was een brutale neuker, hij stootte in me met al zijn kracht, en hij beet in mijn nek en in mijn oren terwijl hij me neukte, of hij draaide pijnlijk met mijn tepels en krabde aan mijn borstkas. Terwijl hij van achter nam, was zijn grootste plezier om me op mijn arme billen te slaan. Ik kan je vertellen, ik zou liever elke nacht met de kapitein meegaan om die duivel te vermijden.

De jongens waren ontzet door deze beschrijving, het was duidelijk dat ze allemaal niets met deze man te maken wilden hebben.

Joseph had ze niets gezegd over wat de kapitein hem op het einde gezegd had, net voor ze gingen slapen, maar na wat Danny verteld had dacht hij dat het beter was om het nu te zeggen.

"Er is nog iets," zei de 12-jarige. "De kapitein zei me dat niemand van ons ooit nog naar huis zal gaan en dat we de seksspeeltjes zullen worden van mannen, als we aankomen waar we naartoe varen."

"Dat had ik al geraden," zei John. "Als de Turk van plan was om ons tegen losgeld terug aan onze families te geven, dan zouden we nooit Engeland verlaten hebben. "Timmy keek nogal geschokt bij dit nieuws en het leek wel dat hij in tranen zou uitbarsten.

"We zullen tenminste een seksleven hebben," zei John om de jongen op te monteren. "Dit lijkt toch wel beter dan een leven in de mijnen of zo iets."

"Misschien," antwoordde Joseph. "Maar de kapitein zei me dat de seks alleen maar is voor het plezier van de mannen? Wij mogen er geen plezier aan beleven. We moeten pijpen en geneukt worden, en dat is alles."

"Wel, dat kan hij wel vergeten." zei John vol walging. "Ik heb altijd plezier bij seks, en ik geniet van het pijpen, of van geneukt te worden."

"Je zal niet erg genieten om door de kapitein geneukt te worden," verklaarde Joseph. "Zijn lul is enorm, bijna 23 centimeter lang," en de knaap toonde met zijn handen hoe groot hij wel was. "Het deed verschrikkelijk pijn toen hij hem er in stopte."

"Ik heb er al grotere in me gehad," antwoordde John, "jij bent nog klein."

"Ik ben nog kleiner," zei kleine John. "Ik ben geneukt door al mijn oudere broers en door de tuinman. Zijn lul was wel 25 centimeter lang." De andere jongens keken verbaasd naar de 8-jarige. Het was moeilijk te geloven dat zo'n klein jongetje een paal van die lengte kon verwerken.

"Dat is nog niets," schreeuwde Stephen, de zoon van de priester. "Ik had eens een lul in me die zeker 30 centimeter lang was, misschien nog groter." Dit was overdreven, maar de jongen wou er bij horen.

"Dat is nog niets, ventje," antwoordde Tony, de zigeuner. "Ik ben eens geneukt door een olifant, hij had een lul van anderhalve meter, en zijn eikel kwam er langs mijn mond uit." De jongens begonnen te lachten met zijn verhaal, het was de eerste keer in dagen dat ze konden lachen. Het olifantenverhaal, dat niet waar was, ging over iets wat de zigeunerjongen beleefd had. Zijn moeder was gestorven toen hij 8 jaar was, en niemand wist wie zijn vader was. Tony ging bij zijn oom wonen, die als dierentrainer in een circus leefde. De oom wilde de jongen niet en klaagde altijd dat hij hem te veel geld kostte. De man had het niet voor jongens, maar hij had ontdekt dat sommige andere mannen een oogje hadden op zijn mooie neef. Hij zag een kans om geld te verdienen, en hij bood de jongen aan elke man die er wou voor betalen. Zo leerde het jongetje al op jonge leeftijd pijpen en kort nadien raakte hij er aan gewoon om geneukt te worden. Op een dag zelfs betaalde een man om hem te zien geneukt worden door een hond die door zijn getraind werd. Het was dus wel geen lul van een olifant, maar de jongen had toch al een dierenlul in zijn kont gehad.

"Wel, als de mannen ons geen pleziertje gunnen, dan moeten we het aan onszelf geven, een spelletje?" zei John.

"Wat nu?" zei Joseph verrast.

"Ik zie niet in waarom niet. We hebben toch niets anders te doen."

Geen van hen ging ergens naartoe, maar sommigen vonden het idee toch wat gek.

"Wat als een van de mannen binnen komt?" vroeg Patrick.

"Ik twijfel eraan of we hen voor het eten zullen zien, als we al iets te eten zullen krijgen." antwoordde John. "Trouwens, zelfs als ze binnenkomen kunnen we zeggen dat we aan het oefenen zijn om hen beter te kunnen bedienen."

Enkele jongens lachten door het cynisme in de stem van John. Ze voelden zich al wat beter nu ze onder elkaar wat gepraat hadden, en geen enkele van de gemene mannen was in de buurt.

"Ik doe mee," zei de zigeuner, "Al dat gepraat over seks heeft me een ferme stijve opgeleverd."

"Ik ook, er is toch niets beters dan pijpen of neuken om ons op te monteren," schreeuwde Stephen, iets wat men niet zou verwacht hebben van de zoon van een priester;

"Oké dan, lijkt prettig," zei Joseph. "Alleen, niemand mag mij neuken. Ik heb nog te veel pij."

"Dat geldt ook voor mij," riep Danny, "maar ik ben klaar voor andere dingen."

"Niemand moet iets doen wat hij niet wil," kondigde John aan.

Nu werd alles stil en iedereen wachtte tot er iets gebeurde. John had het idee gelanceerd, hij wist dus dat hij de eerste stap zou moeten zetten.

"Omdat onze gastheer niet zo goed gezorgd heeft voor Joseph, zal ik voor hem zorgen. Billy, zorg jij voor Danny?"

"Aye, aye, kapitein," zei Billy met een grijns.

De ogen van Joseph glinsterden en hij vroeg zich af wat er ging gebeuren. Hij kroop naar John toe en wachtte totdat de oudere jongen de controle overnam. John zei het prachtige mannetje om recht te staan en zijn riem los te maken. Hij trok de jongen zijn broek omlaag en zijn stijve piemeltje floepte eruit. Hij was niet meer dan 8 centimeter lang en zijn balletjes waren nog niet ingedaald. John wist dat de jongen nog geen jongensroom kon produceren. Maar het smaakte hem toch en de oudere jongen verzwolg het hele ding in zijn mond en begon voorzichtig te zuigen terwijl hij de billen van de jongen masseerde.

Joseph begon al snel te kirren van plezier en vormde al gauw en duet met Danny, die zijn broek had laten zakken en zowel Jamie als Billy liet likken aan zijn prik en aan zijn balen. De andere jongens bekeken dit een tijdje en werden steeds geiler. Ze vroegen zich af wie eerst ging reageren en ze waren verrast toen de 8-jarige kleine John opstond en al zijn kleren uit deed. Het piemeltje van de jongens was erg klein, aar het stond trots omhoog en hij had een geweldig kontje. Kleine John ging op zij knieën zitten en kroop naar zijn naamgenoot, die nog steeds Joseph aan het pijpen was. John voelde dat iemand zij broek omlaag trok en hij tilde zijn achterste op om hem te helpen. Zijn lul was al stijf en de tiener was verrast toen hij naar omlaag keek en zag dat het meeste van zijn 15 centimeter lange lul verdwenen was in de mond van de jongste van de groep, die er gretig op zoog.

Nicolas, de straatjongen, had al wat gestoeid met de andere straatkinderen waar hij mee optrok, maar de meeste sekservaringen had hij met de mannen die hem er voor betaalden. Hij was gewoon dat anderen het initiatief namen. Gelukkig voor hem was Stephen, de zoon van de priester, de jongen die het dichtst naast hem zat. Hij had al seks gehad met alle koorjongens van de parochie en ook met enkele mannen die er werkten. Hij kwam naar Nicolas en begon zijn versleten kleren uit te trekken, wat snel ging, want de arme jongen droeg niets anders als een hemd en een broek. Hierna begonnen de twee 11-jarigen elkaar te zoenen en elkaar te betasten. Tony, de zigeuner, had al veel sekservaringen met de oudere jongens die bij het circus werkten en ook met de mannen waaraan zijn oom hem verkocht. Hij kroop naar de dichtstbijzijnde jongen die nog niet bezet was, Andrew, de zoon van de dokter. Tony had gezien hoe bedreven hij vorige avond het bemanningslid had gepijpt, en hij trok zijn broek omlaag om de 12-jarige piemel te bevrijden. Hij werd niet teleurgesteld toen de dokterszoon zich bukte om hem een blow-job te geven.

Billy was er in geslaagd om Danny's lul heel hard en vochtig te krijgen en hij trok zijn broek en zijn onderbroek omlaag. Hij ging voor de jongen op zijn rug liggen, trok zijn benen op langs elke kant van zijn hoofd en bood zijn kontje aan de blonde tiener aan. Danny van verbaasd, zijn enige ervaring was met de mannen in het hotel waar hij werkte en terwijl sommige van de mannen hem gepijpt hadden, had hij nog nooit iemand geneukt. De jongen bukte zich naar het glinsterend gaatje. Billy wiegelde ongeduldig met zijn kontje en De jongen begreep de boodschap. Al gauw was zijn tienerlul bedolven in het achterste van de jongen.

Jamie voelde zich een beetje uitgesloten. Hij keek even naar de wilde orgie rond hem. Hij zag dat de twee broers, Patrick en Timmy de enige waren die nog niet begonnen waren en Jamie ging naar hen toe. De broers waren opgewonden door wat ze zagen, maar ze waren verlegen om er zelf aan te beginnen. Hun enige seksuele ervaring hadden ze met elkaar, in de privacy van hun huis wanneer hun tante niet thuis was. Het duo had een erotisch boek gevonden dat aan hun vader toebehoorde en die rijkelijk geïllustreerd was met pornografische tekeningen. Alhoewel ze alleen maar seks toonden tussen mannen en vrouwen waren er uitgebreide reeksen met orale en anale seks, die de jongens bij elkaar uitgeprobeerd hadden. Jamie wist hier niets van en toen hij bij hen kwam begon hij hun broeken uit te trekken. Door hun angst en hun opwinding deden ze niets om dit te verhinderen. Patrick had de normale grootte van een 13-jarige en Jamie zag dat hij zijn reis door de puberteit begonnen had. Er stonden wat plukken haar boven zijn piemel en zijn ballen waren ingedaald. De twee knikkergrote testikels waren zichtbaar in zijn balzak. Timmy's genitaliën waren nog klein, zijn lulletje een klein buisje en zijn balletjes niet meer dan wat el strak tegen zijn lichaam getrokken. Dat verschil maakte voor Jamie niets uit en hij begon ze allebei te likken.

De orgie werd wilder en wilder, er werden meer kleren uitgedaan en de jongens schreeuwden van genot, steeds luider en luider. De meeste paren gingen naar een 69 positie, waarbij ze elkaars partner pijpten. Joseph snakte luid naar adem en John wist dat hij weldra ging klaar komen. Hijzelf genoot van de zacht tong van kleine John en hij was wat ontgoocheld toen die opeens stopte. Hij veronderstelde dat de jongen naar iemand anders gegaan was, maar hij werd verrast omdat zijn lul plots in iets heter en nauwer gestopt werd. Het dappere jongetje had zichzelf op John's paal gespietst en begon nu vrolijk op en neer te genieten van zijn rit. Door het gemak waarop het jongetje dit gedaan had, was het duidelijk dat hij al veel eerder werd geneukt.

De actie ging een aantal uren door terwijl de jongens van houding en partners verwisselden. Soms nam een van hen een korte pauze, meestal na het klaar komen, maar dank zij het snelle recuperatievermogen van hun jonge lichamen, waren ze steeds snel klaar voor de strijd. Toen ze eindelijk allemaal bevredigd waren en lagen uit te hijgen in de ruimte, maren ze allemaal iets gelukkiger dan toen hun lijdensweg begon. Hun problemen leken, althans tijdelijk, ver weg;

Van seks krijg je honger en dorst en de jongens waren blij dat ze toch te eten kregen, zelfs al was het weer een smakeloos gedoe. Kart hierna kwam er een man binnen, met een scherp gezicht. Hij hield een stoel in de ene hand en een schoolbord in de andere. De man ging op de stoel zitten en vertelde de jongens, in slecht Engels dat hij hen ging Arabisch en Turks leren. Dus kregen de jongens de volgende uren taalles.

De jongens die al voordien taalles gekregen hadden, Latijn of Frans, realiseerden zich dat wat ze moesten leren erg verschilde van wat ze op school moesten leren. Meestal begon het met je naam te zeggen, of hoe laat het is. Hier was het voornaamste om orders te begrijpen, vooral op seksueel gebied. Ze leerden dus wat er gezegd werd als een man hun opdroeg om hun kleren uit te trekken, of hen zei om op hun knieën te gaan zitten om hem te pijpen, of als ze op hun buik moesten gaan liggen en hun kont moesten aanbieden om geneukt te worden. Ze leerden ook dienstbaarheid en dankbaarheid te tonen, zoals 'Bedankt meester' of 'dadelijk meester'. De man deed elk van zijn leerlingen de woorden herhalen en als het niet naar zijn zin was werd de leerling naar voor geroepen om zijn straf te ondergaan. Dit was dan zijn broek laten zakken en over de knie van de leraar gaan liggen. Dan regende het een viertal snelle klappen op zijn blote achterwerk, en nadien streelde de leraar even de billen. Soms duwde hij zijn handen tussen de benen van de jongen om zijn piemel en ballen te strelen. De klappen waren lachwekkend licht en deden vrijwel geen pijn. Jongens zijn hardere klappen gewoon. Maar het was vooral vernederend om billenkoek te krijgen zoals kleine kinderen, voor iedereen zichtbaar, vooral voor de oudere jongens, dus probeerden ze het te vermijden. Onnodig om te zeggen dat de man het graag deed en dat hij hen dus naar voor liet komen voor het minste. Toen hij met zijn les van de dag klaar was, pikte hij er Stephen uit en zei hij hem om zich helemaal uit te kleden. Hij betastte de jongen overal totdat zijn lul helemaal stijf werd. Dan stond hij op, liet zijn short zakken en beval hij de jongen, in het Turks, om hem te pijpen. Dat deed Stephen en enkele minuten had hij een flinke hoeveelheid sperma verorberd, toen de man zijn ballen in de jongen zijn keel geledigd had.

Nadat hij zijn loon gekregen had vertrok de leraar en de jongens vroegen zich af wat er nu te gebeuren stond. Dat was helemaal niets in de komende uren en het werd buiten al donker. Een angstig gevoel bekroop de jongens toen de nacht naderde. Ze wisten bijna zeker dat de kapitein en waarschijnlijk ook de stuurman binnen zouden komen om hun neukjongen voor de nacht uit te kiezen. Ze waren allemaal een beetje zenuwachtig om uitgekozen te worden, vooral door de gemene stuurman. Een nachtje met de kapitein leek niet zo'n slecht vooruitzicht als ze met hem konden eten. Ze hoopten dat alleen de kapitein elke nacht een jongen zou komen halen, maar hun hoop vervloog toen Kanesh, de stuurman binnen kwam. Hij pikte er Andrew uit, en aarzelend ging de 12-jarige naar de man toe. Men zag duidelijk dat de arme jongen beefde. Andrew dacht dat hij al genoeg geleden had door zijn pak rammel van de vorige nacht, maar Kanesh dacht daar anders over en hij grijnsde toen hij de jongen wegbracht. John was verbaasd dat de kapitein hem uitkoos toen die enkele minuten later binnen kwam, want bij het onderzoek had hij de indruk dat de kapitein jonger vlees verkoos. Alhoewel hij hier gelijk in had, had Abdul besloten om tijdens de reis elke jongen eens uit te proberen en hij wou van het jonge vlees een beetje verspreid genieten. Daarbij dacht hij dat hij de oudere jongens gehoorzaamheid kon bijbrengen. Die zouden dit aan de anderen kunnen overdragen.

De nacht van John leek veel op die van Joseph de nacht voordien, behalve dat de kapitein een bijkomende verrassing had voor de jongen. Het bosje haar boven zijn lul moest er aan geloven. De man nam een scheermes en scheerde zijn huid glad. De arme John was trots op zijn lulhaar. Hij had er al een jaar aan gespaard en het werd brutaal in enkele seconden verwijderd. Toen de jongen vertelde hoe hij zijn maagdelijkheid verloren had, besloot hij om een beetje te liegen. Het was gebeurd toen hij 10 was en het was zijn vader die hem het eerst geneukt had. John vertelde de Turk hoe hij van alles genoten had omdat hij dacht dat het dit was wat de man wilde horen. De waarheid was iets anders. Alhoewel zijn vader getracht had om het zacht te doen had het toch wat pijn gedaan die eerste keer. De Turk zei niet of hij het verhaal fijn vond of niet, maar hij genoot volop van de neukpartij achteraf. John verdroeg de niet zo zachtaardige neukbeurt beter dan de jongere knaap de nacht voordien en hij genoot zelfs van het erotisch gevoel van de dikke lul van Abdul die in en uit zijn lichaam kwam. De tiener begon zijn eigen lul af te rukken terwijl de man stootte, maar de man trok zijn hand weg.

"Alleen op mijn genot concentreren," zei Abdul, "trouwens, ik wil niet dat je de lakens vuil maakt."

Bij zijn terugkeer naar de groep, de volgende morgen, ontdekte hij dat buiten hem en Andrew en maar twee jongens een bemanningslid moesten pijpen, zoals de vorige nacht. Ze zeiden dat het twee andere mannen waren. Het leek wel dat de kapitein een beurtrol opgesteld had voor de bemanning om een blow-job te krijgen. Andrew bevestigde de brutaliteit van de stuurman. De jonge knaap jammerde om zijn pijnlijke achterwerk, maar hij had het gemakkelijker dan Danny omdat hij moe was van de hele nacht op te blijven bij het neuken van de blonde beljongen.

Net zoals de tweede nacht verliep de tweede dag zoals de eerste. De jongens stoeiden met elkaar in de voormiddag en kregen taalles in de namiddag. Het werd te snel terug nacht en de angst kwam bij de jongens terug voor wie het seksspeeltje zou worden tijdens de volgende nacht. Abdul was deze keer eerst. Omdat hij vorige nacht de oudste geneukt had was hij in stemming voor een jongere. Hij koos de kleine John. Hij beefde bij het idee hoe het zou zijn om zijn lul in zo'n klein jongetje te kunnen schuiven. Het jongetje zag er niet te angstig uit omdat hij uitgekozen werd, en hij volgde de kapitein zonder klagen. De stuurman had de keuze van zijn kapitein bijgewoond, maar hij had nog enkele taken uit te voeren voor hij een jongen voor de nacht uitkoos. Toen hij klaar was besloot hij dat hij ook een jonger knaapje begeerde deze nacht om hem een extra nauwe neukbeurt te geven.

Nadat hij de ruimte binnenkwam, bekeek Kanesh een tijdje het vlees dat hem aangeboden werd. Jamie of Billy leken beiden een goede keuze, ze waren allebei klein en schattig. Toch liet hij zijn ogen vallen op de kleine Timmy. Hij was de jongste van de groep, nu kleine John weg was met de kapitein. Het was de angst in zijn ogen die de stuurman aantrok en hij besloot om hem te nemen; Kanesh gebaarde de jongen om bij hem te komen., maar Timmy bewoog zich niet, hij was te bang. Patrick, zijn oudere broer was het onthutst door het idee dat zijn broertje van hem weggetrokken zou worden door de bruut en hij schreeuwde het uit.

"Laat hem gerust, jij gemenerd, als je een jongen wil, neem mij dan." De andere jongens waren verrast door die uitbarsting, maar Kanesh verstond geen woord van wat de jongen zei. Hij stapte naar de hoek waar de broers zaten om zijn prijs op te halen, maar Patrick stond recht en blokkeerde zijn weg. Kanesh duwde de jongen brutaal opzij, maar toen hij vooruit stapte om de jongen vast te grijpen schreeuwde hij ineens van pijn toen Patrick zijn tanden in het been van de man zette. Kanesh sprong achteruit van pijn en de dappere jongen trapte tegen zijn scheenbeen. Dan ging hij voor hem staan en toonde zijn vuisten voor een gevecht. Het was een ongelijke strijd, de grote man tegen de 13-jarige voor hem. Maar Kanesh was een gemenerd en een lafaard. Omdat hij gewond kon geraken, of misschien nog erger als de andere jongens mee zouden doen, draaide hij zich om en vluchtte hij de kamer uit. Geen van de jongens had bewogen. Ze waren zo geschokt door wat ze gezien hadden. Nu waren ze allemaal vol angst. Ze konden niet geloven dat de man zou aanvaarden wat er gebeurd was en gewoon naar bed zou gaan.

Na wat een eeuwigheid leek, maar amper 10 minuten duurde, hoorden ze voetstappen in de gang en enkele ogenblikken later stormden vier bemanningsleden naar binnen, samen met Kanesh en de kapitein. Men had de kapitein gestoord, net als hij zijn lul in het nauwe kontje van de kleine John gestoten had en hij was woedend. Kanesh wees naar Patrick en twee mannen grepen hem vast en overweldigden zijn poging om hen weg te duwen; De andere jongens verstijfden van schrik toen Patrick uit de kamer gesleurd werd, en naar de voorraadkamer gebracht werd waar ze voordien gezeten hadden. Een van de bemanningsleden bleef bij de jongens en de deur bleef op een kier zodat ze alles konden horen, wat zonder twijfel de bedoeling was;

De jongens hoorden eerst heel wat roepen, dan een klap en een kreet van de jongen. Ze hoorden het onmiskenbaar geluid van kleren die van een lichaam gescheurd werden en geratel van kettingen. Ze realiseerden zich dat de jongen aan de muur geketend werd om gegeseld te worden, zoals de kapitein de eerste dag getoond had. De jongen weende al, voor de eerste slag gegeven was. Het was een vreselijk geluid, het geklets van een leren riem op een naakte tiener. Alle jongens sprongen op en ze hoorden een luid gehuil van op de gang. Timmy was in tranen net zoals Billy en Nicolas. John staarde naar de grond, zijn tanden op elkaar en zijn vuisten gebald. Hij voelde dat hij iets moest doen. Hij was de oudste en de sterkste van de jongens, maar hij had daar alleen maar gezeten en niets gedaan, zoals een verschrikt jongetje. Jamie kon de pijn op zijn gezicht zien, maar hij knuffelde de armen van zijn vriend en zei hem dat hij er niets kon aan doen.

Abdul gebruikte de zweep als een expert. Hij geselde Patricks rug, zijn naakte achterste en de achterkant van zijn benen. Af en toe stapte hij achteruit en zwaaide hij met de riem zo dat het uiteinde tussen de wijd gespreide benen van de jongen terecht kwam. Hierdoor bereikte hij de gevoelige binnenkant van de dijen en werd de gruwelijke man beloond met een luide schreeuw. Toen de het lichaam van de jongen paars-rood gekleurd was stopte de Turk met slaan en legde hij de zware riem neer. Hij liet de snikkende jongen wat kalmeren terwijl de andere mannen bespraken wat er dan gebruikt ging worden. Uit de ruime keuze aan de muur koos Abdul een lange gemene stok en trok hij aan Patricks hoofd zodat hij hem goed kon zien.

"Nu dan jongen, we doen een kort vraag en antwoord spelletje. Als jouw antwoorden me voldoen zal je hiervan iet zoveel slagen krijgen. Begrepen?"

"Asjeblieft meneer, … meester, het spijt me, sla me asjeblieft niet meer." snikte de jonge tiener, maar hij huilde opnieuw toen de man met de stok op zijn naakte kont sloeg en een dunne streep achterliet op zijn gladde huid.

"Antwoord gewoon op mijn vraag. Wat ben je nu, jongen?" Patrick pauzeerde even, en dacht na wat het juiste antwoord zou kunnen zijn. Maar de ongeduldige man sloeg hem weer en schreeuwde.

"Jij bent een hoertje, een jongensprostituee geboren om zijn meerderen te gehoorzamen, wat ben je?"

"Een hoer," riep Patrick terug.

"Goed, en je zal pijpen en je kont aanbieden als wij het willen, niet wanneer jij het wil. Herhaal dit." riep Abdul. De jongen herhaalde het al snikkend.

"En wat is jouw broertje?"

Patrick antwoordde niet onmiddellijk en werd gestraft met twee snelle stokslagen totdat de jongen het uitschreeuwde.

"Timmy is ook een jongenshoertje."

"Zo is het, en wat moet hij doen als wij het willen?"

"Pijpen en geneukt worden," jammerde Patrick, wanhopig zeggend wat ze maar wilden om de pijn van de stokslagen te ontwijken;

"Goed zo. Ik hoop dat je je lesje geleerd hebt. Ga je je nu gedragen?"

"Ja meester, het spijt me."

Abdul gaf de jongen nog twee herinneringen, maar hij was blij dat de misdadiger was bijgedraaid. Ze hadden een wilde ongehoorzame jongen naar binnen gebracht, maar de zweep had zijn wil gebroken. Hij bewonderde zijn werk, de pijnlijke huid en de striemen die de riem had veroorzaakt en de zes dunne strepen die aanduidden waar de stok zijn lichaam hadden geraakt. Het was een strenge geseling, maar Abdul was bedreven in de kunst en had ervoor gezorgd dat de huid nergens gescheurd was. Hij wou niet dat zijn eigendom verknoeid werd door littekens. Nadat hij losgemaakt werd viel Patrick op de grond, maar Abdul deed hem rechtstaan als hij de zweep niet meer wilde voelen. De naakte jongeling gehoorzaamde en hield zijn handen over zijn genitaliën. Hij zag de misnoegdheid in de ogen van de kapitein en deed zijn handen opzij. De mannen lachten toen ze zagen dat zijn piemeltje stijf stond en ze maakten verder opmerkingen over de kleine onderdelen van het jongetje.

"Verontschuldig je nu aan de mannen omdat je ze gestoord hebt." eiste Abdul en Patrick gehoorzaamde.

"Zo is het genoeg. Ik vind dat je ze allemaal moet pijpen. akkoord?"

"Ja," zei de jongen omdat hij wist dat hij zo een nieuwe geseling kon ontwijken. De mannen pijpen was beter dan dat. Abdul zei iets in het Turks tegen de mannen en met een goedkeurende blik deden de mannen hun broek omlaag. Hun lullen stonden al half stijf en ze streelden ze helemaal omhoog, wachtend op de jongen om hen te pijpen. Patrick zoog zo goed hij kon en trachtte hen te bevredigen toen hij van de ene naar de andere ging. Hij was niet bedreven genoeg om de mannenlullen helemaal in zijn mond te nemen, maar door het snakken naar adem van plezier hoopte hij dat hij het goed deed. Abdul was echter niet onder de indruk. De jongen was blijkbaar een beginneling in de orale kunst.

"Pathetisch," riep hij, "omdat je hen niet helemaal kan bevredigen met je mond, laat zien dat je het kan met je kont. Ga over die ton liggen jongen."

Patricks moed zonk in zijn schoenen toen hij hoorde dat hij geneukt ging worden, gezien de pijnlijke staat van zijn lichaam. Maar hij wist dat hij geen keuze had. Hij strompelde naar de ton die omver lag en ging er over liggen.

"Benen gespreid, en trek je billen open. Wiegel met je kont om te laten zien hoezeer je hen wil." beval de kapitein en de mannen huilden van het lachen toen de tiener deed wat hij vroeg. De eerste bemanningsleden gingen met hun grote erectie achter het jongetje staan. De eerste man had wat tijd nodig om zijn eikel erin te krijgen, zeer tot ongemak van de jongen. Patrick had alleen nog maar het kleine piemeltje van zijn broer in zijn kont gehad en was tot zover nog maagd. Maar dit was snel voorbij toen de man brutaal de nauwe sluitspier binnen drong en zijn paal naar binnen liet glijden. De zeeman liet zichzelf helemaal naar binnen gaan en negeerde het geschreeuw van de jongen die hij penetreerde. Hij bleef even wachten en begon dan de jongen te neuken, steeds sneller stotend. Arme Patrick moest de pijn verwerken van zowel een dikke lul die in zijn kont geramd werd als van het stoten van de man tegen zijn pijnlijke billen. De zeeman voelde hier natuurlijk niets van maar genoot van elk moment van zijn meedogenloos geneuk. Hij hield het niet lang uit en bleef steken toen hij lading diep in Patricks darmen stootte.

De jongen had nog maar net gevoeld dat de dikke paal uit zijn rectum getrokken werd of er werd al een nieuwe naar binnen geschoven, een andere zeeman had zijn plaats ingenomen. Gelukkig was de volgende penetratie minder pijnlijk omdat het gaatje uitgerokken was en omdat hij gesmeerd werd door het sperma van de vorige. De opgewonden man begon ook op een stevig ritme te stoten en Patrick kon niet meer doen dan blijven liggen en bidden dat zijn beul snel zou klaar komen.

Het duurde een goed half uur voor de laatste man zijn ding uit de jongeling trok. Het was de man die de andere jongens bewaakt had, maar er kwam iemand in zijn plaats zodat hij ook kon genieten van het jongenskontje. Het achterwerk van Patrick stond in brand en hij voelde sperma uit zijn rectum druppen over de binnenkant van zijn dijen toen hij terug naar de andere jongens gebracht werd. Hij werd ruw in het groepje geworpen, samen met de flarden van zijn gescheurde kleren. Hij moest hulpeloos toekijken toen Kanesh zijn broertje kwam opeisen en het jongetje in zijn armen nam en wegging. Het enig beetje voldoening dat de jongen had was dat hij zag dat de bastaard hinkte op het been waar hij gebeten had. De deur werd gesloten en in de duisternis hoorde men alleen nog maar het snikken van Patrick. De andere jongens kropen dicht bij hem en probeerden het hem gemakkelijk te maken. Jamie nam het hoofd van de jongen in zijn schoot en hij streelde door zijn haar. Ze voelden allemaal de walging van wat er die avond gebeurd was en ze waren vastberaden om niets meer te doen wat de woede van de kapitein kon uitlokken. Het was duidelijk dat de gemoederen van de jongens heel donker stonden die nacht.

Hoofdstuk 14
Bijkomende vracht

Om Awni, de belangrijkste man aan boord, na de kapitein en de stuurman, tevreden te stellen, liet Abdul hem zijn persoonlijke bediende gebruiken. Hij had de knaap al gehad sinds hun vertrek uit Engeland en hij was hem beu. Hij was 16 nu en te oud voor Abdul om als sekspartner te dienen. Hij had al aangekondigd dat hij de jongen ging verkopen als ze terug in Turkije kwamen. Awni ging er mee akkoord dat de jongen over zijn beste jaren heen was en niet zijn geliefkoosde leeftijd had, maar hij had ondanks alles een mooi glad lichaam en was prettig om te neuken.

De man keek op zijn klok. Het was 7 uur in de ochtend en hij veronderstelde dat de kapitein nu wel wakker zou zijn. Abdul had bevolen dat hij verwittigd moest worden als er land in zicht was, maar dat was heel vroeg en Awni wou de man niet wekken. Hij keek rond om de bediende het bericht te laten overbrengen, maar hij herinnerde zich dat hij in de kombuis was om te helpen bij het ontbijt. Hij riep naar Hammed, een van de jongste bemanningsleden die op de brug rondliep.

"Hammed, ga naar beneden en zeg aan de kapitein dat we binnen twee uur in Marseille zullen aanleggen."

"Maar, hij is misschien nog niet wakker."

"Meestal vraagt hij op dit tijdstip naar zijn ontbijt."

De jonge man knikte en droop af in de richting van de hut van de kapitein. Hij was niet blij met deze opdracht, hij wou de woede van de kapitein niet over zich krijgen als hij nog sliep. Dus stopte hij toen hij aan de deur van de hut kwam en luisterde of hij iets binnen hoorde. Hij hoorde een brommend geluid en toen hij zijn oor tegen de gesloten deur drukte, hoorde hij een kletsend geluid en diep geknor. Hammed twijfelde er niet aan dat de gelukkige kapitein aan het neuken was met een van de mooie jongetjes die hij elke nacht in zijn hut nam. Het idee om in een nauw kontje te ploegen deed de lul van de man stijf worden. Het was niet eerlijk. Het enige wat hij tijdens deze reis nog maar kreeg was een snelle blow-job, en dat was niet genoeg. De kapitein kon elke nacht en ochtend een mooi jongetje neuken. De rijken hebben geluk, dacht hij al voor de honderdste keer. Omdat hij wist dat hij de kapitein op dit moment niet mocht storen ging hij in de gang op de grond zitten.

Het grommen werd luider en sneller en na ongeveer tien minuten wachten hoorde hij een machtige kreet van Abdul, en dat stilte. Hij realiseerde zich dat de kapitein geclimaxt had en hij wachtte nog 5 minuten om de dingen te laten afkoelen voor hij lichtjes op de deur klopte.

"Wacht," hoorde hij van binnen, en dat deed hij dan maar. "Kom binnen," klonk het een minuutje later.

Toen hij binnenkwam zag hij Abdul op het bed liggen, gekleed in een lange zijden mantel. Naast hem lag een jonge knaap, op zijn buik, mogelijk in slaap. Het jongetje was naakt. Terwijl de jongen zich gekleed had leek hij weinig oog te hebben voor de verlegenheid van de jongen. Het was een ongelooflijk erotisch gezicht. Hij lag met een been over het andere en met zijn kontje omhoog. Hammed kon zijn ogen er niet af houden. Het idee dat de zaadcellen rondzwommen in dat heerlijke kontje maakte de jongeman ongelooflijk geil. De rijken hebben geluk, dacht hij weer. Abdul glimlachte bij de reactie van de zeeman, maar hij had hem niet binnen gelaten om van het uitzicht te genieten.

"Wel, man, stop met gapen en zeg me wat je wil."

"Euh, … sorry kapitein, de stuurman zond me om te zeggen dat we weldra in Marseille aankomen, binnen de twee uur."

"Excellent," antwoordde Abdul, "Ga naar de kombuis en zeg dat ze mijn ontbijt onmiddellijk mogen brengen."

Hammed knikte en ging aarzelend naar buiten. Hij keek nog even naar de hemelse jongen als hij de deur sloot. De rijken hebben geluk.

Abdul was gekleed in zijn fijnste kleren toen hij keek naar het aanmeren van het schip. Hij tuurde naar de dokken beneden en glimlachte toen hij de man ontdekte die hij zocht. Karl von Gusthaf stapte naar het schip. De Duitser had zijn belachelijke witte pak aan, dat hij dikwijls droeg.

Toen de loopplank neergelaten werd stapte de kapitein het schip af en drukte hij warm de hand van zijn compagnon.

"Hallo Karl, alles goed met je?"

"Jawel, en jij ziet er ook goed uit." antwoordde de Duitser breed lachend. "Ik had je al twee dagen geleden verwacht." De mannen spraken in het Engels, de enige taal die ze beiden kenden.

"Het spijt me," antwoordde Abdul, "Dat domme schip vaart niet zo snel als ik dacht. De reis duurde dus iets langer. Ik hoop dat dit niet erg is."

"Niet echt. Maar de handelswaar die ik heb bewaart niet zo goed."

Abdul fronste zijn wenkbrauwen bij het horen van de handelswaar en hij vroeg.

"Wat heb je dan voor me? Was je jacht een succes?"

"Dat wel, het heeft wel even geduurd. Maar ik heb 40 specimens, net zoals je besteld hebt. Een mooiere collectie zal je nooit meer zien."

Abdul glimlachte, ze wisten beiden dat ze over gevangen jongetjes spraken. De Turk had Karl ingehuurd om 40 van de mooiste jongens te schaken over heel West-Europa. Het deerde hem niet of de Duitser ze ontvoerde of kocht, het was alleen de lading die hem interesseerde. Veertig mooie knapen verwerven over zo'n groot grondgebied was geen probleem voor Karl. Maar het vroeg heel wat organisatie om ze allemaal gelijktijdig hier te krijgen. Drie jongens waren niet opgedaagd en hij had simpelweg door Marseille gewandeld met twee van zijn mannen en hij had een trio mooie Franse straatjongens gekidnapt om aan het gevraagde aantal te komen.

"Vertel waar je ze vandaan hebt." vroeg de Turk opgewonden nadat de twee hun mannen de nodige orders gegeven hadden om in te laden.

"Laten we aan boord gaan, daar is er meer privacy." stelde de Duitser voor. Ze zagen een aantal kratten uit een opslagruimte komen om op het schip gehesen te worden.

"Laat eens zien," zei Karl en hij keek in een klein notaboekje. "Elf jongens zijn Frans, veertien Duits, vijf Nederlands, twee Belgisch, drie Italiaans, twee Spaans, twee Deens, een uit Finland en een uit Zweden."

"Wonderlijk." merkte Abdul op. "Ik had er geen verwacht uit de noordelijk Scandinavische landen. Je hebt ver gereisd."

"Ik lever altijd wat mijn klanten vragen." zei Karl met een glimlach. Hij was verbijsterd dat de Turk zo vele nationaliteiten wou, want ik elk van die landen woonden genoeg mooie jongetjes voor ieders smaak. Hij kon er alleen maar uit opmaken dat de Turk een soort verzamelaar was, die een jongetje wilde uit elk land van de wereld. Hij had gelogen over zijn reis naar Zweden en Finland, want hij had ze ontvoerd in Berlijn, de zonen van de respectievelijke ambassadeurs. Maar ze hadden de goede nationaliteit en de Turk moest elk detail niet kennen.

Toen alle kisten op het schip stonden, beval hij een van zijn mannen om een eerste kist open te breken. Hij was begerig om zijn nieuwe bezittingen te zien. Nadat er een zijkant weg was zag de Turk een tiental stevig vastgebonden en geknevelde jongens die op de bodem van de kist lagen. Hij bekeek hun prachtige lichamen maar vroeg zich af waarom er zo weinig beweging in zat.

"Heb je hen verdoofd met het product dat ik je gegeven heb?" vroeg Abdul. "Iemand had achterdochtig kunnen worden als ze geluid uit de kisten zouden horen."

"Ik wou dat wel doen, maar ik had alles opgebruikt om de duiveltjes de laatste twee dagen koest te houden. Je ziet dat ik hen stevig vastgebonden heb, er was dus weinig risico."

Abdul knikte en beval zijn mannen om de jongens uit de kisten te laden. Hij liet ze naar een opslagruimte brengen, dezelfde waar de Engelse jongens in wakker geworden waren.

"Ik zal tenminste niet moeten wachten tot ze wakker zijn om ze te inspecteren." zei de Turk. "Wil jij me helpen, Karl?"

De Duitser knikte. Hij had de jongens al zelf intiem geïnspecteerd, maar hij wist dat het prettig zou worden als hij zijn vriend hetzelfde zag doen.

Toen alle jongens uitgepakt waren en de kisten opzij gezet waren, beval Abdul om de jongens los te maken. De jongens moesten enkele minuten hun stijve ledematen bewegen om de bloedstroom terug op gang te brengen omdat ze zo stevig vastgebonden waren. Ze zagen er erg angstig en gedesoriënteerd uit. Een van de Franse knapen had al zijn moed verzameld om te vragen waar ze waren, en wat ze wilden. Na een hevige hoestbui en een gil zweeg hij snel en niemand waagde het nog om iets te zeggen.

Het was duidelijk dat het een probleem zou worden om te communiceren. Buiten de Engelse jongetjes spraken ze allemaal een grote variëteit aan talen, die de kapitein zelf niet sprak. Hij sprak echter een beetje Frans en hij sprak dus met de jongens Frans, maar de meesten van hen wisten niet waarover hij het had. Maar actie is sterker dan woorden en toen de Franse jongens op een rij gingen staan volgen de anderen. Dan begon de inspectie, op dezelfde manier als bij de Engelse jongens. Hen uitvragen gaf wat taalproblemen, maar Abdul sprak naast Frans ook nog wat Spaans en Italiaans en Karl kende Duits en Nederlands en sommige Scandinavische dialecten. Ze konden zichzelf dus vrij goed verstaanbaar maken. Het grootste probleem stelde zich bij de Finse jongen, en mooie 12-jarige knaap met lang donker haar en bruine ogen. Het Fins heeft geen relatie met de andere Europese talen, behalve het Hongaars. Toen hij hem dus ondervroeg over zijn anale en orale maagdelijkheid moesten ze dit doen met obscene bewegingen. De jongen knikte dat hij het beide al had gedaan en na een snelle inspectie van zijn kont wisten ze dat hij de waarheid gesproken had;

Tijdens de inspectie fluisterde Karl de Turk enkele commentaren toe over de achtergronden van de jongens en hoe hij hen vast gekregen had. Abdul had hem opgedragen om geen gewone straatjongens te vangen en minstens de helft moest een nobele of rijke achtergrond hebben. Karl vertelde hem dus welke een aristocratische achtergrond hadden en welke de zonen waren van kooplui en zo verder. Anderen hadden minder blauw bloed. Er was de zoon van een bakker, twee zonen van een Franse handelaar, en een leerling smid. Hij vertelde Abdul dat hij vier van de Duitse jongens verkregen had bij een graaf die de jongens zelf verkregen had door hun ouders gevangen te nemen, die zijn politieke tegenstrevers waren. Twee mooie Franse jongetjes kwamen uit een weeshuis gerund door een klooster en Karl had de medewerking gekregen van moeder overste, mits een geldelijke vergoeding. Hij had de vrouw niet gezegd waar hij de jongens voor nodig had, maar toen ze hem vertelde dat de twee jongen kuis en rechtschapen waren wist hij dat ze geen vermoeden had waarvoor. In elk geval was Abdul ontgoocheld toen hij ontdekte dat ze geen van beiden maagd waren en dat ze toegaven dat ze frequent in hun aars geneukt waren tijdens hun verblijf op het klooster. Het was duidelijk dat de nonnen helemaal niet wisten waar hun jonge oogappels zich onder elkaar mee bezig hielden.

Na een half uur inspecteren was het aan een klein jongetje en Abdul pauzeerde even toen hij zijn ongelooflijke schoonheid in zich op nam. Toen hij dit deed beval Karl al aan de volgende op vooruit te stappen en toen hij naast de eerste stond was Abdul ontsteld door de gelijkenis tussen de twee. De tweeling was 12 jaar oud en ze hadden een engelengezicht, licht blond haar en sprankelende ogen.

"Dit zijn Nederlanders," vertelde de Duitser. "Ze zijn de zonen van de gildeleider van de wijnhandelaren in Rotterdam. Van het ogenblik dat ik hen zag toen ze met hun vader naar de kerk gingen, wist ik dat ze in jouw smaak zouden vallen. Heb je al ergens een verrukkelijker stel gezien?"

Abdul beaamde dat ze juweeltjes waren en was begerig om ze helemaal te zien. Hij vroeg Karl om hen te zeggen dat ze zich moesten uitkleden. De jongens waren naakt nog mooier, hun gladde bleke huid was totaal onbeschadigd. Zelfs nu hij elke vierkante centimeter van hen zag kon Abdul nog geen enkel verschil vinden. Zijn handen beefden van opwinding, hij zei de jongens om dichterbij te komen en betastte ze om beurt. Zijn kloppende lul drukte tegen de stof van zijn broek. Abdul was blij dat hij door de vragen kon uitvissen dat ze nog maagd waren, maar dat zou geen uren meer duren, want hij had besloten om hen de volgende nacht te nemen.

De tweeling werd naar de hoek gestuurd waar de andere maagdjes zaten en de inspectie ging verder nadat de Turk wat afgekoeld was. Abdul was ontgoocheld dat maar iets meer dan de helft, 23 in totaal maar, anale maagden waren. Blijkbaar waren de rijken van Europa even begerig naar de kontjes van de jongens onder hun hoede als hun lotgenoten in Brittannië. De Turk had een hoger aantal verwacht van de onaangetaste jongens, maar omdat hij exclusief gevraagd had naar de bloemetjes van de Europese jeugd, moest hij niet verwonderd zijn dat andere mannen of jongens ook aandacht voor hen hadden.

"Hoeveel ga je er voor jezelf houden?" vroeg de Duitser.

"Ik heb er nu 66. Ik hou er ongeveer een derde."

"Welke leeftijd?"

"Van 8 tot 15 ongeveer. Ik ben niet kieskeurig. Het hangt af van hoe snel ze rijp zijn en de zachtheid en pracht van hun lichamen verliezen. Ik wil ze wel enkele jaren houden, dus kies ik die van jonger dan 12."

"Heb je al beslist welke?"

"Bij de Engels jongens wel. Bij de nieuwe maak ik mijn keuze nadat ik ze eens geneukt heb. Ik ga wat meer van de maagdjes bijhouden, maar heel deze onderneming heeft me wat meer gekost dan verwacht, dus zal ik er enkele moeten verkopen. Ze brengen meer op dan de andere."

"Waar ga je hen verkopen?" vroeg Karl.

"Ik heb al enkele kopers in mijn hoofd. Ik ken iemand die tien jongens wil om in Arabië te verkopen en de andere verkoop ik via een lokale slavenkoopman."

Abdul en Karl trokken naar de hut van de kapitein, zodat de Duitser zijn gulle loon kreeg voor hij het schip verliet. De andere mannen brachten de twee groepen jongens naar de verschillende ruimten waar ook de Engelse jongens zaten.

Toen de 17 niet-maagdelijke jongens naar de ruimte gebracht werden waar John, Jamie en Billy zaten waren ze onthutst over de rommelige staat van de ruimte en van de jongens. De vele dagen van de reis waren niet gemakkelijk voor de Engelse jongens. Ze moesten niet alleen voldoen aan de seksuele behoeften van de kapitein en zijn gruwelijke eerste stuurman, maar hun levensomstandigheden waren niet ideaal. De eerste dagen hadden jongens uitgevist door de stand van de zon dat ze naar het zuiden vaarden. In de ruimte waar ze vertoefden was het altijd warm geweest omdat boven hen de hoofdketel van het schip stond. Maar hoe verder ze naar het zuiden kwamen hoe warmer het werd in hun ongeventileerde ruimte. Vele jongens zaten in hun ondergoed en sommigen zelfs helemaal naakt. Niet alleen door de hitte, maar ook omdat ze geen andere kleren bij hadden en omdat ze niet konden wassen begonnen hun spullen slecht te ruiken. De hele ruimte stonk en de meeste van de Europese jongens trokken hun neus op van walging toen ze binnen kwamen.

De slechte reuk was niet verwonderlijk, gezien de zwetende toestand van de jonge kerels en doordat de emmer die ze moesten gebruiken als toilet maar een keer per dag geleegd werd. Het werd zelfs zo erg dat ze het niet erg meer vonden als ze een nachtje uit de geur waren als ze door de kapitein gekozen werden en een lekkere maaltijd kregen. De kapitein had nu elk van de jongens eenmaal geneukt, maar omdat ze nog maar twaalf dagen op zee waren had hij soms twee jongens per nacht genomen. Eenmaal had hij niemand meegenomen en de jongens hoopten al dat hij ziek geworden was en gestorven was, en dat ze misschien bevrijd zouden worden. Maar de volgende morgen zagen ze de kleine Ricky Brown naar binnen stappen. Hij was de eerste die door Abdul geïnspecteerd was de eerste dag en door hem als helemaal kuis bevonden was. Maar door de manier waarop de 11-jarige naar binnen stapte, zagen ze dat hij niet langer meer maagd was. De jongens hadden de nieuwkomer getroost en toen hij wat rustiger was hadden ze hem allemaal geholpen om te ontdekken hoe prettig seks wel kon zijn. Enkele dagen later deed zijn kontje geen pijn meer en moest hij toegeven dat het prettiger bij hen was als bij de andere maagdjes.

Ricky had hen een idee gegeven hoe het was in de ruimte aan de andere kant van de gang. Hij had hen verteld dat alle jongens geketend waren om hen te weerhouden om met elkaar te stoeien, indien ze dat al zouden willen. Hij zei dat de atmosfeer beheerst en rustig was en dat veel jongens heel veel weenden. Ze hadden ook Arabische en Turkse les gehad en kenden ook de vernederingen van de billenkoek als ze fouten maakten. Behalve hijzelf was er niemand van de maagdjes ooit weggehaald voor een nacht met de kapitein of zijn stuurman. En ze moesten ook niet elke dag twee bemanningsleden pijpen. De andere ruimte was ook groter wat de nieuwelingen meer plaats gaf als ze binnen kwamen. De Turk had blijkbaar een groter aantal maagdjes verwacht.

De 13 Engelse jongens kropen naar een kant van de kamer om plaats te maken voor de 17 nieuwelingen. Enkele mannen brachten nieuwe zakken om op te slapen. De deur werd gesloten en ze werden terug alleen gelaten. Er viel terug een angstige stilte en de meestal nog goed geklede Europese jongens hielden een afstand van de vuile, stinkende en meestal naakte Engelse jongens. John en de anderen wisten dat de nieuwkomers er ook zo zouden uitzien als ze evenlang in deze gevangenis zouden zitten.

Na een tijdje klonk er gefluister in de verschillende talen van de jongens en John die zijn rol als leider terug opnam, besloot om het ijs te breken en te praten met de anderen. Hij probeerde uit te vissen waar ze waren. John had twee vreemde talen geleerd bij de leraren die hun vader voor hen ingehuurd had. Een ervan was Latijn, nutteloos in het dagelijks gebruik en de andere was Frans. Hij was er nooit erg goed in geweest, maar hij kreeg nu de kans om het eens uit te proberen . Hij wist dat de twee jongens dicht bij hem Fransen waren en hij besloot met hen te praten.

"Bonjour, Je m'appelle John, et tu?" zei hij.

Het werd stil toen hij dit zei. De jongens tot wie hij dit zei keek geïnteresseerd naar John en begon toen erg vlug Frans te spreken, waardoor de Engelse tiener de kluts kwijt geraakte.

"Euh shit, daar verstond ik niets van," zei hij in het Engels. "Ik wou dat Charles hier was, hij was altijd de beste in talen."

"De Franse jongen naast hem verstond niets van de commentaar van John, maar een oudere jongen wat verder, schoof dichter bij de Engelse jongens.

"Hallo, ik heet Pascal," zei de nieuwkomer. "Ik spreek jullie taal, ik ben enkele jaren in Engeland naar school geweest." John glimlachte naar de nieuwe jongen. Door wat de jongen net gezegd had was het niet te verwonderen dat hij geen maagd meer was. De jongen leek even oud als John en was gekleed in een fijn zijden pak. Zijn bruine lokken hingen los rond zijn mooie aangezicht.

"Weet jij waar we zijn en waar we naartoe gaan?" vroeg John.

"We zijn in Marseille, de grootste haven van Frankrijk. Ik had gehoopt dat jij op de tweede vraag zou kunnen antwoorden. Sinds ik door een bruut ontvoerd ben nabij mijn huis in de buurt van Parijs, heb ik geen idee waar ik naartoe gebracht werd.

"We gaan naar Arabië om seksslaven te worden van gruwelijke mannen." barste de kleine Timmy uit. John staarde naar het jongetje, hij had gehoopt dat hij dit nieuws een beetje vriendelijker zou kunnen aanbrengen aan de nieuwelingen. Pascal keek verrast, en meer dan een beetje ontdaan, maar hij kon zijn emoties controleren. Dit was niet het geval bij enkele andere Franse jongens, die in huilen uitbarstten nadat hij dit nieuws vertaald had.

"We weten nog niet waar we naartoe gaan, maar het ziet er naar uit dat we niet terugkunnen voor losgeld," legde John verder uit. "We weten ook niet hoe lang ze van plan zijn om ons te houden. Ik zelf ga me niet laten opsluiten in een kooi," zei hij en hij probeerde opstandig te klinken. John had tijdens de reis dikwijls gedacht aan ontsnappen, maar alle jongens hadden zich goed gedragen sinds de geseling van Patrick enkele nachten geleden. Hij wist dat ze op zee geen mogelijkheid hadden om weg te geraken, maar hij hoopte dat eens aan wal hij zou kunnen wegglippen met Billy en Jamie.

Die namiddag kregen de jongens hun taallessen zoals gewoonlijk, maar door de nieuwelingen was alles een beetje moeilijker. De enige vreemde taal die de leraar kende was een beetje Engels, dus als er iets uitgelegd moest worden, moest Pascal vertalen voor de andere Franse jongens en een van de Duitse jongens kende Frans en deed het zelfde voor zijn lotgenoten. De Nederlandse en de Scandinavische jongens begrepen een beetje Duits, maar het Finse jongetje had er geen idee van wat er allemaal gezegd werd. Daardoor ging alles pijnlijk traag en duurde alles heel lang. Voor de Engelse jongens was het gemakkelijk in het begin, omdat ze alles al eens gehoord hadden. Maar de gemene man gebruikte de verwarring om er verscheidene onder hen over zijn knie te leggen, om een vernederend, niet al te pijnlijk pak slaag te krijgen.

Toen de jongens terug alleen waren begonnen ze terug te zeuren en te klagen over hun lot. Na een tijdje hadden de Engelse jongens een nieuw probleem, ze werden geil. Ze hadden al elke ochtend en soms ook 's avonds hun eigen orgie georganiseerd. Dit hielp om de verveling te verwerken en de tijd te verdrijven, maar het was het hoogtepunt van de dag en de jongens genoten er intens van. Maar door de aankomst van de nieuwelingen die ochtend was er niets gebeurd. Het zicht van het verse, prachtige jongensvlees had hen nog geiler gemaakt. Ondanks alles waren ze te gegeneerd om seks te beginnen in het bijzijn van al die vreemden en ze wisten niet hoe die anderen zouden reageren. Maar hun jonge hormonen konden niet meer in bedwang gehouden worden en al gauw kregen enkelen onder hen een stijve. Omdat ze meestal naakt waren, was dit zichtbaar voor iedereen.

Van alle Engelse jongens had de jongste het minste last van schaamte. Kleine John kon je niet aan het blozen krijgen of doen beschaamd worden. Eender wat hij deed of wat men deed bij hem, hij had altijd een ondeugende grijns op zijn gezicht. Eens, toen hij pas op school zat hadden zijn broers een lelijke streek met hem uitgehaald. Ze hadden hem verteld dat hij, nadat hij naar het toilet geweest was, bij de lerares moest komen, zijn broek moest omlaag trekken en zijn kontje moest tonen om te laten zien of het wel proper was. De jongen had hier geen scrupules over en zonder aarzelen voerde hij het bevel van zijn broers tot op de letter uit. Hij maakte zijn achterwerk bloot, boog voorover en trok zijn billen uiteen. De lerares was een oude vrijster en was verontwaardigd. Ze nam een pantoffel en sloeg op zijn jonge achterste. Het verwonderde John dat de jongen zo weinig emotie getoond had bij zijn ontvoering. Hij had verwacht dat hij ten minste zijn broers zou missen. Hij veronderstelde dat wat er gebeurd was nog niet doorgedrongen was tot John en dat hij het nog altijd als een avontuur beschouwde.

Nadat hij wat met zijn eigen piemeltje gespeeld had, vond kleine John het een beetje saai en wou hij met die van iemand anders spelen, in het bijzonder met die van zijn naamgenoot, die de grootste lul had van alle Engelse jongens. Hij kroop naar de oudere knaap en begon de vuile onderbroek uit te trekken die John nog aanhad. Hij stak de paal van de tiener in zijn mond. Eerst was John nog wat schuw omdat hij de blikken van de andere jongens op hem voelde. Hij wou het jongetje bevelen om te stoppen, maar het vochtige mondje deed wonderen. Hij dacht, fuck it, en deed zijn ogen dicht om te genieten. Eenmaal het ijs gebroken was, werden de andere Engelse jongens moediger. Billy en Jamie zaten naakt naast elkaar. Ze bogen naar elkaar en begonnen elkaar af te trekken. Danny en Tony begonnen te kussen en Stephen, de zoon van de priester, schoof naar Nicolas om hetzelfde te doen.

Het interessante was hoe de vreemdelingen zouden reageren op deze visuele stimulering. In een gemiddelde groep jongens van die leeftijd zou er een mengeling ontstaan van walging, verbazing of nieuwsgierigheid, maar dit was geen gemiddelde groep. Volgens hun eigen zeggen was er geen enkele die nog nooit een lul in zijn kont gevoeld had, en velen van hen waren al zeer bedreven in seksuele daden en kenden de geneugten van seks. Dus keken de jongens met interesse toe en hun eigen lulletjes waren weldra uit hun nu nog nette broek aan het barsten. Ze waren jaloers toen ze Engelse jongens bezig zagen maar ze waren nog te verlegen om aan de gang te gaan met vreemdelingen.

Het was weer het kleinste jongetje dat de impasse verbrak. Een schattig 11-jarig Frans ventje zat naast John en kon zijn ogen niet afhouden van wat er enkele centimeters naast hem gebeurde. John zag het kereltje in zijn ooghoeken, trok zijn mond van de gezwollen lul die aan het pijpen was af en bood hem aan de verwarde Franse jongen aan, alsof hij hem eens aan zijn lolly wou laten likken. Omdat hij zich betrapt voelde dat hij aan het kijken was kon het ventje niet weigeren, wat hij ook niet wou. Hij leunde dus opzij en verzwolg het Engelse 12-centimeter lange jongensvlees met één hap. Het was duidelijk dat hij dit al eerder gedaan had. Zijn hoofd bewoog op en neer en kleine John begon de jongen zijn broek uit te trekken, zodat hij zijn volgende doelwit te pakken kreeg.

Joseph zat naast Pascal aan de andere kant van de ruimte, tegenover John. Hij had nog niets gedaan, maar toen hij zag wat kleine John aan het doen was, vroeg hij aan de Franse knaap of hij wat plezier wou beleven. Natuurlijk ging Pascal akkoord en begon hij zijn eigen kleren uit te trekken om net als Joseph naakt te zijn.

Ondertussen waren de meeste Engelse jongens elkaar aan het strelen. Jamie en Billy pijpten elkaar en de zigeunerjongen zat schrijlings over Danny om de lul van de beljongen te berijden terwijl ze elkaar omhelsden. Kleine John had het op zich genomen om iedereen in het spel te betrekken. Hij kroop door de ruimte en bood de lul die hij net gepijpt had aan de jongen aan zijn rechterkant aan. Dan trok hij de broek van de nieuwe pijper uit en begon hij op zijn gereedschap te zuigen. Toen hij aan het einde van de rij kwam merkte hij dat er al enkele kleren uitgetrokken waren en dat de eigenaar op hem aan het wachten was op een pijpbeurt te krijgen van de schattige 8-jarige. Toen hij de laatste jongen bereikte, keek kleine John neer op een rij jongens, elk gebogen over de lul aan hun rechterkant.

Alle teugels waren los nu en de vreemde jongens begonnen de rest van hun kleren uit te trekken, wat toch nodig was gezien de hitte in de ruimte en hun eigen verhitte gemoed. Nationaliteit was onbelangrijk nu. De Duitsers pijpten de Fransen, de Fransen de Nederlanders en zo verder. De meeste jongens kenden geen woord van de taal van de jongen waar ze bij zaten, maar dat had geen belang. De taal van de seks was universeel en de techniek van het pijpen is overal op de wereld dezelfde.

Tenslotte was alle terughoudendheid en alle bescheidenheid verdwenen en het werd een onstuitbare orgie. Een naakt jongetje dat op handen en knieën zijn vriend zat te pijpen, kon een tong voelen likken over zijn uitgestoken anus, voor die tong vervangen werd door een stijve lul. Als hij niet achter zich keek wist hij niet wie hem aan het kontneuken was. Het geslurp, het gekreun, het gezucht en de kreten van extase vulden de ruimte. Toen dit begon uit te sterven rook men de geur van vers jongenszaad gemengd met de geur van vuile zwetende jongens.

Toen ze probeerden te slapen op de zakken die ze nu als bedden gebruikten, betekende dit voor de meeste vreemde jongens het einde van een surrealistische dag. De seks had het even overgenomen van de angst die ze hadden dor hun ontvoering, maar toen enkele van de meest gevoelige jongens terugdachten aan wat hen overkomen was, begonnen ze te huilen. Toen dit gebeurde was er altijd wel een andere jongen die naderbij kroop om hem te troosten. De groep begon al aan elkaar te klitten door het lot dat ze samen deelden.

Hoofdstuk 15
De aankomst

Nu zaten er 32 zwetende ongewassen jongens. De geur en de hitte werden steeds erger. Na vijf dagen zagen de vreemdelingen er al even verloederd uit als de Engelsen die er al langer zaten. Ze waren bijna allemaal naakt. Dat gaf de Engelse jongens voldoening omdat de vreemde jongens hen bij het binnenkomen met een spottende blik bekeken hadden. Het was niet verbazend dat de groep dikwijls aan een of andere vorm van seks deed. Dit deed hen niet alleen hun seksuele energie benutten, maar zo konden ze, tenminste voor een tijdje, hun ellendige omstandigheden vergeten, de pijn van het gemis van hun familie en vrienden en de angst voor wat er nog moest komen. Toen de omstandigheden steeds erger werden smachtten de jongens naar het einde van de reis, verscheurd door het gevoel om uit hun nauwe gevangenis verlost te worden en het gevoel van angst voor wat hen boven het hoofd hing bij hun aankomst. Tijdens de laatste weken van de reis groeiden de jongens naar elkaar toe. Door het ellendig lot dat ze samen deelden bouwden ze een soort van vriendschap op tussen elk van hen. Ze realiseerden zich dat als ze zouden aankomen, ze waarschijnlijk niet bij elkaar zouden blijven en het verliezen van hun nieuwe vrienden zou een bittere pil worden.

John was hierover erg ongerust en zijn grootste angst was om weggetrokken te worden van Jamie en Billy. Hij was dus vastberaden om te vluchten voor dit kon gebeuren. John veronderstelde dat ze ergens tijdelijk zouden vastgehouden worden als ze van de boot af kwamen, totdat ze verder zouden vervoerd worden. Daar zo zouden ze in actie moeten schieten, dat was de enige gelegenheid om iets te doen. Dit klink simpel, maar er waren nog te veel onbekenden om een goed plan te kunnen maken.

Vroeg in de ochtend van de tiende dag na hun vertrek uit Marseille, kort na het onsmakelijke ontbijt, moesten ze onverwacht rechtstaan toen er drie bemanningsleden in de ruimte kwamen. Ze deinsden even terug door de walgelijke stank. De jongens moesten zich aankleden en moesten dan hun handen achter hun rug doen om hen te boeien. Dit leek overbodig omdat de mannen er veel sterker uitzagen dan hun gevangenen, maar Abdul was er zich van bewust dat de jongens fel in de meerderheid waren.

Nadat alle jongens geboeid waren, werden ze naar buiten gebracht, langs een wenteltrap naar het dek. De verse frisse lucht was als nectar voor de jongens na wekenlange opsluiting in hun kleine ruimte. Ze bleven enkele minuten staan om de zoete lucht in te ademen, alsof ze vergeten waren hoe dit smaakte en geurde. Jamie keek even rond. De boot had een aardige snelheid en er kwam rook uit de schoorstenen. Enkele kilometers verder op zee zag Jamie een klein eiland en wat verder nog meer eilanden. Het leek niet dat ze naar een van die eilanden afstevenden, maar het was duidelijk dat het vasteland niet veraf meer was. Misschien kwamen ze aan het einde van hun reis. Deze gedachte beangstigde Jamie, alhoewel hij blij was dat hij dan niet meer in de verschrikkelijke stank van de enge ruimte moest. Hij vroeg zich af of ze terug in Engeland waren, maar het was warm en de zonnestralen waren fel, niet echt karakteristiek voor Engeland in de maand maart. Ze waren duidelijk meer naar het zuiden, ergens op een onbekende bestemming.

Terwijl de jongens hun ledematen strekten en genoten van de frisse lucht, werd er nog een rij jongens naar boven gebracht. Dit was zonder twijfel de maagdelijke groep. Hun handen waren ook achter hun rug geketend en ze zagen er even armzalig uit als Jamie's eigen groep. Ze zagen er zelfs nog angstiger uit dan zij.

Jamie kon tien bemanningsleden zien, verspreid over het dek. De meesten van hen begluurden de jongens, die niets van hun jongensachtige schoonheid verloren waren, ondanks de erbarmelijke omstandigheden. De kapitein stond op een hoger gedeelte van het dek, in gesprek met zijn eerste stuurman. In het midden stonden drie metalen kuipen, zoals voor het wassen van kleren. Daarnaast stond een komfoor, gemaakt van een oude ton, waaruit rook kwam van hout dat er in brandde. Jamie dacht niets bij het zien van het komfoor, maar plots kwam er verschrikkelijke gedachte bij hem op. Hij herinnerde zich plots dat vroeger de slaven gebrandmerkt werden, net zoals de jongen had zien doen bij het vee op de boerderij van zijn vader. Hij beefde bij dit vooruitzicht en hij bad dat die verschrikkelijke mannen dit niet van plan waren.

Gelukkig dacht Abdul er niet aan om die prachtige lichamen op eender welke manier te beschadigen en hij kwam bij het komfoor staan. Hij kon zien aan de angstige blik in de ogen van de jongens dat ze zich afvroegen waarvoor het vuur diende. Die angst kwam de Turk goed uit. Angst was goed, het was noodzakelijk voor gehoorzaamheid en dat was het wat de man in de toekomst van hen verwachtte. Abdul begon aan een lang speech, zowel in het Frans als in het Engels. Hij berichtte aan de jongens dat ze weldra op de plaats van bestemming zouden aankomen en dat ze kort daarna zouden werken als bedienden, voor hemzelf of voor andere meesters. Hij drukte de jongens op het hart dat totale gehoorzaamheid aan hun meester vereist was en hoe ze de kunsten moesten leren om ze hun meester beter te dienen en te vermaken. Hun eigen wensen en noden waren onbelangrijk en moesten onderdrukt worden.

Tijdens de speech bleven de jongens stil en somber. Enkele van de vreemde jongens begrepen er geen woord van, maar door de toon van zijn strem en door de reactie van de andere jongens, konden ze raden wat hij zei. De meesten hadden alles al eens eerder gehoord, maar het was nog steeds moeilijk te geloven dat dit allemaal echt aan het gebeuren was.

Toen de Turk klaar was, nam hij een klein notaboekje en las hij zes namen voor. Hij beval de jongens om voor hem te komen staan. De zes angstige en verwaarloosde jongens gingen gauw op de juiste plaats staan, met hun hoofd gebogen als criminelen die op hun vonnis wachtten. Twee mannensleden kwamen bij het groepje staan en maakten hun handboeien los. Dan beval Abdul hen om zich uit te kleden. De jongens aarzelden om zich te ontkleden voor zoveel toeschouwers, maar ze hadden te veel angst om niet te gehoorzamen. Al snel stonden er zes naakte jongens op het dek. Ze bedekten hun lulletjes en ballen met hun handen. Abdul zei iets tot zijn mannen, ze bukten zich en raapten de kleren op. Deze werden in het komfoor geworpen en het vuur flakkerde op door de nieuwe brandstof. Alhoewel de jongens blij waren dat ze van hun vuile stinkende kleren, die zo lang gedragen hadden, af waren, werden ze triestig als ze zich realiseerden dat dit nog hun enige bezit was, dat hen terug deed denken aan hun thuis. Het was alsof hun vorige leven voor hun neus verbrand werd, voor ze ontscheepten naar een volgend leven. De was exact wat de Turk beoogde.

Sommige bemanningsleden lieten enkele emmers in zee zakken en goten water in de kuipen op het dek. De jongens werden per twee gezet en elk paar kreeg een stuk zeep. Er werd bevolen dat ze elkaar moesten wassen met het water uit de kuipen. De kuipen waren te klein voor de jongens om er gaan in te zitten, ze moesten er dus in recht staan. Alleen hun voeten waren verstopt voor iedereen die op het dek aanwezig was. Tijdens het wassen ging Abdul rond om er zich van te vergewissen of het wassen wel degelijk gebeurde. Hij keek vooral naar de zachte kontjes van de jongens en controleerde of hun onvolwassen genitaliën goed proper werden. Hij beval de jongens in de kuipen om voorover te buigen en hun billen open te trekken, zodat de anale regio ook goed gereinigd werd. De zes jongens, ze kwamen uit de maagdelijke groep, waren erg beschaamd voor het vertonen van hun meest intieme delen aan de glurende ogen van de aanwezigen. Abdul zag dit en lachte.

"Jullie moeten niet beschaamd zijn om naakt te zijn, jullie lichaam is een voorwerp van schoonheid en jullie gewoon worden aan het frequent zichtbaar zijn voor jullie meester en zijn vrienden. Sommigen van jullie zullen permanent naakt moeten zijn. Dus neem maar afscheid van jullie bescheidenheid."

Eén 13-jarige die gewassen werd door een heel mooi jonger knaapje had nog een reden om beschaamd te zijn. Het voelen van de zachte handen van het knappe mannetje op zijn kont en op zijn piemel had de tiener een ferme stijve gegeven. Vele bemanningsleden hadden hetzelfde probleem. Het erotische tafereel voor hen zorgde ervoor dat ze hun houding en hun kleren moesten aanpassen om hun groeiende lullen plaats te geven.

Toen Abdul tevreden was over de reinheid van de jongens moesten de paren van plaats wisselen en kreeg de andere dezelfde behandeling. Dan werden hun handen terug achter hun rug geketend en werden ze naar een andere kant van het dek gebracht. . Dan nam Abdul een doos en hier haalde hij een halsband uit waaraan een lus hing met een houtje. Dit hing hij rond de nek van elke jongen en hij vroeg hen hoe ze heetten om zeker te zijn dat ze het juiste plaatje kregen. Ze keken neer naar het plaatje op hun borstkas en zagen dat er iets op geschreven was. Het was Arabisch en alhoewel ze al enkele lessen in die taal gekregen hadden, konden ze er niets van lezen. Dus als de plaatjes informatie bevatten voor hun toekomstige meesters, bleef dit geheim voor de dragers ervan. De zes jongens waren nog steeds bloot en met hun handen achter hun rug konden ze hun edele delen niet bedekken voor de omstaanders.

Als de eerste zes klaar waren riep Abdul de volgende zes en de hele procedure werd herhaald. Het duurde enkele uren voor alles klaar was en het dek stond nu gevuld met mooie naakte jongetjes, met hun propere lichamen glinsteren in de warme zon. Nu ze allemaal bloot waren was het gemakkelijker om hun naaktheid te aanvaarden, alhoewel Jamie, Billy en John er nooit problemen mee hadden om zich uit te kleden. Ze waren gewoon om op het landgoed rond te lopen in adamskostuum en ze hadden alle tekens van schaamte voor hun lichaam verloren.

We gaan eens testen hoeveel jullie al geleerd hebben," kondigde Abdul aan en hij riep een commando naar enkele van zijn mannen. Acht bemanningsleden gingen op een rij aan de kant van het dek staan en Abdul legde hen iets uit in het Turks. De kapitein wandelde rond, koos acht jongens uit en zette hen bij een van de bemanningsleden. Ze moesten voor de mannen knielen, hun handen bleven vast achter hun rug. De uitgekozen jongens waren van alle leeftijden, maar ze kwamen allemaal uit de niet-maagdelijke groep. In het groepje zat Billy en drie van de Engelse jongens, Joseph, Tony de zigeuner en de beljongen. John zag niet graag dat zijn broertje er uit gepikt werd, maar hij wist dat hij machteloos was om er iets aan te doen.

Abdul zei iets tegen zijn mannen en ze lieten hun broeken zakken waardoor hun harige lullen zichtbaar werden voor iedereen. Twee van de mannen hadden al een volwaardige stijve en de zes andere lullen werden snel met bloed gevuld door de gedachte aan de komende behandeling. Het was duidelijk voor de acht knielende jongens dat ze de prik die voor hen hing zouden moeten pijpen. Dit deden ze graag, maar ze hadden niet verwacht wat Abdul toen zei.

"Jullie zullen de mannen een goed blow-job geven en ik verwacht dat jullie de lullen helemaal in jullie mond steken. Wie hierin niet slaagt zal aan de mast gebonden worden en gegeseld."

Gelukkig, ondanks het feit dat hij een kidnapper was, was Abdul niet het type dat jongetjes geselde alleen voor zijn plezier, maar alleen voor het verzekeren van gehoorzaamheid en discipline. Hij had dus voor de mannen een jongen uitgekozen waarvan hij veronderstelde dat hij hen diep in hun keel zou kunnen pijpen, als ze hard genoeg hun best deden. Billy was de jongste en de kleinste van de acht en toen hij het orgaan van hem zag groeien was hij opgelucht dat de man niet erg fors uitgerust was. Hij had een erectie van net geen 15 centimeter. Hij had meer ervaring in het pijpen op zijn 10-jarig bestaan als de meeste mannen in hun hele leven, en hij wist zeker dat hij zijn taak zou kunnen volbrengen. Abdul beval hen om te beginnen en de mannen begonnen al snel naar adem te snakken als hun stijve lullen in de warme vochtige mondjes gleden van de prachtige jongetjes. Om te beginnen zogen de kereltjes gewoon wat aan de eikels en likten dan over de ganse schacht om het hele orgaan te smeren voor het in hun mond zou verdwijnen. Een voor een begonnen ze dan meer lul naar binnen te zuigen en het was de zigeuner die er eerst in slaagde om de ganse lul in zijn keel te krijgen. Zijn neus zat diep in de man zijn schaamhaar gedrukt toen hij de harde paal in zijn keel liet glijden. Abdul hield de jongen een tijdje in die positie, dan tikte hij zachtjes op zijn rug en de jongen trok de lul eruit om wat lucht te krijgen.

Even later lukte het een ander jongens en zo ging het door tot er nog een overbleef, een blonde 13-jarige Franse jongens die ondanks zijn niet-maagdelijke staat niet echt een bedreven pijper was. De jongen was door zijn broers ingewijd in het neuken, maar hij had weinig ervaring in de orale kunsten. Hij was een van de oudsten in het groepje en hij had de moeilijkste taak gekregen. Zijn man was een grote zeeman met een lul van wel 20 centimeter. Hij was er in geslaagd om het grootste deel van het orgaan naar binnen te krijgen, maar hij bleef walgen toen hij hem helemaal naar binnen trachtte te krijgen. Abdul begon ongeduldig te worden en wou de jongens tonen wat de consequenties waren van het niet kunnen bevredigen van hun meester. Maar de jongen ondernam een laatste poging en haalde diep adem. Abdul zag de nek van de jongen dikker worden als de gezwollen lul in zijn keel verdween. De Turk lachte en feliciteerde de pijpers, er op drukkend hoe wijs ze waren om direct te gehoorzamen.

De andere mannen die de show bijwoonden hadden gemengde gevoelens. Vele jongens van de maagdelijke groep, die nog nooit iets van seks hadden gezien waren onthutst bij wat ze gezien hadden. Hun reactie was een mengeling van verwarring, walging, verbazing en, niet te verbazen, een groot deel nieuwsgierigheid. Enkel ander jongens vonden het tafereel zeer erotisch, alhoewel ze medelijden hadden met het lot dat hen te wachten stond als het niet lukte. Ze waren beschaamd omdat ze zelf een stijve kregen.

"Goed. Laat mijn mannen klaarkomen. De laatste moet alles opkuisen." beval Abdul.

De jongens begonnen onmiddellijk aan hun taak en pijpten de staaf voor hen met hernieuwde moed. Normaal gezien zouden ze hun handen gebruiken om te helpen, maar die waren nog steeds achter hun rug gebonden en ze moesten alleen maar op hun mond rekenen. De bemanningsleden begonnen opnieuw en luider te kreunen en lieten hun pijpers doorgaan met hun taak. Billy was de eerste die er in lukte, maar in plaats van zijn lading in zijn keel te spuiten trok de man zijn ding uit Billy's mond en sproeide hij alles over de ogen, neus en wangen van de 10-jarige. Billy's knappe gezichtje werd overspoeld door het witte zaad, maar hij was al gauw niet de enige die er aldus uitzag want de bemanningsleden schreeuwden het een voor een uit in extase, voor ze hun lading over het gezicht van hun pijper spoten. Danny was de laatste. Zijn man leek er goed in om zich in te houden en het duurde volop 5 minuten van hard zuigen voor hij uitbarstte. Toen hij dan eindelijk klaar kwam trok de man er hem niet uit maar schoof hij zijn lul nog dieper in de mond van de jongen en spoot hij recht in zijn keel.

De beljongens was net klaar met het inslikken van zijn lading, toen hij zich realiseerde wat Abdul van hem wou omdat hij de laatste was. Hij wist wat het gevolg zou zijn van ongehoorzaamheid en hij schoof naar de jongen naast hem. Hij begon de kleverige room van de jongen zijn kaken af te likken. Danny wist hoe sperma proefde en hij had leren genieten van een goede mondvol als hij de mannen in het hotel bevredigde. Maar toen hij klaar was met het aflikken van de vierde jongen begon hij zich ziek te voelen. Hij kon niet geloven hoeveel sperma hij moest inslikken, het was duidelijk, dat deze mannen al een tijdje niet meer gespoten hadden. Hij volbracht zijn taak met veel moeite en hij ging terug naar de jongens die rond het dek op een rij stonden. Hij voelde het sperma in zijn maag klotsen.

De jongens hadden nu al enkele uren op het dek doorgebracht en behalve Danny voelde iedereen zich hongerig. Abdul blafte enkele orders naar de bemanningsleden en ze gingen wat voedsel halen. Met hun handen gebonden konden de jongens niet zelf eten dus moesten de bemanningsleden de jongens zelf voeren, brood, gedroogd vlees en fruit. De meeste mannen maakten van de gelegenheid gebruik om hun handen over de zachte lichamen van de jongens die ze voederden, te laten glijden. Maar de jongens hadden het te druk met hun eten om daar iets om te geven. Na enkele uren zonder iets aan waren de meeste jongens hun schaamte verloren over hun naakte lichamen, zeker met alle andere naakte jongens rondom zich. Als de maaltijd gedaan was, mochten de jongens gaan zitten, ze luierden dus wat in de late namiddagzon en genoten van de warme zon op hun blote huid. De combinatie van voedsel, zonlicht, het buiten zijn, uit hun stinkende gevangenis en het gebrek aan hun vieze kleding had het gemoed van de jongens wat opgekrikt, maar ze waren nog zenuwachtig om wat er komen ging.

De aanwezigheid van meer dan één zeevogel in de lucht was een teken dat het vaste land niet ver weg was, en het duurde dan ook niet lang voor er een kreet kwam uit het koekoeksnest dat er land in zicht was. Abdul snelde van de brug af. Hij liet de jongens in het ongewisse of ze, voor het schip zou aanmeren, terug benedendeks zouden gebracht worden of niet. Na een half uur kwam de kapitein terug met 2 bemanningsleden die enkele zakken droegen.. De zakken werden geopend en een grote hoeveelheid kleren werd verspreid over het dek. Een klein groepje jongens werd losgemaakt en Abdul zorgde ervoor dat ze kleren kregen die hen pasten. Het waren simpele kleren, maar met levendige kleuren. Elke jongen kreeg 2 stuks, een simpel hemdje dat over hun hoofd getrokken werd en een broek die tot ongeveer 15 centimeter boven hun enkels kwam. Er was geen ondergoed of schoeisel en alhoewel het wollen kleren waren zaten ze niet ongemakkelijk. Als ze gekleed waren nam een ander bemanningslid hun verwarde haren onder handen met een haarborstel en na enkele kreten kon men horen dat hij niet te zachtaardig met hen omging. Toen alles gedaan volgens de aanwijzingen van Abdul werden de jongens terug geketend, ook aan hun benen en werden ze gekneveld. Zo werden ze vastgemaakt aan een stang die rond het dek liep. Dan hielden de mannen zich bezig met een ander groepje jongens tot ze allemaal in dezelfde toestand waren.

De zon was al ondergegaan en de duisternis viel over het schip. Omdat ze vastgebonden waren konden de jongens niet over de scheepsrand kijken, maar ze voelden aan de bemanning dat hun reis weldra zou gedaan zijn. Hun hartjes begonnen sneller te slaan en ze vroegen zich af wat er van hen zou worden. John had nagedacht hoe ze van hat schip zouden gebracht worden en of er misschien een kans zou zijn om te ontsnappen, maar gebonden als dit leek dit onbegonnen werk. Niemand van de jongens wist in welk land ze terecht kwamen, maar John wist dat de kapitein een Turk was en hij durfde erom wedden dat ze in zijn geboorteland waren. Een andere aanwijzing was dat ze tijdens de reis wat Turks geleerd hadden. John had er geen idee van of de slavernij legaal was waar ze naartoe gingen, maar hij wist dat in het Britse Rijk het verboden was, net zoals in de meeste andere landen. Als het wel toegelaten was, vroeg hij zich af of ze door de straten gevoerd zouden worden, geketend en in het zicht van de lokale bewoners. Hij dacht terug aan een tekening die hij eens gezien had in de boeken van zijn vader, waarop een groep naakte slaven stond die door de stad Rome gevoerd werd, begeleid door soldaten met zwepen. Door een of andere reden werd hij altijd seksueel opgewonden door die tekening, maar hij had er nooit van gedroomd dat hij ooit zelf eens als slaaf zou eindigen. Maar ondanks het feit dat de jongens geboeid en gekneveld waren en ze 's nachts in de haven binnenliepen, hoopte hij dat ze ergens waren waar slavernij verboden was. Als dat waar was zou het gemakkelijker zijn om te proberen te ontsnappen en hulp te zoeken.

De bemanning was een en al activiteit als het schip aanmeerde. Ze liepen rond om de touwen vast te maken en brachten de loopplank op zijn plaats. Van op de plaats waar John zat, kon hij zien dat een aantal mannen op het schip kwamen om de kapitein te begroeten. Ze bespraken een aantal dingen en dan verlieten de bezoekers het schip. Het werd stil op de boot tot John beweging hoorde en hij in de verte muziek hoorde spelen. Het was echter niet het geluid van een drukke haven. Het was al een tijdje donker en John dacht dat het, door het gebrek aan activiteit, al heel laat was.

Een tiental minuten later hoorde hij het geluid van paardenhoeven en karrenwielen die naar het schip toekwamen. Abdul bracht een van de jongens naar de treeplank toe en haalde het plaatje naar boven waarop zijn naam stond. Hij schreeuwde iets naar zijn mannen en een van hen kwam naar de jongen toe, trok een zak over zijn hoofd, maakte hen m van de stang los, tilde hem op en zwaaide hem over zijn schouders. Nu ging alles wat sneller. Abdul ging van jongen tot jongen en keek op het naamplaatje. Bij sommigen gebood hij een bemanningslid om de jongen te komen halen. John, Billy en Jamie zaten aan de andere kant van het dek waar Abdul gestart was maar al gauw stapte hij ook naar die zijde en werden er jongens weggedragen. Toen hij bij Jamie kwam trok hij het naamplaatje naar boven, bekeek het en met een knik verdween de jongen onder een zak en werd hij door een bemanningslid vast gegrepen. Dan kwam hij bij John, maar daar gebeurde niets en dan was het aan Billy. Hij keek even naar het plaatje en schreeuwde een bevel. Billy werd ook vastgegrepen en weggedragen. John werd bevangen door paniek toen hij zijn broertje weggedragen zag worden. Wanhopig begon hij aan zijn boeien te trekken, maar tevergeefs, hij was te stevig vastgebonden. Hij was hulpeloos en de twee jongens die hij had gezworen te beschermen verdwenen uit zijn zicht. Abdul ging verder met zijn werk zonder rekening te houden met de reacties van de jongens. Toen hij de cirkel rond was begon hij terug opnieuw en enkele van de jongens die hij daarnet had laten zitten verdwenen nu wel. John bad dat hij deze keer zou gekozen worden, maar opnieuw stapte Abdul hem voorbij. Toen zijn tweede ronde gedaan was blafte de kapitein opnieuw enkele bevelen en nu werden de overblijvende jongens opgepikt. John wachtte ongeduldig op zijn beurt. Hij was wanhopig waar Jamie en zijn broer naartoe gebracht zouden worden. Toen er een bemanningslid naar hem toe kwam, stribbelde hij niet tegen en werd hij over zijn schouder geworpen.

De man hield de zak over hem toen hij hem van het schip af droeg. Het leek de jongen onwaarschijnlijk dat iemand die toekeek niet zou zijn wat de lading inhield. Hij wriemelde en beetje en slaagde erin om zijn hoofd wat vrij te maken en rond te kijken, in de hoop dat hij iemand zag die hem zou kunnen bevrijden. Het was donker op de dokken en hij zag niemand, allen maar een verzameling andere boten en een hele boel kisten en zakken op de kade. Achter hem zag John vier overdekte karren, getrokken door een a sterk uitziende paarden. Hij zag een van de jongens in een kar gegooid worden en de man die hem droeg ging naar dezelfde plaats. John werd door de andere man opgepikt en in de kar gegooid waar hij aan een ring op de bodem vastgeketend werd. John worstelde zich recht en keek rond naar de verzameling andere jongens in de kar. Hij herkende velen van hen van op de boot, waaronder Patrick en zijn broertje Timmy, Tony, Nicolas en Pascal, de Franse jongen. Maar geen Jamie en geen Billy. John was hen beiden kwijt. Woedend trok hij aan zijn boeien, maar zijn inspanningen leverden hem niets anders op dat twee pijnlijke trappen van de man in de kar, samen met een onverstaanbaar bevel, dat hem klaarblijkelijk vertelde dat hij moest stil zitten. Enkele minuten later werd de laatste jongen binnen geworpen en werd de achterkant van de kar dichtgemaakt en gingen ze op weg. John wriemelde zich naar een zijkant en hij slaagde erin om een gaatje te vinden in het zeil van de kar waar hij kon door kijken. Tot zijn ontzetting zag hij dat de andere drie karren in een andere richting wegreden. Het kwam bij hem aan als een donderslag dat ze gescheiden werden. Elke groep ging het lot tegemoet dat de Turk voor hen uitgekozen had. Het gebeurde allemaal zo snel en zonder waarschuwing was John de twee jongens kwijt die hij onder zijn hoede had en die hij moest beschermen en helpen ontsnappen. De gruwel was te veel voor de jongen om te dragen, ze hadden hen zelfs geen gelegenheid gegeven om afscheid te nemen.

Hoofdstuk 16
Verkocht

Er was geen venster, alleen maar een klein lampje en de jongens wisten niet hoe laat het was, of hoe lang ze al in deze kamer zaten. Regelmatig kwam er een man binnen, begeleid door enkele jongens. De gevangenen kregen wat eten en de emmer die ze als toilet gebruikten werd leeggemaakt. John herkende geen van de jongens als een zijn lotgenoten op de boot. Door hun donkere huid en hun oosters uiterlijk moesten het wel jongens van hier zijn. Ze voerden snel de bevelen van de man uit en John vermoedde dat het de man zijn dienaren waren, of misschien wel zijn slaven. Toen de Turkse jongens aan het werk waren onderzocht de man de jongens, hij trok af en toe hun broeken omlaag om hun kontjes te bekijken. Maar afgezien van dit misbruikte hij de jongens niet en nam hij hen niet mee naar buiten.

De bezoeken bleven doorgaan en zo gingen de dagen voorbij. John was ongelooflijk gefrustreerd omdat hij wist dat Jamie en Billy mogelijk honderden kilometers verder weg konden zijn en hij wist niet waar. John vroeg zich af wat ze hier deden. Als ze de slaven van de man hier waren, waarom had hij hen dan nog niet meegenomen voor seks, of had hij hen niet eens aan het werk gezet. Het leek hem idioot dat hij hen alleen maar wou opsluiten om af en toe te onderzoeken, alsof ze een soort museumbezit waren. Nicolas veronderstelde dat man alleen maar een slavenhandelaar was die hen bijhield totdat er kopers voor hen waren.

Uiteindelijk veranderde het patroon en in plaats van twee jongens, werd de slavendrijver, als hij dat was, vergezeld door twee mannen, heel groot en met een gemeen gezicht. De jongens kregen handboeien aan en werden langs een gang naar een trap gebracht die leidde naar een open kamer waar ze de hemel zagen door het plafond. Dit was het eerste zonlicht dat de jongens zagen in dagen en het verbeterde hun gemoed wat. De twee Turkse dienjongens waren er ook en nadat ze binnengebracht werden, werden hun handboeien uitgedaan en moesten ze zich uitkleden. De man sprak Turks, maar het Turkse bevel om zich uit te kleden was er in gedrild. In de lessen op de boot hadden ze ontelbare keren de bevelen gehoord, uitkleden, pijpen en omdraaien om geneukt te worden.

Nadat hun kleren uit waren en mooi opgeplooid, brachten de twee dienaren kuipen met warm water en werden de zes jongens gewassen. Dan brachten ze wat parfum aan op het gezicht en op het kruis van de jongsten en de ouderen werden ingesmeerd met lichaamsolie die hen goed ontwikkelde arm- en buikspieren beter deden uitkomen. Dan kreeg elke jongen een lendendoekje dat uit niet meer bestond dat twee kleine witte doekjes die door twee touwtjes vastgebonden waren. Het bedekte het kruis van de dragers en de achterkant van hun kont, maar de flanken bleven onbedekt. Opnieuw werden de jongens geboeid en naar buiten gebracht.

Na een korte wandeling kwamen ze in een andere, grotere kamer. Hier stonden vier grote pilaren, tot aan de zoldering, in een vierkant. Aan elke pilaar zat een ijzeren baar op ongeveer 2 m 40 van de grond. Aan de baren hingen een aantal boeien. Aan twee zijden van het vierkant hingen al enkele jongens, elk gekleed zoals John en zijn makkers, met de handboeien boven hun hoofd. De zes jongens werden naar een zijde van het vierkant gebracht en hun handboeien werden los gemaakt. Dan werden hun armen opgetild en vastgemaakt aan de boeien aan de baren. Een van de koopmannen paste de lengte van de boeien aan, afhankelijk van de grootte van de jongen. De lengte was zodanig aangepast dat de jongens hun armen boven hun hoofd bleven, maar zodanig dat hun voeten nog op de grond bleven. De jongens voelden zich hulpeloos, maar hadden geen pijn.

Als ze allemaal op een rij vastzaten verdween de koopman. Zoals alle andere jongens stond John met zijn gezicht naar het midden van het vierkant en kon hij alle andere jongens zien. Hij herkende velen van hen als lotgenoten op de boot. Hij zag Patrick en zijn broertje Timmy, net voor hem en Tony, de zigeuner was er ook en enkele van de vreemde jongens die bij hem op de boot zaten. Er waren ook enkele jongens die hij niet herkende. De meesten van hen leken niet van Europese origine. Enkelen waren Turkse jongens en anderen hadden donkere Arabische voorkomens. Nog anderen waren zwart als kool. John had nog niet zo veel zwarte jongens gezien en hij kon het niet helpen om naar die mooi gevormde lichamen te staren. Op dit moment stonden er zowat vijftig jongens in het vierkant, maar er was nog veel plaats. De meesten waren jonge tieners, de oudste niet ouder dan 16. Sommigen zoals Nicolas waren jonger en er was ook een jongetje dat niet ouder leek dan 8 of 9 jaar. John was verrast door het verschil van emoties op hun gezicht. De meesten waren angstig en verward, met verse tranen op hun wangen. Enkele anderen, meestal de niet-Europeanen keken onverschillig, verveeld. Eentje grijnsde zelfs en staarde naar de andere jongens.

Een tiental minuten later kwam de koopman de kamer terug binnen met een andere groep jongens en die werden aan dezelfde kant van het vierkant vastgemaakt zoals John. Dit duurde nog een half uur totdat alle zijden van het vierkant vol stonden met halfnaakte jongens, ongemakkelijk rond kronkelend met hun armen boven hun hoofd. Toen John dacht dat het de laatsten waren verdween de koopman en kwam hij later terug met nog een groep jongens. Ze werden niet aan de baren vastgemaakt zoals de anderen, maar werden naar het midden van de kamer gebracht, waar enkele ijzeren ringen uit de grond staken. De jongens werden aan de ringen vastgeketend met een korte ketting aan hun enkels. Deze jongens waren nog schaarser gekleed dan de anderen. Hun enige kleding was een klein doekje dat met een touw vast zat rond hun middel en dat alleen maar hun genitaliën bedekte. Hun prachtige kontjes bleven onbedekt. Ze droegen ook een leren halsband en de boeien aan hun polsen waren hieraan vastgemaakt, zodat ze met hun handen niets konden verstoppen. John herkende enkelen van hen als behorende tot de 'maagdelijke' groep jongens op de boot waar ze mee gekomen waren. Hij veronderstelde dat de jongens in het midden nog nooit een stijve piemel in hun achterste gevoeld hadden. Deze jongens waren gemiddeld jonger dan de anderen en geen van hen was blij dat hij hier was. De koopman kwam terug met een andere groep maagdjes en toen er zo een twintigtal in het midden van de kamer zaten, waren er ongeveer honderd jongens aanwezig.

De slavenkoopman wandelde rond, hij glimlachte als hij de overvloed aan prachtig jongensvlees zag, elk van hen een mooi exemplaar van mannelijke jeugd. Hij besteedde enkele minuten om van jongen tot jongen te gaan, hij betastte hen waar nodig en deed hen rechtop staan. Dan klapte hij in zijn handen en vier mannen gingen hun plaats innemen bij elke pilaar. Dan stapte de man naar een grote deur aan de verste zijde van de kamer.

John had al een tijdje stemmen gehoord, ergens in het gebouw, die steeds luider en luider werden. Het werd duidelijk waar dit geluid vandaan kwam, als de koopman terug binnen kwam met een grote groep mannen die tegen elkaar aan het praten waren. De groep werd even stil toen ze luisterden naar een korte verkoopsspeech van de slavenkoopman en dan gingen ze zelf de koopwaar keuren. Aan hun kleding kon John zien dat het inlanders waren, maar sommigen hadden een donkere huid en waren gekleed in lange gewaden en tulbanden en hij dacht dat ze van veel verder kwamen. Hij was verrast dat hij ook enkele Europese mannen zag en hij was even geneigd om hen te vragen dat ze hen konden helpen tegen deze vreemde kidnappers. Maar John wist dat dit naïef was, deze mannen keurden deze slavenmarkt klaarblijkelijk niet af, zelfs als was het illegaal in hun eigen land van oorsprong.

De klanten maakten snel een rondje ronde de vastgeketende jongens. Ze betastten hen en knepen erin. Ze lieten jongens ronddraaien en keken onder de achterkant van het lendendoekje, ze streelden en knepen in hun blote kontjes. Soms, als een jongen het onderwerp werd van meerdere klanten en het lendendoekje al te dikwijls werd opgetild viel het gewoon op de grond, rond zijn voeten, zodat de jongen helemaal naakt was. Maar dit vond niemand blijkbaar een probleem want ze lieten de jongen zo staan. Een van de mannen genoot ervan om de jongens onder hun oksels de kriebelen en velen van hen barsten uit in lachen. Hun schrille stemmetjes contrasteerden met het geroezemoes van de kamer. De maagdjes in het midden trokken veel aandacht toen de begerige mannen hun onbezoedeld vlees inspecteerden. Af en toe moest er een jongen voorover buigen als een koper zijn billen uiteen trok om de kleine bruine anus te zien die er verstopt zat. John vond heel het tafereel bizar en irreëel, maar het was vernederend om zo ten toon gesteld te staan als handelswaar. Soms trok een man zijn mond open om zijn tanden te keuren, wat hij zijn vader al had zien doen om een paard te kopen op de jaarmarkt. De gedachte dat hij niet meer was dan een dier op een markt deed de jongen pijn en vernederde hem. Maar het zicht van al die bijna naakte jongens en de aanrakingen door die mannen begon John op te winden. Hij vocht tegen de drang omdat hij niet wou dat de mannen dachten dat hij dit graag had. Maar door de lichtjes verheven voorkanten van enkele van de lendendoeken van de jongens zag hij dat hij niet de enige was met dit probleem.

Madir Maaronner en zijn vriend Ranka kwamen iets later op de verkoop, een twintigtal minuten na de eerste klanten. Madir, een lange, knappe man achteraan in de veertig was verrast door het grote aantal jongens en door de zovele kopers.

"Ik hoorde dat grootste lading enkele dagen geleden aankwam," legde Ranka uit. Hij was een kleine dikke man, gekleed in een dikke bruine mantel. "De meesten van hen hebben een mooi gezichtje en gouden haar en dat heeft heel wat opwinding veroorzaakt."

De twee mannen stapten naar het midden en begonnen de waren te keuren.

"Heel mooi, heel mooi," zei Ranka toen hij het gezicht van een jongen streelde, "dit is een beter lot dan anders, denk je niet, Madir?"

De grote man knikte. "Juist er zijn vele fijne exemplaren."

"Ga je er een kopen, mijn vriend?"

"Eén, misschien twee, als ik de juiste vind." antwoordde Madir, toen ze rond de geketende jongens liepen.

"Dit hier is een mooi," zei Madir en hij stopte voor een grote blonde jongen met prachtige blauwe ogen. "Voor deze ga ik een bod doen," en hij streelde door Johns haren. Hij zag dat de jongens niet bewoog maar hem star aankeek.

"Nay, hij is te oud, dit kleintje hier is uw aandacht meer waard. Hij is zeker mooi en heeft ook licht gekleurd haar." zei Ranka toen hij zijn handen over de zachte huid van Nicolas liet glijden, langs zijn flanken.

"Nonsens, deze jongens zal er nog enkele jaren goed uitzien," en hij trok Johns lendendoek opzij om naar zijn lul en ballen te kijken. "Hij is ook goed gebouwd."

"Poeh, hoeveel plezier kan die lul je geven, mij interesseert alleen het kontje. Kijk naar die zachte billen van dit jongetje. Hier kan je nog veel plezier aan beleven door hem te neuken."

Ranka had Nicolas rondgedraaid en had de achterkant van het lendendoekje opgetild om het ronde achterste aan zijn vriend te tonen.

"Schattig, maar te mager en te klein naar mijn zin." sprak Madir hem tegen en hij draaide John rond om hem hetzelfde te laten zien. "Kijk, de billen van deze zijn steviger en ronder. Hij kan me hem fijn laten berijden."

"Ieder zijn meug," sprak Ranka en de twee mannen gingen verder.

John had wat begrepen van het Turks dat de mannen spraken, maar hij was verbaasd dat de man naar zijn lul gekeken had, iets wat maar enkelen onder hen gedaan hadden, omdat ze meer geïnteresseerd waren in de achterste onderdelen. Tijdens het volgend halfuur waren er nog enkele mannen die naar zijn genitaliën keken en enkelen grepen zelfs onder zijn lendendoekje voor een snelle betasting.

Ten slotte klapte de koopman in zijn handen en kondigde hij iets aan. De jongens werden een voor een van de baren losgemaakt en naar een kant van de kamer gebracht. Daar mochten ze gaan zitten en werden ze aan het been van hun makker vastgeketend. De jongens waren opgelucht dat eindelijk de druk van hun voeten weg was, want ze hadden twee uur moeten rechtstaan. De koopman en zijn twee dienaren begonnen de kamer om te vormen van een inspectiezaal naar een verkoopruimte. Ze brachten stoelen binnen voor hun klanten.

Toen iedereen geïnstalleerd was stapte de koopman op een klein platform, dichtbij waar de jongens zaten en hij sprak even tot zijn gasten. Dan zei hij iets tot een van zijn mannen en wees naar een van de jongens, die losgemaakt werd en op het platform moest komen. De knaap was een jonge adonis, 12 jaar oud, met zacht blond haar, gladde, zijdeachtige huid en een slank sexy lichaam. Het was een van de maagdelijke jongens en het was duidelijk dat de koopman eer een hoge prijs voor wou. Daarom nam hij hem als eerste om de klanten duidelijk te maken dat ze hoog moesten bieden voor hun eigen jongens. De schamele kleding van de jongen werd weggetrokken en de wachter die hem vast hield draaide hem traag rond, zodat alle aanwezigen alle delen van zijn mooie naakte lichaam te zien kregen. Er werd geboden, snel en hoog. Door het weinige Turks dat hij geleerd had kon John enkele bedragen herkennen, maar hij kende de valuta niet, dus had het bedrag geen betekenis voor hem.

Dan ging het bieden tussen twee mannen en toen er een van hen stil viel, wachtte de koopman even en verklaarde dan de jongen als verkocht. Een grote rijk uitziende man kwam naderbij en kreeg de jongens aangereikt. Dan bracht hij hem naar een aangrenzende kamer. Hij was amper verdwenen als de volgende jongen op het podium gebracht werd, een oudere, van zowat 14 jaar, met een groot elegant lichaam. Hij werd ook snel verkocht en weggebracht en de verkoop ging door. John bekeek dit alles met verbazing en geschokt, toen de jongens een voor een verkocht werden, zoals hij al op de veemarkt gezien had. Soms bereikte een van de jongens niet het minimum bedrag dat de koopman vooropgesteld had. In dat geval werd hij niet verkocht, maar werd hij terug aan de andere kant van het podium geketend, voor een volgende verkoop. De meerderheid van de jongens werd verkocht en John zag dat zijn voormalige vrienden, waarmee hij al zoveel had doorgemaakt, een voor een verkocht werden en weggeleid. Tony, de zigeuner ging naar een kleine, gedrongen man met een tulband. Patrick en zijn broertje Timmy, werden ook verkocht en John zag tot zijn ontsteltenis dat ze naar een verschillende koper gingen. Hij moest zijn woede bedwingen over de harteloosheid van deze daad. Als twee derden van de jongens verkocht waren, richtte de koopman eindelijk zijn vinger op John en een sterke slanke man maakte hem los en bracht hem op het podium. Met zijn lendendoekje losgemaakt was de tiener helemaal tentoongesteld aan de lustvolle ogen van zijn mogelijke kopers. Er waren nog heel wat kopers aanwezig en het bieden ging verder op een gestadig tempo. Tot er nog drie bieders overbleven. Tenslotte kwam er een als overwinnaar naar voor en John zag een lange, goed uitziende man, met donkere huid en rustige bruine ogen, naar het podium komen.

John leek de man te herkennen, maar er waren zovele mannen bij hem gepasseerd tijdens de keuring dat hij niet zeker was. Madir Maaroner, aan de andere kant, herinnerde zich de jongen wel en hij was vastberaden hem te kopen nadat hij hem gezien had. Hij had hem meer gekost dan hij verwacht had, maar hij was er zeker van dat hij het waard was. De man nam Johns hand vriendelijk vast en John, overweldigd door het hele gebeuren, ging rustig met hem mee.

Het stel kwam in een aangrenzende kamer die vol zat met jongens die gekocht waren en hun nieuwe meesters en enkele wachten. Madir zag twee van zijn eigen mannen en bracht John naar ze toe. Dan wendde hij zich tot de jongens.

"Deutsch, Français, English?" vroeg hij.

"Englisch sir," antwoordde John.

"Goed zo, ik spreek goed Engels, maar jij kan Turks leren. Naam?"

"John."

"Wacht hier John, ik ga een andere jongen halen."

Madir ging terug naar de verkoopsruimte. John was blij dat zijn kopers Engels spraken en dat er nog een jongen ging bijkomen. Hij hoopte dat het Nicolas zou zijn, alhoewel hij niet wist dat de jongen niet in de voorkeursleeftijd van Madir zat. Hij voelde een lichte klap op zijn schouders en zag dat het een van de Turkse dienjongens was met de kleren die Abdul hem gegeven had. John nam het aan en kleedde zich aan. Hij keek rond en zag dat enkele andere jongens hetzelfde deden. Anderen waren nog altijd naakt en hun kleren bleven op de grond liggen toen hun nieuwe meesters hen opnieuw vastketenden aan handen en voeten. Af en toe vertrok er een groepje, toen de nieuwe meesters hun koopwaar mee naar huis namen, naar hun nieuwe levens.

Een kwartiertje later kwam Madir terug, met een jongen met bruin haar. John was blij dat hij Pascal herkende, de Franse jongen die hij op het schip had leren kennen. Pascal lachte naar John en hij was blijkbaar ook opgelucht dat hij bij iemand was die hij kende. Madir blafte een bevel naar een van zijn mannen en hij nam twee paar handboeien. Nadat Pascal zich aangekleed had werden hun handen achter hun rug vastgemaakt. De hele groep verliet de kamer langs een deur die uitgaf op een binnenplaats. Er stonden heel wat wagens, koetsen en karren op de binnenplaats en John zag vele jongens die in enkele van hen opgeladen werden. Hij merkte dat de meesten veel steviger gebonden waren dan hij en Pascal en dat sommigen nog steeds naakt waren. In een van de karren zag hij een naakte donkere jongen, die onderste boven aan zijn enkels vastgebonden hing, terwijl zijn nieuwe eigenaar hem kneep en sloeg. John bedacht dat ze het veel slechter hadden kunnen treffen bij een nieuwe meester.

John en Pascal kwamen bij een mooi uitziende wagen zonder ramen. Ze werden opgeladen, gevolgd door Madir en zijn mannen. De andere man ging op de bestuurdersplaats zitten en het voertuig zette zich in beweging, manoeuvrerend tussen de andere karren die de binnenplaats wilden verlaten. Na een half uur rijden stopte de wagen en jongens stapten uit op een andere binnenplaats, voor een groot stevig gebouwd huis. John merkte dat het huis omgeven was door een dikke muur, met grote spijkers er bovenop. Het eigendom stond op een heuvel en aan het uitzicht te zien waren ze in een voorstad van een grote stad, blijkbaar dezelfde waar ze aangekomen waren. John dacht dat het goed was dat zij dichtbij de haven waren, want hij had er nog steeds geen idee van waar Billy en Jamie uithingen.

De jongens werden in het huis gebracht, een grote en goed bemeubelde woning, wat liet blijken dat hun meester niet te weinig geld had. Het eerste wat Madir deed was de jongens te wijzen op hun verantwoordelijkheden en hun plichten. De voornaamste regel was dat ze niet mochten trachten te vluchten en hij liet hen raden wat er met hen zou gebeuren als ze het zouden proberen. Ze moesten hem als meester aanspreken en hem op alle gebied gehoorzamen, al zijn wensen en verlangens inwilligen. Ze moesten ook de gasten onderhouden en aan hen gehoorzamen. Ze kregen vooral huishoudelijke taken, ze moesten kuisen, opdienen en zo meer. Toen hij klaar was klapte hij in zijn handen en twee grote jongens kwamen naar binnen. Ze droegen pofbroeken en zijden tunieken en leken ongeveer 17 jaar oud. De ene was duidelijk Turks en de andere had een donkere huid, mogelijk van Perzische origine. Ze waren beiden knap, maar hun jongenskenmerken waren aan het verdwijnen. Hun brede schouders en hun scherpere gelaatsuitdrukking toonden dat ze op de rand van de mannelijkheid zaten.

Madir informeerde John en Pascal dat ze de twee grotere jongens zouden vervangen en ze zouden van hen snel moeten leren wat ze moesten doen, want zouden snel het huis moeten verlaten. Dan bracht hij de jongens in een zitkamer en hij liet hen in een van de zetels gaan zitten op zijden kussens. Hij zei hen dat ze alleen voor vanavond zouden beschouwd worden als gasten en dat ze moesten kijken hoe ze bediend werden. Na een korte pauze brachten de twee jongelingen die ze eerder gezien hadden, hen enkele dienbladen met voedsel en ze begonnen de John en Pascal te bedienen. Enkele schotels waren onbekend voor John en Pascal, maar ze waren vooral heerlijk en een stuk lekkerder dan wat ze de weken voordien te eten hadden gekregen. De twee uitgehongerde jongens verorberden alles wat ze kregen.

Toen ze gedaan hadden met eten, gingen Madir, de twee nieuwe en de twee oudere jongens naar een andere kamer. Dit was duidelijk de badkamer, met een elegant marmeren badkuip in het midden. De twee dienaren verlieten de kamer en kwamen even later terug met emmers stomend water, waarmee ze het bad vulden. Dan deden ze verschillende oliën en reukwaren in het water voor ze Madir hielpen bij het uitkleden. Toen kreeg John voor het eerst het naakte lichaam van zijn nieuwe meester te zien. De man had het beste al gehad, maar hij had nog steeds een gespierd lichaam met alleen maar wat vet rond zijn middel. Hij stapte in het bad en de oudere jongens trokken hun eigen kleren uit. Zij hadden de lichamen van goed ontwikkelde tieners, met ferme buikspieren. Ze waren bijna even groot als hun meester maar hun gladde onbehaarde lichamen contrasteerden met de dik en donker behaarde borstkas en benen van de meester. John zag dat de jongens geen schaamhaar hadden, wat betekende dat ze zich geschoren hadden. Ze hadden allebei flinke lullen met de grote paarse eikels goed zichtbaar, wat betekende dat ze besneden waren. Hun helemaal ontwikkelde ballen zwierden tussen hun benen. De jongens knielden bij het bad en begonnen hun meester te wassen. Ze gebruikten verschillende soorten zeep en oliën en hun bedreven handen gleden oer zijn hele lichaam. Als ze klaar waren stapte Madir uit het bad en ging hij op een nabij staande zetel liggen. Daar masseerden de dienaren zijn lichaam, met vooral aandacht voor zijn rug en zijn billen, en toen hij op zijn rug lag, voor zijn lul. De massage was traag en sensueel, en toen ze zijn voorkant deden boog af en toe een van hen naar voor om aan zijn penis te zuigen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat Madir een erectie had toen ze klaar waren.

De Turk ging in een comfortabele leunstoel zitten en gaf enkele bevelen aan de jongelingen. Hij keek naar hen toen ze John begonnen uit te kleden. Dan brachten ze de prachtige naakte jongen naar het bad en wasten ze hem zo zorgvuldig als ze gedaan hadden met de man. Als dit klaar was, brachten ze zijn glimmende lichaam naar de zetel en gaven ze hem ook een massage. Ondanks zijn angst over deze nieuwe situatie, had John snel een stijve en genoot hij van de aandacht van de handen en monden van de oudere jongens. Toen hij klaar was, zag John dat Pascal dezelfde behandeling kreeg. Dan werden de jongens bij Madir gebracht die zijn handen over hun geoliede lichamen liet glijden en zachtjes hun keiharde piemels streelde.

"Ik wil zien hoe jullie pijpen in jullie land," zei Madir simpelweg en hij wees naar de andere twee jongens. De jongens twijfelden er niet aan wat hij wou. Gelukkige waren de beide jongens expert pijpers en omdat zich ook geil voelden vielen ze op hun knieën voor de twee dienaren om te tonen hoe trots ze wel waren op hun land. Toen ze de piemels van de twee oudere jongens naar binnen zogen, duurde het niet lang voor hun staven begonnen te groeien en begonnen ze de monden van hun pijpers te vullen. Ondanks de fikse groei slaagden de jongens erin om de hele lengte naar binnen te werken en ze pijpten al gauw de hele lengte van hun penissen. John had nog maar een keer voordien een besneden piemel gepijpt, een Joodse man die op een van de feestjes van zij vader was. Hij genoot van het nieuwe gevoel van de zijdeachtige eikel die in zijn mond rond ging en hij verorberde gretig de flinke hoeveelheid voorvocht die uit de pisbuis lekte. Toen hij zijn bewegingen versnelde voelde hij hoe de jongen die hij pijpte verstijfde en dat zijn ballen zich opspanden en John wist dat het niet lang meer zou duren voor zijn mond zou vergast worden op een lading smakelijk jongensroom. Toen het moment van de climax er aan kwam trok de jongen zijn prik uit Johns mond en spoot hij zijn lading over het gezicht van de jongens. De dienaar van Madir was al een tijdje bij zijn meester en hij wist dat zijn meester ervan hield om het verse sperma op een mooi jongensgezicht te zien uiteen spatten, liever dan dat het recht in een pijpende mond of in een geneukte kont werd afgeleverd. De jongen die door Pascal bediend werd deed hetzelfde en Madir bleef enige minuten genieten van het sperma dat van het gezicht van de mooi jongetjes af droop, voor hij hen opdroeg om het gezicht van hun makker af te likken.

Nadat hij zijn nieuwe jongens uitgebreid geprezen had voor hun optreden, beval Madir zijn twee oudere dienaren om zich terug te trekken. Dan nam hij de overige kerels bij de hand en bracht ze naar een nabij gelegen slaapkamer. De Turk voelde zich heel geil nadat hij Pascal en John had zien optreden en hij verspilde weinig tijd tijdens het voorspel. Hij ging op de hoek ban een groot bed zitten dat in het midden van de kamer stond en dan beval hij de eerste jongen om hem te pijpen, en daarna de andere.

Madir beefde van genot als de zachte geoefende monden hem bedienden. Hoe prettiger was een geoefende kerel tegenover een onaangeraakt jongetje, dacht hij. Toen elke jongen hem dicht bij zijn climax gebracht had, wou hij zijn lul terugtrekken en zijn passies laten bekoelen, voor hij de volgende liet doorgaan. Toen hij voelde dat zelfs die rustperiode hem niet zou weerhouden om klaar te komen beval hij de jongens om te 69-en terwijl hij toekeek. De geile tieners brachten een leuke show, toen hun kloppende erecties in en uit hun de mond van hun vriend bewogen. Toen hij zag dat de jongens dicht bij hun orgasme waren, stopte Madir hen, en liet hij hen op hun buik naast elkaar op het bed gaan liggen. Hier bleef de actie even steken. Madir streelde beide kontjes en dijen en dacht na welke hij eerst zou neuken. Hij wou eerst een van zijn nieuwe jongens nemen in deze eerste nacht met hen. De andere kont zou hij de volgende morgen nemen. Beide jongens hadden zo'n volle stevige billen, klaar om te verkrachten. Daarom had hij ze in de eerste plaats uitgekozen. De ene was al zo verlokkelijk als de andere, maar hij had nog nooit een blond jongetje genomen en daardoor nam hij zijn beslissing. De kleur van het haar was geen aanwijzing voor de kwaliteit van de billen, dacht de man toen hij Pascal beval zich om op zijn rug te draaien en hij legde John bovenop hem.

Hij richtte zijn gekromde lul naar de kont van de jongens en penetreerde snel het al dikwijls genomen gaatje. Hij pauzeerde even om te genieten van het anale vlees waar hij zich helemaal ingewerkt had. Hij neukte een tijdje in en uit John en beval de jongen om zijn kont wat in de lucht te steken. De gezwollen lulletjes van de jongens wreven tegen elkaar toen ze geneukt werden en nu kregen ze wat meer aandacht toen Madir voorover boog en er een in elke hand nam, en hen wild begon af te trekken. De twee tieners lagen met hun gezichten tegen elkaar en ze begonnen weldra elkaar passioneel te kussen. De Turk versnelde zij neukbewegingen en verborg dan zijn gezicht tussen dat van de twee jongens en hij verstrengelde zijn tong in die van de jongens in een driewegs kus. De oversekste tieners konden deze laatste stimulering niet meer aan en de ene na de andere kwamen ze tot ontlading in de handen van de man. De Turk bracht zijn handen omhoog om de jongens hun kleverige substantie te voederen en het zicht van de mooie gezichtjes die hun eigen sperma oplikten bracht hem over de brug, en met een krachtige kreet deponeerde hij zijn lading in de darmen van de blonde jongen.

De man trok zijn slijmerige paal uit Johns anus, en ging tussen zijn twee nieuwe slaven liggen. Hij viel snel in slaap, John lag uitgeput naast hem. Hij kon moeilijk in slaap geraken omdat hij nadacht over wat er de laatste twee dagen gebeurd was. Alhoewel hij er niet gelukkig mee was dat hij slaaf werd, realiseerde hij zich dat ze het slechter hadden kunnen treffen dan Madir als meester te krijgen. Tot nu toe was de man vriendelijk en aardig met hen geweest, hij had zelfs gedacht aan hun eigen plezier, een schril contrast met hun zelfzuchtige ontvoerders. Nu kon John aan zichzelf denken. Wat was er geworden van zijn vriend en zijn broertje? Hij kende de exacte datum niet, maar hij wist dat het einde maart was. Op de vijfde april zou zijn broer zijn 11de verjaardag vieren. Zou hij dan nog leven? Ondanks zijn pogingen om optimistisch te blijven, kon hij het beeld niet uit zijn brein krijgen van Billy die geroosterd werd aan het spit door zijn nieuwe meester.

VOLGENDE STUK