PZAVerhalen overJongens

James Stuart
the Erotic Historian

vertaald door Jan van Vlaanderen

Het Landgoed

Hoofdstukken 17-18

Hoofdstuk 17
Leven in een Harem

"Aaggh, Aaagh," schreeuwde Billy met luide stem, en voor zijn kreten een nieuwe hoogte bereikten schudden zijn hele lichaam, dan werd het helemaal slap en stil.

"Gelukkige verjaardag, Billy," zei Jamie en hij kuste de jongen zachtjes op zijn lippen toen hij de jongen zag bekomen van zijn krachtige orgasme.

"Kwam er al wat room uit?" vroeg Billy. Jamie haalde zijn schouders op, want Billy had zijn lulletje in zijn kontje gestoken toen hij klaar kwam en Jamie had zeker niets in zijn ingewanden voelen spuiten.

"Je bent nog te jong," legde Danny uit en hij trok zijn slijmerige lul uit Billy’s kont. De ex-beljongen vormde de andere kant van de sandwich die Billy tot zijn extase gebracht had. Hijzelf had geen druppel sperma geproduceerd tot aan zijn twaalfde verjaardag en hij kon niet geloven dat Billy het zou kunnen op zijn elfde.

Jamie keek naar de andere jongens die deel uitmaakten van de hun kleine groepje, dat net klaar was met een seksspelletje. Het was kleine John, Ricky Brown, Joseph en twee anderen. De eerste drie waren Engelse jongens die samen op de boot zaten en de andere twee waren ook Engelsen, een donkerharige 12-jarige die David heette en die in de maagdenkamer gezeten had tijdens de reis. Totdat Abdul hem geneukt had binnen de twee dagen dat hij ze naar zijn eigen woning gebracht had. De vijfde jongen was de Fin die bij de niet maagden gezeten had. Hij kon niet met de andere jongens praten en Billy en Jamie hadden medelijden met hem en hadden hem in hun nieuwe groep ingeleid. Ze probeerden de jongen Engels te leren, ze konden zelfs zijn Finse naam amper uitspreken, maar het klonk een beetje zoals Mick en zo noemden ze hem dan maar.

De Engelse jongens waren niet de enigen die een groepje gevormd hadden in de harem van Abdul die uit wel 60 jongens bestond. Bij de twintig Europese jongens die hij gekidnapt had, was er een Franse, een Nederlandse, een Duitse en een Scandinavische groep. De vele jongens die er al waren voor hun aankomst spraken al vlot Turks en hun groep was niet opgedeeld volgens de taal die ze spraken. Ze waren van verschillende etnische achtergronden, sommige zwart als de nacht uit Centraal Afrika, sommigen uit Arabië, enkelen uit de zuidelijke bergstreken van Rusland, twee uit India en zelfs een oosterse jongen uit China. Voor een of ander reden had Abdul een harem samengesteld van jongens uit de hele wereld. Het zou heel wat gemakkelijker en goedkoper geweest zijn om alleen maar Turkse jongens te nemen. Maar de man genoot van de prachtige jongetjes met hun verschillende achtergronden en culturen en had er heel wat moeilijkheden voor over om zijn harem zo variabel mogelijk te maken. De jongens waren tussen 8 en 15 jaar oud. De meesten van de oudere jongens waren hier al en Abdul had jongere knapen van minder dan 12 jaar laten kidnappen in Europa. Een uitzondering was Danny, maar de 13-jarige zag er zo goed uit dat de Turk hier ook graag wou houden.

Jamie en zijn vrienden waren nu al twee weken in Abduls huis en ze begonnen het juist gewoon te worden in deze nieuwe, vreemde omgeving. Hun levensomstandigheden waren een stuk beter dan op de reis hierheen. Het voedsel was eetbaar, een beetje vreemd, en ze kregen propere kleren en toegang tot een grote badkamer. Ze moesten minstens een keer per dag een bad nemen. Ze kregen echter geen kamer voor zichzelf en ze sliepen en verbleven het grootste deel van de dag in een grote kamer met heel Abduls Harem. Er lagen heel wat grote, zachte kussens in, die de jongens gebruiken op ’s nachts op te liggen en overdag op te zitten. Het schoonmaken en het koken gebeurde door bedienden en de jongens moesten geen huishoudelijke taken verrichten. Maar ze moesten natuurlijk de meester zijn seksuele noden vervullen en de meeste nachten beval hij een of meer van hen naar zijn kamer te komen om deze plicht te vervullen. Het was niet de meester alleen die de seksuele diensten van de jongens gebruikten, ze moesten ook andere mannen bevredigen. De tweede in bevel, een man met een pokergezicht, Panesh genaamd, had het recht hen te nemen als hij wou en ook de gasten mochten van hen gebruik maken als ze iemand nodig hadden om hun bed te delen tijdens de nacht. Dit gebeurde veelvuldig, want Abdul had veel bezoekers, vrienden en zakenpartners. Hij was niet rijk zonder reden, hij had heel wat zaken die geld opbrachten, legale, maar ook minder legale. Als hij een deal kon afsluiten door een prachtig jongetje aan te bieden om te neuken, had hij geen scrupules om dit te doen. In de twee weken dat Jamie in de harem zat, was hij één keer met Abdul naar bed geweest en twee keer met een gast.

Maar buiten hun nachtelijke taken hadden de jongens niets anders te doen. Ze kregen geen lessen en geen spelletjes of iets anders om de tijd te doden. Hun grootste vijand was de verveling en het was niet te verwonderen dat de geile duiveltjes over gingen tot seksuele spelletjes als voornaamste tijdverdrijf. Gelukkig was dit niet verboden en ook niet ontmoedigd door hun meester. Tijdens hun seksuele taken moesten ze eerder passief blijven, pijpen of geneukt worden door de man waar ze bij waren. Als de jongens die al sperma produceerden hun lading enkele uren tevoren al gelost hadden door toedoen van hun vriendjes stoorde dit Abdul of zijn gasten niet, want hun lulletjes werden over het algemeen niet aangeraakt.

Meestal mochten ze overdag wat rondwandelen, maar alleen maar in de haremruimte, de badkamer en een grote tuin. Meestal liepen er een aantal wachten rond om hen in de gaten te houden, maar zolang ze niet buiten hun opgelegde grenzen kwamen, mochten de mannen hen niet aanraken en zeker niet misbruiken. De jongens wisten dit en velen van hen daagden de wachters uit met schunnige bewegingen of blikken in hun ogen. Dit deed de arme mannen likkebaarden van lust, gefolterd door de gedachten aan de pret die zo dichtbij was, maar verboden.

"Zijn jullie klaar, jongens?" vroeg een jonge stem. "Wil er iemand mee wandelen?" De stem was van de 14-jarige Simon Bentworth-Wainwright, ook een Engelse jongens, maar die al deel uitmaakte van de harem voor Jamie en Billy toekwamen. Simon werd van zijn ouders ontvoerd tijdens een trip door Egypte toen hij 8 jaar oud was, en nadat hij door de handen van een slavenkoopman gegaan was, werd hij verkocht aan Abdul. Hij was dus al meer dan 5 jaar in de harem en sprak vloeiend Turks. Abdul had tegen hem Engels gesproken om zelf beter de taal te leren en daarmee was de jonge Simon zijn eigen moedertaal nog niet vergeten. De jongen was een van de favorieten van Abdul, die verliefd geworden was op zijn blonde verwarde haren, die nu aan het verdonkeren waren. Het was door Simon dat Abdul een passie gekregen had voor blonde haren, wat een verklaring was waarom hij er zoveel blonde jongetjes had laten ontvoeren. Voor Jamie en de anderen was hij een grote bron van informatie omdat hij de enige was in de harem waar ze gemakkelijk mee konden communiceren.

Jamie was de enige die een wandeling wou maken, al waren het maar enkele rondjes rond de tuin. Hij stond op en trok een kleed goed dat zijn anders naakte lichaam tot boven zijn knieën bedekte. Hij gaf de oudere jongen een hand en ze wandelden de tuin in. Het was een warme dag en na een tijdje gingen de jongens in het gras zitten om te genieten van de zon.

Van daaruit konden ze de hele plaats overzien die nu hun nieuwe thuis geworden was, het huis van Abdul. Abduls fort beter gezegd, want heel de woning was omringd door een hoge muur, waarop vele wachters patrouilleerden. Binnen de muren stond het huis en er lagen enkele kleinere binnenplaatsen omring door een laag muurtje. Jamie keek naar de verste zijde van het huis en zag een ruim balkon waar enkele vrouwen op zaten. Het was vreemd om leden van de andere sekse te zien, want alle wachters en dienaren van Abdul waren mannen. Simon had hem verteld dat het de vrouwen waren van Abdul. Zij maakten deel uit van een kleine vrouwelijke harem die in een andere deel van het paleis huisden. Ze hadden tot enige taak om de man te voorzien van een kind en erfgenaam en ze werden dus door niemand anders als Abdul zelf aangeraakt. In streng contrast met zijn jongensharem, die frequent gebruikt werden door andere mannen, maar de jongens konden natuurlijk niet zwanger geraken. Als een van de gasten een vrouw in zijn bed wou kreeg hij hier geen hulp. Maar ondanks zijn wens voor een erfgenaam, had Abdul tot nu toe nog geen succes. Nog geen enkele van de vrouwen had hm een kind gebaard. Het officiële excuus was dat de man alleen maar met onvruchtbare vrouwen gehuwd was, maar Simon kende andere verklaringen. Er ging het rumoer dat de man volledig impotent was bij leden van de andere sekse, of dat zijn sperma helemaal niet in staat was om een kind te verwekken. Er was echter geen tekort aan het witte spul als hij in de keel van een jongetje spoot of in zijn kont. Maar in alle geval leek het wel dat de man zijn vrouwenharem nogal verwaarloosde, door het veelvuldig gebruik van de leden van zijn jongensharem.

De tuinen van de jongens lagen hoger dan de andere en daar waar Jamie en Simon zaten konden ze over de muurtjes, de andere tuinen zien. Deze kwam uit op de hoofdingang en hier stonden ook de stallen. Om de tijd te doden kwamen vele jongens hier zitten om het komen en gaan van de gasten te bekijken. Ze zaten er nog maar pas als ze Abdul zagen die uit het hoofdgebouw kwam richting hoofdingang. Even laten ging het hek open en reed er een koets door getrokken door vier prachtige grijze paarden. De koets stopte en enkel deftig uitziende heren stapten er uit.

"Dat is Faruk el Maheer en zijn entourage," zei Simon, "Hij is een ouder lid van het religieuze establishment van de stad."

Jamie zag dat Abdul een nogal gezette begroette. Het was de man die Simon bedoelde.

Oh, hemeltje. Als hij hier is kunnen er problemen komen." vertelde Simon.

"Waarom?" vroeg Jamie.

Omdat Faruk el Maheer zichzelf beschouwt als de bewaker van de moraal in dit gebied. Hij komt waarschijnlijk onze meester beschuldigen van immorele seksuele praktijken, hij zal dreigen om alles naar buiten te brengen."

"Dat begrijp ik niet. Hier wordt nooit verstopt wat er gaande is, alle bedienden en de staf weten toch wat er hier gebeurt."

"Natuurlijk weten ze dat, en de meester weet dat ze het weten, maar het wordt alleen maar een probleem als een man van zijn standing , vooral dan van religieuze aard, hem publiekelijk beschuldigt.

"Dat lijkt me nogal vreemd," zei Jamie. "Wat gaat meester doen?"

"Ik vermoed dat hij de man zal moeten omkopen, wat hij niet graag doet. Hij chanteert meestal zelf mensen, maar hij heeft niet graag dat men het met hem doet."

De gasten gingen naar binnen en Simon vertelde enkele verhaaltjes die Abdul bij andere mannen gedaan had, om nog meer geld vast te krijgen. Jamie was verheugd dat de boot nu schijnbaar de andere kant opvoer en dat het de kidnapper was die van hetzelfde laken een pak kreeg. Het verbaasde Jamie dat de oudere jongen dikwijls nogal vriendelijke dingen zei over zijn meester ondanks het feit dat hij hen hier allemaal gevangen hield. Simon was blij dat Abdul terug was, omdat Panesh, zijn vennoot, een gruwelijke man was, die de jongens waar hij de baas over was al had mishandeld gedurende de maandenlange afwezigheid van Abdul. Simon had aan Jamie de verse striemen getoond op de billen van een van de haremjongens, waar Panesh hem stokslagen had gegeven.

Toen het donker begon te worden gingen de jongens naar binnen en even later kregen ze hun avondmaal van een van de paleisbedienden. Normaal, als Abdul gasten had, pikte hij er enkele jongens uit om de mannen eten en drinken te geven. Dit was een karweitje dat de jongens graag opknapten omdat ze dan tenminste uit de engte van hun verblijf waren en iets te doen hadden. Als de kok in een goede stemming was, konden ze zichzelf bedienen met het voedsel, dat meestal lekkerder was dan dat wat de jongens anders kregen. De jongens werden dan meestal gekleed in sexy kledij, of ze mochten zelfs af en toe zonder kleren opdienen, tot groot vermaak van de gasten. Aan het einde van de maaltijd mochten de gasten dan een jongen uitkiezen om mee naar bed te nemen, of als hij heel goed geluimd was, nam hij ze me naar de harem waar ze een grotere keuze hadden. na wat Simon verteld had over de gast en wat hij waarschijnlijk kwam doen, was het niet verwonderlijk dat de jongens niet gevraagd waren om het avondmaal op te dienen. Hun aanwezigheid zou een ongepast zijn als Abdul zijn moreel karakter wou verdedigen.

Wat later op de avond, toen de jongens zich klaar maakten om naar bed te gaan, kwam Simon naar Jamie toe, met een opgewonden blik in zijn ogen. Hij trok hem even opzij om met hem alleen te spreken.

"Het gaat niet goed aflopen voor de meester," fluisterde hij. "Het blijkt dat Faruk diepe schulden heeft en meer geld wil dan de meester wil betalen. Ze hebben geen overeenkomst bereikt en ze hebben de onderhandelingen afgebroken tot morgen." Jamie vroeg zich af hoe Simon dit allemaal wist. De jongen had blijkbaar enkele contacten bij de bedienden.

"Het stoort mij niet als hij als zijn geld moet afgeven, "zei Jamie.

"Misschien niet, maar het zou niet goed zijn voor ons als hij enkelen van ons moet verkopen aan een meester die ons alle dagen zweepslagen geeft en we elke dag door 20 wachters geneukt worden terwijl hij toekijkt."

Jamie gaf toe dat dit niet prettig zou zijn. Omdat hij het nog niet gewoon was om slaaf te zijn en omdat hij nog maar een meester gekend had wist hij niet of Abdul beter of slechter was dan de anderen. Het was toch wel duidelijk dat een aantal dingen hier gemakkelijk waren en ergens anders veel slechter zouden kunnen zijn.

"Maar dat gaat niet gebeuren," voegde Simon er aan toe. "Onze meester is daar te slim voor. Hij heeft een plannetje bedacht om hieruit te geraken."

"Wat een plannetje?" vroeg Jamie.

"Hij gaat de oude hypocriet laten verleiden door enkele jongens., Ivan, de Russische jongen en Benra, het donkerharige schatje uit Perzië."

Jamie wist niet zoveel over Benra, maar hij wist alles over Ivan, een brutale 12-jarige die al meer dan een jaar in de harem zat. Ivan was bekend bij de jongens als seksmaniak en hij werd het nooit beu om partners uit te zoeken om er mee te stoeien. Met zijn fijne lichtbruine haren, zijn trotse blauwe ogen en zijn prachtige glimlach kon de jongen een heilige verleiden.

"Denk je dat dit zal lukken?" vroeg Jamie.

"Moeilijk te zeggen. Faruk zal zonder twijfel de verleiding trachten te weerstaan, hij houdt van geld, maar er gaan de geruchten dat hij niet vies is van vrouwen of jongens. Maar ik ken meester. Hij zal zeker iets in het drankje gedaan hebben van de gasten, en alhoewel het de mannen niet echt belust maakt op jongens, worden ze er zeker geiler van."

"Het kan interessant zijn hoe Ivan het doet."

Ik weet iets beters. We kunnen zelfs gaan kijken." zei Simon.

Jamie’s ogen kwamen bijna uit hun kassen.

Hoe?" vroeg hij.

Simon praatte nog wat stiller. "Ik weet hoe, maar je moet me beloven dat je het aan niemand vertelt. Alleen ik en een paar andere jongens weten dit"

Jamie ging snel akkoord. Hij wist niet waarom de jongen hem betrouwde, maar hij was er door gevleid. Het was zo dat Simon het nieuwe jongetje in zijn hart droeg, omdat hij er zichzelf in zag toen hij 10 jaar was. Jamie had een onschuldig gezichtje, maar Simon wist dat daaronder een dapper en goedhartige ventje zat. Een aantal nieuwe jongens waren nog steeds verdrietig en somber door hun ontvoering, maar Jamie had besloten om er het beste van te maken. Niet dat hij niet naar huis toe wou, maar hij vond het beter voor zichzelf en hij trachtte enkel andere jongens te troosten, vooral Billy, die wanhopig zijn vader en zijn broers miste.

Simon bracht Jamie in een korte gang die uitgaf op een houten deur. Dienaren gebruikten de ingang om hen voedsel te brengen, maar voor hen was het verboden terrein. De jongens bleven even staan, totdat iemand de deur open deed. Jamie zag een wachter aan de andere kant van de deur. De bediende sloot de deur, negeerde de jongens en ging de kamer binnen. Even later kwam hij terug met lege dienbladen en half opgegeten voedsel. Jamie vroeg zich af of Simon van plan was om voorbij de man te lopen als de deur open was, wat nogal dom leek met al die wachters in de buurt, maar de jongen deed niets. De jongens bleven nog enkele minuten kijken naar de bedienden die voorbij kwamen, eindelijk hoorde hij een klik toen de deur gesloten werd. Simon wachtte nog enkele minuten, luisterde aan de deur en zei dan.

"Oké, nu komt er niemand meer. Komaan."

Jamie vroeg zich af of hij het slot zou meenemen, maar hij zette een klein tafeltje aan de andere kant van de gang en klom erop. Hij stak zijn armen omhoog en raakte het plafond aan. Daar lag een plaat los, hij schoof ze opzij en er werd een groot gat zichtbaar. Simon sprong van het tafeltje en begon zich uit te kleden. Een hemd en een broek was alles wat hij aan had. Toen hij naakt was, keerde hij zich om en keek naar Jamie. Hij vroeg hem om zich ook uit te kleden, wat een nogal verraste blik opleverde van het jongetje..

"Het is hier nogal vuil," legde Simon uit, "en lichamen zijn gemakkelijker te wassen dan kleren. We mogen ons niet verdacht maken."

Die uitleg leek logisch en Jamie trok zijn hemd uit en toonde zijn prachtige lichaam aan de tiener. Simon hielp Jamie op het tafeltje en duwde hem door het paneel. Dan klom hij zelf naar boven. De 10-jarige werd verrast door de ruimte waar hij door moest. Het was de ruimte tussen het plafond en de vloer erboven, het was iets meer dan een halve meter hoog. Simon kroop tot naast Jamie.

"Hmm, dit was gemakkelijker toen ik nog zo groot was als jij." zei hij. Dan schoof hij het paneel terug op zijn plaats en werd het pikdonker. Jamie huiverde van schrik, maar Simon deed zijn handen rond de jongen en zei.

"Niet bang zijn, ik ken de weg, zorg dat je bij me blijft, en tracht geen geluid te maken, want dan kunnen ze ons beneden horen."

Jamie beloofde het een toen Simon verder kroop, kroop Jamie er achter, met zijn handen aan diens voeten om er zeker van te zijn dat hij niet achter bleef. Na een tijdje zag Jamie een lichtstraal. Toen hij er voorbij kroop zag hij dat het een luchtgat was, waardoor hij de goedverlichte gang zag beneden. Ze passeerden nog enkele luchtgaten, waardoor de jongen gangen en kamers zag die hij nog nooit eerder gezien had. De meeste waren leeg, maar soms zag hij enkele mensen, die aan het werken waren of alleen maar zaten te praten. Enige tijd later stopte Simon en gebaarde hij Jamie om naast zich te komen zitten.

"Dit lijkt interessant, laat ons even kijken." fluisterde Simon zachtjes in Jamie's oor. Het jongetje keek in de kamer en zag 2 mannen, gekleed als bedienden, die op een zetel zaten. Zijn ogen werden groter toen hij een jongen en een man zag, helemaal naakt.

"Dat is Ranneet, een van de dienjongens," fluisterde Simon. Jamie had hem nog nooit gezien. De jongen leek 13, had kort zwart haar en een donker voorkomen. Hij zag er niet zo goed uit als de haremjongens en voldeed zeker niet aan de norm die Abdul voor zijn stallen vereiste, maar hij had een mooi slank lichaam met een stevig rond kontje. Enkele donzige haartjes boven zijn lul waren nog een bewijs dat het geen haremjongen was, want bij de haremjongens werd dit, indien ze er oud genoeg voor waren, afgeschoren. De jongens zat net in zijn groeispurt, maar hij was nog heel wat kleiner dan de man waar hij bij was. Toen de man het gezicht van de jongen omhoog bracht om hem te kussen, moest hij op zijn tenen staan om hun lippen op elkaar te kunnen zetten. Jamie dacht dat de man ook een bediende was en het leek wel dat, alhoewel de haremjongens door hen niet mochten aangeraakt worden, ze zich wendden tot hun collega’s. Omdat er geen vrouwelijke bedienden waren was het niet verwonderlijk dat ze zich dan maar richtten tot de jongere bedienden van hetzelfde geslacht.

De 2 geliefden kusten elkaar even terwijl de man zijn handen over het gladde lijf van de jongens liet glijden, vooral langs zijn billen. De andere twee zaten er maar en keken naar de show. Een van hen zei iets en de naakte man knikte en duwde op de schouders van de jongen. De jongen wist wat er van hem verwacht werd en nadat hij op zijn knieën ging zitten nam hij de half harde penis van de man in zijn mond. Het orgaan begon snel te groeien en gleed verder in de keel van de jongen. Men kon een bult zien in de hals van de man. Toen de man zich terugtrok kon Jamie het enorme wapen helemaal zien, bijna 25 centimeter lang, met een dikke schacht die eindigde op een reusachtige gezwollen eikel. Hij bleef enkele seconden zichtbaar tot hij weer verdween en de man energiek het gezicht van de jongen neukte. Het was duidelijk dat de jongen een talentrijke en geoefende pijper was. Ze konden zijn tong bedreven rond de schacht zien kringelen toen hij in en uit zijn mond schoof. De man was zichtbaar in de zevende hemel en stond op spuiten, maar hij trok er hem weer uit en knikte naar de jongens. Het was duidelijk dat de jongen wist wat hij moest doen en dat hij wist wat de volgende bestemming was van die enorme staaf die hij net gepijpt had.

De jongen stond recht en stapte naar een tafel. Hij klom er op zodat hij op handen en voeten zat. De bediende kwam naderbij, achter de jongen. Zijn erectie zwaaide heen en weer. Hij streelde het kontje van de jongen even voor hij de hemelse welvingen opentrok, zijn pik op het roze gaatje richtte en er hem in stootte. Hij begroef zichzelf helemaal in enkele stoot. De jongen vertrok zijn gezicht bij de indringing, maar door het gemak waarbij hij naar binnen gleed, was het duidelijk dat de jongen een goedgeneukte kont had.

De man wachtte niet tot de jongen gewend was aan zijn indringer, maar begon onmiddellijk hard te neuken. Bij elke stoot van de heupen van de man tegen de billen van de jongen ging zijn lichaam naar voor. Jamie had het gebeuren zo intens bekeken, dat hij niet gezien had dat een van de mannen die toekeek, zich ook uitgekleed had en naar de voorkant van de jongen gestapt was. Met een snel bevel begon hij te genieten van een pijpbeurt door de jongen, waarschijnlijk in afwachting van zijn beurt op het nemen van zijn nauwe kontje. Door de opgewonden blik op het gezicht van de andere man, kon men zien dat hij ook bediend wou worden en Jamie vroeg zich af of er nog meer mannen zouden binnen komen om van de jongen zijn charmes te genieten. In elk geval zou hij het niet te weten komen want dit was het niet waarvoor de jongens gekomen waren. Simon trok aan de arm van zijn vriend om hem aan te manen om verder te gaan. Jamie keek nog even naar de scene beneden en zag dat beide mannen de jongen langs voor en langs achter neukten en dan kroop hij verder achter Simon aan.

"Spelen ze elke avond met die jongen?" vroeg Jamie, toen ze verder kropen.

"Ik weet het niet zeker, maar ik weet dat hij zelden zonder een kont vol sperma gaat slapen.

Enige tijd later lieten ze de bediendenkwartieren achter zich en Simon kondigde aan dat ze bijna in de gastenruimte waren. Jamie herkende enkele van de kamers omdat hij hier twee maal naartoe gebracht was om een gast te onderhouden. Simon keek even in enkele ruimten rond en stopte dan bij een die waar iemand was. Jamie kroop naderbij en gluurde naar binnen. Hij was niet erg verrast toen hij een man zijn prik in en uit de kont van een jongen zag stoten. Jamie kon het gezicht van de jongen niet zien, maar aan zijn kleine lichaam was het duidelijk dat het jonge knaap was.

"Dat is Hanesh," fluisterde Simon en hij wees naar de man. "Hij is geen geestelijke, maar hij is van het slijmerige soort die zich wendt tot de partij waar hij het meeste voordeel kan uit trekken. Hij was hier al eerder en de meester weet dat hij van jongetjes houdt, dus hebben ze er hem een gegeven."

"Maar waarom. Ik dacht dat alleen Faruk uit was op geld?"

"Juist, maar meester probeert de entourage van Faruk gelukkig te houden omdat zij hem zouden beïnvloeden. Ik vermoed dat er in elke gastenkamer jongens zullen zijn om te bewijzen hoe idioot de moraal van hun leider wel is."

Toen ze aan het praten waren, bewogen de twee personen die aan het neuken waren en Jamie kon zien dat de jongen kleine John was. Hiervoor had Abdul het jongetje uitgekozen. Aan het gelukkige blik op het schattige gezichtje van de 8-jarige zag men dat hij zijn werk graag deed. Jamie keek verrast toe hoe het jongetje zijn kont begroef in de schoot van de man om nog meer prik naar binnen te werken. Hij was een echt jongenshoertje.

"Komaan," zei Simon. "Laat ons naar de religieuzen zoeken. Zij konden misschien beter weerstaan." en het tweetal kroop verder tot ze bij een luchtgat kwamen waar ze in een andere gastenkamer konden kijken. Deze keer was de gast duidelijk een geestelijke, dat was te zien aan zijn kleren. Niet dat de man ze aan had, maar ze lagen verspreid in de kamer, alsof ze heel snel uitgetrokken werden. De naakte man zat op de hoek van het bed, met een donker harige jonen op zijn knie. Jamie herkende de jongen als een van de harem, maar hij kende hem niet zo goed. Het donkere vel van de jongen stak fel af tegen de behaarde, lichte huid van de man. De man kuste de jongen zacht op de lippen terwijl zijn handen met het kleine stijve piemeltje van de jongen speelde. Het jongetje betaalde hem terug door zijn erg harde, niet echt grote lul af te rukken.

"Simon schudde onthutst zijn hoofd.

"Deze gaf snel toe aan de verleiding." vervolgde hij filosofisch. "De geestelijkheid is zwak, vooral als je hen jongetjes aanbiedt."

Jamie genoot van de erotische scènes waarvan hij getuige was maar hij was een beetje ontgoocheld om dat hij de verleiding zelf niet gezien had, toen de heilige man moest vechten met zijn geweten voor hij toegaf.

"Komaan, de kamer van de meester is een beetje verder." fluisterde Simon. "Laat ons gaan kijken hoe Ivan het doet met Faruk."

Toen ze verder kropen was Jamie ervan overtuigd dat ze Ivan zouden zien geneukt worden door de hoofdgast, maar toen ze naar binnen kijken was er geen jongen te zien.

De kamer was groter dan de andere en goed verlicht, met extravagante meubelen en mooie tapijten tegen de muren. Aan een kant stond een groot verzonken bad en daarnaast zat Faruk op een zetel, gekleed in een lange zijden badjas die zijn overgrote buik bestopte. De enige andere aanwezige was een volwassen mannelijke bediende, die een emmer dampend water leegmaakte in het bad. Hij ging weg maar kwam snel terug totdat het bad tot aan de rand gevuld was. De bediende sprak enkele woorden, in het Turks, maar Simon vertaalde.

"Sorry voor het wachten Sire, maar uw bad is klaar."

Fasuk knikte en de bediende boog en ging naar de uitgang. Maar voor hij aan de deur kwam stapte hij naar een hoek en trok een gordijn open dat een kleine inham verborg.

"Deze slaven zullen u helpen met uw bad." kondigde de man aan. Zonder op een antwoord te wachten verliet hij de kamer en sloot hij de deur.

Faruk staarde verbaasd naar de inham waar Ivan stond en zijn makker Benra. De jongens waren gekleed als Ganymedes, een eenvoudige doek om hun lendenen en een bloemenkrans om hun hoofd. Ze hadden een verrukkelijk glimlach op hun gezicht en toen ze de kamer hand in hand binnen kwamen en voor de man stopten bogen ze diep. Faruk was sprakeloos toen hij naar de prachtige jongetjes keek. Maar hij was niet gek. Die twee waren hier niet alleen om hem te helpen bij het baden, maar ze waren hier om hem te verleiden tot het plegen van ontucht.

"Ik kan mezelf wel wassen." stamelde hij eindelijk. "Jullie mogen weggaan." De twee jongens waren al lang genoeg in Turkije om te begrijpen wat Faruk zei, maar ze bleven hem gewoon aankijken. Simon glimlachte, hij wist dat dit een truck was en dat de jongens deden alsof ze hem niet begrepen. Zo konden ze zijn orders verkeerd uitvoeren zonder ongehoorzaam te zijn.

Dus, in plaats van te verdwijnen begonnen de slaven geurstoffen en badzouten in het water te gieten. Faruk herhaalde zijn bevel in het Arabisch, het Frans, maar toen hij zag dat het geen zin had besloot hij een meer internationale taal te gebruiken. . Hij ging voor de jongens staan en wees naar de deur. Ivan nam zijn kans waar en de bedreven jongen stak zijn hand uit en maakte de riem los van de jas van de man. Ondertussen trippelde Benra om hem heen en trok hij de badjas van zijn schouders, waar hij aan zijn voeten bleef liggen. Ontzet door zijn naaktheid, liet Faruk zich naar het bad brengen, maar hij tenminste zijn ontblote lichaam kon verstoppen voor de ogen van zijn kleine bedienden. Het warme kalmerende water en de zoete geurende stoom die eruit kwam maakten de man rustig en zijn woede om de brutaliteit van het tweetal werd niet erger. Het zij zo, dacht hij. Je lichaam reinigen is een heilige daad en dat er daarbij twee bedienden aanwezig waren kon geen kwaad.

Faruk sloot zijn ogen en ontspande zich en hij liet zijn lichaam wassen door de twee jongens. Hij gromde voldaan bij het weldadige gevoel van de zachte jongenshanden op zijn huid. Faruk trachtte de gedachte aan de prachtige lichamen van de jongens uit zijn hoofd te zetten. Hij had nog nooit seks gehad met een jongens, maar hij had er toch al aan gedacht. Hij had nog maar zelden een sekspartner gehad, zonder vrees om zijn reputatie te verliezen, en steeds was dit een jonge vrouw. Hij had al gepreekt over de duivelse zonde van de pederastie en hij had het altijd als verkeerd beschouwd. Maar ondanks dit was de man ongelooflijk geil. Hij begreep niet waarom hij zich zo voelde, hij was normaal gezien een expert in het onderdrukken van die gevoelens. Misschien was het warme water, hij wist het niet, maar hij voelde dat zijn penis groter werd en hij was blij dat de badzouten het water zodanig kleurden dat zijn kruis niet zichtbaar was.

Hij opende zijn ogen en zag dat Ivan zijn voeten aan het wassen was en hij voelde dat Benra zijn rug waste. De Russische jongen zat op handen en knieën en hij stond zo dat zijn kont naar de geestelijke gericht was. Het lendendoekje stond over zijn kont gespannen en Faruk was er zeker van dat de deugniet er opzettelijk mee wiegde. Voor een onverklaarbare reden kreeg Faruk het verlangen om dit lichaam helemaal te zien te krijgen, zonder het schamele kledingstuk dat zijn echte inhoud duidelijk maakte, maar niet de kleur en de textuur. Hij wist dat hij de jongen kon bevelen om het uit te trekken, maar hij wou de jongen niet op verkeerde ideeën brengen. Hij wou allen maar naar dat prachtige kontje kijken, maar hij wou niet verder gaan dan dat.

Hij zag dat het lendendoekje vastgemaakt was met een touw dat vooraan hing en Faruk strekte zijn armen uit. Maar toen zijn hand het touwtje passeerde, gaf hij er een flinke ruk aan en het doekje viel van de jongen af. Hij vestigde zijn ogen op het prachtige kontje van de jongens, twee ferme billen met een diepe spleet er tussenin. Zijn huid was stevig, onbehaard en onbeschadigd. De man hoopte dat dit leek op een ongeluk en even bewoog Ivan zich niet en deed hij alsof er niets gebeurd was. Maar enkele ogenblikken later draaide de jongen zijn hoofd en keek hij recht in de ogen van de man. Zijn engelengezicht vertoonde een prachtige sexy glimlach. Faruks lul groeide nog enkele centimeters. Ivan zette zich beter, bijna met zijn kont tegen de man zijn gezicht. Faruk moest nu de verleiding weerstaan om zijn neus niet tegen deze verrukkelijke billetjes te drukken. Hij deed zijn benen wat open en kromde zijn rug. De billen van Ivan gingen wat uit elkaar en toonden zijn rozige plekje dat er tussen verborgen was. Het kontgaatje wenkte naar de man alsof hij hem smeekte om geneukt te worden.

Faruk trok zijn gezicht weg en sloot zijn ogen, vechtend tegen de noden van zijn lichaam. Toen hij ze terug opende zag hij dan Benra gestopt was met het wassen van zijn rug en zijn makker vervoegde aan zijn voeten. Faruk was helemaal niet verbaasd dat de jongen ook zijn lendendoekje had uitgedaan en hij bewonderde de ferme billen van de jongen terwijl hij stapte. Zij leken zelfs nog verleidelijker dan die van de jonge Rus. Het Perzische kereltje had een donkerdere huid als de Rus en hij was iets ouder. Maar hij had nog altijd een onbehaard lichaam en hij had meer allure, maar een minder seksueel voorkomen. Ivan was de leider van de vertoning en hij had al meer gasten verleid voor zijn meester. Hij nam deze taak als een uitdaging, een manier om te tonen dat alhoewel hij maar een slavenjongen was, hij een ongelooflijk macht had over rijke, zelfgenoegzame mannen.

Beide jongens begonnen naar boven te bewegen. Ze wasten elk een been, eerst de scheen, dan de kuit, dan de knieën, voor ze naar de dijen gingen. Hier bleven de jongens even, maar Ivan raakte steeds even de lul van de man aan die huiverde bij elke aanraking. Ze schoven wat op en begonnen de man zijn flanken te wassen. Ze duwden hun handen diep in het bad en lieten ze over zijn brede achterste glijden. Heel de tijd bleef Ivan in de ogen van Faruk kijken, zoet glimlachend alsof hij de man wou hypnotiseren. De mooie Rus knikte naar zijn makker en ze staken hun handen onder de billen van de man. Ze begonnen de man op te tillen zodat Faruk zijn eigen erectie te zien kreeg die boven water kwam als Excalibur, het zwaard van Koning Arthur dat uit het meer van de Lady verrees. De Turk zag hoe de jongens naar zijn opgewonden mannelijkheid grijnsden. Hij voelde zich zo bloot, maar hij kon zich niet bewegen. Dan, heel traag, begon Ivan zijn hoofd te buigen en toen hij lager kwam deed hij langzaam zijn lippen open om de dikke eikel van de opgeheven paal in zijn mond te nemen. Dit was een stap te ver en toen Faruk bemerkte wat de jongen van plan was te doen, kwam hij terug bij zijn zinnen en duwde hij zich weg. Hij sprong uit het bad, sneller dan dat men van een man van zijn afmetingen zou verwachten.

"Oh, neen, jullie kattenkoppen, ik ken jullie spelletje, ik weet wat jullie meester van plan is." Toen hij voelde dat hij terug de controle had over zijn daden beval Faruk de slaven opnieuw om de kamer te verlaten. Maar toen hij naar die twee prachtige lichamen keek, die hem met grote ogen aanstaarden, met een gekwetste blik op hun gezicht, werd hij weer gedreven door zijn lusten.

"Gelukkig is jullie meester niet de enige met verstand." zei Faruk en hij mompelde in zichzelf omdat hij toch dacht dat de jongens hem niet begrepen. Hij draaide zich om en stapte naar de deur. Hij was niet verbaasd dat er geen sleutel op zat en geen grendel. Er zijn ander manieren om een deur dicht te houden, hij stopte een tapijt onder de deur om het te blokkeren en dat zette hij er een grote tafel tegen.

Hij ging terug naar het midden van de kamer en gebaarde naar de jongens, die nog steeds naast het bad knielden om bij hem te komen zitten. Het duo kwam naar hem als jonge hertjes en hun gezichtjes klaarden op.

"Ik twijfel er niet aan dat Abdul van plan was om in de kamer binnen te komen als ik een compromitterende houding lag met jullie twee. Maar ik heb zijn plannetje doorzien. Als hij op de deur klopt kom ik gewoon uit het bad en doe alsof er niets gebeurd is." lachte Faruk naar de jongens en begon door hun zachte haar te strelen. Dan zei hij tot Ivan.

"Ik denk dat ik je onderbrak, doe gewoon verder." en hij liet zijn vingers langs de rode lippen van de jongen glijden. Dan wees hij naar zijn lul om de jongen te tonen wat hij bedoelde. Ivan glimlachte ondeugend en ging op zijn knieën zitten. Hij liet de lul van de man in zijn mond glijden. Het gevoel van de zachte lippen en tong van de jongen liet hem terug tot zijn vorige afmetingen groeien.

"Zuig eraan, hoertje," riep de Turk, en hij huiverde van plezier toen de jongen het bevel tot op de letter uitvoerde en de ganse lengte van zijn pik in zijn keel nam. Dan trok hij hem eruit om aan de schacht te likken en aan zijn harige balzak. Benra wou niet uitgesloten worden en zette zich zo dat de jonge Rus tussen zijn lange, slanke benen zat. Hij klemde zijn armen rond de man en kuste hem passioneel op zijn lippen. Faruk wees zijn avances niet af, maar schoof zijn tong diep in de gewelven van de Perzische mond. Hij klemde zijn armen rond het middel van de jonge knaap zodat hij zijn prachtige kontje kon strelen. Hij was zachter en gladder dan dat van de eender welke vrouw die hij al gevoeld had.

"Het plan is naar de vaantjes," vertelde Jamie aan Simon. Als de deur gesloten is, hoe kan de meester hem dan op heterdaad betrappen als hij met de jongens aan het spelen is?" Jamie wist dat het verhaal van de jongens alleen niet zou geloofd worden, want het woord van een slaaf had geen enkele waarde.

Simon grijnsde duivels naar het jongetje. "Wat onderschat jij de intelligentie van onze meester, kom volg me!"

Simon kroop weg en Jamie aarzelde om hem te volgen, omdat de scene onder hem na een trage start begon te verhitten. Maar hij was benieuwd wat de jongens bedoelde en besloot van hem toch te volgen.

Ze moesten niet ver, enkele meters, voor Simon weer stopte en een vinger tegen zijn lippen hield. Hij wees naar een volgende luchtgat dat naar een andere kamer leidde. Jamie keek erdoor. Eerst kon hij weinig zien. De kamer was klein, slecht verlicht en het was er doodsstil. Dan zag hij iets wat op de rug van een man leek, die voorover boog, met een donkere cape over rug en schouders. Juist voor hem stond een vreemd ding tegen de muur van de kamer waar hij zonet had in gekeken. Jamie rekte zich om meer te zien en Simon barstte bijna in lachen uit toen de jongen zich realiseerde naar wat hij aan het kijken was. Op het gezicht van de jongen stond een mengeling van shock, verwondering en opperste verbazing. De machine daar beneden was een camera. Jamie had eer voordien nog maar een gezien;, op een jaarmarkt met zijn vader, maar hij herkende het. De ding was aan de muur bevestigd zodat hij foto’s kon maken in de kamer ernaast, waar Faruk zijn vrijheid nam met een paar naakte slavenjongens. Abdul, de duivel, nam foto’s van zijn geëerde gasten terwijl ze immorele daden stelde in de privacy van hu eigen kamer. Plots ging de man onder de camera al vloekend weg om een met de fotografische plaat om er een nieuwe te nemen.

Simon legde uit dat hij niet tevreden was omdat de onderwerpen voor zijn foto’s niet stil bleven, niet verwonderlijk door wat ze aan het doen waren. Aan de hoop platen die aan de kant van de kamer logen konden ze zien dat hij er al een aantal genomen had, en het was zeker dat er wel enkelen zeer bruikbaar zouden zijn.

Grijnzend als schooljongens, lieten de knapen de fotograaf zijn werk doen en ze kropen terug naar de kamer waar de gast zat met zijn jonge komedianten. Het drietal zat nog op dezelfde plaats , maar de twee jongens waren van plaats gewisseld. Nu was het Benra die zat te pijpen, met zijn hoofd onder de dikke buik van de man. Ivan zat op zijn tippen en werd gekust en betast door de Turk. Faruks grote handen kneedden de roze billetjes van de Rus niet al te zacht, hij trok ze open en kneep er hard in. Hij verbrak zijn omhelzing en keek even diep in de blauwe ogen van de jongens, voor hij enkele kletsen gaf op diens achterste, alsof hij hem wou straffen voor zijn onweerstaanbaarheid en zijn sexy gedrag. Ivan glimlachte nog steeds en toen de Turk hem zachtjes wegduwde om naar zijn ganse blote lijf te staren, schudde de man met zijn hoofd toen hij het jonge lulletje recht omhoog zag staan, alsof hij zijn zinnen wou goed leggen.

"Jij ondeugend ventje, jij houdt hier van. Wel, ik hou van een harde neukpartij. Laat maar eens zien hoe hard je nog zal lachen als mijn dikke vette lul in jouw strakke kontje zal steken."

In realiteit was de lul van de geestelijke niet erg lang, maar hij was dik, zoals de rest van zijn lichaam. Ivan moest zich inhouden om te zeggen dat hij zichzelf niet moest vleien, want dat hij er al veel dikkere in zich had gehad dan zijn klein ding.

Faruk trok zijn harde lul uit de mond van de Perzische jongen, richtte hem en duwde hem tegen Ivans kont zodat de jongen begreep wat hij bedoelde. Ivan, die al wist wat de geile man wou, glimlachte als antwoord en bracht de Turk naar het bed. Hij duwde de man zodat hij op de rand ging zitten. Ivan ging schrijlings over hem zitten en zette zich zo dat zijn kontgaatje net boven zijn de kloppende erectie stond. Benra knielde achter zijn makker en smeerde het gaatje van zijn vriend met zijn tong. Dan greep hij de prik van de man, en stuurde hij hem terwijl Ivan naar beneden gleed en zich op de harde paal spietste. Faruk gromde in extase toen hij zijn lul in de vouwen van het warme rectum van de jongen voelde glijden en hij huiverde toen hij voelde hoe de volleerde jongen de spieren van zijn anale tunnel manipuleerde.

Het was het schitterendste gevoel in het leven van Faruk, maar het werd nog beter toen Ivan zichzelf op en neer bewoog en hij de lul in zijn lichaam begon te berijden. Als Faruk zou gekeken hebben, had hij gezien dat de jongen nog steeds glimlachte en dat zijn lulletje nog even hard was als ervoor. Maar de man had het te goed om dit te zien of er iets om te geven. De Russische jongen bereed de lul in een steeds sneller wordend tempo, terwijl Benra zijn hoofd tussen zijn benen schoof en aan zijn balzak begon te likken. De passie van Faruk begon aan zijn hoogtepunt te komen en hij bewoog zijn heupen om het tempo van de jongen te volgen. Zijn kruis verpletterde de zachte billen van de jongen. Door zijn hevige ademhaling en zijn schuddende bewegingen, wist Ivan dat de man snel zou klaar komen, en een krachtige straal diep in zijn darmen zou spuiten. Maar alhoewel Faruk klaar was om alles tot een einde te brengen, was de jonge Rus nog niet aan het einde. Hij had nog wat ondeugends te doen. Hij sprong van de lul af en kneep in de basis van zijn stang om te voorkomen dat de Turk zou klaar komen.

De geestelijke opende zijn ogen en gromde kwaad naar Ivan, maar de jongen grijnsde opnieuw en wees naar Benra, die nu in het midden van het bed lag, met zijn gezicht in de kussens en zijn prachtige kontje omhoog. Faruk staarde naar het prachtige gezicht . De mooie donkere, gepolijste huid , zijn billetjes, die wat dikker waren dan die van de Russische jongen, zijn rondingen iets beter uitkomend en zijn stevig uitziende vlees. Nog steeds vol lust, boog hij naar de jongens en trok hij die prachtige billetjes open. Hij schoof zijn mannenvlees diep in de Perzische anus. Omdat hij nu beter geplaatst was begon de Turk zelf het tempo aan te geven en hij neukte onmiddellijk met een aanzienlijke snelheid. Zijn brandende zaad schreeuwde om verlossing. Hij was Ivan compleet vergeten, waar de Rus niet zo rouwig om was. Hij kroop rond de man en zette zijn stijve penis dicht bij de vlezige welvingen van de man. De jongen pauzeerde even en Jamie begon te vermoeden wat de jongen van plan was. Hij zette zich goed voor de fotograaf. De jongen wist maar al te goed wat er in de kamer ernaast gebeurde en hij hield zijn obscene standje aan, zodat diegene die de foto’s zag zou denken dat hij de geestelijke aan het neuken was. Wat een schande, gefotografeerd worden terwijl je een jongetje neukt, of door één pijpt wordt, was genoeg om zijn reputatie om zeep te helpen. Maar een simpele slaaf toelaten om in je inwendige delen binnen te dringen zou hem als man van aanzien ruïneren. Hierna zou de geestelijke moeten betalen aan Abdul en niet andersom. Nadat hij er zeker van was dat de fotograaf zijn werk had kunnen doen, ging Ivan om de rug van de Turk liggen met zijn lulletje begraven in de bilspleet van de man. Jamie dacht wel dat de jongens niet echt penetreerde, dat zou Faruk toch moeten voelen, maar diegene die de foto zag zou tot een andere conclusie komen.

Faruk was zich niet bewust van de smaad die er achter zijn rug gebeurde. Zijn brein was helemaal bezig met de pret die hij in zijn lul voelde toen die in de Perzische jongenskont ploegde. Hij kon het niet langer meer tegenhouden en nu kon er niets hem meer stoppen en injecteerde hij de darmen van de jongen met zijn zaad. Faruk slaakte een onmenselijke kreet toen hij klaar kwam, waarschijnlijk even luid als de kreet die hij zou slaken als hij de foto’s te zien kreeg.

Voor Jamie was dit een ongelooflijk spektakel. Zijn lulletje deed er bijna pijn van omdat hij zo lang stijf stond. Hij boog voorover en zag dat die van Simon in de dezelfde staat was. Hij fluisterde in het oor van zijn vriend:"Neuk me Simon, ik moet klaar komen." De tiener had dezelfde behoefte, maar hij was ongerust dat ze gehoord zouden worden en hij trok naar de jongen naar een plaats die verder af was van het drietal beneden. De neukpartij van de jongens was een wild, uitzinnig gebeuren. Ze copuleerden in de enge, smerige en muffe ruimte. Het duurde maar enkele minuten voor Jamie schudde van zijn droog orgasme, terwijl Simon zijn zaad in de 10-jarige kont spoot.

Pas een half uur daarna, toen de twee jongens ontspannen in bad zaten om hun vuile lichamen te wassen, kwam er een vraag bij Jamie op, iets wat hij had moeten vragen toen Simon hem de geheime trap getoond had.

"Simon, kunnen we die geheime trap niet gebruiken om hier weg te komen, om te ontsnappen?"

De oudere jongen staarde het schattige jongetje even aan en zei dan.

"Vergeet het. Ik ken bijna alle plekjes in dit huis of net erbuiten. Je moet altijd nog over de muur."

"Misschien is er wel ergens een plekje waar het kan, een trap die naar de top leidt."

"Het maakt niet uit. Zelfs als je over de muur geraakt is de enige plaats hier een buurt een dorpje dichtbij een kasteel en de inwoners zijn loyaal aan de meester. Ik ben eenmaal ontsnapt, toen ik hier al een tijdje was, maar ik werd gevat en teruggebracht. Ik wil niet meer terugdenken aan de geseling die ik daarvoor gekregen heb." De stem van de tiener werd triest toen hij dit zei, maar hij kroop dichter bij Jamie in bad en legde zijn arm om de jongen.

"Het spijt me dat ik het moet zeggen, Jamie. Maar je bent hier totdat de meester het wil."

"Misschien worden we gered."

"Hoop daar maar niet te veel op. Ik heb dit ook gedacht, maar ik betwijfel het of mijn oouders weten waar ik ben."

Jamie was er zeker van dat zijn ouders dit ook niet wisten, maar hij had nog een reden voor optimisme. "Billy is er zeker van dat zijn oudere broer, John, ons zal komen bevrijden. Hij is samen met ons ontvoerd, dus kan hij niet ver weg zijn."

"Hij zal het al erg genoeg hebben om voor zichzelf te zorgen. Hij is een jongens zoals wij, hij kan weinig doen."

"John is groot en sterk," drong Jamie aan. "Toen we gevangen genomen werden heeft hij gezegd dat hij voor ons ging zorgen. Ik weet dat hij zal komen."

Simon schudde zijn hoofd en ze omhelsden elkaar nog steviger.

Hoofdstuk 18
Onverwachte informatie

"Goed gedaan, jij wint," verklaarde Madir, en hij duwde het stapeltje geldstukken over de tafel naar zijn gast, die op een lange zetel zat aan de andere kant van de tafel. De gast, een Egyptische heer, gekleed in een bruin pak glimlachte bij zijn geluk en nam schudde de kaarten. Hij had een ongewoon gezicht, met een grote neus en kleine oogjes, en alhoewel niet echt lelijk, was hij de man niet die je zou vertrouwen. De Egyptenaar zat niet alleen op de zetel. Naast hem zat een jongetje, zijn neef, ook Egyptenaar, met een ondeugend gezicht en gekleed zoals zijn oom. De jongen keek naar het spel, maar hij leek de regels niet te begrijpen.

"Zullen we de maximum inzet verhogen tot 30?" stelde de gast voor als hij de kaarten uitdeelde.

"Goed idee, Ellmir," zei Madir en dan zag hij dat het glas van zijn gast bijna leeg was. Hij wuifde naar een jongensbediende die dichtbij stond. John kwam nabij en goot nog wat wijn in het glas van de Egyptenaar. In contrast met de goed geklede heren en de jongen aan tafel, hadden de jongens, John en Pascal, die Madir bedienden, helemaal niets aan. De jongens, die elk een kruik wijn vasthielden waren zo naakt als bij hun geboorte en terwijl John de wijn uitschonk, nam Ellmir, de gast, de kans waar om met zijn hand over de kont van de jongen te strelen. John vond zijn naaktheid helemaal niet zo erg, hij was nog nooit beschaamd geweest over zijn lichaam. Hij was het gewoon geworden om te dienen, naakt of schamel gekleed.

In de drie weken dat ze al in Madirs huis waren, hem driemaal per dag eten en drinken gaven, was Madir overdag meestal alleen. ’s Avonds had de man echter meestal gasten. John had ontdekt dat zijn meester niet werkte voor zij geld, hij dacht dat de man zo rijk was dat dit niet meer nodig was. De gasten waren dus geen zakenpartners. De gasten dienden vooral voor hem als zijn tijdverdrijf, naast zijn passie voor jongetjes, om met hem te gokken. Winnen of verliezen, hij leek het nooit bui te worden om te kaarten of eender welk kansspel, als het maar met geld te maken had. Toen het gokken door was begon er ander tijdverdrijf en alhoewel ze door Madir en zijn gasten tijdens het spel de hele tijd betast werden kregen ze daarna meer vrijheden. Madir was een perfecte gastheer en hij had er niets op tegen dat de gasten een blow-job vroegen aan de jongens of hen vroeg om zich voorover te buigen voor een flinke neukbeurt. Soms brachten de gasten zelf jongens mee en degenereerde het ganse huis tot een massaorgie. Gelukkig hadden zowel John als Pascal het temperament en de kracht om hun extra taak met glans uit te voeren. Op een keer had Madir enkele ruwe jongeren als gast en omdat ze allemaal hun ding in de blonde jongen wilde steken werd John de hele nacht door geneukt. Het had twee dagen geduurd voor Johns anus bekomen was van de pijn.

"Het glas van mijn neefje is ook leeg, geef hem wat water." zei Ellmir en hij kletste de jongen op zijn billen. John had geen probleem om het bevel te begrijpen, hij had zelfs het hele gesprek tussen de mannen begrepen, want ze spraken Engels. Ellmir had veel contacten met de Britten in zijn thuisland, waar ze eigenlijk de leiding hadden en hij sprak vlot hun taal. Het Arabisch van Madir was niet zo goed, veel slechter dan zijn gebrekkige Engels.

John zette de kruik wijn neer en ging weg om water te halen dat hij in het glas van de jongen goot. De jongen was meer geïnteresseerd in Johns blote lichaam als in het water dat hij kreeg. Hij volgde het voorbeeld van zijn oom en streelde de rug van de jongen, hij hield de tiener zijn lul vast en de deugniet trok er even aan. John genoot van het gevoel van de zachte jongenshand op zijn lul, maar hij voelde zich ook vernederd om genomen te worden door een jongetje van niet meer dan 10 of 11 jaar.

De mannen speelden nog enkele spelletjes en het geld ging heen en weer. John had weinig interesse voor het gesprek tot Madir vroeg.

"Zo beste vriend. Zit je nog steeds in de slavenhandel? Hoe gaat het ermee?"

"Oh, niet zo goed. Die Britten worden nog eens mijn dood. Je weet dat ik meestal Afrikaanse slaven verhandel en de Britten blokkeren alle wegen die we gebruiken. De winst is niet meer zoals vroeger. De slaven naar de markten brengen in Turkije en Arabië brengt niet zoveel meer op als vroeger. Die domme Engelsen, ze doen zich voor als een grote handelsnatie, maar ze verbieden de oudste markt van de wereld. Ze zijn niet alleen tevreden met het bannen van de slavenhandel in hun eigen land. Ze hebben zich voorgenomen om de slavenhandel in Europa en Afrika te verbieden. Ik weet niet waarom ze niet uit andermans zaken kunnen blijven."

"Ze komen tussen in zaken waar ze beter tussenuit blijven," voegde Madir er aan toe.

"Inderdaad. Maar ondanks alles smokkel ik er nog slaven door, vrouwen voor de harems en mannen om in de mijnen te werken."

"Ook jongens?"

"Natuurlijk, ze zijn ontegensprekelijk de meest opbrengende tak van de handel. Zwarte jongetjes uit Midden-Afrika worden veel gevraagd. Ze hebben stevige ronde billetjes en hebben de voldoende uithouding voor een wilde neukpartij, zelfs op jonge leeftijd.

"Correct. Ik had eens een zwart slaafje. Een schatje. Heb je er nog?"

"Natuurlijk, maar ik was ontgoocheld dat de prijzen voor de jongensslaven zo gezakt waren, omdat een zekere Mr Abdullah el Maskret net aangekomen was met een grote lading jongens uit Europa."

"Ik weet het, die twee zijn van die groep."

Ellmir gluurde naar het tweetal, alsof het hun fout was dat zijn winst gezakt was door hun aankomst. John spitste zijn oren wat meer, het was de eerste keer dat hij de naam hoorde van een van de kidnappers en hij bleef in zichzelf herhalen: El Maskret, El Maskret, om het niet te vergeten. John wist dat hij Abdul moest vinden om zijn broer en zijn vriend terug te halen.

"Ik heb de man een bezoek gebracht, wat ik meestal doe als ik in de buurt ben, maar hij had maar een jongen gekocht."

"Ik heb gehoord dat hij een grote jongensharem heeft." zei Madir.

"Correct. Hij heeft meer dan 60 jongens en hij is erg vrijgevig om ze te delen met zijn gasten. Je zou hem eens moeten bezoeken."

"Goed idee. Ik hoop dat de man ook gokt."

Ellmir lachte en dan vroeg zijn gastheer.

"Waar woont hij? Ik heb gehoord dat het ver van de stad is," vroeg Madir.

"Oh, het is zo’n 100 kilometer ten oosten van hier, hij heeft een residentie nabij het dorpje Ashia. Johns hart sloeg over toen hij dit hoorde en hij begon dit te herhalen om het te onthouden. Ellmir ging verder.

"Ik heb wel niet veel slaven verkocht, maar ik had heb me wel vermaakt met een aantal van zijn mooie jongetjes." Ellmir zei in het Arabisch tegen zijn neefje dat hij vertelde over zijn bezoek dat ze beiden gebracht hadden aan het huis van Abdul. Het jongetje zei iets terug en wees naar John. Madir vond het Arabisch moeilijk om te begrijpen en toen hij het hoge stemmetje van de jongen hoorde en er niets van begreep vroeg hij Ellmir om te vertalen.

"Oh niets. hij zegt alleen maar dat die jongen lijkt op een van de jongetjes waar wij mee gespeeld hebben daar, hij was alleen maar wat jonger. Mijn neefje herinnert zich beter gezichten dan ik."

John was even ontzet, en hij liet even bezinken wat de jongen gezegd had.

"Wat! Je hebt Billy gezien, mijn broertje!," riep hij plots uit. Door de geschokte blik die hij terugkreeg wist hij onmiddellijk dat hij een fout gemaakt had.

"Jij mag nooit spreken zonder toelating, Jij bedient, jij spreekt niet." zei Madir woedend tegen John. Hij wendde zich terug naar zijn gast en ging verder. "Het spijt me, hij is nieuw en heeft nog training nodig. Ik zal hem laten geselen."

"Als u wil. Ik weet in elk geval het antwoord niet op de vraag van de jongens. Ik herinner me dat de knaap een goede pijper was, maar ik heb hem zijn naam niet gevraagd."

John was er zeker van dat hij Billy bedoelde. Het jongetje leek erg op hem en het zou echt erg toevallig zijn dat de Egyptenaar iemand zou gezien hebben die op hem leek. Madir riep een bevel naar een van zijn wachters die stond te wachten op de achtergrond en de man vertrok. Hij kwam terug met een gruwelijk uitziende bamboe stok in zijn hand.

"Buig je over de zetel, kont omhoog." beval Madir. Nog gelukkig omdat hij iets over zijn broertje gehoord had, kwam John plots terug in de realiteit terecht omdat Madir zijn dreiging ging uitvoeren. De jongens stond er niet om te springen om stokslagen te krijgen, maar de vernedering omdat het direct ging uitgevoerd worden, in het zicht van iedereen, maakte het nog erger. Hij boog traag voorover. De wachter stond achter hem en bracht de stok omhoog voor de eerste slag. John zag dat de Egyptische jongen opgewonden met zijn oom sprak en net als hij zichzelf opspande om de eerste slag in ontvangst te nemen. Toen zei Ellmir plots.

"Oh, Madir, mijn vriend, kan je zijn straf niet uitstellen tot morgen. Mijn neefje heeft een speciale vraag en ik zou graag hebben dat hij vanavond geen striemen heeft."

Madir leek verward, maar gaf de opdracht aan de man om op te houden. Hij vroeg zijn gast naar meer uitleg.

"Ik ben mijn neefje al een tijdje aan het trainen in de sekskunsten en hij is een prettige en leergierige partner. Hij leert snel en hij pijpt al goed voor zijn leeftijd. Hij weet hoe hij een man moet bevredigen en hij houdt ervan om het goed te doen. Maar hij is nu op de leeftijd gekomen om voor het eerst geneukt te worden, en ik wou diegene zijn die dat met hem wou doen. Maar ik ben verdoemd, of liever uitgerust met een nogal grote lul en ik ben bevreesd dat ik hem teveel pijn zou doen. Als hij een van mijn slaven was, zou de pijn natuurlijk geen belang hebben en zou ik mezelf de pret niet ontnemen om de eerste in zijn kont te zijn, maar hij is mijn eigen vlees en bloed en ik hou van hem.

Ik heb de jongen gezegd dat hij een gepaste partner moest zoeken voor zijn eerste anale ervaring en ik heb hem gezegd dat hij mocht uitkiezen, en voor een of andere reden wil hij jouw slaaf. Je hebt een goed gebouwde jongen, en ik zie dat zijn lul niet erg groot is. Hij past dus voor dit karweitje."

John wou het uitschreeuwen dat zijn lul niet te klein was en het kwetste zijn trots dat iemand er zo over dacht. Maar zijn mond had hem al genoeg problemen bezorgd en hij zei niets.

"Ik geef de toelating, maar hij neukt ook goed met strepen op zijn achterste." zei Madir.

"Juist, maar ik wil er ook mee spelen, en ik vind een jongenskontje prettiger om aan te raken als er geen striemen op staan. Als je zo goed zou willen zijn om hem aan ons uit te lenen vannacht, zou ik je heel dankbaar zijn."

Madir ging akkoord en de mannen speelden verder. John mocht verder de gasten blijven bedienen. Toen hij in de ogen keek van de Egyptische jongens, glimlachte de jongen. De jongen had zijn kont gered, tenminste voor vanavond en de wetenschap dat hij een prachtig jongetje mocht neuken maakte hem nog dankbaarder. Verder op de avond geraakte de jongen verveeld met het spel en speelde hij met Johns genitaliën, maar dit stoorde de tiener helemaal niet.

Madir toonde de gastenkamer aan Ellmir en verdween dan met Pascal, die zijn meester zou bevredigen die nacht. De kamer die John ging delen met de Egyptische man en jongen was schaars bemeubeld, enkele kastjes en een groot bed. Maar voor het doel waarvoor hij meestal gebruikt werd, was alleen het laatste echt nodig.

"Laten we ons uitkleden," zei Ellmir en hij begon de knopen van zijn vest los te maken. Dit was natuurlijk een onnodig bevel voor John want die was al helemaal naakt. De jongere knaap stond daar en had het Engelse bevel niet begrepen.

"Doe zijn kleren uit." beval Ellmir en hij wees naar zijn neef.

John stapte naar de jongen en deed zijn vest uit en begon zijn hemd open te maken. Het leek ongelooflijk dat hij dit jongetje mocht uitkleden en straks mocht neuken, hij kende niet eens zijn naam. Ellmir had zelfs de jongens nog niet aan elkaar voorgesteld. De jongen had niet eens de luxe gekend dat er iemand zijn kleren uittrok sinds zijn moeder dit had gedaan toen hij klein was. Nu genoot hij ervan vooral omdat de ontkleder een jongen was als hijzelf en vooral dat hijzelf al naakt was maakte het nog opwindender. John keek in de ogen van de knaap toen hij zijn hemd uittrok en zijn blote borst en buik onthulde. De jongen had een prachtige huid, zacht en zonder mankementen. Bleekbruin van kleur, ver van de diep zwarte kleur van vele andere Afrikaanse jongens. Hij had kleine tepeltjes die recht stonden toen John er zachtjes met zijn handen over streelde. De oudere jongen maakte gebruik van de gelegenheid om zijn bovenlichaam te strelen.

Ellmir had zich uitgekleed en ging op het bed zitten om de slaaf zijn werk te zien doen bij zijn neef. Maar hij werd ongeduldig.

"Doe zijn broek uit," beval hij.

John gehoorzaamde graag, maar hij deed het traag en sensueel. Hij streelde de jongen zijn flanken en zijn benen terwijl hij verder deed. De jongen had geen ondergoed aan en zijn lulletje stond direct klaar, opgewonden door de strelingen van de oudere jongen. Zijn erectie was amper 5 centimeter lang. Het eikeltje was bloot, wat het teken was dat hij besneden was. Zijn scrotum was amper zichtbaar zonder enig teken van ballen die wel zouden ontwikkelen als hij ouder werd. John nam het lid beet en begon het vel heen en weer te wrijven, wat de jongen deed huiveren van pret. Hij was wel klein, maar de tiener vond hem de moeite waard om op te eten. Hij opende zijn mond en hapte het hele ding naar binnen. Hij begon het stokje af te likken met zijn tong. Hij deed dit slechts enkele seconden toen hij achter zich een bevel hoorde.

"Genoeg jongen, je moet hem neuken en niet andersom. Ga op het bed liggen en het jongetje zal je penis klaar maken om in zijn anus te dringen."

John stopte tegen zijn zin met pijpen, stond op en ging op het bed liggen zoals gevraagd. De jonge Egyptenaar keek eerst even ontgoocheld maar toen zijn oom naar de lul van de tiener wees sprong hij er naar toe zoals een jong hondje. Hij sprong op het bed, om handen en knieën en hij kroop naar Johns kruis toe. De lul van de oudere jongen was al gegroeid tot zijn 13 centimeter volle lengte door het idee wat hem te wachten stond en het dappere mannetje stak hem snel in zijn mond. John realiseerde zich dat de jongen geen beginneling was en hij begon al snel op het bed te kronkelen toen de jongen hem golven van genot door zijn lichaam joeg. Geen stukje van zijn genitaliën werd overgeslagen en het jongetje nam de hele lengte van zij penis in zij mond. Dan spuwde hij hem uit om een voor een zijn ballen op te zuigen.

"Hij is goed hé, is het niet? Ik heb het hem zelf geleerd." zei Ellmir en John knikte. De Egyptenaar strekte zich uit op het bed en hij legde zich zo dat hij de beide blote lichamen van John en van zijn neefje kon strelen. Hij boog voorover om de oudere jongen op zijn lippen te kussen voor hij zijn eigen lul begon af te rukken. John zag een glimp van het orgaan van de man en hij merkte dat de man niet gebluft had toen hij zei dat hij groot was, hij was verschrikkelijk groot. Hij was donker zoals de rest van de man, stak een goede 30 centimeter, misschien wel meer, uit een ferme bos haar. Hij had een dikke schacht en er stond een reuzengrote eikel op, nog schrikwekkender omdat hij besneden was. John zag nu waarom hij zijn neef het wou besparen om door deze verschrikkelijke lul ontmaagd zou worden. Maar de tiener besefte dat zijn eigen kont er niet zou kunnen aan ontkomen.

"Dat is genoeg, tijd om te neuken," kondigde Ellmir aan en hij trok de jongere knaap van Johns lul af. Hij sprak heel even in het Arabisch met zijn neefje. Hij legde zonder twijfel uit dat de eerste keer waarschijnlijk wel pijnlijk kon zijn. De jongen knikte dapper toen hij vroeg of hij er mee door wilde gaan? Hij was vastberaden en hij wou helemaal geen lafaard lijken in de ogen van zijn oom. Ellmir kuste de jongen teer en deed hem dan op zijn buik liggen. Hij plaatste een kussen onder de lendenen van de jongen om zijn kont in de lucht te steken en hij duwde zachtjes zijn billen open om het tere plekje van de jongen aan zijn lot bloot te stellen.

John knielde tussen de gestrekte benen van de jongens en boog voorover om de donkere welvingen te kussen. Ze zagen er onweerstaanbaar en onschuldig uit. Hij trok de billen open en bleef het roze gaatje bewonderen en het smalle streepje dat liep tot aan de basis van zijn lulletje. John vond het stukje tussen de anus en een jongenslul altijd al ongelooflijk sexy, veel mooier dan bij een man, waar het bedekt was met haar. Hij hield ervan om er over de hele lengte langs te likken en van het gekir van het jongetje dat de eigenaar was van die prachtige huidflap. Daar hield hij ook van. Nadat John naar zijn doelwit gekropen was en over de kleine anus begon te likken, liet hij zijn tong naar binnen glijden, wat nog meer pretkreetjes ontlokte van de gelukkige eigenaar.

"Wat ben je aan het doen? Ik wil dat je hem neukt met je lul, niet met je tong." zei de Egyptenaar.

"Natuurlijk mijnheer, maar ik wil hem eerst goed nat krijgen, dat maar het gemakkelijker voor hem, bij zijn eerste indringing."

"Ik heb altijd al gevonden dat een goede pijpbeurt voor het neuken genoeg was om te smeren, maar goed, ga maar door, mijn neefje lijkt ervan te genieten, er heeft nog niemand dat met hem gedaan." ging de man verder.

In andere woorden, dacht John, de man had het ook nog nooit gedaan en het was duidelijk dat hij diegene was waar de jongen het meeste seks mee had. Toen John verder likte dacht hij na hoe verschillend de mensen wel waren, waar hij nu was. Hij vond het rimmen van een jongenskontje prettig voor beide partijen, maar in deze contreien had de jongen veel geluk als hij deze behandeling van een oudere partner kreeg. Van wat hij al te weten gekomen was over de plaatselijke gewoonten, leek het wel de regel te zijn dat een man een jongenslul niet kon pijpen, eender hoe smakelijk die wel kon zijn, of dat hij zou zich nooit zou laten neuken. De meeste mannen mochten zelfs de penis van een andere man niet aanraken, hun handen zouden er af vallen als ze het zouden proberen. Maar er waren uitzonderingen. Een van hen was de meester van John, die ervan genoot om zijn slaven af te rukken, vooral terwijl hij ze aan het neuken was, maar hij deed dit alleen als hij met hen alleen was.

Het leek hier wel dat een jongen alleen maar een passieve rol mocht hebben, en onmachtig om zelf plezier te beleven. Het was zijn enige rol om de actieve partner te bevredigen, de man, door zijn lul af te zuigen en dan zich om te draaien om geneukt te worden. Je was afwel de neuker ofwel de geneukte, nooit beiden. Wat John hierover in de war bracht, was dat vele jongens die naar Madirs huis gebracht waren voor zijn eigen private orgieën, de zonen, neefjes of jongere broers waren van zijn volwassen gasten. Dat bracht hem tot de conclusie dat vele van de gasten in hun jeugd ook de passieve rol gespeeld hadden. Het leek dus wel dat ze, alhoewel ze bedreven waren in het pijpen, sperma drinken en geneukt worden, op een bepaald moment in hun leven deze geneugten moesten opgeven om de actieve rol te spelen. John was er van overtuigd dat het hier ging om de eer, dat de mannen dachten dat hun mannelijkheid zou besmeurd worden als ze de rollen zouden omkeren, maar het leek allemaal nogal idioot, want er ging langs beide kanten heel wat plezier verloren.

Na al deze gedachten merkte John dat het kontgaatje van de jongens nu heel vochtig en glibberig was. De kip was klaar om te braden. Hij ging op zijn knieën zitten en schoof zich zo dat zijn lul voor het gaatje stond. Johns tienerlul was als van ijzer alleen maar van te denken aan wat hij nu ging doen. Alhoewel een deel hem dreef om direct in het gat te stoten en hem onmiddellijk te neuken, wou hij aan die dierlijke impuls niet toegeven. Hij wou de jongen een zo mooi mogelijke ervaring geven bij zijn eerste neukbeurt. Hij wist dat de eerste maal altijd pijn deed, maar hij wilde het zo geleidelijk mogelijk doen. John had ervaring met maagdelijke jongetjes en hij wist dat het best was om traag binnen te dringen. Dit ging in tegen de raad die een van de vrienden van zijn vader gegeven had. Hij glimlachte toen hij dacht aan de excentrieke oude man, toen die zei dat het best was om zo vlug mogelijk naar binnen te stoten. Een lange kreet was beter dan enkele korte gilletjes.

Hij wou dat de jongen helemaal niet zou schreeuwen en hij begon langzaam tegen het gaatje te duwen om een stukje van zijn lul naar binnen te krijgen. Na enkele minuten had hij nog geen succes. De anale spieren van de jongen spanden zich automatisch om de indringer tegen te houden. Ellmir begon zijn geduld te verliezen.

"Komaan jongen. Harder duwen of we zitten hier de hele nacht."

"Het spijt me mijnheer, maar hij spant zich op. Kan je hem vragen om zich te ontspannen?" Ellmir zei iets tegen de jongen op een strenge toon. John wist niet of hij hem vroeg om te ontspannen of dat hij het eiste. Maar de jongen knikte en gehoorzaamde. Samen met het harder duwen van John was dit er de oorzaak van dat de anus zich genoeg opende om het topje van zijn lul naar binnen te brengen. De jongens spande zich onmiddellijk opnieuw op, maar John duwde hard genoeg om te vermijden dat hij terug naar buiten geduwd werd en plots zat zijn hele eikel er in. Hierbij gilde de jongen en John stopte met duwen. Hij stopte om zelf te genieten van het gevoel van de nauwe kont die zijn eikel omspande.

"Je bent erin nu, duw hem helemaal naar binnen, dat moet nu gemakkelijk zijn." riep Ellmir, maar John deed dit niet. Hij duwde een beetje verder en kreeg nog meer kreetjes van de jongen waar hij naar binnen drong. De jongen keek hem aan. Tranen rolden over zijn tere wangen en John besloot om hem eruit te trekken. Maar het was duidelijk dat de jongen zich niet als een lafaard aan zijn oom wou tonen en het verbaasde John dat de jongen zijn kont verder duwde om Johns lul verder naar binnen te krijgen, ondanks het ongemak. Hij besloot om door te gaan en stootte de laatste centimeters van zijn lul naar binnen. De jongen slaakte een laatste luide kreet en bleef dan stil. John begon de jongen op zijn nek te kussen en wriemelde met de zachte huid van zijn lendenen tegen de gladde huid van de rug van de jongen. John stak zijn handen onder de knaap en vond zijn piemeltje dat hij begon te manipuleren. Hij was niet verrast toen hij voelde dat het nog helemaal slap was. Zonder twijfel had de pijn in zijn kont zijn erectie die hij had van het rimmen, helemaal doen wegebben. Na enkele minuten begon hij terug stijf te worden en John zag dit als teken dat de pijn aan het verminderen was. John begon nu in en uit te bewegen.

Ondertussen was Ellmir achter John komen staan en begon hij de billen van de jongen te strelen, terwijl hij keek hoe ze heen en weer bewogen bij het neuken van zijn neefje. De Egyptenaar hield van de kont van de tiener en keek er naar uit om er naar binnen te dringen. Het kontje van zijn neefje was zonder twijfel schattig en zacht om aan te raken, maar dat van John was voller, ronder, steviger en volgens de Egyptenaar was hij neukbaarder. Hij vroeg zich af hoe het er zou uitgezien hebben als John zou gegeseld zijn. Hij stelde zich de striemen voor die de stok zou veroorzaakt hebben. Hij dacht er even aan om het zelf uit te voeren en om de oudere jongen te geselen terwijl hij de jongere aan het neuken was. Maar hij zag van het idee af omdat hij geen gruwelijk man was, alhoewel hij mensen verhandelde. Hij veroorzaakte geen pijn, alleen maar voor zijn plezier.

Hij had echter een paar klanten die wel gruwelijk waren. Een van hen sloeg altijd zijn slavenjongens met een dikke riem voor hij hen neukte, of ze zich u misdragen hadden of niet. Zijn argument was dat als hij hun pijnlijke kontjes ramde, de pijn die hij veroorzaakte, hun anussen deed samentrekken. De man had moeten toegeven dat dit slechts een licht voordeel opleverde, maar hij vond dit juist genoeg om de jongens te mogen slaan. Het feit dat dit het plezier voor de jongens die neukte verminderde deerde hem helemaal niet.

Dit was niet de enige man die Ellmir kende. Een andere die alleen tienerjongens kocht met een ronde ferme kont, gebruikte de anussen van de jongens als kandelaars om de kamer te verlichten terwijl hij at. De duivel at zijn maaltijd zelfs uit de kont van een van de jongens en gaf helemaal niet om de kreten die hij slaakte als zijn vork en zijn mes in het tere vlees van de jongen prikte. Zijn gruwel was niet beperkt tot de eetmalen. Hij hield ervan om zijn lul in een jongen te rammen tot zijn kaken pijn deden. Dan draaide hij hem om en wiste al het vocht van zijn lul om hem dan een ruwe, pijnlijke, droge neukbeurt te geven.

Een andere partner van Ellmir gebruikte zijn slaven als draagbaar toilet. Hij was te lui om zelf naar de latrine te stappen en hij plaste rechtstreeks in de mond van een jongen. Hij dreigde met een geseling als hij een druppel zou missen. Gelukkig was Ellmir, zoals de meeste van zijn klanten, niet zo duivels en lieten ze hun jongens niet onnodig lijden. Wat hem wel gruwelijk maakte was het feit dat hij jongens verkocht. Zijn enige bekommernis was winst, of de nieuwe meester nu gruwelijk was of niet.

Ellmir was niet geneigd om John te geselen, maar hem neuken stond zeker op zij agenda. Hij bewoog zich dus naar Johns hoofd om hem zijn prik te presenteren voor een voorbereidende pijpbeurt. Opnieuw stond John versteld van de enorme afmetingen van de lul van de man, maar hij genoot zo van het neuken van de neef van de man dat hij er zich niet ongerust over maakte. Hij wou hem zo nat maken als mogelijk, omdat hij zich de woorden van de man herinnerde en hij wist dat zijn eigen speeksel het enige smeermiddel ging zijn die zijn staaf zou gebruiken om door zijn achteringang te gaan. John opende zijn mond zo wijd mogelijk en wou eerst zijn eikel een beetje naar binnen werken. De Egyptenaar duwde zijn prik ogenblikkelijk in het ontstane gat totdat zijn dikke uiteinde de achterkant van zijn keel raakte. Omdat hij door zijn mond niet kon ademhalen, snurkte de tiener door zijn neus en hij trachtte de man te pijpen, maar het was niet gemakkelijk om zijn tong ook maar wat te bewegen omdat zijn orale opening helemaal vol zat.

Ellmir deed het werk voor hem en duwde zijn prik in en uit zijn hete mond. Hij genoot van het gevoel van zijn zachte lippen als ze over de lengte van zijn lul schoven. Enkele minuten later wist de man dat hij er klaar voor was. Hij trok zich uit Johns mond terug en draaide zich om, om zijn hoofddoel te bereiken. Ellmir wou niet de tijd gebruiken die de jongeling gebruikt had om in het jongere knaapje naar binnen te dringen. Hij richtte zich naar de opening en merkte dat het gat al open stond, zonder twijfel door het grote aantal penissen die de laatste weken al in die richting waren gereisd. Met een stevige stoot verbreedde de lul de opening nog een beetje en dan met een tweede stoot zat hij er in. John voelde zeker de indringing, maar het was niet zo erg als hij verwacht had. Maar toen de stormram in een beweging naar vinnen drong, voelde hij zijn kont ontbranden. Het was zijn beurt om een luide kreet te slaken, toen er meer en meer in zijn tere lichaamdeel gestoten werd. Net toen de tiener dacht dat er geen einde aan zou komen, voelde hij de schaamharen van de man tegen zijn billen en met een laatste ruk schoof het hele ding naar binnen. Ellmir gromde van voldoening omdat hij er helemaal in zat.

John had zich nog nooit zo vol gevoeld, hij voelde dat zijn anale spieren tot aan de limiet uitgerekt waren. In het begin was de pijn enorm, maar dan kwam het genot toen zijn kont traag gewoon werd aan zijn bezetter. In tegenstelling tot het jongere knaapje, werd zijn eigen lul stijf bij de indringing. Hij kon onmogelijk het jongetje verder neuken, omdat hij zich niet kon bewegen door het gewicht van de man die hem sandwichte tussen zijn buik en de romp van de jongen.

"Jij hebt een nauw kontje," fluisterde Ellmir in het oor van John en hij bleef even stil op te genieten van zijn lul die in de jongen gevangen zat. John antwoordde niet, want zijn stem zou als een schrille kreet geklonken hebben. Hij dacht echter dat de man zijn uitspraak idioot was, doordat zijn lul die afmetingen had. Het was onvoorstelbaar dat hij iemands kont niet nauw zou aanvoelen.

Toen de man begon te neuken was het plots en abrupt. Hij trok zijn lul naar achter en stootte hem er helemaal weer in. John voelde bij de eerste stoot dat alle lucht uit zijn lijf gestoten werd en hij voelde zijn kont leeg worden. Maar er was geen tijd om te verpozen want Ellmir stootte snel naar binnen en naar buiten. De man was vol lust en neukte de Engelse jongen gedurende verschillende minuten, tot hij het sperma in zijn ballen voelde opkomen. Hij stopte om zijn passies te laten bekoelen, helemaal bedolven in de kont van de jongen. Toen hij terug startte hield hij Johns heupen stevig vast en liet de jongen met zich mee bewegen, waardoor zijn stang helemaal in zijn kont bleef zitten. Dit maakte echter dat hij gedeeltelijk uit de jongere knaap getrokken werd voor Ellmir opnieuw toestootte en Johns lendenen tegen het zachte achtereind van zijn neef verpletterde. Toen hij dit herhaalde was alsof de man zijn neefje neukte in plaats van John en was alsof hij alleen maar Johns lul gebruikte om de klus te klaren. Voor John was het gevoel onbeschrijflijk, zijn prik ging in en uit de jongen, terwijl zijn achterste helemaal gevuld bleef. Dit maakte de geile tiener wild en na enkele minuten kon hij het niet meer tegenhouden en spoot hij zijn lading in de kont van het jongetje.

Ellmir voelde het orgasme van de jongen door de contracties van zijn anale doorgang en hij overspoelde zijn nek en schouders met kussen. Toen John stilaan bijkwam wist hij dat de man nog niet klaar gekomen was en hij maakte zich klaar voor het stevige rammen van zijn ingewanden. Maar dit gebeurde niet, want de man trok zich terug en rolde zich op zijn zij zodat hij zijn neefje kon zien. Hij sprak zachtjes met hem en likte de tranen van zijn zachte gezichtje, terwijl hij zei dat hij trots was op zijn favoriete neefje. Dit compliment, van de voornaamste man van zijn grote familie vulde het hart van de jongen met blijdschap en hij begon opnieuw te wenen.

John werd helemaal genegeerd, maar hij bleef liggen en ontspande zich. Zijn anus leek zo leeg nu de enorme prik van de man eruit was. John was verbaasd dat de pijn vrijwel weg was, maar hij wist dat het de volgende morgen wellicht pijn zou doen. John bekeek de twee geliefden een tijdje, voor hij merkte dat de man iets vroeg aan de jongen, waarop de jongen knikte en glimlachte. Hij liet zijn jonge lichaam naar beneden glijden en hij begon de nog steeds gezwollen eikel van de man te pijpen. John was ontsteld over hoeveel de jongen in zijn mond kon krijgen, hij zag bulten op zijn nek toen hij de reuzenlul in zijn keel propte. De Egyptenaar huiverde van genot toen de ervaren mond van de jongen zijn magie beoefende, terwijl de handjes van de jongen rond het deel van zijn schacht zaten die nog uit zijn mond stak. Nog steeds opgewonden door het geneuk meet John, duurde het niet lang voor Ellmir zijn sperma in de keel van de jongens spoot. Door de enorme afmetingen van zijn ballen was de hoeveelheid sperma meer dan de jongen kon verwerken en een flinke hoeveelheid witte room lekte door de schattige lippen van de jongen en liep langs de schacht van de ejaculerende staaf. Wanneer de fontein uiteindelijk stopte deed de jongen wat elke taakbewuste neef zou doen en hij begon de lul van zijn oom proper te maken tot hij blonk.

Hij duwde jongen opnieuw op zich en overlaadde het gezicht weer met zijn liefdevolle kussen. Dan legde hij hem te slapen. Toen de jongen indommelde streelde de Egyptenaar over zijn rug en liet dan zijn hand afdalen naar zijn zachte kontje, Hij keek uit naar de dag hijzelf kon genieten van het kontje van de jongen. Hij wist dat hij moest wachten tot de jongen wat ouder was en meer bedreven om geneukt te worden, maar de man was ongeduldig en hij wist niet of hij nog veel langer zou kunnen weerstaan.

Ellmir en de jongen gingen de volgende vroeg morgen weg, zodat de man de tijd niet meer had om John te neuken. De jongen was hierover eerder opgelucht, omdat zijn kont zo pijn deed dat hij amper kon stappen. Zijn achterste werd nog meer gerust gelaten omdat Madir blijkbaar vergeten was om zijn geseling uit te voeren die hij John beloofd had zijden de uitbarsting van gisteren. Misschien had hij medelijden met de jongen door de vreemde manier waarop hij stapte en vond hij dat de kont van de jongen al genoeg afgezien had. Maar dit was het niet waar Johns brein mee bezig was, hij dacht aan het nieuws dat hij gehoord had van Ellmir. Hij was uitgelaten dat hij hoorde dat zijn broertje nog leefde, beter nog, hij wist zelfs waar ze waren. Hij wist het niet zeker, maar hij voelde dat Abdul Jamie ook wel zou gehouden hebben. De man had het voor 10-jarige blondjes, zoals Billy, en zeker zoals Jamie, die zelfs nog mooier was dan zijn broer. Maar hoe geruststellend dit nieuws ook was, hij moest eerst zelf vrij komen voor hij ze zou kunnen bevrijden. Eigenlijk was het goed dat hij een pijnlijke kont had, want nu moest hij enkele dagen wachten om een ontsnapping te wagen. Zo kon hij een plan bedenken in plaats van iets in het wilde weg te doen .

"Ik heb beslist dat ik vanavond weg ga," zei hij aan Pascal toen ze de meester zijn slaapkamer aan het poetsen waren. De Franse jongen was onthutst en keek rond in de kamer om er zeker van te zijn dat ze alleen waren."

"Ben je gek. Ze doden je als het mislukt."

"Ik zal er moeten voor zorgen om niet te mislullen, Pascal, ik heb een waterdicht plan. Kom je met me mee?"

De Franse jongen bekeek hem somber. Hij had al gevreesd dat de Engelse jongen zoiets zou wagen nu hij te weten gekomen was waar zijn broertje zat, twee dagen geleden. Hij bleef even stil om over zijn antwoord na te denken, maar dan liet hij beschaamd zijn hoofd zakken.

"Ik kan niet. Ik ben bang. Verplicht me alsjeblieft niet."

John had dit antwoord verwacht, maar hij was toch ontgoocheld. Hij was liever samen met hem weggelopen, maar als het moest ging hij alleen.

"Wil je echt de slaaf van Madir blijven, je hele leven lang?"

"Neen, natuurlijk niet. Maar John, denk aan de oudere slaven van de meester, die die weggegaan zijn, nadat wij aankwamen. Hij zei ons dat hij ze vrij zou laten en dat hij ons ook vrij zou laten als we hem loyaal zouden dienen. We zijn nu 14 en als we 16 of 17 zijn zal hij ons niet meer leuk vinden en zal hij ons vrij laten. Twee of drie jaar is niet zo lang meer, het heeft zijn voordelen," zei de jongen, het laatste stukje met een glimlach.

"Misschien, maar ik kan evenveel seksen als ik vrij ben. Trouwens, we weten niet of de meester loog toen hij zei dat hij die twee ging vrij laten. Hij kan ze ook verkocht hebben."

Het tweetal kibbelde nog even, maar het was duidelijk dat ze alle twee op hun standpunt zouden blijven. Tenslotte probeerde Pascal nog eens te smeken omdat hij zag dat John zeker was van zijn zaak.

"Laat me hier niet alleen achter, ik kan het zonder jou niet uithouden."

Dit argument kon John niet zo gemakkelijk weerleggen. Hij stapte naar zijn vriend toe en legde zijn arm rond hem en kuste hem teer op het voorhoofd.

"Wees niet ongerust, ik zal je niet vergeten. Het is duidelijk dat de slavernij hier ook niet legaal is. Waarom heeft men ons anders negens naartoe gebracht? Waarom lopen we niet geketend op straat? Waarom zorgt hij er voor dat we alleen maar gezien worden door zijn bedienden en zijn vrienden? Als ik ontsnapt ben ga ik de autoriteiten verwittigen van wat er hier gebeurt, en dan kom ik hier terug met de politie en zal ik je bevrijden. Dan gaan we mijn broer en mijn vriend halen bij Abdul en zorgen we ervoor dat die duivel achter de tralies belandt.

Dit leek een simpel plan voor de Franse jongen, maar hij was nog steeds bang. Er waren te veel onzekerheden over het leven hier. Alles was hier vreemd voor hen. Nu de discussie ten einde was bedreven de jongens de liefde op de vloer van kamer van hun meester, misschien wel voor de laatste keer. Madir was weg, ze kon dus hun tijd nemen en elkaar op hun eigen manier vaarwel zeggen.

Alhoewel de jongens de kamer geërfd hadden van de voormalige jongensslaven van Madir, sliepen ze er niet veel in, omdat ze meestal in het bed van hun meester sliepen, of in de gastenkamer met een van zijn vrienden. Soms was hun meester weg, zonder twijfel om te gaan gokken bij een van zijn vrienden en als ze even goede gastheren als Madir zou hij de nacht doorbrengen bij een of andere mooie jongen. Vanavond was zo een gelegenheid en John wist dat hij nog een tijdje zou moeten wachten op een volgende gelegenheid. Naast Pascal en hijzelf had Madir nog twee bedienden en drie wachters. Een van hen begeleidde steeds de meester als een soort van lijfwacht en een van hen sliep niet in het huis van Madir. Er bleef dus een bediende over, een oudere ongevaarlijke man die kookte en nog twee wachters. De eerste ging steeds vroeg naar bed en zou geen problemen opleveren, maar een van de wachters moest ’s nachts wakker blijven om te zien of er niet ingebroken werd, of uitgebroken. Maar John had al eens gezien dat de man die die taak moest uitvoeren lag te snurken op een stoel naast de deur. Omdat John de sleutel van de poort niet kon bemachtigen moest hij wel over de muur klimmen. Omdat Madir de jongens toeliet om overal rond te lopen had John de gelegenheid gehad om heel de muur te onderzoeken. Hij had ontdekt dat op een bepaalde plats er een aantal spijkers weg waren. Dat was achteraan ergens op een plaats waar er weinig kans was om gezien te worden. Johns plan was eenvoudig en effectief. Wachten tot de wachter sliep of insluimerde, dan een tafel naar de muur slepen, waar er spijkers weg waren, en dan erover kruipen.

Hoe gemakkelijk de ontsnapping ook leek, John was heel zenuwachtig als de nacht inviel en het ogenblik van handelen kwam snel naderbij. Hij zat gespannen in de slaapkamer van de jongens en achtte tot iedereen sliep. Pascal had zich al uitgekleed en lag in het enige bed in de kamer, maar hij kon niet slapen. De jongens hadden de laatste uren bijna niet met elkaar gesproken omdat ze allebei met hun gedachten en angsten zaten bij de dingen die stonden te gebeuren. Eindelijk was heel het huis stil en John nam zijn moed in beide handen. Hij besloot dat het moment gekomen was om te handelen. Hij stapte stil naar Pascal toe en kuste hem teer vaarwel, maar de Franse jongen was te onthutst en te beschaamd om de omhelzing te beantwoorden. Hij stapte op zijn tippen de kamer uit. John hoorde zachtjes achter hem de woorden ‘Veel geluk’.

John controleerde eerst de kamers van de kok en de wachters, maar alles was rustig. Dan kroop hij naar een van de vensters aan de voorkant van het huis, hopend dat de wachter ook in dromenland zou zijn. Zijn hart begon sneller te slaan toen hij de schaduw van de man buiten zag, ineengedoken in een stoel, met zijn hoofd op zijn borst. De stoel stond met de achterkant naar de hoofdpoort. De man dacht blijkbaar dat hij in die positie zou wakker worden als Madir terug kwam. John staarde de vredige figuur een tijdje aan, tot hij er zeker van was dat de man diep in slaap was, en niet alleen zat te rusten, maar hij bewoog zich niet. Hij realiseerde zich dat hij niet veel tijd meer had voor de man zou wakker worden en John begon zijn plan ten uitvoer te brengen. Hij haalde een tafeltje uit de hal en droeg door een achteruitgang naar buiten. Hij zette het tafeltje aan het stuk van de muur dat hij uitgekozen had om over te klimmen. De muur was drie meter hoog. Het tafeltje was iets minder dan een meter en John ongeveer anderhalve meter, dus moest hij zijn armen helemaal uitstrekken om aan de rand van de muur te komen. Hij greep de rand vast, goed voelend waar er geen spijkers zaten en trok zichzelf omhoog. John geraakte met zijn kin over de rand en probeerde er verder op te kruipen, maar hij verloor zijn houvast en viel niet al te zacht op het tafeltje. John vloekte en rende achter de hoek van een muurtje, buiten het zicht van de wachter. Hij wachtte verlamd van schrik, maar het leek wel dat de man stevig in slaap was.

Omdat hij iets hoger nodig had sloop hij terug het huis in om een stoel te zoeken. Met de stoel op het tafeltje slaagde hij er in om met zijn hoofd boven de rand te komen, alhoewel alles wat schommelde toen hij op de stoel stond. Hij greep zich goed vast aan de muur en trok zich met al zijn kracht omhoog. Dan, met het gemak van een echte jongen, tilde hij zijn voet omhoog tot op de muur? Hij verloor geen tijd en sprong over de rand. Hij viel omlaag en wist niet wat er aan de andere kant zou zijn. Gelukkig landde hij op een soort hok, wat zijn val brak. Daar rolde hij af en hij belandde op de grond. De kippen in het hok begonnen lawaai te maken en John, die hier langer wou blijven keek rond om te zien wat hij nu kon doen. Het leek wel dat hij in de tuin van een buurman zat, maar gelukkig was er hier geen muur. John liep door de tuin en bereikte een smerige weg achter het eigendom. Hij holde onmiddellijk weg van het huis van Madir, zo snel als zijn benen hem konden dragen.

John had er geen idee van hoelang hij gelopen had tot hij vertraagde en aan de rand van de weg ging zitten. Hij kwam stilaan bij en keek rond. Het was erg donker, er was alleen het licht van de maan en de sterren. Hij was nog steeds in de stad, een residentieel stuk met kleine woningen bij elkaar. Hij wist niet hoe laat het was, hij veronderstelde dat het vroeg in de ochtend was. Geen geluidje verstoorde de vreemde stilte. John besliste dat hij die nacht nog iets moest afwerken, hij zou de autoriteiten moeten waarschuwen, maar op dit uur zou er allicht niemand aanwezig. Het beste wat hij kon doen was een plekte te vinden waar hij kon uitrusten. Hij keek rond en ontdekte een open stuk met hoog gras en enkele struiken. Hij legde zich onder een grote struik, maakte het zich gemakkelijk en probeerde zich, voor het eerst in uren even te ontspannen. Hij wou niet slapen, alleen maar rusten tot het licht werd. Maar de lange nacht en de spanningen eisten hun tol op het jonge lichaam van de knaap en al snel viel hij in slaap.

Toen John wakker werd panikeerde hij even. Hij zag dat de zon al heel hoog aan de hemel stond en besefte dat hij lang geslapen had. In tegenstelling tot de stilte van de nacht hoorde hij het lawaai van de buurt. Hij hoorde honden blaffen, kinderen schreeuwen en huilen en een regelmatig gebonk, alsof er iemand met een hamer werkte. Hij stond op en rekte zich uit. Hij stapte terug naar de weg. Het was licht nu en hij zag dat hij in een buitenwijk van de stad was, een arme buurt. Een oude man dreef wat ongezond vee de weg op, enkele vrouwen wasten kleren in kuipen voor hun huizen en kinderen renden rond en speelden. John stapte naar het voornaamste deel van de stad en hij realiseerde zich dat hij er geen idee van had van waar hij deze nacht gekomen was. Hij was bang dat hij terug in dezelfde richting stapte.

Hij werd nog angstiger toen hij besefte dat iedereen naar hem keek toen hij over de weg stapte. Het werd hem duidelijk dat hij er anders uitzag dan de anderen, blond haar, een blekere huid en blauwe ogen. Zelfs door zijn kleding viel hij op. John had het enige aan dat hij bezat, de spullen die Abdul hem gegeven had op het schip. Madir had er hen nooit andere gegeven omdat hij hen liever naakt in huis zag rondlopen. De kleren die hij droeg kwamen niet uit een dure fabriek en waren fel gekleurd, rode broek en blauw met gele tuniek. Dit was fel in contrast met de grauwe kleuren van de simpele kledij van de bewoners van deze buurt, hun vuile meestal versleten kleren waren meestal bruin of grijs.

Kinderen liepen rond en hij werd erg ongerust toen een man die in een klein winkeltje werkte hem riep. "Kom Jongen." Hij begreep genoeg Turks om dit te verstaan. Hij werd zenuwachtig en versnelde, hij trachtte iedereen te ontwijken, vooral oogcontact te vermijden. Een jong meisje van 6 – 7 jaar begon hem te volgen en zei iets tegen hem. Ze had nog een kleiner kind aan haar hand, een jongetje van 3 of 4 jaar, naakt onder zijn middel. Beide kinderen waren vies en zagen er hongerig uit, en John zag dat ze naar geld bedelden, maar hij had niets om hen te geen. Hij zag de arme mensen die hier woonden, het was duidelijk dat zijn meester in een andere wereld leefde. Hij had goed te eten, lekkere drankjes en eindeloos plezier. Zelfs John en Pascal waren beter af dan de mensen hier. Alhoewel ze vrij waren, moesten ze altijd bekommerd zijn of ze zichzelf of hun kinderen elke dag konden te eten geven.

Toen hij daaraan dacht, herinnerde John zich dat hij een wegloper was en toen hij verder de stad in liep werden de straten drukker en werd hij alsmaar meer bekeken. Hij begon paranoïde te worden dat sommige mensen hem zouden herkennen, misschien als gast van zijn meester. Hij besefte ook dat het vrij laat in de ochtend was en dat Madir ontdekt had dat hij weg was. Hij had wellicht zijn agenten al uitgestuurd om hem te vinden. John besefte dat hij gemakkelijk op te merken was. Hij moest snel handelen, hij moest de autoriteiten contacteren, de politie, voor hij gevonden werd. Hij had er geen idee hoe een politieman er hier uit zag. Misschien was er hier zelfs geen politie. Het was onwaarschijnlijk dat hij hier op straat het vriendelijk gezicht van een bobby zou te zien krijgen, met zijn blauwe uniform en zijn grote ovalen helm, met een houten matrak aan zijn zij. Neen, hij dacht eerder dat de politie een militie zou zijn, opgeleid door de autoriteiten om de wet te handhaven, maar hoe die er uit zagen wist hij niet.

In het deel van de stad waar hij nu was, waren de straten smaller, hoge gebouwen stonden tegen elkaar aan elke kant van de straat. John keek naar elk gebouw om te zien of het een officieel gebouw was. Hij zag niets dat er op leek, alleen maar kleine winkeltjes en privéwoningen. Tenslotte kwam hij op een plein waar er markt was. Nu begon John te panikeren, heel het plein was vol volk en hij passeerde niemand die hem, een mooie blonde knaap, niet bekeek. Velen stopten en trachtten met hem te praten, of met hun handen door zijn gouden haren te strelen. John negeerde dit allemaal en stapte voorwaarts tot zijn achtervolgers in de massa verdwenen. Eindelijk bemerkte hij iets dat er interessant uit zag. In een marktstalletje waren twee mannen aan het ruzie maken, terwijl een derde erbij stond. Die derde man had een geweer over zijn schouders en John was er van overtuigd dat dit een official was, omdat hij nog niemand anders een wapen had zien dragen.

John stapte naar het groepje, en toen hij bij hen stopte, hielden de mannen op met praten en staarden ze naar de nieuwkomer. Hij negeerde de twee ruziemakers, straathandelaars, en John wendde zich tot de man met het wapen. Hij vroeg hem in het Engels of hij een politieman was. De man keek hem verbaasd aan en nadat hij wat trager en eenvoudiger gesproken had, besefte John dat de man niets begreep van de taal van het Britse rijk. John probeerde het beetje Turks dat hij kende. Hij kende het woord voor help, het woord voor jongen en het woord voor slaaf. Hiermee en met gebaren trachtte hij de volwassene duidelijk te maken wat hij bedoelde. De man luisterde ernstig en geduldig, maar hij leek geërgerd door het gebrek aan kennis van het Turks van de jongen. De twee andere mannen die geamuseerd toekeken, waren hun eigen discussie vergeten. Een van de mannen begon John te strelen, maar het was niet duidelijk of dit nu voor zijn eigen plezier was of om de jongen te troosten. Nadat John klaar was, begonnen de drie mannen een geanimeerd gesprek, waar John helemaal niets van begreep. Nadat ze klaar waren knikte de man met het wapen en gebaarde hij John om hem te volgen.

Zijn hart klopte razendsnel en de jonge tiener deed wat hem bevolen was. Hij volgde de man van dichtbij om zich te verzekeren van zijn bijstand, moest iemand hem langs achter beetpakken. Het duo ging niet ver, ze verlieten het plein en stapten een straatje in, dan door een kleine houten deur in een gebouw. John had geen plaatje gezien om aan te duiden waar ze waren, hij zou dit nooit alleen gevonden hebben. Ze stapten door een gangetje in een grote kamer, waar enkele mannen rond een tafel zaten te praten. Hun geweren stonden tegen de muur Ze stopten hun gesprek toen ze binnen kwamen. De man die bij John was wees naar een stoel tegen de muur en begon met zijn collega’s te praten. John ging op de stoel zitten en bekeek angstig de pratende mannen. Een Turkse jongen die even oud leek als John, boende de vloer. Toen hij naar de jongen keek glimlachte hij even. John glimlachte terug maar bleef de tafel bekijken. Hij begreep heel weinig van wat ze zegden, maar trachtte hun gedachten te lezen aan de hand van hun gezichtsuitdrukkingen. De mannen keken dikwijls naar hem, sommigen met argwaan, anderen gewoon nieuwsgierig, nog anderen glimlachten. Maar hun glimlach was niet zoals die van de boenende jongens, die warm en echt was, het was meer minachting, meesmuilend en soms zelfs wellustig.

Eindelijk kwam er een einde aan hun gesprek en een man met een grote baard kwam naar de jongen en bekeek hem even. Hij brabbelde iets wat Joh niet verstond, en herhaalde dit dan wat trager. John verstond ‘chef’ en ‘weg’. Hij veronderstelde dat hun chef weg was. John knikte, de mannen gingen duidelijk niets doen voor hij terug was. De man nam de handen van de jongens vast en bracht hem langs een gang naar een andere kamer. Die was klein en er stonden een tafel en twee stoelen in. Het enige licht kwam door een smal, hoog venster. John ging zitten en de man zei iets waaruit John opmaakte dat hij moest wachten, dan ging hij buiten en sloot de deur.

John was nerveus en wist niet hoe de dingen zouden aflopen, maar hij was blij dat tot nu toe de mannen niet vijandig waren en hem niet geketend hadden en hem in de gevangenis gegooid. Samen met een gevoel van angst kreeg John een gevoel van geluk zoals je voelt als je iets bereikt waar je al lang op gewacht hebt. Sinds Jack hen ontvoerd had, enkele weken geleden, had John alles maar laten gebeuren. Doorheen alle gruwelijke en onrechtvaardige dingen die er gebeurd waren, inclusief de scheiding met zijn broertje en zijn vriend, had John niets gedaan. Nu nam hij de dingen weer in eigen handen, hij toonde de wil om voor zichzelf op te komen en te weerstaan aan de anderen. Wie weet, als de dingen zo snel gingen als hij hoopte, kon de politie vanavond al een raid organiseren en zou hij in minder dan 24 uur weer met Pascal verenigd worden.

John moest minstens een uur wachten voor de deur van de kamer opnieuw open ging. De man die binnen kwam herkende John als een van hen die in de grote kamer was, hij wist dus dat dit niet de chef was. Het was een van d kleinere mannen, glad geschoren, et een brede glimlach op zijn gezicht toen hij de jongen bekeek. Hij had een beker water bij zich en een schotel met wat brood op. Hij zette dit op de tafel voor John. John had dorst, hij dronk dus snel het water op, maar door de zenuwen had hij weinig honger, hij wou dus eigenlijk niet eten. Maar hij wilde niet onbeleefd zijn en hij begon er aan te knabbelen.

De man bleef in de kamer en ging op een stoel naast de jongen zitten. John vond het vervelend dat de man hem bekeek terwijl hij at, en het werd nog vervelender toen hij hem door zijn blonde haren begon te strelen. Ik ben geen hond, wou John zeggen, maar hij wou de man niet van zijn stuk brengen en hij glimlachte naar hem, en liet hem verder strelen. Omdat de jongen glimlachte dacht de man dat dit een uitnodiging was en hij begon ook andere delen van zijn lichaam te betasten, hij betaste zijn gezicht en dan de binnenkant van zijn dijen. Voor John leek dit nog allemaal onschuldig, maar hij schrok toen hij zag dat er in de broek van de man een tent groeide. De man glimlachte nog meer toen hij zag dat John zijn erectie bemerkte. Dan keek hij diep in zijn ogen en knikte eens en omdat hij geen reactie kreeg, raakte hij zijn lippen aan en ging dan met diezelfde hand naar het topje van zijn lul. John begreep onmiddellijk dat de man om een blow-job vroeg en hij was verbaasd hoe snel hij dit vroeg, zonder enig voorspel. John dacht de man te zeggen dat hij moest ophouden, maar hij twijfelde. Hij moest de politie aan zijn kant krijgen, hij wilde dat zij hem graag hadden en hem zouden helpen. Hij had hen al gezegd dat hij een slaaf was en het was niet verwonderlijk dat zij dachten dat slaven moesten doen waar ze goed in waren. Deze man was een opportunist, hij zag een jongetje dat hulp nodig had en hij zou voordeel halen uit de situatie.

John knikte naar de man dat hij het zou doen en op de man zijn gezicht verscheen waar geluk. Eigenlijk schrok hij niet terug van deze job. Hij was de tel verloren van het aantal lullen dat hij de laatste jaren al had afgezogen en hij deed het eigenlijk graag, maar hij had liever smakelijke jongenslullen. Maar hij was voor het ogenblik niet in stemming en bezorgd om wat er te gebeuren stond en het lot van zijn vrienden. De man had deze zorgen niet en stond op, trok zijn broek omlaag en presenteerde zijn rechtopstaande lul aan de jongen. Hij was lang en slank, besneden zoals iedereen hier in de omtrek en wat voorvocht lekte uit de top, zo opgewonden was de man.

Hij zette zijn lul recht voor de mand van de tiener. John opende zijn mond en liet hem naar binnen glijden. Hij was van plan om de man een lange rustgevende beurt te geven om hem te tonen wat een expert hij was, maar het was duidelijk dat de Turk snel wou verlost worden, want hij begon de jongen onmiddellijk te neuken in zijn gezicht. In geen tijd spoot hij zijn sperma in de mond van de jongen, wat John inslikte om te vermijden dat het spul op de zijn kleren lekte. Onmiddellijk nadat hij zijn ballen geledigd had en nadat John de slap worden lul gereinigd had, trok hij zijn lul uit zijn mond, trok hij zijn broek terug op en verliet de kamer, zonder te bedanken.

Na tien minuten kwam er een andere politieman binnen, ook met een glas water. Dit was een ruw uitziende man, groter dan de vorige, met een gezicht dat men niet kon vertrouwen. Hij zette het water neer, ging voor de jongen staan en trok zijn broek omlaag om de jongen zijn grote, nog slappe prik te tonen. John moest zelfs niet vragen wat de man wou, hij had het zelfs verwacht. Zonder twijfel had zijn vorige bezoeker alles verteld aan zijn collega’s, dat het blonde jongetje een blow-job gaf voor een glas water. John had het een beetje uitgelokt door de eerste man zo snel terwille te zijn. Hij moest er dus voor zorgen dat zijn tweede bezoeker zich zou afvragen waarom zijn lul niet goed genoeg was. Dus zette hij zich klaar om de man te pijpen.

Deze keer was het moeilijker. De lul groeide tot een enorme afmeting toen hij stijf was. De man wou zijn ganse lul in de jongen zijn keel krijgen en liet hem daar een tijdje zitten. Hij genoot van het gevoel en John moest door zijn neus adem halen terwijl die gekriebeld werd door het schaamhaar van de man. John wist niet meer hoe lang hij de lul aan het pijpen was, maar de man hield het langer vol dan de eerste, voor zijn sperma in zijn maag terecht kwam.

John moest zijn kaken masseren om er terug gevoel in te krijgen, tot de derde man binnen kwam, met een glas water. Het volgende uur werkte hij zich door een zestal mannen. Johns kaken deden pijn, maar hij hoopte dat het huis nu vol zat met bevredigde mannen die nu bereid waren hem te helpen. Twee uur later zag hij de chef. De man groette de jongen met een knik, nadat hij enkele orders gegeven had. Enkele ogenblikken later werd de jongen naar het kantoor van de chef gebracht en ging hij voor zijn bureau zitten.

Het was een klein, smerig kantoortje waar de vies uitziende chef zat. ER stonden slechts enkele stoelen in, een groot bureau en enkele kastjes. Ondanks zijn uiterlijk, hij had zich duidelijk niet geschoren vanmorgen, straalde zijn gezicht autoriteit uit. Zijn mannen leken doodsbenauwd van hem. Maar zijn opvoeding waren niet evenredig met zijn leiderschap en de man kende maar even weinig Engels als zijn manschappen. John was gefrustreerd. Waarom konden de slechte mannen zoals Abdul en Madir zo goed Engels spreken en de goede mannen, zo hoopte hij, kenden er helemaal niets van. Maar hij realiseerde zich dat die eersten goed bereisde aristocraten waren, terwijl de laatsten slechts plaatselijke officiëlen waren.

John was dus overgeleverd aan zijn eigen armzalige kennis van het Turks, plus een mengeling van gebaren en tekeningen, om zijn ongelukkige verhaal te vertellen. Hij vertelde dat hij ontvoerd werd uit Engeland, naar Turkije gebracht werd, verkocht aan Madir en dan ontsnapt. De man scheen geïnteresseerd en schreef enkele dingen op die John niet kon lezen. Hij kon dus niet controleren wat hij genoteerd had. Toen John hem de volledige naam van Madir gaf, wilde de chef zijn adres kennen, wat John ongelukkig genoeg niet kende. Maar hij wist ongeveer in welk deel van de stad het was. Met deze informatie, ging de chef een tijdje weg en John hoopte dat ij ging uitzoeken waar hij als slaaf gehouden werd.

Bij zijn terugkomst was de chef in een joviale bui en hij begon met de jongen te kletsen. Alhoewel de jongen slechts een fractie begreep van wat hij zei, knikte hij waar hij dacht dat het nodig was. Ondanks zijn uiterlijk begon John de man te appreciëren. Hij zag eruit als iemand die wist wat hij wou, iemand die beter kon handelen als praten. Door het grote venster kon John zien dat de zon aan het onder gaan was. Het was al laat in de namiddag en hij realiseerde zich dat hij al uren in dit gebouw zat. De man riep iets, er kwam iemand binnen en hij luisterde naar de bevelen.

Een half uurtje later kwam de man binnen met een schotel voedsel. Hij zette de schoten voor de chef die John uitnodigde om mee van het feest te genieten. Johns eetlust was teruggekeerd en hij begon te eten. Niet zo veel als de man, die hongerig was als een wolf. De man die het eten gebracht had bleef even en praatte was met hem. John begreep alleen maar dat het over hem ging en soms zei de man iets waardoor de chef hem aan keek en dan in lachen uitbarstte. John was een beetje verveeld en hij vroeg zich af of de man zijn chef verteld had dat John al zijn manschappen gepijpt had en taakbewust al het sperma had opgedronken. Wat hij ook zei, de chef bekeek de jongen op verschillende manieren en toen het voedsel op was, beval hij de man de schotel mee te nemen en weg te gaan.

Er werd een tijdje niet gesproken en de chef ging terug zitten en staarde naar de jongen, alsof hij over zijn volgende handeling moest nadenken. Het was buiten bijna donker en de man stak een olielamp aan voor hij de jongen nog eens bekeek. De jongeling leek in het gedimde licht nog mooier dan voordien, het gele licht weerkaatste op zijn prachtige huid. John werd een beetje zenuwachtig en dit gevoel werd nog erger toen de chef rechtstond en de deur ging sluiten. Hij ging dan naar het raam en sloot de luiken. Toen hij terug ging zitten duwde hij zijn stoel achteruit zodat hij niet meer aan zijn bureau zat. Nu lag er onverholen lust in zijn ogen en hij stak een vinger op. Hij gebood de jongen om dichter te komen. Nerveus en opgewonden wist John dat hij moest gehoorzamen en niet alleen omdat hij de hulp van de man nodig had, maar hij werd aangetrokken door een soort magnetisme van het machtsgevoel dat de chef uitstraalde. John realiseerde zich dat het verkeerd was om aan de verlangens van de mannen toe te geven, deze was diegene die hij aan zijn kant moest hebben, de anderen waren maar handlangers die de wil van hun baas uitvoerden. John had zich kunnen sparen voor alleen deze man, zijn vorige acties deden hem alleen maar op een hoertje lijken.

De chef duwde zijn broek op zijn enkels maar bleef op zijn stoel zitten, zijn gedeeltelijk stijve lul lag tussen zijn behaarde dijen. John wachtte niet op het bevel om hem te pijpen, hij liet zich op zijn knieën zakken en nam het slecht ruikend orgaan in zijn mond. Het voelen van de zachte lippen van de jongen deed zijn bloed naar zijn kloppende paal stromen. De chef kreunde van genot en duwde zichzelf nog dieper in die heerlijke mond. Johns ervaren tong flapperde rond zijn eikel en zijn schacht en verhoogde het plezier van zijn eigenaar nog meer. Hoe meer de man kreunde, hoe feller John bleef zuigen, tot hij de ballen van de man voelde tintelen en hij zich voorbereidde om de zoveelste lading kleverig vocht van die dag op te drinken. Maar deze keer kreeg hij het niet, want de chef trok zijn prik terug net voor het ultieme moment. Hij gebood John om op te staan en greep naar zijn broek en trok het kledingstuk tot aan zijn enkels. De man wees naar het bureau en John wist wat hij moest doen. Toen hij de mannen pijpte had hij kunnen weten dat de chef iets beters zou willen. John legde zich over het bureau en stak zijn handen achteruit om zijn billen open te trekken. De man stond achter hem en nam zelfs de tijd niet om zijn zachte billen even te strelen. Maar ongeduldig schoof hij zijn lul in het aangeboden gat. Gezien de enorme afmetingen van de laatste lul die erin gezeten had, schoof de lul van de chef, die normale afmetingen had, vlug naar binnen en begon hij zijn neukbewegingen.

Toen de lul in zijn kont stootte begon John meer en meer opgewonden te geraken. De anale indringer gleed over de prostaat van de jongen en maakte zijn lul keihard. John nam hem in zijn hand en rukte eraan in het tempo van de stoten in zijn kont. Hij wist dat hij het niet lang ging uithouden en in geen tijd spoot hij zijn tienerzaad op de grond onder het bureau, waar het gelukkig zo smerig was dat het geen verschil uitmaakte. De spasmen in zijn anus toen hij klaar kwam waren voldoende om de chef te doen climaxen en hij vuurde zijn room diep af in Johns anale doorgang, waar het minder rommel zou maken.

De chef bleef een lange tijd in positie, met zijn volle gewicht op de jongen. Hij wachtte tot zijn passies helemaal bekoeld waren, dan trok hij zijn slappe lul traag uit het neukgat. John trachtte ook recht te staan, maar hij werd terug geduwd en hij bleef dus waar hij was. De chef ging zitten en staarde naar het lieflijke blote kontje, met de anus nog steeds open. Zo bleven ze een tijdje, niemand zei iets en John vroeg zich af of de man aan het wachten was tot hij terug op krachten gekomen was voor een tweede rit. Maar voor dit gebeurde werd er zachtjes op de deur geklopt en de chef tok zijn broek terug op en gebood aan John om hetzelfde te doen. John ging terug op zijn stoel zitten en alles was zoals voorheen toen de chef de deur open deed en een kort gesprek voerde met de man die geklopt had.

De andere man kwam binnen en de chef ging weg en sloot de deur achter zich. John herkende de nieuwkomer als de kleine man die hij eerder die dag gepijpt had. De man zag er eerder zielig uit, hij keek naar zijn schoenen en keek niet naar de jongen. John was hierover een beetje verbaasd omdat de man hem voordien goed had bekeken. Maar nu ontweek hij hem, was hij teruggetrokken, alsof hij zich ergens schuldig om voelde. John veronderstelde dat dit was voor wat hij de jongen eerder die dag had gevraagd.

Het wachten duurde lang en de minuten kropen voorbij. John dacht dat de chef weggegaan was om Madir te gaan arresteren. Dat leek hem een zalig idee, maar hij wou dat ze het hem verteld hadden. Tenslotte hoorde hij voetstappen in de gang en de deur zwaaide open. De chef kwam eerst naar binnen en John bestierf het bijna toen hij zag wie er ook binnen kwam. Het was Madir. Hij was niet geboeid of omringd door bewakers. Hij was alleen met een mengeling van kalmte en woede op zijn gezicht. Hij staarde naar John en wendde zich tot de chef. De mannen spraken met elkaar. John was beginnen beven als een riet en hij zag dat Madir aan de chef een leren buidel gaf, zonder twijfel vol met geld. Het was losgeld, hij was verraden. Johns hart zond onder de grond. Na alles wat hij gedaan had, na het plezier dat hij hen gegeven had gaven de bastaards hem weg voor geld. Hoe naïef was hij geweest om te denken dat die slecht betaalde politiemannen een arme jongen als hij zouden helpen als ze er veel geld konden voor krijgen.

Een van de wachten van Madir kwam de kamer binnen. Hij droeg handboeien, een knevel en een masker. John was nog te verward om tegen te pruttelen toen de knevel in zijn mond gestoken werd. Zijn emoties namen het over en hij viel in zwijm voor het masker over zijn hoofd getrokken werd.

John herinnerde zich niets van de reis terug naar het huis van Madir, en hoe hij eenmaal daar naar de zitkamer gedragen werd, zijn kleren van zijn lichaam getrokken werden en gescheurd voor zijn ogen. Zelfs toen hij vastgebonden werd aan een van de pilaren kon hij niets terug doen. Het was maar bij de eerste pijn van de stok die het vlees van zijn achterste drong dat hij terug bij zijn zinnen kwam en hij terug in het land van de levenden kwam.

Madir zelf hanteerde de stok en eenmaal dat hij zag dat de jongen zijn aandacht kreeg, begon hij hem de les te lezen tussen elke slag. Madir vertelde hoe goed hij geweest was voor John, hoe hij hem gevoed had en zijn fouten had getolereerd zonder straf. Hij herinnerde de jongen eraan hoeveel vrijheid zijn slaven kregen en ze niet geketend werden. Hoe hen toeliet om in het huis en in de tuin rond te lopen. Hij voer uit hoe kwaad en ontgoocheld hij was dat John het vertrouwen geschonden had dat hij hem gegeven had en de zwaarste zonde beging die een slaaf kan begaan, weglopen. John had natuurlijk al zijn uitspraken kunnen tegenspreken, door de man te zeggen dat hij niet uit eigen vrije wil slaaf geworden was.. Ze kregen wel wat vrijheid, maar ze waren nog steeds opgesloten tussen de muren van het huis. John kon stellen dat de man zijn pleziertjes bij hem kreeg, wanneer hij maar wilde, zonder te overwegen of de slavenjongen het wou of niet. John zei niets, en zou hem niets opgebracht hebben. Hij had het te druk met schreeuwen en gillen elke keer als hij door de stok geslagen werd.

Ze waren de tel kwijt hoe dikwijls de stok al op zijn blote billen terecht gekomen was, maar zijn achterwerk was al paars van kleur. Dan richtte Madir zijn slagen op zijn rug en op zijn dijen. John gilde bij elke slag, maar hij huilde niet, niet zoals Pascal die getuige moest zijn van de bestraffing. Zijn tranen rolden over zijn wangen toen hij zijn vriend afgeranseld zag worden. John gilde hoeveel spijt hij had, hij smeekte om vergiffenis, hij verklaarde dat hij het nooit meer zou doen. Hij was echter nog even vastberaden, hij had zijn lesje geleerd, maar hij zou het overleven. Hij wist nu dat als hij nog eens buiten geraakte, hij het alleen zou moeten doen en dat hij geen vreemde meer zou betrouwen.

Madir legde de stok opzij. Hij trok Johns gezicht opzij om hem te bekijken. Hij zag de pijn van de geseling in de ogen van de jongen, maar hij keek diep in zijn ogen en hij zag nog steeds de vastberadenheid van de jongeling. Hij was er niet in geslaagd om de jongen te breken, hij zou zich nog steeds niet onderwerpen aan de wil van zijn meester. Madir wist dat het verder gebruiken van de stok niet zou helpen. De jongen was te sterk. Hij had iets anders nodig en hij wist goed wat dat was.

Hij stapte achteruit en riep iets naar twee wachters. Een duivelse glimlach kwam op hun gezichten. Het was de nachtwaker, hij die wakker moest zijn toen John ontsnapt was en die zelf stokslagen gekregen had van zijn werkgever en heel wat loonverlies. Madir verliet de kamer terwijl de mannen John losmaakten en hem op de grond duwden. Ze legden hem op zijn rug en hielden hem in een zittende houding. Ze hielden met een hand zijn armen vast en staken met de andere zijn benen wijd gespreid omhoog.

John wist niet wat hij moest verwachten, maar bij de terugkomst van Madir begon hij te panikeren toen hij het mes zag in zijn hand. Hij begreep het niet, zou de man hem dan toch nog vermoorden? Wou hij hem de keel doorsnijden en kijken hoe hij dood ging? Madir stapte naar het groepje toe en keek woest in diens ogen.

"Jij denkt dat je mij kan ontkomen. Jij denkt dat ik te zwak ben om je tegen te houden. Je hebt het mis, jongen."

Madir knielde tussen zijn benen en hield zijn ballen vast, het kleine verrimpelde zakje dat onder zijn lul hing.

"Als ik je mannelijkheid wegneem, dan zal je de betekenis van je ontsnapping begrijpen, je zal nooit een man zijn. Je enige doel zal zijn om anderen te behagen."

Hij bracht het mes naar het waardevolle zakje en John geraakte in opperste paniek toen hij besefte dat hij gecastreerd ging worden. Hij werkte vruchteloos tegen om los te geraken van de mannen die hem vasthielden.

"Alsjeblieft meester, ik zal nooit meer weglopen, doe dit alsjeblieft niet. Ik beloof dat ik het nooit meer zal doen, alsjeblieft … "

John keek hulpeloos naar zijn ballen die door de hand van zijn meester ver van zijn lichaam getrokken worden. De schrik sloeg hem om het hart toen hij besefte dat hij nooit meer het genot zou voelen van het sperma dat door zijn penis stroomde en het nooit meer zou zien spuiten als hij klaar kwam. Hij zou een eunuch worden, een speelgoedje voor anderen, niet meer bekwaam om zijn eigen kinderen voort te brengen. John smeekte en smeekte toen Madir zijn mes op de juiste plaats bracht voor de gruwelijke snee. Madir keek nog in de ogen van zijn slaaf. Deze keer zag hij geen vastbeslotenheid, alleen maar wanhoop en hij zag vol genoegdoening hoe de tranen over zijn zonet vastberaden wangen rolden. Eender welke meester zou nu zijn slaaf ontmand hebben, maar Madir aarzelde. Hij zag de oprechte angst in de jongen en hij zag dat de dreiging om gecastreerd te worden effectiever was dan de schaamte wanneer het gedaan was. Hij zag dat John evenveel waarde hechtte aan het zakje dat tussen zijn benen hing als aan zijn leven. Trouwens, Madir hield van sperma, niet zozeer het drinken ervan, wat hij gedaan had als jongeling, maar hij hield ervan als het sperma open spoot op het gezicht van een mooi jongetje, of als het van zijn vingers gelikt werd. Hij wou het plezier niet ontnomen worden om deze jongen te zien spuiten, hij zou hem een laatste kans geven.

"Zo jongen, je wil je ballen houden. Ik zal er over nadenken, maar zweer eerst dat je niet meer zal ontsnappen."

"Ik zweer het, ik zweer het." schreeuwde John. "Alsjeblieft meester, vergeef het me, ik zweer dat ik niet meer zal ontsnappen."

Madir zag dat de jongen oprecht was, hij had echt spijt van wat hij gedaan had.

Hij bracht zijn gezicht op enkele centimeters van dat van de jongen en hij hijgde:"Oké. ik geef je nog een kans, maar als je nog eens ontsnapt, snij ik je ballen af, je lul en je voeten. Begrepen?"

"Ja meester. Bedankt meester. Ik doe het niet meer."

Madir stond recht en beval zijn mannen om de jongen los te laten. De nachtwaker zag er ontgoocheld uit, hij had zo graag de jongen zijn ballen zien verliezen. Hij zag geen reden waarom de jongen ze nodig had, een slaaf moest alleen maar pijpen en geneukt worden. Toen ze hem loslieten viel John op zijn knieën voor zijn meester. Madir lachte triomfantelijk, hij was er in geslaagd om de jongen te breken, hij zou nu een echte slaaf zijn. Hij dacht niet dat de jongen opnieuw gek zou gaan doen.

Zijn laatste bevel was om de jongen aan zijn voeten te ketenen om hem te leren hoe hij het vertrouwen van de meester terug moest winnen. Dan vertelde hij hem dat hij onwaardig was om in het bed van zijn meester te liggen die nacht en werd hij in een kleine opslagkelder gegooid. De zware ijzeren deur viel achter hem dicht en hij lag op de naakte vloer.

Zijn emoties overmanden hem en John begon te huilen. Zijn tranen liepen over zijn wangen, wat niet meer gebeurd was sinds hij een klein jongetje was. Sinds hij ontvoerd was door Jack en zijn bende had hij niet één maal gehuild, hij wist dat hij sterk moest zijn, dat hij niet alleen maar aan zichzelf mocht denken, maar aan Billy en Jamie. Nu viel alles ineens op hem, de hele nachtmerrie werd echt. Hij besefte dat het geen spelletje was, of een uitdaging. Hij was slaaf geworden en dat zou hij blijven. Zijn tranen waren nu niet voor iemand anders, ze waren voor hem alleen, hij baadde in zelfmedelijden. Hij keek door de tralies van zijn gevangenis en kon de sterren zien schitteren in de verte. Maar ze waren zo ver weg en trokken zich niets aan van het lot van die ene jongen. Toen zijn tranen bleven vloeien bewogen zijn lippen alsof hij het luid wou uitschreeuwen:

"Papa, papa, waar ben je? Help me papa, alsjeblieft!"

VOLGENDE VOLGENDE STUK STUK
© James Stuart

Did you enjoy this story?
Give it a thumbs up!
Click the icon.

Like!