--- 11 juli ---

Het gekste van dit landelijke sanatorium zijn de kinderen… Ze zien er niet ziek uit!

Oh, ze zijn bleek en rachitisch, zeker in slechte staat. Maar verder ben ik altijd geneigd te denken dat ze in hun kleurrijke pyjama rondhangen.

's Morgens schopt de bende van tien jongens met een voetbal in de steriele gangen. Hun vreugdekreten klinken door de muren van het ziekenhuis. Daarna spelen ze uren verstoppertje in het doolhof van kamers en gangen. Geen van de kinderen gaat naar buiten. Waarschijnlijk vanwege een allergie voor UV-stralen?

De ramen zijn overigens zwart geverfd om ze tegen de zon te beschermen. Het is heel bijzonder. Dwazen zouden zeker geloven dat ze vampiers zijn. Mooie bloedzuigers die de regionale bloedbank naar een recorddieptepeil brengen!

Kan zijn?

Ik wil niet te veel vragen stellen. Ik ben tenslotte maar een tuinman. Gazons en planten zijn mijn domein, geen medicijnen. De vrouwelijke arts van het etablissement lijkt te weten wat ze doet.

Ze betaalt me verrassend goed om de uitgestrekte tuinen achter het sanatorium te onderhouden. De werklast is enorm. Gelukkig ben ik niet de enige. Er zijn hier zes fulltime medewerkers. Stoere mannen in de bloei van hun leven, een paar illegale immigranten: een Albanees en een Mexicaanse man. Ik kan goed overweg met de groep en geniet van de voorzieningen. Onze slaapkamers op de bovenste verdieping zijn weelderig en het eten is gewoon fantastisch.

Ik kan nergens over klagen. Dat is zeker. Sinds ik vorige week ben aangenomen, word ik behandeld als een V.I.P. klant bij een groots hotel! Dit optreden was beter dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Maar ik kan deze bizarre indruk die me irriteert niet kwijtraken… Ik kan er niet echt mijn vinger op leggen. Laten we zeggen dat dit allemaal te mooi lijkt om waar te zijn

Ik denk dat het gedrag van de zieke kinderen de oorzaak is van mijn wantrouwen. Telkens als ik naar binnen ga om iets te drinken, liggen er altijd een paar op de loer in de schaduw. Ze kijken me aan met hun griezelige doordringende ogen en grauwe gezichten. Ze geven me een duivelse glimlach die hun scherpe tandjes blootlegt. Ik kan niet ontkennen dat het mijn huid doet krimpen, vooral de manier waarop ze communiceren met een geheime taal. Geen wonder dat hun families ervoor kozen om hen te verlaten en nooit op bezoek te komen.

Alle jonge patiënten hebben een verontrustende bijzonderheid. Een van hen likt constant zijn lippen en krabt aan zijn ellebogen. Een andere klimt op mijn schoot zodra ik plaats neem. Hij zuigt zijn duim op een manier die alleen kan worden beschouwd als…, nou ja, obsceen.

Hugo, de jongste van de jongens, tekent piemels. Ik ben altijd gefascineerd door zijn kleine blonde hoofd dat ijverig boven zijn werk leunt. Hij draagt een ronde bril die hem het uiterlijk geeft van een kleine professor. Zijn miniatuurvingers houden het potlood onhandig vast terwijl hij een veelvoud aan plakboeken vult met één onderwerp, lullen en nog meer lullen. De tekeningen zijn grof en naïef, vergelijkbaar met de graffiti die je op de muren van openbare toiletten ziet. Alle lullen, slap of stijf, besneden of onbesneden, met harige ballen of glad. Soms voegt hij kleine cirkels toe naast de eikel om een vleugje sperma te simuleren!

Vreemde kleine…

"Vind je mijn tekeningen leuk?" vroeg hij me een keer.

"Eh… ja. Het is mooi," brabbelde ik.

Het ventje straalde, totaal in extase dat iemand interesse toonde in zijn meesterwerken…

--- 14 juli ---

Ik zou dit waarschijnlijk niet moeten opschrijven. Mijn hand trilt zo erg dat ik de letters nauwelijks aan elkaar kan plakken. Maar om de een of andere reden voel ik me gedwongen een dagboek te hebben, al was het maar om mezelf eraan te herinneren dat het echt is gebeurd. Dit dagboek wordt voortaan achter slot en grendel bewaard.

Voor vanavond greep Hugo, de ontluikende pornokunstenaar, mijn pols en sleepte me krachtig mee. Ik volgde de blonde engel door de klapdeuren van de keuken van het sanatorium. Op dat moment was het personeel naar huis gegaan en verlichtte slechts een zwak veiligheidslicht de roestvrijstalen toonbanken. De kleine jongen lokte me naar een hoek.

"Wat wil je, Hugo?" vroeg ik.

"Kijk," fluisterde hij, terwijl hij zijn pyjamabroek tot op de knieën liet zakken. Met twee vingers kneep hij in zijn kleine erectie en keek op.

"Je bent een stoute," grinnikte ik terwijl ik naar zijn kleine geslachtsdelen tuurde.

Hij knikte enthousiast.

Mijn ogen speurden de keuken af terwijl de angst om ontdekt te worden met een halfnaakt kind mijn hartslag versnelde. Toen ik mijn aandacht weer op de jongen vestigde, trok hij de rits van mijn spijkerbroek naar beneden.

"Wat doe je nu?" zei ik, veinzend. Het was duidelijk dat de jongen vond dat hij een kijkje verdiende zodra hij de zijne had laten zien. Een simpel geval van kinderlijke nieuwsgierigheid. "Wil je mijn lul zien om een tekening te maken?"

"Ja, alsjeblieft"' piepte hij beleefd.

Zonder er lang over na te denken, maakte ik de bovenste knoop van mijn spijkerbroek los. De jongen was zo schattig dat ik hem dit onschuldige verzoek onmogelijk kon weigeren.

"Een snelle blik, oké?" glimlachte ik. "Omwille van de kunst!"

Hugo grijnsde en schoof dichterbij. Ik nam mijn pakje in mijn hand en liet het kind een blik werpen. Het was precies op het niveau van zijn knoopneus. Zijn ogen werden groot van verbazing achter de lens van zijn bril. De kleine perverseling keek een tijdje naar mijn bungelende vlees en begon het vanuit elke hoek te bestuderen. Hij woog mijn balzak in de palm van zijn hand. Hij draaide mijn slappe dong met zijn plakkerige vingers en snoof.

Zijn verkennende manipulaties veroorzaakten een zeer onwelkome reactie. Mijn lul werd opgeblazen als een ballon! Ik bloosde en friemelde, in verlegenheid gebracht door een stijve te krijgen in het bijzijn van het onschuldige kind.

"Ben je nu klaar? Genoeg?" zei ik, mijn geduld verliezend.

"Hij is zooo groot!" Hugo kirde en kneep in de schacht. "Ik heb dorst", verklaarde hij.

Het volgende moment stuiterde zijn mond op de zijkant van mijn pik en hij knabbelde er aan! Hij deed zijn mond wijd open om een groot deel van mijn gespannen staaf op te slokken. Ik keek zenuwachtig de keuken rond en zweette overvloedig. Dit was gek! De satijnachtige lippen gleden keer op keer over mijn stijve vlees. Meteen vanaf het begin zoog de deugniet mijn pik beter dan al mijn vriendinnen!

"Je bent hier heel goed in, maar laat meneer Johnson met rust. Het is geen spel voor kleine kinderen," zei ik tegen hem.

De koppige deugniet hield vol om me een pijpbeurt te geven. Een van zijn handen kneedde mijn ballen. De ander pakte mijn pik stevig vast. Mijn maag maakte een knoop, ik staarde naar hem met een verwarde tevredenheid.

'Heilige koe! Heet verdomme!' Ik schreeuwde het uit en bad dat niemand me had gehoord, wetende dat als ik betrapt zou worden, ik ter plekke ontslagen zou worden! Maar op dat moment was het plezier zo groot dat de rede geen vat had op de wil van een man.

Instinctief bracht ik mijn hand in de nek van de jongen om hem te vertragen. Hugo bleef met zijn hoofd dobberen en probeerde zoveel mogelijk vlees in zijn vochtige mondje te stoppen. De pijpbeurt werd slordig. Hij kwijlde over mijn pik. Af en toe maakte hij het schoon. Zijn tong schoot over de lengte heen en weer om de sporen van spuug op te vangen. Daarna zoog hij opnieuw met een hernieuwde eetlust.

Ik schrok op van zijn vaardige geslurp. Ik bleef mezelf eraan herinneren dat hij maar zeven jaar oud was. Dat hij mijn zoontje zou kunnen zijn! Het groteske beeld van zijn smalle mond vol met mijn gezwollen vlees ramde me tot in de kern. Zwak op de knieën viel ik op mijn kont.

Hugo giechelde en kroop in vouw van mijn benen. Zijn vuist sloeg om mijn glinsterende fallus en hij streelde de basis terwijl hij aan de eikel knabbelde. Op dat moment zag de kleine jongen eruit als een bleek duivels wezen met een onverzadigbare honger. Hij knielde daar tussen mijn harige dijen en speelde vrolijk met mijn pik.

"Mmmm, ik hou ervan om aan je lul te zuigen," piepte hij openhartig en schoof de bril op zijn neus.

"Ohh shit! Wil je dit echt doen, hè? Zuig het dan goed! Ja, zuig aan mijn grote pik! Ohhhhhhrrrr fuck!" Ik tierde en raasde. Hugo liet mijn paal weer tussen zijn lippen glijden. De meedogenloze aanval van zijn mondje was absoluut goddelijk. Ik viel op de grond, verrukt door de wellustige golven van genot.

Mijn gekreun werd klaaglijk toen de blonde jongen op mijn pik pompte met de duidelijke bedoeling mij tot een climax te brengen. Met holle wangen, pijpte hij wonderbaarlijk. Ik kon de wilde rivier van genot niet langer temmen. Mijn ballen trokken samen en mijn pik spuwde een eerste straal zaad op zijn gehemelte. In tegenstelling tot wat ik verwachtte, hield Hugo mijn erectie in zijn mond en hield hem daar met beide handen vast. Hij slikte de stralen een voor een door!

Ik kreunde als een motor en staarde naar de jongen die mijn sperma naar binnen slikte. Geen enkele druppel van de overvloedige saus ontsnapte aan zijn hebzucht. De storm van mijn orgasme ebde zachtjes weg. Ik voelde de seksuele spanning de klem op mijn spieren losmaken.

Hugo zoog nog een tijdje aan mijn pik. Hij stopte pas toen het vlees begon te verzachten en te buigen. Een slijmerige grijns vormde zich meteen op zijn lippen en ik moet mijn kalmte nog herwinnen sinds…

--- 15 juli ---

Vandaag was het weer een enerverende dag. De vrouwelijke arts heeft me vanmorgen vroeg bij zich geroepen. Ik was bang voor de afspraak met mevrouw Peterson en stelde me het ergste voor. De slechte voorgevoelens werden verergerd door een woordenwisseling op weg naar haar kantoor. Een van mijn collega's sprak me aan. Het was de Albanese kerel, degene die groter was dan een koelkast! Hij zwaaide met zijn heggenschaar en bedreigde me.

"Jij!" blafte hij. 'Ik ga je vermoorden als je Hugo weer aanraakt. Hugo is mijn maatje!"

Ik deed alsof ik het niet begreep. Het zou hoe dan ook delicaat zijn geweest om hem te onthullen dat het kind een geweldige pervert was die mannen in een donkere hoek lokte

"Hé, ik geef niks om jouw maatje," antwoordde ik en vluchtte weg.

In het kantoor van mevrouw Peterson klopte mijn hart als een trommel. De strenge vrouw keek me aan achter haar bril. Haar lippen waren samengeknepen en de plooien op haar voorhoofd verraadden de ernst van het gesprek dat we op het punt stonden te voeren.

Ze leunde achterover op haar stoel en zei: "Je hebt vast gemerkt dat de patiënten hier niet zijn zoals alle anderen?"

"Eh… ja, een beetje," deelde ik mijn vermoedens.

"Ik ben bang dat ik niet helemaal eerlijk ben geweest toen ik je aannam," zuchtte ze.

"Hoe?" vroeg ik.

"Het werk vereist veel meer dan het verzorgen van de tuinen."

De onverwachte wending van onze uitwisseling verraste me. Maar ik was opgelucht dat het niet draaide om het incident van de vorige avond…

"De kinderen hier lijden aan een zeldzame ziekte," vervolgde mevrouw Peterson. "Een ziekte die fortyrie wordt genoemd. Deze aandoening wordt veroorzaakt door een hormonale tekortkoming die verband houdt met fosfor. De juiste combinatie van deze twee elementen is alleen te vinden in menselijk sperma en…"

"Dat meent u niet?" onderbrak ik haar.

"Toch wel. De jongens van dit sanatorium zijn overgevoelig voor de zon. Ze zijn ook oversekst en kunnen doodgaan als ze niet regelmatig vers sperma consumeren." Ze keek ze me ernstig aan. 'Daarom heb ik je nodig om het metabolisme van mijn patiënten in evenwicht te brengen."

"Dit is helemaal te gek!" grinnikte ik stom.

"Je scepsis is begrijpelijk, maar ik verzeker je dat het de waarheid is." bevestigde ze. "Als ze mannen worden, kunnen ze voor zichzelf zorgen, maar als kinderen zijn ze hulpeloos en kwetsbaar. Dit ziekenhuis speelt dus een zeer belangrijke rol."

"Ik kan het me voorstellen," zei ik.

"Wil je me helpen?" vroeg ze bot.

Ik haalde mijn schouders op. "Waarom niet?"

"Oké dan," fleurde ze op en spreidde een reeks foto's voor me uit.

"Deze patiënten zijn beschikbaar om te worden gematcht met een volwassene. Welke heeft uw voorkeur?"

Ik bekeek de foto's van de vijf naakte kleine jongens en wendde mijn ogen af, nog steeds verbijsterd door de onthulling van de vrouwelijke arts.

"Eh… ik weet het echt niet."

"Welke trekt je het meest aan?" knipoogde ze.

Ik bloosde en wachtte even om na te denken over de ongebruikelijke vraag. "Ze zijn met z'n vijven erg schattig." mompelde ik en voegde er snel aan toe: "U weet dat ik van vrouwen hou…"

"Natuurlijk!" Ze wierp me een pretentieuze blik toe, alsof ik gek was.

"Wat gaat er gebeuren met degenen die ik niet kies? Gaan ze dood?" Informeerde ik.

"O nee, maak je daar maar geen zorgen over. De andere tuiniers zorgen er graag voor dat dat niet gebeurt."

"Ik snap het."

"Mag ik Julian voorstellen," wees ze naar de roodharige. "Hij is negen jaar oud. Hij is een volgzaam kind, zeer ontvankelijk voor lichamelijk contact. Ik ben er zeker van dat hij aan al uw wensen kan voldoen. Ik sta op het woord alles."

Ik knikte en glimlachte. "Laten we dan maar Julian nemen…"

"Weet alsjeblieft, meneer, dat uw bijdrage en uw discretie zeer gewaardeerd zullen worden," concludeerde ze.

Hier ben ik nu, aan het nadenken of ik niet gek ben geworden.

--- 16 juli ---

Vanavond, toen ik me terugtrok in mijn enorme suite, zat de patiënt die mevrouw Peterson mij had aangewezen, op het bed te wachten op mijn komst. Zijn rode pyjama lag aan zijn blote voeten. Ik legde mijn sleutels langzaam op het dressoir, plotseling verbijsterd door de grimmige realiteit van het bijzondere arrangement.

"Hé, jij moet Julian zijn?" zei ik. "Ben je hier voor je behandeling?"

"Ja meneer, ik heb dorst." antwoordde hij zacht.

"Je hebt dorst," mompelde ik terwijl ik het naakte ventje bestudeerde. Zijn uitgemergelde gestalte was ongezond bleek. Hij leek op een kaars met dat weerbarstige plukje oranje haar op zijn hoofd!

Ik trok nonchalant mijn kleren uit, in de verwachting dat hij zich zou omdraaien. Maar de jongen bleef kijken hoe ik me uitkleedde. Ik ging bij hem op de matras zitten en raakte voorzichtig zijn lijfje aan. Zijn doorschijnende huid was zo zijdeachtig. Mijn hand daalde af langs zijn been naar de bal van zijn hiel. Hij leunde voorover en drapeerde zich over me heen. Het contrast van mijn gespierde, harige lichaam tegen zijn fragiele en gladde huid, was verontrustend. Mevrouw Peterson had niet gelogen. De roodharige spinde in mijn armen. Zijn piemel werd stijf. Binnen een minuut kreeg ik ook een razende stijve lul, die zijn sexy kleine kontje streelde, het enige deel van zijn sierlijke frame met enige molligheid.

"Ik ben hier niet aan gewend. Je zal heel ondeugend moeten zijn als je wil dat ik je dorst zal kunnen lessen," zei ik tegen hem.

"Ja, ik zal heel erg stout zijn." zei hij.

Ik kuste zijn buik en ging aan zijn voeten liggen om aan zijn charmante tenen te zuigen, niet wetend aan wat voor soort voorspel kleine jongens de voorkeur geven. Julian grinnikte. Ik likte mijn weg langs de binnenkant van zijn dijen, slokte zijn pakketje op en draaide mijn tong rond het tere vlees.

Dit wekte Julian tot leven toen hij naar een 69-positie schoof. Hij hief zijn knie op en klom bovenop me, met zijn kruis voor mijn ogen. De sater greep de basis van mijn pik vast en volgde de lengte met zijn tong, van beneden naar boven, waar hij hem op het uiteinde liet dansen. Mijn volwassen lul leek hem niet van streek te maken. Hij begon eraan te zuigen van enthousiasme.

Ondertussen likte ik aan zijn balletjes en zijn stijve pikkel. Julian duwde zijn hoofd steviger op mijn pik. De vurigheid van het negenjarige joch deed me opnieuw versteld staan. Hij bleef zijn mond vol proppen, bijna mijn hele fallus werd overspoeld. Zijn lippen waren uitgerekt tot dunne lijnen rond de schacht.

Toen ik zag dat de jongen een heet, klein nummertje was, moedigde ik mezelf aan. Ik deed zijn billetjes uit elkaar en schoot met het puntje van mijn tong tegen zijn roze kontgaatje. De minuscule opening trilde. Met kleine veegbewegingen bevochtigde ik de plooi en liet ik mijn wijsvinger naar het midden glijden. De strakke ring klemde hem vast als de mond van een uitgehongerde baby. Op dat moment wist ik dat ik de verleiding om die jongen te neuzen niet zou kunnen weerstaan.

Julian slaakte een hoog gekreun, half onderdrukt door het vlees dat in zijn keel zat. In zijn ogen merkte ik dat hij herkende dat de aandacht die ik aan zijn achterste schonk niet toevallig was. Ik vingerde zijn gaatje een tijdje om hem voor te bereiden op wat ik in gedachten had, nog steeds kijkend naar zijn hongerige mond die mijn kwijlende lul verslond.

"We moeten iets anders doen als je veel wilt drinken." zei ik tegen hem. "Ooit een piemel in je kont gehad?"

"Ja," zei de jongen. "Meneer Carlton steekt zijn worst in mijn kont als ik -dorst- heb.

"Ga liggen en trek je benen naar achteren."

Ik sprong uit het bed. In een la van het dressoir vond ik een fles lotion die ik al eerder had opgemerkt. De substantie was perfect om mijn pik royaal in te smeren. Mijn glinsterende stijve

waggelde van links naar rechts en dan terug naar de jongen.

De gehoorzame roodharige knaap had zich al in een bal gerold. Hij hield zijn korte benen in de lucht met zijn handen achter zijn knieën en liet zijn schattige rozenknop zien. Ik kwam dichterbij en legde de punt van mijn pik op het doel. De verwachting van de strakste neukbeurt van mijn leven deed me huiveren.

"Ontspan je wat…" instrueerde ik, terwijl ik wat druk uitoefende.

"Ouuuuwoah!" riep Julian uit.

Zijn sluitspier kwam in opstand en drukte tegen mijn eikel. Desalniettemin zette ik door en gleed langzaam naar binnen, terwijl ik de schattige grimassen bewonderde die op het met sproeten getooide gezicht van mijn tengere partner verschenen. Halverwege wachtte ik tot hij aan mijn invasie gewend was. De aanblik van mijn dikke lul gepropt tussen zijn kleine billen versterkte mijn lust.

"Dat was toch nog niet zo erg, hè?" vroeg ik.

"Nee," ademde Julian uit. "Ik ben nu aan deze behandeling gewend."

Na een tijdje ontspanden onze samengevoegde lichamen zich. De rimpels op Julians voorhoofd verdwenen helemaal. Ik pakte zijn enkels en begon hem te neuken, terwijl ik hem recht in de ogen keek.

"Urgh! Hij is erg groot!!" merkte hij op.

"Reken maar." zei ik, terwijl ik met mijn heupen stootte, in een poging een goede gleuf in zijn kleine kont te vinden.

De stevige stoten begonnen zijn lichaam dooreen te schudden. Hij jammerde en sloeg zijn armen om mijn nek. Ik stuiterde steeds sneller tegen de jongen en hoorde zijn piepende geluiden. Een snelle aanpassing van zijn houding en zijn gevouwen lichaam absorbeerde de kracht van mijn slagen.

"Uhhhghh! Ugghh! Uhhhggh!" riep hij bij elke stoot.

"Orrrhh Ja, daar gaan we! Orrhhhhhh Je bent zo verdomd krap!"

Ik kreunde, terwijl ik tegen mezelf zei dat ik de drang moest beheersen, anders zou ik het niet lang kunnen volhouden! Het smalle kanaal wurgde mijn pik als een ijzeren vuist. Ik vertraagde de cadans. Het zou een ramp geweest zijn om het kostbare medicijn in zijn ingewanden te verspillen!

Even gorgelde Julian komisch en masturbeerde hij op het repetitieve ritme. Hij staarde wezenloos naar mijn pik die heen en weer gleed in de opgezwollen ring van zijn anus. Toen hij volledig in zijn rectum was begraven, gromde hij en beet hij op zijn onderlip. Ik trok me terug, enthousiast om het langs achter te proberen.

"Draai je om," zei ik.

Zonder mijn pik in zijn kont, kreeg Julian weer wat pit. Hij draaide zich op handen en knieën en tilde zijn kont op. De provocerende positie was een pornoblad waardig.

"Zo, meneer?" Hij zorgde ervoor dat ik tevreden was.

"Ja, spreid je billen zodat ik mijn lul gemakkelijk in je hol kan steken."

Julian gehoorzaamde het bevel. Hij trok met zijn kleine hand aan de linkerheuvel en legde zijn verwijde anus bloot. "Doe het echt snel, ik heb dorst."

Ik richtte me op en sprong op hem. Ik pakte zijn middel en plantte mijn pik diep. Meteen begon ik hem serieus te neuken. Julian zakte op zijn ellebogen in elkaar en brulde, gedempt in het kussen: "Mmangggnh Mmmmgannghn!"

Mijn handen gingen naar zijn schouders. Op die manier kon ik hem naar me toe trekken, dieper in zijn darmen ploegen. Zijn magere lichaam verstijfde terwijl ik hem steeds harder doorkliefde met mijn stalen erectie.

"Uggh! Ughhh! Meneer! Ugh!" klaagde Julian.

"Ohhhh Ja! Ohhrr! We gaan samen veel goede medicijnen maken, veel goede medicijnen!" herhaalde ik onophoudelijk.

"Uggh! Doe het snel! Doe het snel!" viel de jongen me lastig.

"Wil je die grote lul in je kont, hè? Wil je hem hè?" bromde ik. "Maak je klaar, hier komt het!"

"Ja! Ja alsjeblieft!" schreeuwde hij.

Verdronken in de euforie van het moment, besprong ik hem op volle snelheid. Mijn dikke staaf pompte in zijn kleine witte kont alsof hij een smerige hoer van twee dollar was die ik op straat had opgepikt. Mijn heupbeen kwam in botsing met zijn billen. Het bed kraakte en sloeg tegen de muur!

Julian schreeuwde en smeekte me om hem te geven wat hem toekwam: "Arrgh! Ik heb dorst! Ik heb dorst!"

"Ja, ja, het komt eraan! Het komt eraan!" stelde ik hem gerust, terwijl ik me concentreerde op de bevredigende taak om mijn pik in zijn kontgat te duwen.

Nog tien minuten slaagde ik erin mijn orgasme uit te stellen, maar ik was de kleine roodharige met zo'n wreedheid aan het sodomiseren dat het plezier ondraaglijk werd. Plots klemde zijn kont zich om mijn erectie. Ik voelde de pulserende stroom van zijn jongensorgasme. Hij schreeuwde als een meisje en beefde in mijn greep.

"OHHH! Dat is het! Ik ga klaarkomen Julian! Yesss!" riep ik, terwijl ik de laatste stoten gaf.

Tegen die tijd waren mijn ballen zwaar en vol medicijn. Ik trok me snel uit de reet van het joch. Julian draaide zich onmiddellijk om, zijn mond wijd open, klaar om de heilzame drank te ontvangen. Ik mikte op de holte. De krachtige stralen van mijn ejaculatie stroomden over zijn tong. Sommige stralen vervuilden de contouren van zijn mond.

"ORhhh! ORGhgh!" Orgghh! " kreunde ik terwijl ik stralen room uitspoot.

De veelvraat slikte de lading in en maakte zich klaar voor de volgende ontladingen van sperma. Ze waren zwakker maar dikker en voedzamer.

Uiteindelijk veegde de kleine patiënt het zaad van zijn gezicht en likte hij zijn vingers af. Ik zag hem genieten van het eten van mijn sperma, ik was blij dat ik mijn plicht had gedaan. De dosis leek te volstaan. Hij had al wat kleur gekregen. Zijn wangen veranderden van wit in een roze tint.

Hij slaakte een zucht van verlichting en glimlachte. "Dank je! Ik voel me beter nu."

Ik boog me voorover en kuste hem bovenop zijn hoofd. "Zolang ik hier ben, beloof ik je dat je altijd in goede gezondheid zal zijn… "

The End